Legislator Case Law & Legislation
VII Ko 28/17 AI generated

Court determines jurisdiction for probation violation lies with court of habitual residence, not issuing court.

Case Number VII Ko 28/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Sosnowcu was declared competent to handle the probation violation proceedings against M. Ż., overriding the initial jurisdiction of the Częstochowa court. Although the original judgment was issued in Częstochowa, the court found that the probationer's habitual residence and the location where the penalty must be executed fall within Sosnowcu's district. Consequently, the court ruled that the issuing court's functional jurisdiction is superseded by the specific rules governing supervision and execution of probation restrictions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3 § 1 k.k.w.; Art. 54 k.k.w.; Art. 55 § 1 k.k.w.: While the court issuing the sentence generally has jurisdiction over its execution, the court of the district where the probationer resides and where the penalty is to be executed holds jurisdiction for supervision and related rulings.

Keywords

AI generated
probation violation jurisdiction competence habitual residence execution of penalty regional court authority

Cited Legislation

AI generated
Art. 3 § 1 k.k.w.
W aktualnym stanie prawnym zasadą jest wprawdzie, że Sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, jest właściwy również w postępowaniu dotyczącym wykonania tego orzeczenia (art. 3 § 1 k.k.w.), ale istnieją odstępstwa od właściwości funkcjonalnej sądu, określonej w art.
Art. 54 k.k.w.
Wyjątkiem od tej zasady stanowi art. 54 k.k.w., przewidujący, że sądem właściwym do wykonania kary ograniczenia wolności jest ten, w którego właściwości przebywa skazany i tam właśnie winien być sprawowany dozór nad wykonywaniem przez niego kary ograniczenia wolności.
Art. 55 § 1 k.k.w.
Art. 38 § 1 k.p.k.
w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy sądami równorzędnymi na podstawie art. 38 § 1 k.p.k.
Art. 12 § 1 k.p.w.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie przepisu art. 12 § 1 k.p.w. orzekł jak na wstępie ZARZĄDZENIE 1.
art. 38 § 1 k.p.k
w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy sądami równorzędnymi na podstawie art. 38 § 1 k.p.k.
art. 3 § 1 k.k
Postanowieniem z dnia 28 września 2016 roku Sąd Rejonowy w Sosnowcu stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie wskazując, że zgodnie z treścią art. 3 § 1 k.k.w.
art. 54 k.k
Wyjątkiem od tej zasady stanowi art. 54 k.k.w., przewidujący, że sądem właściwym do wykonania kary ograniczenia wolności jest ten, w którego właściwości przebywa skazany i tam właśnie winien być sprawowany dozór nad wykonywaniem przez niego kary ograniczenia wolności.
art. 55 § 1 k.k
art. 55 k.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII Ko 28/17 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Jerzy Pukas Protokolant: sekr. sąd. Klaudia Talar przy udziale oskarżyciela publicznego --- po rozpoznaniu w sprawie przeciwko M. Ż. c. R. i V. zd. N., ur. (...) w S. oskarżonej z art. 119 § 1 k.w. w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy sądami równorzędnymi na podstawie art. 38 § 1 k.p.k. postanawia rozstrzygnąć spór o właściwość pomiędzy Sądem Rejonowym w Sosnowcu, a Sądem Rejonowym w Częstochowie w ten sposób, że uznać, iż sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Sąd Rejonowy w Sosnowcu.

UZASADNIENIE

W sprawie niniejszej, prowadzonej pod sygn. XVI W 3305/15 Sąd Rejonowy w Częstochowie wyrokiem nakazowym z dnia 7 kwietnia 2016 roku uznał M. Ż. za winną popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za ten czyn wymierzył jej karę 1 miesiąca ograniczenia wolności, zobowiązując ją do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, Wyrok uprawomocnił się w dniu 22 kwietnia 2016 roku i z uwagi na miejsce zamieszkania ukaranej w S., ul. (...),sprawa została przekazana wg właściwości Sądowi Rejonowemu w Sosnowcu.

