Legislator Case Law & Legislation
III Ca 72/17 AI generated

Court allowed appeal, ordering change of inheritance ruling from will to statutory law for stepchildren.

Case Number III Ca 72/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court allowed the appeal against a first-instance decision that annulled a previous inheritance ruling without specifying the new legal basis. The appellant argued the lower court violated procedural rules by failing to determine that stepchildren E. C. and G. T. inherited under statutory law rather than a will. The court found the lower court erred in law by annulling the decision instead of amending it to reflect the correct statutory inheritance rules applicable to the stepchildren.

Legislator headnote

AI generated

Art. 679 § 3 k.p.c.; Art. 934 § 1 k.c.: When a court annuls a decision on acquisition of inheritance, it must amend the decision to declare acquisition according to the actual legal state, such as statutory inheritance for stepchildren where parents predeceased the decedent.

Keywords

AI generated
statutory inheritance stepchildren succession annulment of decision amendment of ruling civil procedure code civil code inheritance procedural error

Cited Legislation

AI generated
art. 679 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 679 § 3 k.p.c. w razie przeprowadzenia dowodu, że spadek w całości lub w części nabyła inna osoba niż wskazana w postanowieniu o stwierdzenie nabycia spadku, Sąd spadku, zmieniając to postanowienie stwierdzi nabycie spadku zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.
art. 934 § 1 k.c.
Zgodnie z art. 934 1 k.c.
art. 386 § 1 k.p.c.
Dlatego też, Sąd Okręgowy w punkcie 1 na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. zmienił punkt 1 zaskarżonego postanowienia.
art. 520 § 1 k.p.c.
w oparciu o art. 520 § 1 k.p.c., uznając, iż w realiach niniejszej sprawy nie zachodzą powody do odstąpienia od podstawowej zasady rozliczenia kosztów postępowania nieprocesowego, wedle której każdy z uczestników winien ponosić koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
art. 679 k.p.c
Rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego skarżąca zarzuciła naruszenie art. 679 k.p.c.
art. 679 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 679 § 3 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Dlatego też, Sąd Okręgowy w punkcie 1 na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 520 § 1 k.p.c
w oparciu o art. 520 § 1 k.p.c., uznając, iż w realiach niniejszej sprawy nie zachodzą powody do odstąpienia od podstawowej zasady rozliczenia kosztów postępowania nieprocesowego, wedle której każdy z uczestników winien ponosić koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 72/17

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 października 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi- Śródmieścia w Łodzi w sprawie z wniosku E. C. z udziałem G. T., M. J. i Gminy Ł. o zmianę postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po A. K. postanowił:

1) uchylić postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 25 marca 2012 roku, wydane w sprawie o sygn. akt III Ns 1369/10 w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po A. K., synu L. i M. z domu O. zmarłym w dniu 10 grudnia 2009 roku w Ł., ostatnio stale zamieszkałym w Ł., 2) ustalić, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą we własnym zakresie koszty związane ze swoim udziałem w postępowaniu. Apelację od wskazanego powyżej postanowienia wniosła uczestniczka G. T., zaskarżając je w całości. Rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego skarżąca zarzuciła naruszenie art. 679 k.p.c. poprzez uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, z dnia 25 marca 2012 roku, wydane w sprawie i sygn. akt III Ns 1369/10, a nie jego zmianę i stwierdzenie, że spadek po A.

