Social security court dismisses appeal for social pension due to expert finding of partial work incapacity.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a social pension. Medical experts concluded that the appellant's conditions, including epilepsy and hypertension, did not constitute total work incapacity. Consequently, the court upheld the original decision based on the statutory requirement for total inability to work.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszy Społecznych art. 12, 13; ustawa o rencie socjalnej art. 5: A social pension is granted only upon proof of total work incapacity, which requires a comprehensive medical assessment demonstrating the inability to perform any work compatible with the applicant's qualifications.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 735/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2017 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Kazimierz Kostrzewa Protokolant: protokolant sądowy Marta Bartusiak po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 roku w Tarnowie na rozprawie sprawy z odwołania A. Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 30 czerwca 2016 roku nr (...) w sprawie A. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o rentę socjalną oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 735/16
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 31 stycznia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. decyzją z dnia 30.06.2016 r. odmówił A. Ś. prawa do renty socjalnej z uwagi na brak całkowitej niezdolności do pracy, co wynika z orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z dnia 23.06.2016 r. A. Ś. w odwołaniu od tej decyzji domagała się przyznania jej renty socjalnej, ponieważ jest całkowicie niezdolna do pracy. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, powołując się na brak przesłanek do przyznania renty socjalnej, podtrzymując tym samym argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. Ś. urodzona w dniu (...), ukończyła zasadniczą szkołę zawodową specjalność krawiec, którą ukończyła w dniu (...) r. Pracowała jako sprzątaczka ok. 20 lat zatrudnienie ustało w dniu 08.08.2005 r. W okresie od 11.03.2010 r. do 30.01.2011 r. stwierdzono częściowa niezdolności do pracy, z ustaleniem daty powstania niezdolności do pracy od 11.03.2010 r. nie pobierała renty z tytułu niezdolności do pracy z uwagi na powstanie tej niezdolności do pracy po upływie 18 miesięcy od ustania okresów o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszy Ubezpieczeń Społecznych.
W dniu 09.15.2016 r. odwołująca wystąpiła z wnioskiem o rentę socjalną. /okoliczności bezsporne/ Celem wyjaśnienia istoty sporu tj. istnienia u A. Ś. całkowitej niezdolności do pracy zarobkowej w rozumieniu art. 12, art. 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszy Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162 poz. 1118 z późń zm.) w zw. z art. 5 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. Nr 135, poz. 1268) i daty powstania niezdolności do pracy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego specjalisty z zakresu neurologii i kardiologii.
Na podstawie wyników badań i zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej oraz po wykonaniu osobistego badania specjalistycznego biegli kardiolog i neurolog w zbiorczej opinii pisemnej stwierdzili, że A. Ś. choruje na: - nadciśnienie tętnicze I stopnia ESC/ESH, - padaczkę, - zmiany zwyrodnieniowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa z okresowym zespołem bólowym bez istotnego upośledzenia funkcji kręgosłupa, nie stwierdza się objawów korzeniowych w kończynach dolnych. Biorąc pod uwagę rozpoznane u odwołującej schorzenia oraz stopień ich nasilenia biegli uznali, że odwołująca nie jest całkowicie niezdolna do pracy.
Jak wynika z uzasadnienia opinii, odwołująca pracowała ok. 20 lat jako sprzątająca nie pracuje od 2008 r. Od 3 lat leczona z powodu padaczki, od kilku lat na nadciśnienie tętnicze. Aktualnie w badaniu przedmiotowym stwierdza się obniżenie nastroju , podwyższone wartości ciśnienia tętniczego. Poza tym bez zmian patologicznych: ruchomość kręgosłupa jest prawidłowa, objawy rozciągowe w kończynach górnych i dolnych są ujemne. Chód jest prawidłowy, ruchy dowolne prawidłowe, ubiera się sprawnie, kończyny górne i dolne o symetrycznych obwodach bez cech zaników mięśniowych, odruchy głębokie symetryczne, próba Romberga ujemna.
U odwołującej stwierdza się zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Aktualnie badaniem neurologicznym nie stwierdza się znacznego ograniczenia ruchomości kręgosłupa, nie stwierdza się objawów korzeniowych w kończynach górnych i dolnych. Schorzenie nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy. Okresowe zaostrzenia dolegliwości mogą być leczone w ramach czasowej niezdolności do pracy. Rozpoznana od dzieciństwa padaczka stanowi przeciwwskazanie do podjęcia pracy na wysokości, obsługi maszyn w ruchu, nie stanowi o niezdolności do podjęcia pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami.
