Court denied pension claim, ruling military service and business periods do not count as special work conditions.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a pension based on special work conditions. The insured argued that military service and business ownership should be included in the qualifying period, but the court found no evidence of special work conditions before or after the military service. Consequently, the court ruled that military service and business activities do not constitute special work conditions under the relevant regulations.
Legislator headnote
AI generatedUstawa emerytalno-rentowa z dnia 20 lutego 1999 r.; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.: Military service and business ownership do not constitute special work conditions unless performed as an employee in a specific profession or role.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 592/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Iwona Sławińska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 roku w Gliwicach sprawy S. S. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania S. S. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 4 marca 2015 roku i 16 kwietnia 2015 roku nr (...) oddala odwołanie. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn. akt VIII U 592/15
UZASADNIENIE
Decyzją z 4 marca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu S. S. (1) prawa do emerytury. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony wykazał 23 lata, 5 miesięcy i 14 dni okresów składkowych i nieskładkowych do dnia 31 grudnia 1998 roku oraz 5 lat i 23 dni pracy w warunkach szczególnych. Kolejną decyzją z dnia 16 kwietnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. ponownie odmówił ubezpieczonemu S. S. (1) prawa do emerytury ponieważ ubezpieczony wykazał jedynie 5 lat i 23 dni okresów pracy w warunkach szczególnych.
Organ rentowy uznał, iż S. S. (2) posiada staż 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych do 31 grudnia 1998 roku. W odwołaniu ubezpieczony wniósł o zmianę zaskarżonych decyzji i przyznanie mu prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Na rozprawie 24 lipca 2015 roku (karta 17 a.s.) S. S. (1) podał, iż spełnia warunek 15 lat pracy w warunkach szczególnych ponieważ należy zaliczyć cały okres zatrudnienia, służbę wojskową i prowadzenie działalności gospodarczej. Ubezpieczony wskazał, że pracował jako spawacz lub kierowca samochodów ciężarowych o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: S. S. (1) urodził się (...). Przebieg jego pracy zawodowej do dnia 31 grudnia 1998 roku przedstawia się następująco:
1. od 7 grudnia 1967 roku do 15 stycznia 1969 roku - (...) Fabryka (...) w T. ( tom I, karta 4 a.e.) – 1 rok, 1 miesiąc, 10 dni;
2. od 8 lutego 1969 roku do 15 kwietnia 1969 roku – Huta (...) (tom I, karta 5 a.e.) – 2 miesiące, 6 dni;
3. od 16 maja 1969 roku do 1 sierpnia 1969 roku – Przedsiębiorstwo Handlu (...) w S. ( tom I, karta 6 a.s.) – 2 miesiące, 17 dni;
4. od 23 września 1969 roku do 30 marca 1970 roku – R. Zakłady (...) w R. (tom I, karta 7a.e.) – 6 miesięcy, 8 dni;
5. od 2 kwietnia 1970 roku do 28 listopada 1970 roku – (...) i UP (...) w K. ( tom I, karta 8 a.e.) – 7 miesięcy, 27 dni;
6. od 9 grudnia 1970 roku do 31 maja 1971 roku - (...) Fabryka (...) w T. ( tom I, karta 4 a.e.) – 5 miesięcy, 23 dni;
