Court dismisses enforcement action due to withdrawal of arbitration award enforcement request and settlement agreement.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the enforcement proceedings after the applicant withdrew their request for enforcement of an arbitration award, citing a subsequent out-of-court settlement. The applicant initially sought enforcement costs but later withdrew the request, agreeing with the respondent that each party would bear their own expenses. The court ruled the proceedings unnecessary and without legal basis, ordering the dismissal of the case and the cancellation of mutual procedural costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 512 § 1 k.p.c.; Art. 203 § 4 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 104 k.p.c.; Art. 79 ust. 3 pkt c Ustawy o kosztach w sprawach cywilnych: Withdrawal of a request for enforcement of an arbitral award renders the proceedings moot, necessitating dismissal, while settlement agreements regarding costs apply to out-of-court settlements rather than court settlements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XXVI GCo 28/15 POSTANOWIENIE Warszawa, 7 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVI Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący – SSO Ewa Izabela Fiedorowicz po rozpoznaniu 7 października 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku N. P. (...) z siedzibą w H. (Szwecja) z udziałem (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wskutek cofnięcia wniosku postanawia:
1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. znieść wzajemnie pomiędzy stronami koszty postępowania. SSO Ewa Izabela Fiedorowicz
UZASADNIENIE
Wnioskodawca N. P. (...) z siedzibą w H. 16 lutego 2015 r. wniósł o stwierdzenie wykonalności wyroku Trybunału Arbitrażowego wydanego 3 grudnia 2014 r. w J. w sprawie pomiędzy N. P. (...), a (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (KRS (...)) obecnie (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. Jednocześnie wniósł o zasądzenie od przeciwnika kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych (k. 2 – 7). Pismem opatrzonym datą 27 września 2016 r. wnioskodawca cofnął wniosek o stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą wobec zawarcia przez strony ugody pozasądowej (k. 619 – 620). Wniósł również o umorzenie kosztów postępowania oraz poinformował, że strony w ugodzie ustaliły, że każda ze stron ponosić będzie swoje własne koszty i wydatki związane z postępowaniem wywołanym wnioskiem.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wobec skutecznego cofnięcia wniosku merytoryczne rozpatrzenie sprawy stało się zbędne. Zgodnie z art. 512 § 1 k.p.c., po rozpoczęciu posiedzenia albo po złożeniu przez któregokolwiek z uczestników oświadczenia na piśmie, cofnięcie wniosku jest skuteczne tylko wtedy, gdy inni uczestniczy nie sprzeciwili się temu w terminie wyznaczony. Powyższy przepis jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 203 k.p.c., jednakże przyjmuje się, iż art. 203 § 4 k.p.c. (na podstawie którego sąd jest zobowiązany do zbadania czy cofnięcie pozwu jest dopuszczalne) ma zastosowanie również do cofnięcia wniosku.
Na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew. Art. 13 § 2 k.p.c. stanowi, że przepisy o procesie stosuje się odpowiednio do innych rodzajów postępowań unormowanych w kodeksie postępowania cywilnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca cofnął wiosek, na co uczestnik wyraził zgodę, taki bowiem charakter nadać należy oświadczeniu woli uczestnika, który zrzekł się żądania kosztów postępowania (k. 622).
W ocenie Sądu okoliczności sprawy nie wskazują, że cofnięcie wniosku dokonane przez wnioskodawcę jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Wniosek o stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego został cofnięty, ponieważ strony zawarły ugodę pozasądową, więc postępowanie wywołane wnioskiem stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym, na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 203 § 4 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 512 § 1 k.p.c. postępowanie należało umorzyć, o czym orzeczono w pkt. 1 sentencji postanowienia.
Wnioskodawca w swoim piśmie wskazał, że w ugodzie strony niniejszego postępowania postanowiły, że każda ze stron ponosić będzie koszty i wydatki związane z postępowaniem we własnym zakresie (k. 620). Z kolei przeciwnik w swoim piśmie, oświadczył, że w wypadku umorzenia postępowania zrzeka się żądania kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego (k. 622). W związku z tym, jak również wobec zawarcia przez strony ugody pozasądowej, na podstawie art. 104 k.p.c. zniesiono wzajemnie koszty postępowania pomiędzy stronami, o czym Sąd orzekł w pkt. 2 sentencji postanowienia.
W niniejszej sprawie brak było podstaw do zwrotu na rzecz wnioskodawcy połowy opłaty sądowej od wniosku, ponieważ taki obowiązek, przewidziany w art. 79 ust. 3 pkt c ustawy o kosztach w sprawach cywilnych (w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia wniosku), ustawodawca przewidział jedynie w przypadku zawarcia ugody sądowej, a nie pozasądowej. SSO Ewa Izabela Fiedorowicz Zarządzenie z 7 października 2016 r.: 1. (...) 2. (...) SSO Ewa Izabela Fiedorowicz