XXIII GCo 101/16 · Sąd powszechny

Sygn. akt XXIII GCo 101/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Anna Gałas (spr.) Sędziowie: SO Monika Skalska SO Aneta Łazarska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt XXIII Gz 622/16 w sprawie o zarządzenie sprzedaży udziałów na skutek zażalenia M. P. na postanowienie Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn.. akt Wa. Ns-Rej.KRS (...) o zawieszeniu postępowania postanawia: odrzucić skargę. SSO Monika Skalska SSO Anna Gałas SSO Aneta Łazarska Sygn. akt XXIII GCo 101/17

UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2016 r. M. P. wniósł do Sądu Okręgowego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie XXIII Gz 622/16. W uzasadnieniu skarżący podał, że nie zgadza się z treścią postanowienia z dnia 5 października 2016 r., ponieważ nie jest prawdą, że nie wpłynął żaden środek odwoławczy. Według niego taki środek wpłynął i zostanie Sądowi niezwłocznie przesłany. Ponadto powołał się na nowe dowody dotyczące również tej sprawy.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Złożona skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozstrzygnięciem o zasadności skargi o wznowienie postępowania sąd sprawdza, czy spełnia ona wymogi formalne. Na tym etapie sąd bada, czy skarga została wniesiona w terminie wynikającym z przepisów art. 407 i ar. 408, czy jest ona dopuszczalna (ze względu na zaskarżone orzeczenie) i czy oparto ją na ustawowej podstawie. Skarga, która warunków tych nie spełnia, nie może być przez sąd rozpoznana. Zgodnie bowiem z art. 410 § 1 k.p.c., sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.

Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Złożona skarga jest niedopuszczalna z uwagi na zaskarżone postanowienie, w szczególności jego proceduralny charakter. Trzeba wyjaśnić, że skarga o wznowienie jest środkiem obalania prawomocnych orzeczeń merytorycznych w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach. Skarga o wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową w tym znaczeniu, że przysługuje wyłącznie od ściśle określonych orzeczeń i na ściśle określonej podstawie. Ratio legis takiego jej ukształtowania stanowi potrzeba zabezpieczenia stabilności prawomocnych merytorycznych orzeczeń, a poprzez to ładu prawnego przez nie stworzonego.

Podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym rozstrzygnięciem zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wyliczone w ustawie, przy czym – co istotne – nawet sformułowanie przez skarżącego podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401–404 k.p.c. nie oznacza jeszcze oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli z uzasadnienia skargi wynika, że wskazywana podstawa nie zachodzi (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2013 r., III AUA 1674/12). Artykuł 399 § 1 k.p.c. przewiduje możliwość złożenia skargi o wznowienie jedynie w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem (w postępowaniu nieprocesowym – postanowieniem co do istoty sprawy – art. 524 § 2 k.p.c.), a więc orzeczeniem rozstrzygającym spór merytorycznie.

W związku z powyższym należy uznać, że nie przysługuje skarga o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem, które nie rozstrzyga co do istoty sprawy a ma na celu zakończenie kwestii incydentalnej. Skarżący pominął to, że Sąd Okręgowy rozpoznawał jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego o zawieszeniu postępowania w sprawie o zarządzenie sprzedaży udziałów. Nie jest to orzeczenie kończące postepowanie w sprawie. Orzeczeniem kończącym postępowanie w tej sprawie nieprocesowej byłoby wyłącznie postanowienie w przedmiocie sprzedaży udziałów.

Tymczasem takie orzeczenie nie mogło zapaść, ponieważ jak skarżący sam wie wnosił zażalenie na postanowienie o zawieszeniu owego postępowania w przedmiocie sprzedaży jego udziałów i Sąd Okręgowy zażalenie skarżącego oddalił. Wobec tego postępowanie jest zawieszone, co oznacza też brak merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku Urzędu Skarbowego. Powyższe oznacza, że nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w sprawie, która zakończyła się postanowieniem rozstrzygającym kwestie incydentalne i proceduralne, jak w sprawie XXIII Gz 622/16.

Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy na podstawie art. 410 §1 k.p.c. odrzucił jako niedopuszczalną skargę M. P. o wznowienie postępowania w sprawie XXIII Gz 622/16. SSO Monika Skalska SSO Anna Gałas SSO Aneta Łazarska