Court dismissed main debt claim due to post-litigation payment but awarded interest and costs.

Sygn. akt VI GC 1074/16 upr/3

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk Protokolant: St. Sekretarz Sądowy Ewa Kościelniak po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. w Tychach na rozprawie sprawy z powództwa: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w T. przeciwko: (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w T. o zapłatę 1) umarza postępowanie co do należności głównej;

2) zasądza od pozwanego (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. na rzecz powoda (...) Przedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. odsetki za opóźnienie liczone od kwot: - 206,64 zł (dwieście sześć złotych sześćdziesiąt cztery grosze) od dnia 15 września 2016 roku do dnia 8 listopada 2016 roku; - 61,50 zł (sześćdziesiąt jeden złotych pięćdziesiąt groszy) od dnia 30 stycznia 2016 roku do dnia 8 listopada 2016 roku; - 4 416,93 zł (cztery tysiące czterysta szesnaście złotych dziewięćdziesiąt trzy grosze) od dnia 14 czerwca 2016 roku do dnia 18 października 2016 roku; - 583,02 zł (pięćset osiemdziesiąt trzy złote dwa grosze) od dnia 15 czerwca 2016 roku do dnia 18 października 2016 roku; - 301,35 zł (trzysta jeden złotych trzydzieści pięć grosz) od dnia 15 lipca 2016 roku do dnia 8 listopada 2016 roku;

3) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2 667 zł (dwa tysiące sześćset sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Jolanta Brzęk Sygn. akt VI GC 1074/16/3

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 11 lipca 2011 roku (data prezentaty Sądu) powódka (...) Sp. z o.o. w T. wniosła o zasądzenie od pozwanej (...) Sp. z o.o. w T. zapłatę kwoty 5 999,94 zł z ustawowymi odsetkami wskazanymi w pozwie oraz kosztami postępowania. Na uzasadnienie wskazała, że pozwana zakupiła u niej artykuły lakiernicze za łączną kwotę 5 569,44 zł. Pozwana odebrała towar, na co powódka wystawiła faktury VAT, których pozwana nie zapłaciła pomimo licznych wezwań do zapłaty. W dniu 10 października 2016 roku Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy wydał w sprawie VI GNc 2503/16 nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym zasądził zgodnie z żądaniem pozwu.

W przepisanym terminie pozwana (...) Sp. z o.o. w T. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa jako bezzasadnego oraz zgłaszając zarzut przedwczesności powództwa. Pozwana wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwana wskazała, że nigdy nie otrzymała faktur będących podstawą roszczenia w związku z tym nie nastąpiła ich wymagalność. W odpowiedzi na sprzeciw powódka ograniczyła powództwo, do zasądzenia na jej rzecz ustawowych odsetek za opóźnienie w zapłacie należności oraz należnych kosztów procesu wskazując, że dochodzone należności wynikającej z faktur VAT zostały przez pozwaną uregulowane już po wniesieniu powództwa i wydaniu nakazu zapłaty.

Sąd ustalił, co następuje: W oparciu o złożone przez pozwaną (...) Sp. z o.o. w T. zamówienia, powódka (...) Sp. z o.o. w T. wykonała i sprzedała pozwanej towar (m. in. w postaci wizytówek) wynikający z faktur VAT nr (...), FS (...), (...), FS (...), FS (...). Towar został pozwanej wydany. Pozwana nie zgłaszała zastrzeżeń co do ilości i jakości sprzedanego jej towaru. Pozwana nie zapłaciła w zakreślonych terminach wymagalności w/w faktur VAT. Pozwana faktury otrzymała drogą mailową (zgodnie z wieloletnią praktyką). dowód: faktury VAT (k. 9-13), zeznania świadka I.

K. (k. 64-65). Pozwana w dniu 19 października 2016 r. uiściła należności wynikające z faktur nr (...), FS (...), a w dniu 9 listopada 2016 r. uiściła należności wynikające z faktur VAT FS (...), FS (...), FS (...). dowód: faktury VAT (k. 9-13), zeznania świadka I. K. (k. 64-65), pokwitowanie (k.51). Powyższe ustalenia poczynione zostały w oparciu o powołane dowody z dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne w całości. Sąd uwzględnił również zeznania świadka I. K.. W ocenie Sądu zeznaniom ww. świadka należało dać wiarę, jako że w sposób spójny przedstawiały one okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

Przez umowę sprzedaży ( art. 535 kc ). sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu ją, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. W przedmiotowej sprawie bezspornym było, że powódka w oparciu o złożone przez pozwaną zamówienia, wykonała i sprzedała pozwanej towar (m. in. w postaci wizytówek) wynikający z faktur VAT nr (...), FS (...), (...), FS (...), FS (...). Towar został pozwanej wydany. Pozwana nie zgłaszała zastrzeżeń co do ilości i jakości sprzedanego jej towaru.

Pozwana nie zapłaciła w zakreślonych terminach wymagalności w/w faktur VAT. Pozwana ostatecznie za przedmiotowe faktury VAT zapłaciła jednakże uczyniła to już po wytoczeniu powództwa. Pozwana w przedmiotowej sprawie podnosiła zarzut przedwczesności powództwa. Sąd nie podziela stanowiska pozwanej. Należy wskazać, że pozwany nie daje powodu do wytoczenia sprawy, jeżeli jego postępowanie i postawa wobec roszczenia strony powodowej - oceniona zgodnie z doświadczeniem życiowym -usprawiedliwiają wniosek, że strona powodowa uzyskałaby zaspokojenie roszczenia bez wytoczenia powództwa (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 25 maja 1936 r., CIII. 842/35, LexPolonica nr 354618, Zb.Orz. 1937, nr I, poz. 38, oraz z 18 kwietnia 1961 r., 4 CZ 23/61, LexPolonica nr 372093, OSPiKA 1962, nr 5, poz. 121).

Jak wynika z materiału zgromadzonego w sprawie pozwana pierwszej płatności za dochodzone faktury VAT dokonała dopiero w dniu 19 października 2016 r., tj. już po wniesieniu pozwu i wystosowaniu wezwania do zapłaty. Bezczynność pozwanej w tym czasie przemawia za uznaniem, iż dała ona podstawy do wytoczenia przeciwko niej powództwa. Co więcej pozwana płatności za zaległe faktury VAT dokonywała w odstępach czasu, tj. w dniu 19 października 2016 r., i w dniu 9 listopada 2016 r. nastąpiła zapłata za pozostałe faktury VAT, co jedynie potwierdza, że pozwana przed wytoczeniem powództwa nie dysponowała pełną kwotą na zaspokojenie zobowiązań wynikających z przedłożonych przez powódkę bezspornych faktur VAT.

Zatem zarzut pozwanej w tym zakresie w żaden sposób nie mógł się ostać. Wobec dokonania przez pozwaną zapłaty należności głównej oraz dokonanego cofnięcia Sąd w pkt 1 wyroku umorzył postępowanie w tym zakresie, zgodnie z art. 203 k.p.c w zw. z art. 355 k.p.c. W pkt 2 wyroku Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki odsetki za opóźnienie. O odsetkach orzeczono w oparciu o art. 481 § 1 kc. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 3 wyroku na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. zgodnie, z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Na łączną kwotę kosztów postępowania złożyły się kwoty: 17,00 zł tytułem od pełnomocnictwa, 250,00 zł tytułem opłaty od pozwu, 2 400,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona zgodnie z §2 pkt. 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1804). SSR Jolanta Brzęk