7. od 1 lipca 1971 roku do 29 października 1971 roku – (...) Spółdzielnia (...) w T. ( tom I, kata 9 a.e) – 3 miesiące , 28 dni;
8. od 29 października 1971 roku do 17 października 1973 roku – zasadnicza służba wojskowa ( tom I, karta 38 a.e.) ;
9. od 31 października 1973 roku do 27 lipca 1974 roku – (...) Przedsiębiorstwo (...) w T. ( tom I, karta 11 a.e.) – 8 miesięcy, 28 dni;
10. od 26 sierpnia 1974 roku do 8 marca 1975 roku – Przedsiębiorstwo Państwowej (...) w B. (tom I, karta 12 a.e.) – 6 miesięcy, 14 dni;
11. od 12 marca 1975 roku do 5 stycznia 1984 roku – Przedsiębiorstwo (...) w B. (tom I, karta 10 a.e.) – 9 lat, 1 miesiąc, 9 dni;
12. od 5 stycznia 1984 roku do 19 kwietnia 1984 roku – Państwowe Przedsiębiorstwo Użyteczności Publicznej Poczta Polska Zakład (...) w K. (tom I, karta 13 a.e.) – 3 miesiące, 14 dni;
13. od 16 maja 1984 roku do 5 września 1984 roku - Przedsiębiorstwo (...) B. (tom I, karta 14 a.e.) – 3 miesiące, 21 dni;
14. od 12 września 1984 roku do 24 marca 1985 roku - Państwowe Przedsiębiorstwo Użyteczności Publicznej Poczta Polska Zakład (...) w K. (tom I, karta 16 a.e.) – 6 miesięcy, 13 dni. Od 1 czerwca 1985 roku do 9 września 1996 roku – z przerwami - ubezpieczony prowadził działalność gospodarczą ( tom I, karta 17, 18 a.e.). W dniu 28 października 1996 roku został zarejestrowany jako bezrobotny ( tom I, karta 19 a.e). Następnie ubezpieczony nie pozostawał w zatrudnieniu. Od 1 lutego 1999 roku był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy ( tom I, karta 46 a.e).
W czasie pierwszego zatrudnienia w (...) Fabryce (...) w T. ubezpieczony wykonywał, na warsztacie, prace ślusarskie, pracował także zapinając materiał na suwnicę. Uczęszczał na kurs spawacza i wykonywał prace spawalnicze. W Hucie (...) wykonywał prace spawalnicze. W Przedsiębiorstwie Handlu (...) w S. spawał i malował farbami i lakierami maszyny rolnicze. U kolejnego pracodawcy w R. Zakładach (...) w R. ubezpieczony pracował jako spawacz elektryczny – spawał leje do form, pustki, kolyby, szyny. Jako spawacz pracował także w (...) i UP (...) w K., gdzie spawał rury i w czasie kolejnego zatrudnienia w (...) Fabryce (...) w T., gdzie pracował jako spawacz – ten okres został zaliczony przez ZUS do pracy w warunkach szczególnych.
W (...) Społem ubezpieczony pracował jako konwojent. Praca ta polegała na podróżach z kierowcą, po odbiór różnych towarów tj. sztućców, szkła. Następnie ubezpieczony rozwoził ten towar do sklepów i restauracji. W (...) Przedsiębiorstwie (...) w T. ubezpieczony wykonywał prace kierowcy Ż., którym rozwoził murarzy do pracy. W Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w B. przez pierwsze 3 miesiące ubezpieczony pracował jako kierowca Ż., a następnie jako kierowca Stara, którym rozwoził materiały budowlane. U kolejnego pracodawcy w Przedsiębiorstwie (...) w B., w czasie obu okresów zatrudnienia, ubezpieczony pracował jako kierowca K. tj. samochodu o ciężarze 12 ton.
Przewoził nim materiały na hałdy oraz materiały z kamieniołomów. W Państwowym Przedsiębiorstwie Użyteczności Publicznej Poczta Polska Zakład (...) w K., w czasie obu okresów zatrudnienia, ubezpieczony pracował jako kierowca samochodu osobowego M. i przewoził dyrektorów firmy. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z akt organu rentowego, przesłuchania stron / karta 47-48 /. Sąd oparł się na wszystkich dowodach.
