Court convicts defendant of fraud and identity theft via internet, sentencing to prison and ordering restitution.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Warsaw-Mokotow convicted the defendant of fraud and identity theft committed through internet banking and credit applications. The prosecution alleged multiple instances where the defendant impersonated a victim to obtain financial transfers and loans, causing significant monetary loss to various companies and banks. The court found the evidence sufficient to prove the intentional deception and ruled that the acts constituted a single continuous criminal episode, resulting in a prison sentence and mandatory restitution.
Legislator headnote
AI generatedArt. 286 § 1 k.k.; Art. 190a § 2 k.k.; Art. 11 § 2 k.k.; Art. 12 k.k.; Art. 286 § 1 k.k. in conjunction with Art. 11 § 3 k.k.; Art. 91 § 1 k.k.; Art. 4 § 1 k.k.; Art. 46 § 1 k.k.; Art. 4 § 1 k.k. The court established that impersonating another person to obtain financial benefits via internet constitutes fraud under Polish criminal law, and acts committed in close temporal proximity and similar manner are treated as a single continuous criminal episode.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XIV K 693/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 maja 2016 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. XIV Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Jakub Iwaniec Protokolant: Martyna Litwinowicz przy udziale prokuratora: Joanny Walczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 26 lutego 2015 r., 6 sierpnia 2015 r., 11 sierpnia 2015 r., 18 lutego 2016 r., 26 kwietnia 2016 r. oraz 24 maja 2016 r. w W. sprawy: D. B. (1) , s. M. i E. z d. W., ur. dnia (...) w P., oskarżonego o to, że:
1. w okresie od dnia 10 listopada 2013 r. do 15 listopada 2013 r. w bliżej nieokreślonym miejscu za pośrednictwem sieci Internet usiłował doprowadzić K. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że podając się za pracodawcę firmy (...) polecił jej przelanie kwoty 1 PLN na rachunek bankowy (...) tytułem opłaty weryfikacyjnej w związku z umową zlecenie zawartą za pośrednictwem Internetu pomiędzy nią a firmą (...), a następnie nie doszło do podpisania umowy i nawiązania współpracy a sprawca wykorzystując uzyskane dane osobowe pokrzywdzonej i podszywając się pod nią za pośrednictwem Internetu otworzył na jej dane rachunek bankowy w banku (...) oraz usiłował zawrzeć umowy pożyczki z firmą (...), tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;
2. w dniu 4 marca 2014 r. w K., działając za pośrednictwem sieci Internet, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd co do swojej tożsamości pracowników (...) sp. z o.o. podając się za E. P., zawarł umowę kredytową, z której nie miał zamiaru się wywiązać, czym doprowadził (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 750 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k.;
3. w dniu 4 marca 2014 r. w K., działając za pośrednictwem sieci Internet, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd co do swojej tożsamości pracowników (...) sp. z o.o. podając się za E. P., zawarł umowę kredytową, z której nie miał zamiaru się wywiązać, czym doprowadził (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 500 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k.;
4. w dniu 4 marca 2014 r. w K., działając za pośrednictwem sieci Internet, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd co do swojej tożsamości pracowników (...) sp. z o.o. podając się za E. P., zawarł umowę kredytową, z której nie miał zamiaru się wywiązać, czym doprowadził Via sms sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 500 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k.;
5. w dniu 5 marca 2014 r. w K., działając za pośrednictwem sieci Internet, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd co do swojej tożsamości pracowników (...) Bank (...). podając się za E. P., zawarł umowę kredytową, z której nie miał zamiaru się wywiązać, czym doprowadził (...) Bank (...). do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 400 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. orzeka: I. oskarżonego D. B. (1) w ramach zarzuconego mu w pkt 1 czynu uznaje za winnego tego, że w okresie od dnia 11 listopada 2013 r. do 15 listopada 2013 r. w bliżej nieokreślonym miejscu, działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zmierzał bezpośrednio do niekorzystnego rozporządzenia mieniem instytucji finansowych (...) sp. z o.o. w W. oraz „W..pl” sp. z o.o. w W. w ten sposób, że:
a) w okresie od 11 do 14 listopada 2013 r. działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził K. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 1,00 zł w ten sposób, że pod pozorem nawiązania współpracy, przedstawiając się w dniu 11 listopada 2013 r. jako przedstawiciel firmy (...), wprowadził wyżej wymienioną w błąd co do faktycznego zawiązania współpracy, a następnie wykorzystując dane osobowe K. K. w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej, założył w dniu 12 listopada 2013 r. rachunek bankowy w banku (...) S.A. w W. o numerze (...) po to, aby jako K. K. bez jej zgody i wiedzy, uzyskać kredyt z instytucji kredytowych wymienionych na wstępie, polecając jej wpłatę z własnego rachunku kwoty 1,00 zł na rachunek bankowy wyżej opisany tytułem opłaty weryfikacyjnej w związku z przyszłą umową zlecenia, a następnie:
b) w dniu 14 listopada 2013 r. wprowadził (...) sp. z o.o. w W. w błąd co do danych osobowych i wiarygodności kredytobiorcy, poprzez złożenie za pośrednictwem sieci Internet, jako K. K., wykorzystując jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej, wniosku kredytowego o numerze (...) na kwotę 800,00 zł, uiszczając jednocześnie opłatę weryfikacyjną jako K. K. w kwocie 0,01 zł, lecz zamierzonego czynu nie osiągnął z uwagi na nieodebranie telefonu weryfikującego dane od przedstawiciela firmy (...) sp. z o.o. w W.;
c) w dniu 14 listopada 2013 r. wprowadził „W..pl” sp. z o.o. w W. w błąd co do danych osobowych i wiarygodności kredytobiorcy, poprzez złożenie za pośrednictwem sieci Internet, jako K. K., wykorzystując jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej, dwóch wniosków kredytowych na łączną kwotę 850,00 zł, lecz zamierzonego czynu nie osiągnął z uwagi na odrzucenie obu wniosków i za to, uznając zachowanie opisane w pkt I lit.
