Court dismisses appeal on statute of limitations for domain registration fees under contract for work provisions.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Krakow dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's decision to reject a claim for 480 PLN in VAT and pro forma invoice amounts. The lower court held that the two-year limitation period for contract for work applied due to the service nature of the domain registration, which expired before the lawsuit was filed. The appellate court rejected the argument that the Electronic Commerce Act or telecommunication laws governed the case, ruling instead that the specific provisions for contract for work under the Civil Code constitute a lex specialis.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną; Kodeks cywilny art. 751 pkt 1; Although domain registration involves electronic services, the specific limitation period for contract for work applies as lex specialis over general provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt XII Ga 944/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Krakowie XII Wydział Gospodarczy – Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Bożena Cincio-Podbiera Protokolant: osobiście po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...)w B. N. przeciwko S. W. o zapłatę na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Sączu z dnia 9 września 2016 r. sygn. akt V GC 383/16 oddala apelację.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 9 września 2016 roku Sąd Rejonowy w Nowym Sączu oddalił powództwo (...) w B. N. o zasądzenie od pozwanej S. W. kwoty 480 zł, na którą składały się należności z faktur VAT numer (...) oraz z faktury pro forma PRO (...) za podłączenie usługi rejestracji w portalu portalu www.bsc.24.pl. Sąd Rejonowy uznał za decydujący podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia roszczenia albowiem relacja między stronami miała charakter świadczenia usługi podobnej do zlecenia wobec czego termin przedawnienia wynosił 2 lata.
Przedawnienie nastąpiło zatem przed wystąpieniem przez stronę powodową na drogę sądową, co miało miejsce w dniu 24 lutego 2016 roku. Strona powodowa wystąpiła z apelacją, obejmując zakresem zaskarżenia w należność objętą fakturą (...). Skarżąca zarzuciła błędne zastosowanie art. 751 k.c. poprzez uznanie, że do przedmiotowej umowy stosuje się dwuletni termin przedawnienia oraz naruszenie art. 321 par. 1 k.p.c. przez zaniechanie rozpatrzenia okoliczności merytorycznych i faktycznych sprawy, a w efekcie nierozpoznanie istoty.
Zdaniem apelantki roszczenie objęte przedmiotową fakturą jest odrębnym kosztem informatycznym odłączenia prezentacji obiektu pozwanej, który to koszt powstał na skutek rozwiązania umowy. Wywiodła, iż w tym przypadku art.751 k.c. nie ma zastosowania albowiem strony łączyła umowa o świadczenie usług drogą elektroniczną, objęta ustawą z dnia 18 lipca 2002 roku. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Zgodnie z ustawą z dnia 18 lipca 2002 roku o świadczeniu usług drogą elektroniczną usługa taka sprowadza się do realizacji świadczenia bez jednoczesnej obecności stron/ na odległość/, poprzez przekaz danych na indywidualne żądanie usługobiorcy, przesyłanej i otrzymywanej za pomocą urządzeń do elektronicznego przetwarzania, włącznie z kompresją cyfrową i przechowywania danych, która jest w całości nadawana, odbierana lub transmitowana za pomocą sieci telekomunikacyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku prawo telekomunikacyjne.
Wynagrodzenie, którego żąda strona powodowa dotyczyło natomiast rejestracji domeny, a przedmiotowa faktura jej odłączenia. Z kolei w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2007 roku, III CZP 109/07 wskazano, że umowa o rejestrację domeny zbliżona jest do umowy o świadczeniu usług w rozumieniu art. 750 k.c. Sąd Najwyższy odwołał się do stanowiska w wyrażonego w wyroku z dnia 17 stycznia 1999 roku, III CKN 450/98, a ponadto wywiódł, iż skoro nie można uzyskać odpowiedzi dostatecznie pewnej na pytanie, czy umowa o rejestrację i utrzymanie domeny internetowej należy jednak do kategorii umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a więc jak stwierdza przepis art 750 k.c. do umów uregulowanych innymi przepisami, powstaje zagadnienie czy do omawianej umowy mogą mieć zastosowanie przepisy o zleceniu dotyczące przedawnienia roszczeń to jest art. 750 k.c. jak i art. 751 pkt 1 k.c..
Umowa o rejestrację domeny należy bowiem do umów o świadczenie usług w rozumieniu art. 750 k.c. natomiast art. 751 pkt 1 k.c. wspomina o wynagrodzeniu za spełnione czynności, co obejmować może także rejestrację domeny i utrzymywanie jej w sieci. Wprawdzie w tej sytuacji Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że ostatecznie można przyjąć, iż roszczenie takie przedawnia się zgodnie z przepisem ogólnym art. 118 k.c. lecz jedynie tylko z tego względu, że są to roszczenia powiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zauważyć też trzeba, że uchwała w tym przedmiocie nie ma charakteru zasady prawnej.
Ponadto , co już zaznaczono, skład orzekający Sądu Najwyższego w tej sprawie wypowiedział daleko idące wątpliwości, a zastosowanie art. 118 k.c. uzasadniał tylko okolicznością, że strony na ogół są przedsiębiorcami . W tej sytuacji, w ocenie Sądu Okręgowego, nie ma podstaw do przyjęcia, że zastosowanie znajduje art. 118 k.c. skoro art. 751 k.c. stanowi przepis szczególny- lex specialis. W konsekwencji roszczenie o wynagrodzenie za spełnione czynności, co obejmuje rejestrację i wyrejestrowanie domeny przedawniają się zgodnie z przepisami dotyczącymi umów zlecenia.
Z tych względów apelację oddalono na podstawie art. 385 k.p.c.