Legislator Case Law & Legislation
I ACz 1206/13 AI generated

Appeal dismissed; court upheld dismissal of lawsuit due to unpaid court fees and rejected new fee waiver request.

Case Number I ACz 1206/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal against a district court order dismissing the plaintiffs' lawsuit for non-payment of court fees. The plaintiffs had previously requested a waiver of costs, which was partially granted, but a subsequent request for a full waiver based on alleged financial hardship was rejected. The court ruled that the new request did not constitute new circumstances and failed to provide concrete evidence of worsened financial status, thus the deadline for payment remained unaffected.

Legislator headnote

AI generated

Art. 130 § 1 i 2 k.p.c.; Art. 112 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: A subsequent request for a waiver of court costs based on the same circumstances as a previously adjudicated request does not affect the running of the payment deadline, and vague assertions of worsened financial status without supporting documentation are insufficient to justify a waiver.

Keywords

AI generated
court fees waiver non-payment of fees dismissal of lawsuit civil procedure code financial hardship evidence running of time limit district court order

Cited Legislation

AI generated
Art. 130 § 1 i 2 k.p.c.
- w oparciu o art. 130 § 1 i 2 k.p.c. - jako nieopłacony.
Art. 112 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2013r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Podkreślił też, iż zgodnie z art. 112 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2013r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.
art. 385 k.p.c
Z przytoczonych wyżej względów Sąd Okręgowy w pełni podzielając zaskarżone rozstrzygnięcie, na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 398 k.p.c
397 § 2 i art. 398 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 1206/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach, I Wydział Cywilny w następującym składzie Przewodniczący – Sędzia SA Zofia Kawińska-Szwed Sędziowie SA Ewa Jastrzębska SO (del.) Joanna Naczyńska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2013r. sprawy z powództwa R. M. i K. M. przeciwko E. U. o zapłatę na skutek zażalenia powodów na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt I C 891/12 postanawia : oddalić zażalenie. SSO del. Joanna Naczyńska SSA Zofia Kawińska-Szwed SSA Ewa Jastrzębska Sygn. akt I ACz 1206/13

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 6 września 2013r. Przewodniczący Sądu Okręgowego w Katowicach zwrócił pozew R. M. i K. M. wniesiony przeciwko E. U. - w oparciu o art. 130 § 1 i 2 k.p.c. - jako nieopłacony. Rozstrzygnięcie to podjął stwierdzając, iż powód K. M. został w sprawie zwolniony od opłaty sądowej od pozwu w części przewyższającej 500zł, a wniosek powoda R. M. o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, w konsekwencji czego zarządzeniem doręczonym w dniu 23 sierpnia 2013r.powodowie wezwani zostali do uiszczenia opłat sądowych od pozwu (K.

M. - w kwocie 500zł, a R. M. w kwocie 2.400 zł, a skoro opłat tych nie uiścili w ustawowym, siedmiodniowym terminie, wniesiony przez nich pozew podlegał zwrotowi. Podkreślił też, iż zgodnie z art. 112 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2013r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. z 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm) na biegu terminu do uiszczenia opłat od pozwu nie miał wpływu ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych okolicznościach co poprzedni, już rozpoznany wniosek. Zarządzenie to zaskarżył powód R.

M., działający w sprawie w imieniu własnym i jako przedstawiciel ustawowy małoletniego syna K. M.. Zarzucił, iż zarządzenie to było co najmniej przedwczesne, ponieważ Sąd Okręgowy miał w obowiązku rozpoznać jego nowy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, jako oparty na nowych okolicznościach. Podniósł, iż nową okolicznością jest pogorszenie jego sytuacji, które to pogorszenie w jego ocenie wykazywały złożone do akt dokumenty.

Sąd Apelacyjny, zważył co następuje:

Zaskarżone zarządzenie podjęte zostało prawidłowo i znajdowało pełne oparcie w unormowaniu art. 130 § 1 i 2 k.p.c. W myśl przywołanego przepisu Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, w związku z czym przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem zwrotu pisma uiścił opłatę w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu zwraca pismo. Tryb ten został w sprawie zachowany. Powodowie złożyli wniosek o zwolnienie ich od kosztów sądowych.

Wniosek ten został przez Sąd w części prawomocnie oddalony i w następstwie takiego stanu sprawy - przewodniczący prawidłowo wezwał powodów do uiszczenia w ustawowym, siedmiodniowym terminie stosownych opłat sądowych, a wobec ich nie uiszczenia zarządził zwrot pozwu. Prawidłowości zwrotu pozwu nie mogły wzruszyć podniesione w zażaleniu zarzuty, jako, że trafnie też w sprawie został zastosowany art. 112 ust.4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych stanowiący, stanowiący że ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych okolicznościach, nie ma wpływu na bieg terminu do opłacenia pisma, a nadto trafnie zakwalifikowany został datowany na 30 sierpnia 2013r. ponowny wniosek o zwolnienie w całości z opłaty sądowej od pozwu.

W zakresie oświadczenia o stanie majątkowym ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych różnił się bowiem od pierwotnego wniosku de facto jedynie oświadczeniem o dalszym pogorszeniu sytuacji materialnej i oświadczeniem powoda, iż mimo uzyskania dziesiątek wyroków zasądzających na jego rzecz w praktyce nie doszło do egzekucji nawet 20% tych należności. Oświadczenia te skłoniły Sąd Okręgowy i Przewodniczącego tego Sądu do stwierdzenia, iż sytuacja powoda może różnić się jedynie nieznacznie, od tej, która istniała w dacie rozpoznawania pierwotnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Odnosząc się do tej konkluzji, nie mogły ujść uwadze Sądu Apelacyjnego dwie kwestie. Po pierwsze to, że rozpoznając pierwotny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, Sąd nie ustalał i nie brał pod uwagę w ilu procentach egzekucje prowadzone z wniosku powoda są skuteczne, jak i nie ustalał sumy egzekwowanych przez powoda wierzytelności, zatem okoliczność dwudziesto-procentowej skuteczności egzekucji na dzień 30 sierpnia 2013r., przy nieustalonym i nie branym pod uwagę stanie na dzień 20 czerwca 2013r. nie miała wpływu na rozstrzygnięcie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

A po wtóre to, że oświadczenie powoda o pogorszeniu sytuacji jest niekonkretne i wbrew wywodom zażalenia zupełnie gołosłowne, ponieważ w okresie niespełna trzech miesięcy, tj. od daty prawomocnego rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (20 czerwca 2013r.), do dnia zarządzenia zwrotu pozwu (6 września 2013r.) - do akt sprawy wpłynął jedynie wniosek powoda datowany na 30 sierpnia 2013r., do którego powód nie dołączył żadnych (nie tylko nowych) dokumentów, wykazujących jego sytuację materialną. Z przytoczonych wyżej względów Sąd Okręgowy w pełni podzielając zaskarżone rozstrzygnięcie, na podstawie art. 385 k.p.c. stosowanego poprzez art. 397 § 2 i art. 398 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.

SSO del. Joanna Naczyńska SSA Zofia Kawińska-Szwed SSA Ewa Jastrzębska