a) jako element współukarany jednego czynu, na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. skazuje go; II. oskarżonego D. B. (1) w ramach zarzucanych mu w pkt 2-5 czynów uznaje za winnego tego, że w okresie od 3 do 5 marca 2014 r. w W. i W. działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem instytucje finansowe, tj. (...) sp. z o.o. w W., „W..pl” sp. z o.o. w W., (...) sp. z o.o. w W. oraz „F. Bank (Malta) (...) Biuro Wspierające w Polsce z siedzibą we W. w ten sposób, że:
a) w okresie od 3 do 4 marca 2014 r. działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził E. P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 1,00 zł w ten sposób, że pod pozorem nawiązania współpracy, przedstawiając się jako przedstawiciel firmy (...) s.c. – B. S., wprowadził wyżej wymienioną w błąd co do faktycznego zawiązania współpracy, a następnie wykorzystując dane osobowe E. P. w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej, założył w dniu 4 marca 2014 r. rachunek bankowy w banku (...) S.A. w K. o numerze (...) po to, aby jako E. P., bez jej zgody i wiedzy, uzyskać kredyty z instytucji kredytowych wymienionych na wstępie, polecając jej wpłatę z własnego rachunku kwoty 1,00 zł na rachunek bankowy wyżej opisany tytułem opłaty weryfikacyjnej, a następnie:
b) w dniu 4 marca 2014 r. wprowadził (...) sp. z o.o. w W. w błąd co do danych osobowych i wiarygodności kredytobiorcy, poprzez złożenie za pośrednictwem sieci Internet, jako E. P., wykorzystując jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej, wniosku kredytowego na kwotę 500,00 zł, uiszczając jednocześnie opłatę weryfikacyjną jako E. P. w kwocie 0,01 zł, który to kredyt został mu przyznany, a w/w kwota przelana w tym samym dniu;
c) w dniu 4 marca 2014 r. wprowadził „W..pl” sp. z o.o. w W. w błąd co do danych osobowych i wiarygodności kredytobiorcy, poprzez złożenie za pośrednictwem sieci Internet, jako E. P., wykorzystując jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej, wniosku kredytowego na kwotę 750,00 zł, uiszczając jednocześnie opłatę weryfikacyjną jako E. P. w kwocie 0,10 zł, który to kredyt został mu przyznany, a w/w kwota przelana w tym samym dniu;
d) w dniu 4 marca 2014 r. wprowadził (...) sp. z o.o. w W. w błąd co do danych osobowych i wiarygodności kredytobiorcy, poprzez złożenie za pośrednictwem sieci Internet, jako E. P., wykorzystując jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej, wniosku kredytowego na kwotę 500,00 zł, uiszczając jednocześnie opłatę weryfikacyjną jako E. P. w kwocie 0,01 zł, który to kredyt został mu przyznany, a w/w kwota przelana w tym samym dniu;
e) w dniu 4 marca 2014 r. wprowadził „F. Bank (Malta) (...) w błąd co do danych osobowych i wiarygodności kredytobiorcy, poprzez złożenie za pośrednictwem sieci Internet, jako E. P., wykorzystując jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej, wniosku kredytowego na kwotę 400,00 zł, uiszczając jednocześnie opłatę weryfikacyjną jako E. P. w kwocie 0,01 zł, który to kredyt został mu przyznany, a w/w kwota przelana w dniu 5 marca 2014 r. i za to, uznając zachowanie opisane w pkt II lit.
a) jako element współukarany jednego czynu, na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. skazuje go; III. stwierdzając, że przestępstwa opisane w pkt I i II zostały popełnione w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób, na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. wymierza oskarżonemu D. B. (2) karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
IV. na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. w odniesieniu do przypisanego w pkt II wyroku czynu, orzeka od oskarżonego D. B. (1) obowiązek naprawienia szkody na rzecz: (...) sp. z o.o. w W., Al. (...) II 61 lok. 10 w kwocie 500,00 zł (pięciuset złotych), na rzecz „W..pl” sp. z o.o. w W., ul. (...) bud. D w kwocie 750,00 zł (siedmiuset pięćdziesięciu złotych), na rzecz (...) sp. z o.o. w W., ul. (...) II 80 lok. 59 w kwocie 500,00 zł (pięciuset złotych) oraz „F. Bank ((...)) (...), biuro wspierające w Polsce, ul. (...) W. w kwocie 400,00 zł (czterystu złotych);
V. przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. P. kwotę 672,00 zł (sześciuset siedemdziesięciu dwóch złotych) powiększoną o kwotę podatku VAT w obowiązującej stawce tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu; VI. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości, określając że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.