Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 96/17 AI generated

Civil appeal upheld; debt claim against bankrupt entity after liquidation must be transferred to insolvency judge.

Case Number VI Gz 96/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Toruń overturned the Regional Court's dismissal of a creditor's lawsuit filed against a bankrupt company after the liquidation was declared. The creditor argued that the claim should be transferred to the insolvency judge rather than rejected due to lack of jurisdiction. The Court of Appeal agreed, ruling that such claims must be transferred to the insolvency judge to avoid parallel proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 201 § 2 k.p.c.: A civil claim filed against a bankrupt entity after the declaration of liquidation must be transferred to the insolvency judge rather than rejected, as the creditor has effectively chosen an improper procedural path.

Keywords

AI generated
bankruptcy proceedings civil jurisdiction insolvency judge parallel proceedings creditor's claim transfer of case liquidation declaration

Cited Legislation

AI generated
Art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skoro powódka wytoczyła niniejszy pozew już po ogłoszeniu upadłości pozwanej spółki to stosownie do art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 144 ust. 1 prawa upadłościowego
w związku z art. 144 ust. 1 prawa upadłościowego pozew przeciwko upadłemu, wniesiony już po ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej podlega odrzuceniu z uwagi na czasowy brak drogi sądowej.
Art. 201 § 2 k.p.c.
z art. 201 § 2 k.p.c. poprzez odrzucenie pozwu, pomimo wypełnienia przesłanek przekazania sprawy sądowi właściwemu na podstawie wymienionego wyżej art.
Art. 395 § 2 k.p.c.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Z tych względów uwzględniając zażalenie pozwanego należało na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c. zmienić zaskarżone postanowienie poprzez jego uchylenie.
Art. 108 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego postanowi Sąd Rejonowy w Toruniu w orzeczeniu kończącym sprawę (art. 108 § 2 k.p.c.).
art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skoro powódka wytoczyła niniejszy pozew już po ogłoszeniu upadłości pozwanej spółki to stosownie do art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 201 § 2 k.p.c
199 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz regulacja przewidziana w art. 201 § 2 k.p.c.; zatem pozew nie podlega odrzuceniu, a winien być z urzędu przekazany według właściwości sądowi upadłościowemu – sędziemu komisarzowi, celem rozpoznania w postępowaniu upadłościowym.
art. 395 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 96/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Zbigniew Krepski (spr.) Sędziowie : SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa L. R. przeciwko (...) sp. z o.o. w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt V GNc 3837/16 postanawia : uchylić zaskarżone postanowienie Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu w pkt 1. uchylił nakaz zapłaty z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V GNc 3837/16, w pkt 2. odrzucił pozew, a w pkt 3 zasądził od powoda na rzecz Syndyka masy upadłości (...) sp. z o.o. w upadłości w W. kwotę 180,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skoro powódka wytoczyła niniejszy pozew już po ogłoszeniu upadłości pozwanej spółki to stosownie do art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. w związku z art. 144 ust. 1 prawa upadłościowego pozew przeciwko upadłemu, wniesiony już po ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej podlega odrzuceniu z uwagi na czasowy brak drogi sądowej.

Powyższe postanowienie zaskarżyła powódka w części tj. co do pkt 2 i pkt 3 zarzucając mu naruszenie przepisu art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 201 § 2 k.p.c. poprzez odrzucenie pozwu, pomimo wypełnienia przesłanek przekazania sprawy sądowi właściwemu na podstawie wymienionego wyżej art. 201 § 2 k.p.c. W oparciu o powyższe zarzuty powódka wniosła o uchylenie pkt 2 i pkt 3 zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym wg norm przepisanych, względnie o rozważenie zasadności uchylenia zaskarżonego postanowienia w zakresie pkt 2 i pkt 3 przez Sąd I instancji po myśli art. 395 § 2 k.p.c. oraz o przekazanie sprawy wg właściwości sądowi upadłościowemu – Sądowi Rejonowemu Szczecin – Centrum w Szczecinie, Wydziałowi XII Gospodarczemu.

W uzasadnieniu zażalenia powódka wskazała że jej zdaniem w okolicznościach niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania dyspozycja art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz regulacja przewidziana w art. 201 § 2 k.p.c.; zatem pozew nie podlega odrzuceniu, a winien być z urzędu przekazany według właściwości sądowi upadłościowemu – sędziemu komisarzowi, celem rozpoznania w postępowaniu upadłościowym. Jednocześnie powódka wskazała, iż pozwana spółka została wezwana do zapłaty w dniu 2 września 2016 r., zatem syndyk masy upadłości powinien był udzielić odpowiedzi na wezwanie i poinformować o ogłoszeniu upadłości spółki.

Na poparcie swojego stanowiska powódka powołała się na aktualne orzecznictwo Sądu Najwyższego, a konkretnie na postanowienie SN z dnia 25 stycznia 2017 r. sygn.. akt IV CZ 95/16. Pozwany nie udzielił odpowiedzi na zażalenie powódki.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Zażalenie powódki było uzasadnione. Sąd Okręgowy podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt IV CZ 95/16 (LEX nr 2241399), że wyrażony w orzecznictwie pogląd o odrzuceniu pozwu przeciwko upadłemu wniesionego po ogłoszeniu upadłości o należność dotyczącą jej masy nie znalazł akceptacji w judykaturze i piśmiennictwie. Aktualnie przyjmuje się, że w takiej sytuacji, jeżeli wierzyciel wystąpi na drogę procesu, pozew nie może ulec odrzuceniu tylko jako mylnie skierowany powinien być przekazany sędziemu-komisarzowi.

Zdaniem Sądu Najwyższego brak jest bowiem podstaw do dwutorowego prowadzenia postępowania w wypadku gdy pozew został wniesiony po ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej. Jeżeli zatem proces wszczęto po ogłoszeniu upadłości w celu dochodzenia wierzytelności podlegającej zgłoszeniu w postępowaniu upadłościowym to należy przyjąć, że doszło do wyboru przez powoda niewłaściwego rodzaju postępowania cywilnego i z urzędu podjąć na podstawie art. 201 § 2 k.p.c. czynność polegającą na przekazaniu pozwu, odpowiednio traktowanemu jako wniosek o umieszczenie na liście wierzytelności sędziemu-komisarzowi stosując odpowiednio art. 200 § 1 i 2 k.p.c. Z tych względów uwzględniając zażalenie pozwanego należało na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. zmienić zaskarżone postanowienie poprzez jego uchylenie.

O kosztach postępowania zażaleniowego postanowi Sąd Rejonowy w Toruniu w orzeczeniu kończącym sprawę (art. 108 § 2 k.p.c.). Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska (...) (...) (...) (...) - (...) - (...) (...) (...)