Nadciśnienie tętnicze I stopnia ESC/ESH, pierwotne, łagodne, bez udokumentowanych istotnych zmian narządowych nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy. Badanie podmiotowe i przedmiotowe nie wskazuje na istotne schorzenia układu krążenia. Z dokumentacji medycznej brak wyników badań potwierdzających istotne schorzenia kardiologiczne powodujących długotrwałą niezdolność do pracy. /dowód : opinia sądowo-lekarska – k. 10-13 as/ Na podstawie wyników badań i zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej oraz po wykonaniu osobistego badania specjalistycznego biegły chirurg naczyniowy rozpoznał u A.
Ś.: - przewlekłe niedokrwienie kończyn dolnych w przebiegu miażdżycy zarostowej, - przebyty zator aorty brzusznej leczony operacyjnie, - wrodzoną trombofilię: mutacja czynnika V van Leiden (heterozygota), mutacja G20210A genu protrombiny (heterozygota) oraz podwyższony poziom czynnika krzepnięcia VIII. Biorąc pod uwagę rozpoznane u odwołującej schorzenia oraz stopień ich nasilenia biegły uznał, że odwołująca nie jest całkowicie niezdolna do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji. Jak wynika z uzasadnienia opinii, odwołująca dobrze zorientowana auto- i allopsychicznie.
Pamięć dobra. Nastrój wyrównany. Porusza się, ubiera samodzielnie, sprawnie. Blizna pourazowa na czole, blizny pooperacyjne w pachwinach. Otarcie naskórka w prawej okolicy przerzepkowej. Poza tym skóra czysta, różowa. Bez obrzęków. Kończyny górne dobrze unaczynione. Dobrze wyczuwalne tętno na obwodzie, symetryczne. Gra włośniczkowa symetryczna, żywa. W próbie Allena dominacja ukrwienia lewej ręki od tętnicy łokciowej. Próby w kierunku TOS: wynik prawidłowy. Na kończynach dolnych tętno wyczuwalne jedynie w pachwinach. Po uniesieniu kończyn dolnych do pionu zblednięcie stóp po mniej niż 30”.
Nieco opóźniony powrót zabarwienia stóp po przyjęciu pozycji stojącej(2-3’). Współczynnik kostka ramie (API) obustronnie ok. 0,65. Płuca i serce fizykalnie bez zmian. ASM 84/min. PR 150/80. Brzuch fizykalnie bez zmian. Odległość pp >15 cm. Ruchomość stawów obwodowych dobra. Zez rozbieżny. Źrenice równe, prawidłowo reagują na światło. Objawy rozciągowe nieobecne. Próba Romberga O.K. /dowód : opinia sądowo-lekarska – k. 37-38 as/ Odwołująca kwestionowała opinię biegłych podnosząc, że choruje na padaczkę a lekarze nie uzdolnią jej do pracy i przedłożyła kserokopie dokumentacji medycznej z dnia 28.01.2017 r.
Sąd uznał, że stanowi to nową okoliczność i nie wpływu na treść wcześniej wydanych opinii przez biegłych sądowych. W orzecznictwie wskazuje się słusznie, że nie uzasadnia potrzeby powołania innego biegłego jedynie ta okoliczność, że opinia powołanego już biegłego jest dla strony – w jej odczuciu niekorzystna (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 22.07.1997 r., I CKN 174/97, nie publ.). Opinie biegłych w ocenie Sądu spełniają ponadto wymogi przewidziane dla tego rodzaju środków dowodowych w art. 278 kpc i art. 285 kpc, a także w Rozporządzeniu Ministra Pracy Polityki Społecznej z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy w związku z art. 12-14 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Organ rentowy nie wypowiedział się w sprawie opinii. Dowody z dokumentów zalegających w aktach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności, a ponadto nie były kwestionowane przez strony postępowania.
Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią sporną pomiędzy stronami było ustalenie, czy odwołująca spełnia w chwili orzekania przesłanki do pobierania renty socjalnej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej ( Dz.U. Nr 135, poz. 1268), renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: - przed ukończeniem 18 roku życia, - w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem 25 roku życia, - w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.