Sąd zważył co następuje:
odwołanie nie było zasadne. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2004r. Nr 39, poz 353 ze zm. ) prawo do emerytury ma ubezpieczony, będący pracownikiem, urodzony po 31 grudnia 1948 roku , który: ukończył 60 lat, udokumentował do dnia 31 grudnia 1998 roku 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie A, nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa, W niniejszej sprawie spornym było czy S. S. (1) legitymuje się stażem co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W wykazie A, Dział XIV, poz. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) wymienione są prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym i gazowym, z kolei w dziale VIII, poz. 2 wymienione są prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Postępowanie dowodowe wykazało, że do prac w szczególnych warunkach można zaliczyć okresy:
1. od 8 lutego 1969 roku do 15 kwietnia 1969 roku – Huta (...) – 2 miesiące, 6 dni;
2. od 16 maja 1969 roku do 1 sierpnia 1969 roku – Przedsiębiorstwo Handlu (...) w S. – 2 miesiące, 17 dni;
3. od 23 września 1969 roku do 30 marca 1970 roku – R. Zakłady (...) w R. – 6 miesięcy, 8 dni;
4. od 2 kwietnia 1970 roku do 28 listopada 1970 roku – (...) i UP (...) w K. – 7 miesięcy, 27 dni;
5. od 9 grudnia 1970 roku do 31 maja 1971 roku - (...) Fabryka (...) w T. – 5 miesięcy, 23 dni;
6. od 27 grudnia 1974 roku do 8 marca 1975 roku – Przedsiębiorstwo Państwowej (...) w B. – 3 miesiące, 14 dni;
7. od 12 marca 1975 roku do 5 stycznia 1984 roku – Przedsiębiorstwo (...) w B. – 9 lat, 1 miesiąc, 9 dni;
8. od 16 maja 1984 roku do 5 września 1984 roku - Przedsiębiorstwo (...) B. (tom I, karta 14 a.e.) – 3 miesiące, 21 dni. Łącznie daje to 11 lat, 9 miesięcy i 5 dni. Nie można zaliczyć do okresów pracy w warunkach szczególnych następujących okresów:
1. od 7 grudnia 1967 roku do 15 stycznia 1969 roku - (...) Fabryka (...) w T. – 1 rok, 1 miesiąc, 10 dni – ponieważ ubezpieczony nie miał ukończonych 18 lat i jako młodociany nie mógł stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywać pracy w warunkach szczególnych;
2. od 1 lipca 1971 roku do 29 października 1971 roku – (...) Spółdzielnia (...) w T. – 3 miesiące , 28 dni – ponieważ ubezpieczony wykonywał prace konwojenta, a nie jest to praca w warunkach szczególnych;
3. od 31 października 1973 roku do 27 lipca 1974 roku – (...) Przedsiębiorstwo (...) w T. – 8 miesięcy, 28 dni – ponieważ ubezpieczony był kierowcą Ż., a nie jest to samochód wymieniony w dziale VIII, poz.2 wykazu A rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku;
4. od 26 sierpnia 1974 roku do 26 sierpnia 1974 roku – Przedsiębiorstwo Państwowej (...) w B. – 3 miesiące – ponieważ przez pierwsze 3 miesiące pracy w tym przedsiębiorstwie ubezpieczony pracował jako kierowca Ż.;
5. od 5 stycznia 1984 roku do 19 kwietnia 1984 roku – Państwowe Przedsiębiorstwo Użyteczności Publicznej Poczta Polska Zakład (...) w K. – 3 miesiące, 14 dni – ponieważ ubezpieczony pracował jako kierowca samochodu osobowego, a nie jest to samochód wymieniony w dziale VIII, poz.2 wykazu A rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku;
6. od 12 września 1984 roku do 24 marca 1985 roku - Państwowe Przedsiębiorstwo Użyteczności Publicznej Poczta Polska Zakład (...) w K. – 6 miesięcy, 13 dni – ponieważ ubezpieczony pracował jako kierowca samochodu osobowego. Okres zasadniczej służby wojskowej nie podlegał zaliczeniu do okresów pracy w warunkach szczególnych. Odbywanie zasadniczej służby wojskowej regulowane było przez ustawę z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U. z 2004r. Nr 241, poz 2416). Zgodnie z treścią art. 108 ust. 1 tej ustawy obowiązującego w okresie od 29 listopada 1967r. do 31 grudnia 1974r.( w brzmieniu pierwotnym) i po zmianie od 1 stycznia 1975 roku ( w brzmieniu do 5 sierpnia 1979 roku) - a zatem w okresie obywania zasadniczej służby wojskowej przez odwołującego - okres odbytej zasadniczej lub okresowej służby wojskowej zalicza się do okresu zatrudnienia, w zakresie wszelkich uprawnień związanych z zatrudnieniem, pracownikom, którzy po odbyciu tej służby podjęli zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy, w którym byli zatrudnieni przed powołaniem do służby, albo w tej samej gałęzi pracy.