K. na podstawie ustawy nabyli pasierbowie E. C. i G. T., każde po ½ części. W konkluzji skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia, poprzez stwierdzenie, że spadek po A. K., ostatnio stale zamieszkałym, w Ł., zmarłym w dniu 10 grudnia 2009 roku w Ł., na podstawie ustawy nabyli pasierbowie E. C. oraz G. T. - każde w ½ części ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji a także o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

apelacja jako zasadna podlegała uwzględnieniu. W realiach rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, w obrocie prawnym brak jest stwierdzenia nabycia spadku po zmarłym A. K.. Wyjaśnić należy, że funkcjonowały dwa postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym:

1) wydane w dniu 25 marca 2012 roku przez Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, sygn. akt III Ns 1369/10, 2) postanowienie Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 9 stycznia 2012 roku, sygn. akt I Ns 4086/10 zmienione postanowieniem Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 21 czerwca 2012 roku, sygn. akt I Ca 167/12. Postanowienia te zostały następnie uchylone. Pierwsze zaskarżonym postanowieniem Sądu pierwszej instancji, drugie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 roku Sądu Okręgowego w Przemyślu, sygn. akt 197/13 z uwagi na uwzględnienie skargi o wznowienie postępowania (k. 136, 167, 401 akt I Ns 4086/10 Sądu Rejonowego w Przemyślu).

Zgodnie z art. 679 § 3 k.p.c. w razie przeprowadzenia dowodu, że spadek w całości lub w części nabyła inna osoba niż wskazana w postanowieniu o stwierdzenie nabycia spadku, Sąd spadku, zmieniając to postanowienie stwierdzi nabycie spadku zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Sąd pierwszej instancji, słusznie doszedł do przekonania, że spadek po A. K. nabyła inna osoba niż wskazana w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 25 marca 2012 roku. Jednak błędnie, wbrew art. 679 § 3 k.p.c. Sąd pierwszej instancji uchylając to postanowienie (zamiast zmieniając) nie stwierdził nabycia spadku zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.

Zauważyć należy, że postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku wydane przez Sąd w Przemyślu także zostało uchylone. Jak słusznie ocenił Sąd pierwszej instancji, nabycie spadku winno nastąpić w drodze dziedziczenia ustawowego, a nie testamentowego gdyż jak wynikało z materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu, A. K. nie sporządził testamentu. Sąd pierwszej instancji powinien był więc zmienić postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 25 marca 2012 roku stwierdzające nabycie spadku na podstawie testamentu i orzec w przedmiocie nabycia spadku po A.

K. zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym, na podstawie ustawy. Zgodnie z art. 934 1 k.c. w braku małżonka spadkodawcy i krewnych, powołanych do dziedziczenia z ustawy, spadek przypada w częściach równych tym dzieciom małżonka spadkodawcy, których żadne z rodziców nie dożyło chwili otwarcia spadku. W kręgu spadkobierców ustawowych zmarłego A. K. znaleźli się jego pasierbowie, jednakże dochodzą oni do dziedziczenia pod pewnymi warunkami, nie wystarczy bowiem sam brak osób powołanych do dziedziczenia z ustawy w bliższej kolejności, ustawa wprowadza bowiem dodatkowy warunek, oboje rodzice pasierba (a więc nie tylko współmałżonek spadkodawcy) muszą już nie żyć w chwili otwarcia spadku, do dziedziczenia którego pasierb zostaje powołany.

W niniejszej sprawie pasierbami A. K. s. (...) zmarłego w dniu 10 grudnia 2009 roku w Ł. są: - E. C., s. J. i W., którego ojciec J. C. zmarł w dniu 17 stycznia 1970 r tj. przed spadkodawcą A. K., matka W. zmarła w dniu 3 grudnia 2009 r, - G. T., c. E. i W., której ojciec E. K. zmarł w dniu 14 września 1970 r, tj. przed spadkodawcą A. K., matka W. zmarła w dniu 3 grudnia 2009 r, którzy na podstawie ustawy nabyli spadek po ½ części. Dlatego też, Sąd Okręgowy w punkcie 1 na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. zmienił punkt 1 zaskarżonego postanowienia.

O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy rozstrzygnął w pkt.

2. w oparciu o art. 520 § 1 k.p.c., uznając, iż w realiach niniejszej sprawy nie zachodzą powody do odstąpienia od podstawowej zasady rozliczenia kosztów postępowania nieprocesowego, wedle której każdy z uczestników winien ponosić koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.