Przedmiotem postępowania było ustalenie, czy ubezpieczona ze względu na stan zdrowia jest niezdolna do pracy całkowicie, czy też nie, jak to wynika z zakwestionowanej opinii komisji lekarskiej i wydanej na jej podstawie decyzji ZUS. W toku postępowania sądowego ubezpieczona została poddana badaniu przez biegłego lekarza kardiologa, neurologa oraz chirurga naczyniowego. W świetle przekonujących opinii odwołująca nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy z przyczyn neurologicznych, kardiologicznych i chorób naczyń. Obecnie u odwołującej rozpoznaje się: nadciśnienie tętnicze I stopnia ESC/ESH, padaczkę, zmiany zwyrodnieniowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa z okresowym zespołem bólowym bez istotnego upośledzenia funkcji kręgosłupa, nie stwierdza się objawów korzeniowych w kończynach dolnych, przewlekłe niedokrwienie kończyn dolnych w przebiegu miażdżycy zarostowej, przebyty zator aorty brzusznej leczony operacyjnie, wrodzoną trombofilię: mutacja czynnika V van Leiden (heterozygota), mutacja G20210A genu protrombiny (heterozygota) oraz podwyższony poziom czynnika krzepnięcia VIII.
Odwołująca od 3 lat leczona z powodu padaczki, od kilku lat na nadciśnienie tętnicze. Aktualnie w badaniu przedmiotowym bez zmian patologicznych: ruchomość kręgosłupa jest prawidłowa, objawy rozciągowe w kończynach górnych i dolnych. Chód jest prawidłowy, ruchy dowolne prawidłowe, ubiera się sprawnie, kończyny górne i dolne o symetrycznych obwodach bez cech zaników mięśniowych, odruchy głębokie symetryczne, próba Romberga ujemna. U odwołującej stwierdza się zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Aktualnie badaniem neurologicznym nie stwierdza się znacznego ograniczenia ruchomości kręgosłupa, nie stwierdza się objawów korzeniowych w kończynach górnych i dolnych.
Schorzenie nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy. Okresowe zaostrzenia dolegliwości mogą być leczone w ramach czasowej niezdolności do pracy. Rozpoznana od dzieciństwa padaczka stanowi przeciwwskazanie do podjęcia pracy na wysokości, obsługi maszyn w ruchu, nie stanowi o niezdolności do podjęcia pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Nadciśnienie tętnicze I stopnia ESC/ESH, pierwotne, łagodne, bez udokumentowanych istotnych zmian narządowych nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy. Badanie podmiotowe i przedmiotowe nie wskazuje na istotne schorzenia układu krążenia.
Z dokumentacji medycznej brak wyników badań potwierdzających istotne schorzenia kardiologiczne powodujących długotrwałą niezdolność do pracy. Odwołująca porusza się, ubiera samodzielnie, sprawnie. Blizna pourazowa na czole, blizny pooperacyjne w pachwinach. Otarcie naskórka w prawej okolicy przerzepkowej. Poza tym skóra czysta, różowa. Bez obrzęków. Kończyny górne dobrze unaczynione. Dobrze wyczuwalne tętno na obwodzie, symetryczne. Gra włośniczkowa symetryczna, żywa. W próbie Allena dominacja ukrwienia lewej ręki od tętnicy łokciowej.
Próby w kierunku TOS: wynik prawidłowy. Na kończynach dolnych tętno wyczuwalne jedynie w pachwinach. Po uniesieniu kończyn dolnych do pionu zblednięcie stóp po mniej niż 30”. Nieco opóźniony powrót zabarwienia stóp po przyjęciu pozycji stojącej(2-3’). Współczynnik kostka ramie (API) obustronnie ok. 0,65. Płuca i serce fizykalnie bez zmian. ASM 84/min. PR 150/80. Brzuch fizykalnie bez zmian. Obecny stan zdrowia oraz funkcjonowanie nie dają podstaw do uznania odwołującej za całkowicie niezdolną do pracy. Z okoliczności sprawy wynika, że A.
Ś. nie spełnia warunku w postaci całkowitej niezdolności do pracy. Pozostałych warunków z art. 4 ust. 1 powołanej ustawy organ rentowy nie kwestionował. Zatem zaskarżona decyzja organu rentowego jest słuszna. Sąd wobec tych okoliczności na zasadzie art. 477 14§1 k.p.c., orzekł, jak w sentencji wyroku.