Na podstawie art. 108 ust. 4 w/w ustawy wydane zostało Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968r.w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i ich rodzin (Dz. U. Nr 44, poz. 318). Rozporządzenie to obowiązywało do 31 sierpnia 1979 roku. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia żołnierzowi, który podjął zatrudnienie stosownie do zasad określonych w § 2-4 (tj. w terminie 30 dni od dnia zwolnienia ze służby wojskowej zgłosił powrót do zakładu pracy), wlicza się czas odbywania służby wojskowej do okresu zatrudnienia w zakładzie pracy, w którym podjął zatrudnienie, w zakresie wszelkich uprawnień związanych z zatrudnieniem w tym zakładzie oraz w zakresie szczególnych uprawnień uzależnionych od wykonywania pracy na określonym stanowisku lub w określonym zawodzie.
Treść powyższych przepisów wskazuje, że skoro czas odbywania służby wojskowej w warunkach określonych w tych przepisach, wlicza się do okresu zatrudnienia, w zakresie wszelkich uprawnień związanych z zatrudnieniem w tym w zakresie szczególnych uprawnień uzależnionych od wykonywania pracy na określonym stanowisku lub w określonym zawodzie, to okres ten należy zaliczyć do pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8 poz.43 ze zm.). Do odbywania zasadniczej służby wojskowej należy bowiem stosować przepisy w brzmieniu obowiązującym w okresie jej odbywania. Takie stanowisko potwierdza Sąd Najwyższy w uzasadnieniu do wyroku z dnia 9 marca 2010r. I UK 333/09 (LEX 585739) oraz w wyroku z 25 lutego 2010 r. II UK 219/09, zaś Sąd orzekający prezentowane stanowisko w pełni podziela. Okres zasadniczej służby wojskowej nie zalicza się ubezpieczonemu do okresu pracy w warunkach szczególnych albowiem przed jej rozpoczęciem ubezpieczony, będąc zatrudnionym w (...) Społem jako konwojent, nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych.
Po zakończeniu służby wojskowej ubezpieczony został zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie (...) w T. i wykonywał pracę kierowcy Ż.. Brak wykonywania pracy w warunkach szczególnych przed odbywaniem zasadniczej służby wojskowej i po jej zakończeniu wyklucza zaliczenie służby wojskowej do okresu pracy w warunkach szczególnych. Nie podlega zaliczeniu do okresów pracy w warunkach szczególnych okres prowadzenia działalności gospodarczej przez ubezpieczonego i to niezależnie od jej profilu. Wynika to z przepisu art. 32 ust. 1 ustawy emerytalno-rentowej, który odnosi się do „ubezpieczonych będących pracownikami” czyli do osób wykonujących pracę na podstawie stosunku pracy.
Ubezpieczony jako prowadzący działalność gospodarczą nie był pracownikiem. Odwołujący wskazał, że przez około 2 lata pracował w zakładzie pana K., po ukończeniu 8 klasy szkoły podstawowej. Sąd nie prowadził postępowania dowodowego w tym kierunku ponieważ jako małoletni ubezpieczony nie mógł stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracować w warunkach szczególnych. Nadto z zeznań ubezpieczonego wynika, że w tym okresie pracował jako pracownik ogólnobudowlany, a praca taka nie jest wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek