Appeal dismissed; regional court violated probation obligations and procedural rules by sentencing without a trial.

Sygn. akt IV Ka 134/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Waldemar Majka Protokolant: Marta Synowiec przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. sprawy P. S. syna W. i W. z domu Z. urodzonego (...) w W. oskarżonego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 16 stycznia 2017 r. sygnatura akt III K 897/16 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygnatura akt IV Ka 134/17

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu wystąpił do Sądu Rejonowego z wnioskiem na podstawie art. 335§2 kpk o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym P. S. kary i innych środków karnych przewidzianych za zarzucone mu przestępstwo polegające na tym, że: w dniu 30 września 2016 roku w B., w woj. (...) wbrew przepisom ustawy posiadał środek psychotropowy w postaci amfetaminy w ilości 5,05 grama netto, to jest o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. We wniosku prokurator wniósł o wymierzenie P. S. za zarzucany mu czyn: - 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat - na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczenie przepadku dowodu rzeczowego - na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczenie nawiązki w kwocie 1000 zł (tysiąc złotych) na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii.

Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2017 roku (sygnatura akt III K 897/16) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu: I. oskarżonego P. S. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest występku z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za czyn ten na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 69§1 kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesił tytułem próby na okres lat 2 (dwóch); III. na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek poprzez zniszczenie środków psychotropowych w postaci 5,02 grama netto przechowywanych w Wojewódzkiej (...) we W. wpisanych do wykazów dowodów rzeczowych pod poz. (...) IV. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii;

V. na podstawie art. 63 par. 1 kk na poczet orzeczonej kary zaliczył dwa dni jego zatrzymania w dniach 30.09.2016r.-02.10.2016r.; VI. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków w kwocie 110 złotych i wymierzył mu opłatę w wysokości 300 złotych. Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator, zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego P. S., zarzucając: I. obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 72§1 kk polegającą na jego niezastosowaniu i nieorzeczeniu na jego podstawie przynajmniej jednego z obligatoryjnych obowiązków okresu próby przy zawieszeniu wykonania kary, II. obrazę przepisów postępowania, a to art. 343§7 kpk i art. 335§2 kpk mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na uwzględnieniu wniosku prokuratora dołączonego do aktu oskarżenia o skazanie P. S. bez przeprowadzenia rozprawy przy braku do tego podstaw i zaniechania skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych zgodnie z brzmieniem art. 343§7 kpk, III. obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 2 ust. pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, poprzez niewłaściwe wskazanie kwoty w wysokości 300 złotych stanowiącej opłatę sądową zamiast określonej tym przepisem kwoty 180 złotych jako opłaty w razie skazania na karę pozbawieni a wolności do 1 roku, a podnosząc wskazane zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd okręgowy zważył: apelacja odniosła ten skutek, iż koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd rejonowy wydał zaskarżony wyrok na posiedzeniu uwzględniając złożony w trybie art. 335§2 kpk wniosek o wydanie wyroku skazującego wobec P. S. bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie oskarżonemu uzgodnionej z nim kary, jednakże sąd, do którego oskarżyciel publiczny kieruje wniosek w trybie art. 335§2 kpk, z uwagi na treść art. 343§7 kpk zobligowany jest do szczegółowej tak formalnej, jak i merytorycznej kontroli takiego wniosku, co determinuje dalszy tok postepowania.

W ramach tej kontroli niezbędnym jest sprawdzenie, czy przedłożone przez prokuratora propozycje pozostają zgodne z uprzednimi ustaleniami stron, a także, czy nie popadają w sprzeczność z przepisami prawa materialnego. Wniosek wystosowany przez prokuratora do sądu rejonowego w trybie art. 335§2 kpk był wadliwy, bowiem pozostawał sprzeczny z obowiązującym prawem karnym materialnym, a w swojej treści wniosek ten nie zawierał orzeczenia jakiegokolwiek z obowiązków określonych w art. 72§1 kk, obligatoryjnego przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności.

Uwzględnienie przez sąd orzekający powyższego wniosku złożonego przez prokuratora nastąpiło z rażącą obrazą art. 72§1 kk, mającą bezsprzecznie wpływ na treść wydanego wyroku. Wyrokując w sprawie niniejszej sąd rejonowy jednocześnie dopuścił się naruszenia art. 343§7 kpk i art. 335§2 kpk. Zasadnie wskazuje nadto skarżący, iż w zaskarżonym wyroku niewłaściwie określono kwotę opłaty sądowej, a którą ustalono na kwotę 300 zł, zamiast określonej na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973 r. (Dz.

U. Nr 27, poz. 152) tj. z dnia 8 sierpnia 1983 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 223) kwoty 180 zł jako opłaty wymierzonej w razie skazania na karę pozbawienia wolności do 1 roku. Z tych też wszystkich względów orzeczono jak w wyroku, a sprawa wymaga ponownego rozpoznania celem ewentualnej modyfikacji wniosku, bądź rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych (art.437§2 kpk).