Energy company claim dismissed due to statute of limitations on four invoices and failure to prove service for one.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the energy company's claim for unpaid invoices, ruling that four of the five disputed bills were time-barred under the three-year limitation period. The defendant successfully argued that the remaining invoice lacked supporting evidence of service since no work order was attached. Consequently, the plaintiff lost the case and was ordered to pay the defendant's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 118 k.c.; Art. 6 Prawo Energetyczne: A claim is barred if the limitation period expires, and a creditor must prove the performance of services when the debtor denies their execution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: X C 3507/16 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Maria Żuchowska Protokolant: st. sekr. sądowy Elżbieta Jakubowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. w Toruniu sprawy z powództwa (...) spółka akcyjna w G. przeciwko K. S. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 137 zł (sto trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 7 września 2016 r. powodowa (...) spółka akcyjna w G. domagała się zasądzenia na jej rzecz od pozwanego K. S. kwoty 470,95 zł z ustawowymi odsetkami od poszczególnych kwot i dat, do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając żądanie, strona powodowa podniosła, że powódka wstrzymywała w latach 2011-2014, zgodnie z prawem energetycznym, dostawy energii do nieruchomości pozwanego, które po uregulowaniu należności były wznawiane. Z treści uzasadnienia wynikało, że za wznawianie energii wystawiane były faktury, które nie zostały uregulowane.
Nakazem zapłaty wydanym dnia 04.10.2016 r. w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Toruniu orzekł zgodnie z żądaniem pozwu oraz zasądził od pozwanej koszty procesu. W ustawowym terminie pozwany wniósł sprzeciw, w którym zaskarżył nakaz zapłaty w całości. Podniesiono zarzut nieudowodnienia roszczenia, w szczególności wykonania usługi będącej podstawą wystawienia faktury z dnia 14.11.2014r. oraz przedawnienia roszczenia. Strona powodowa nie ustosunkowała się do podniesionych zarzutów i nie przedłożyła dodatkowych dokumentów.
Na rozprawie dnia 17.05.2017 r. strona pozwana podtrzymała stanowisko ze sprzeciwu, nie żądano uzupełnienia postepowania dowodowego. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 19.04.2011r. Rejon Energetyczny T. wystawił zlecenie serwisowe na wznowienie dopływu energii do windykacji pod adresem ul. (...) w T.. Zlecenie nie zostało podpisane ani przez montera ani przez klienta usługi. W dniu 27.04.2011r. wystawiono fakturę za usługę wznowienia energii na kwotę 91,18 zł płatną do dnia 14.05.2011r. Dowód : zlecenie serwisowe z dnia 19.04.2011r.
– k.14 - faktura z dnia 27.04.2011r. – k.15, W dniu 30.08.2011r. Rejon Energetyczny T. wystawił zlecenie serwisowe na wznowienie dopływu energii do windykacji pod adresem ul. (...) w T.. Zlecenie nie zostało podpisane ani przez montera ani przez klienta usługi. W dniu 06.09.2011r. wystawiono fakturę za usługę wznowienia energii na kwotę 91,18 zł płatną do dnia 23.09.2011r. Dowód : zlecenie serwisowe z dnia 30.08.2011r. – k.16 - faktura z dnia 06.09.2011r. – k.17, W dniu 30.08.2011r. Rejon Energetyczny T. wystawił zlecenie serwisowe na wznowienie dopływu energii do windykacji pod adresem ul. (...) w T..
Zlecenie nie zostało podpisane ani przez montera ani przez klienta usługi. W dniu 06.09.2011r. wystawiono fakturę za usługę wznowienia energii na kwotę 91,18 zł płatną do dnia 23.09.2011r. Dowód : zlecenie serwisowe z dnia 30.08.2011r. – k.16 - faktura z dnia 06.09.2011r. – k.17, W dniu 11.01.2012r. Rejon Energetyczny T. wystawił zlecenie serwisowe na wznowienie dopływu energii do windykacji pod adresem ul. (...) w T.. Zlecenie zostało podpisane przez montera. W dniu 13.01.2012r. wystawiono fakturę za usługę wznowienia energii na kwotę 93,74 zł płatną do dnia 27.01.2012r.
Dowód : zlecenie serwisowe z dnia 11.02.2012r. – k.18 - faktura z dnia 13.01.2012r. – k.19, W dniu 23.04.2013r. Rejon Energetyczny T. wystawił zlecenie serwisowe na wznowienie dopływu energii do windykacji pod adresem ul. (...) w T.. Zlecenie zostało podpisane przez montera. W dniu 30.04.2013r. wystawiono fakturę za usługę wznowienia energii na kwotę 96,27 zł płatną do dnia 21.05.2013r. Dowód : zlecenie serwisowe z dnia 23.04.2013r. – k.20 - faktura z dnia 30.04.2013r. – k.21, W dniu 14.11.2014r. wystawiono fakturę za usługę wznowienia energii na kwotę 98,58 zł płatną do dnia 28.11.2014r.
Dowód: faktura z dnia 30.04.2013r. – k.21, W dniu 30.12.2015r. powódka wystawiła pozwanemu przedsądowe wezwanie do zapłaty kwoty 470,95 zł, na które składały się kwoty z nieopłaconych pięciu faktur. Dowód: przedsądowe wezwanie do zapłaty – k. 13, Należność nie została uregulowana. Okoliczność bezsporna
Sąd zważył, co następuje:
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił na podstawie okoliczności bezspornych oraz dowodów z dokumentów. Bezsporne w sprawie było to, że należność dochodzona pozwem nie została uregulowana. Strona pozwana nie kwestionowała również ewentualnej wysokości opłat za wznowienie energii i ich zgodności z taryfą stosowaną przez E. Operator w G.. Spór dotyczył zasadności dochodzonego roszczenia wobec zakwestionowania roszczenia w całości przez stronę pozwaną, podniesienia zarzutu przedawnienia co do faktur z lat 2011 -2013 oraz zarzutu nieudowodnienia wykonania usługi, na podstawie której wystawiono fakturę z dnia 14.11.2014r.
Podstawę dochodzonego roszczenia stanowił art. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. prawo energetyczne w brzmieniu obowiązującym w czasie wystawiania faktur. Rozważenia w pierwszej kolejności wymaga podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia. Zgodnie z art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Strona powodowa domagała się zapłaty za wykonanie usług związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Z przedłożonych dokumentów przez powoda wynika, że wystawił on pięć faktur z terminami płatności 14.05.2011r., 23.09.2011r., 27.01.2012r., 21.05.2013r. i 28.11.2014r., a zatem od tych dat zaczął biec termin przedawnienia. Termin przedawnienia czterech z pięciu faktur upłynął odpowiednio 14.05.2014r., 23.09.2014r., 27.01.2015r., 21.05.2013r. Pozew wniesiony został we wrześniu 2016r., a więc po upływie terminu przedawnienia czterech faktur. Zarzut przedawnienia okazał się zatem zasadny. Jeżeli natomiast chodzi o fakturę z dnia 14.11.2014r. to, wobec zakwestionowania przez pozwanego podstaw do jej wystawienia, zgodnie z zasadą ciężaru dowodu, strona powodowa winna wykazać, że dokonała czynności stanowiącej podstawę do wystawienia faktury.
Tymczasem w odróżnieniu od wcześniejszych faktur, do których dołączone były zlecenia serwisowe (choć w większości i tak nie podpisane i nie opisujące wykonanych czynności), to do faktury z dnia 14.11.2014r. nie dołączono żadnego dokumentu potwierdzającego wykonanie usługi. A skoro pozwany zaprzeczył, że usługa była wykonana, powód winien ten fakt udowodnić. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, zasadny okazał się zarzut nieudowodnienia roszczenia w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe, powództwo podlegało oddaleniu na mocy art. 6 ustawy z dnia 10.04.1997r.
Prawo Energetyczne a contrario, o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 98kpc według zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwany wygrał proces w całości ponosząc koszty procesu w kwocie 137 zł, na które składały się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 120 zł oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. powód jako strona przegrywająca proces winien zwrócić te koszty pozwanemu.