Court dismissed claim for electricity arrears because defendant paid voluntarily during proceedings without withdrawing the lawsuit.

Sygn. akt I C 1200/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia10 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Łukasz Zamojski Protokolant: Anna Klois po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 roku w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko A. P. (1) o zapłatę oddala powództwo. SSR Łukasz Zamojski Sygn. akt I C 1200/16

UZASADNIENIE

Powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. domagała się od pozwanego A. P. (1) zasądzenia kwoty 367,29 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Nadto, powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając swoje żądanie powódka wyjaśniła, że strony postępowania pozostawały w stosunku prawnym dotyczącym sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług. W ramach łączącego strony stosunku umownego, powódka wystawiała faktury za zużycie energii elektrycznej.

Powódka podniosła, że do dnia wytoczenia powództwa dostarczała energię elektryczną i świadczyła usługi, z których pozwany korzystał co potwierdza powstanie stosunku obligacyjnego pomiędzy przedsiębiorstwem energetycznym a odbiorcą usług. Postanowieniem z dnia 6 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Lublinie przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Gliwicach. Pismem procesowym z dnia 21 grudnia 2015 roku powódka podała, że do dnia wytoczenia powództwa dostarczała energię elektryczną i świadczyła usługi dystrybucyjne pod adresem zameldowania pozwanego.

Pismem procesowym z dnia 6 kwietnia 2016 roku powódka podała, że podstawą roszczenia dochodzonego pozwem jest fakt dostarczania energii elektrycznej pomimo braku pisemnej umowy między stronami. Wskazała, że pod wskazanym w umowie o świadczenie usług adresem od 13 października 2009 roku jest zameldowany A. P. (1). Pismem procesowym z dnia 5 stycznia 2017 roku pozwany uznał powództwo, dokonując wpłaty sumy 618 zł należności głównej objętej pozwem wraz z kwotą należną z tytułu odsetek oraz kosztów procesu i wniósł o umorzenie postępowania.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. zawarła z W. K. umowę o sprzedaż i dostawę energii elektrycznej do punktu poboru energii znajdującego się przy ulicy (...) w B.. W okresie obowiązywania umowy, przedsiębiorca przesyłowy wykonywał usługę zgodnie z zawartą umową. W. K. zmarł w dniu 1 czerwca 2009 roku. Od dnia 13 października 2009 roku przy ulicy (...) w B. zameldowany jest A. P. (1). Po śmierci W. K., (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. nadal dostarczała energię elektryczną do przedmiotowej nieruchomości, a zamieszkujący w niej A.

P. (1) energię odbierał. Stąd powstały należności z tytułu dostarczenia energii elektrycznej pozwanemu, który w sposób dorozumiany zawarł umowę z powódką, w łącznej kwocie 367,29 zł. /okoliczności bezsporne, a nadto dowód: faktura Vat z dn. 26.04.2010 r. k. 19-21, faktura VAT z dn. 19.04.2012 r. k. 22-23, informacja o fakturach k. 24, faktura z dn. 25.04.2013 r. k. 25-26, informacja o fakturach k. 27, faktura VAT z dn. 4.10.2013 r. k.28-29, rozliczenie k. 30, noty odsetkowe k. 31-33/ Pismem z dnia 5 stycznia 2017 roku A. P. (1) uznał powództwo, dokonując wpłaty na rachunek bankowy powódki łącznej kwoty w wysokości 618 zł obejmującej należność główną oraz należność z tytułu odsetek za zwłokę w płatności rachunków za energię elektryczną, kosztami, w tym kosztami zastępstwa procesowego. /okoliczności bezsporne, a nadto dowód: potwierdzenie wpłaty z dn. 5.01.2017 r. k. 58/ Powyższy stan faktyczny był w całości bezsporny między stronami, a nadto został ustalony na podstawie dokumentów stanowiących dowody w sprawie, których treści oraz autentyczność nie była kwestionowana przez strony.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powódka w rozpoznawanej sprawie dochodziła od pozwanego zapłaty odsetek za zwłokę w płatności rachunków za energię elektryczną wraz z odsetkami na zasadzie odpowiedzialności kontraktowej z tytułu nienależytego wykonania umowy tj. na podstawie art. 471 k.c. Należy przy tym zaznaczyć, że fakt łączącego strony stosunku prawnego był między stronami bezsporny - pozwany w sposób dorozumiany stał się stroną umowy o świadczenie usług energetycznych przez przedsiębiorstwo energetyczne, czego w toku postępowania nie kwestionował.

W związku z tym, wobec wytoczenia powództwa pozwany, nie kwestionując istnienia i treści stosunku prawnego, uznał roszczenie dokonując wpłaty należności żądanej pozwem i wniósł o umorzenie postępowania. W przypadku uznania powództwa, umorzenie postępowania jest możliwe tylko w razie cofnięcia powództwa. W myśl art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Natomiast w myśl art. 355 § 1 k.p.c. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.

Jak wskazuje się w orzecznictwie w sytuacji, gdy w toku procesu pozwany spełni świadczenie i nie kwestionuje jego zasadności, brak jest podstawy do umorzenia postępowania - jeżeli w tym przypadku powód nie ograniczy żądania, powództwo ulega oddaleniu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 11 października 2012 roku, I ACa 620/12, niepubl.). W niniejszej sprawie powództwo nie zostało formalnie cofnięte, wobec tego Sąd oddalił powództwo jako niezasadne z uwagi na zapłatę należności przez pozwanego w toku sprawy. SSR Łukasz Zamojski