Z uwagi na uchylanie się M. Ż. od wykonywania kary ograniczenia wolności, kurator zawodowy wystąpił w dniu 3 sierpnia 2016r. (data wpływu) do Sądu Rejonowego w Sosnowcu z wnioskiem o zarządzenie wobec ukaranej zastępczej kary aresztu w trybie art. 23 § 1 k.w. Postanowieniem z dnia 28 września 2016 roku Sąd Rejonowy w Sosnowcu stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie wskazując, że zgodnie z treścią art. 3 § 1 k.k.w. właściwym do wykonania orzeczenia jest sąd, który wydał orzeczenie podlegające wykonaniu.

Wyjątkiem od tej zasady stanowi art. 54 k.k.w., przewidujący, że sądem właściwym do wykonania kary ograniczenia wolności jest ten, w którego właściwości przebywa skazany i tam właśnie winien być sprawowany dozór nad wykonywaniem przez niego kary ograniczenia wolności. Okoliczność ta w niniejszej sprawie nie ma zastosowania albowiem jak wynika z akt sprawy, ukarana obecnie nie przebywa w rejonie Sądu Rejonowego w Sosnowcu. Z kolei Sąd Rejonowy w Częstochowie postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 roku wszczął spór kompetencyjny z Sądem Rejonowym w Sosnowcu w zakresie właściwości Sądu do czynności w postępowaniu wykonawczym w sprawie z wyroku Sądu Rejonowego w Częstochowie sygn.. akt XVI W 3305/15 przeciwko ukaranej M.

Ż. i zwrócił się do Sądu Okręgowego w Częstochowie o rozstrzygnięcie tego sporu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy rozstrzygając spór kompetencyjny wszczęty przez Sąd Rejonowy w Częstochowie uznał, że sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Sąd Rejonowy w Sosnowcu. W aktualnym stanie prawnym zasadą jest wprawdzie, że Sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, jest właściwy również w postępowaniu dotyczącym wykonania tego orzeczenia (art. 3 § 1 k.k.w.), ale istnieją odstępstwa od właściwości funkcjonalnej sądu, określonej w art. 3 § 1 k.k.w., inne, niż na rzecz sądu penitencjarnego. Między innymi nadzór nad wykonywaniem kary ograniczenia wolności oraz orzekanie w sprawach dotyczących wykonania tej kary należy do sądu rejonowego, w którego okręgu kara jest lub ma być wykonywana (art. 55 § 1 k.k.w.), poza przypadkiem, gdy orzeczony został obowiązek pozostawania skazanego w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego (art. 34 § 1a pkt 2 k.k.). Wprawdzie z wywiadu kuratora (k.

6) wynika, że ukarana wyjechała w celach zarobkowych do Anglii, gdzie przebywa, to nie ulega wątpliwości, że karę ograniczenia wolności M. Ż. winna odbywać w miejscu swojego stałego pobytu, a nadzór nad wykonywaniem tej kary oraz orzekanie w sprawach dotyczących wykonania tej kary należą do Sądu Rejonowego w którego okręgu kara jest lub ma być wykonywana. Tym samym nie ulega wątpliwości, że zgodnie z treścią art. 54 k.k.w. w zw. z art. 55 k.k.w. kara ograniczenia wolności jeszcze nie jest, ale ma być wykonywana w miejscu stałego pobytu ukaranej, a to, póki co znajduje się w okręgu Sądu Rejonowego w Sosnowcu i brak jakichkolwiek informacji, aby uległo zmianie.

Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że gdy miejsce pobytu ukaranej nie jest znane (informacja uzyskana przez kuratora od matki ukaranej jest dalece niewystarczająca i nie została zweryfikowana), to nie można stwierdzić, iż przebywa ona poza okręgiem sądu, gdzie dotychczas znajdowało się miejsce jej stałego pobytu i gdzie Sąd tego okręgu sprawuje nadzór nad wykonywaniem przez nią kary ograniczenia wolności, ani też nie czyni właściwym do wykonania kary ograniczenia wolności Sądu, który wydał wyrok w pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie przepisu art. 12 § 1 k.p.w. orzekł jak na wstępie ZARZĄDZENIE 1. treść postanowienia odnotować w rep.

„ko”, 2. sporządzić odpisy postanowienia, 3. odpis postanowienia doręczyć obwinionej z pouczeniem, że nie służy na nie zażalenie.