Court dismissed appeal against land registry entry based on final civil court property award decision.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a land registry entry recording property ownership. The appellant argued the underlying civil court decision awarding the property was unlawful, but the court held that such decisions are final and require no further examination in land registry proceedings. Consequently, the court ruled that administrative issues regarding land registry documents or maps fall outside the scope of this specific land registry case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 626 § 8 k.p.c.; Art. 999 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: A final court decision awarding property ownership serves as the sole title for land registry entry and is not subject to further substantive review by the land registry court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 311/17
UZASADNIENIE
W dniu 27 maja 2016 roku na podstawie wniosku nr dz.kw.3604/16 referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Zgierzu dokonał wpisu w dziale II księgi wieczystej nr (...) ujawniającego prawo własności I. G.. Jako podstawa wpisu wskazane zostało postanowienie Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 16 listopada 2015 roku sygn. akt I Co 1295/14 w przedmiocie przysądzenia własności. Powyższy wpis został zaskarżony przez uczestnika postępowania skargą wniesioną w dniu 27 czerwca 2016 roku. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2016r. Sąd Rejonowy w Zgierzu utrzymał w mocy zaskarżony wpis i ustalił, że każdy z uczestników postępowania ponosi we własnym zakresie koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.
Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygniecie na następujących ustaleniach stanu faktycznego : Księga wieczysta nr (...) prowadzona jest dla nieruchomości położonej w B. o obszarze 0,0351 ha oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr (...) W dziale II tej księgi jako właściciel obecnie wpisana jest I. G.. Poprzednio jako właściciele ujawnieni byli w tej księdze Z. i M. małżonkowie P.. Wpisu prawa własności obecnej właścicielki dokonano na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 16 listopada 2015 roku sygn. akt I Co 1295/14, mocą którego przysądzono na rzecz I.
G. własność nieruchomości położonej w B. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr (...) o obszarze 0,0351 ha, objętych Kw. nr (...)/. Przy takich ustaleniach stanu faktycznego, w ocenie Sądu I instancji brak było podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonego wpisu. Zaskarżony wpis został dokonany zgodnie z treścią punktu 2 prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 16 listopada 2015 roku sygn. akt I Co 1295/14 wydanego w przedmiocie przysądzenia własności. Przedmiot przysądzenia własności tj. działki nr (...) o łącznym obszarze 0, (...) są ujawnione w dziale I przedmiotowej księgi wieczystej.
Wszystkie niezbędne przesłanki do wpisania prawa własności na rzecz nowej właścicielki i jednoczesnego wykreślenia poprzednich właścicieli zostały spełnione. Zdaniem Sądu I instancji, podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące postępowania administracyjnego w przedmiocie ujawnienia w ewidencji gruntów dokumentów czy też prawidłowości mapy, nie mogą w ogóle być przedmiotem rozpoznania w rozpoznawanej sprawie, która dotyczy wpisu w dziale II, a nie w dziale I księgi wieczystej. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożył Z.
P. (1). Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty w przedmiocie zaskarżonego wpisu. W uzasadnieniu apelacji skarżący wskazał, że w jego ocenie postanowienie o przysądzeniu własności, które stanowiło podstawę wpisu jest bezprawne. Zdaniem skarżącego zaskarżony wpis został dokonany na podstawie bezprawnych dokumentów, a zatem brak było podstawy do jego dokonania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Apelacja nie jest zasadna. Wbrew zarzutom skarżącego podniesionym w apelacji rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe. Stosownie do art. 626 8 § 2 k.p.c. rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. W rozpoznawanej sprawie, podstawą zaskarżonego wpisu prawa własności wnioskodawcy było prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 16 listopada 2015 roku sygn. akt I Co 1295/14, wydane w przedmiocie przysądzenia własności.
Zgodnie z art. 999 § 1 k.p.c. prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów. Postanowienie takie nie podlega dodatkowemu badaniu przez sąd w postępowaniu o wpis do księgi wieczystej co do zasadności jego wydania, a jedynie w toku instancji przez sąd odwoławczy – w razie wniesienia zażalenia. Jak wynika z dołączonego do wniosku postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 16 marca 2016 roku wydanego w sprawie sygn. akt III Cz 278/16, zażalenie Z.
P. (2) na postanowienie o przysądzeniu własności z dnia 16 listopada 2015 roku zostało oddalone, co wyczerpało możliwość kwestionowania podstaw faktycznych i prawnych wydania tego orzeczenia. W tym stanie rzeczy subiektywne przekonanie skarżącego, ze postanowienie o przysądzeniu własności przedmiotowej nieruchomości jest bezprawne nie znajduje żadnego uzasadnienia w załączonych do wniosku dokumentach. Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że wobec istnienia prawomocnego postanowienia sądu cywilnego co do przysądzenia własności, którego ustawowym skutkiem jest przejście prawa własności, niedopuszczalne jest dokonywanie w tym zakresie dodatkowych ustaleń przez sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym.
Rację ma Sąd I instancji i w tym zakresie, że podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące postępowania administracyjnego w przedmiocie ujawnienia w ewidencji gruntów dokumentów, czy też prawidłowości mapy, nie mogą w ogóle być przedmiotem rozpoznania w rozpoznawanej sprawie, która dotyczy wpisu w dziale II, a nie w dziale I księgi wieczystej. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.