Court dismisses enforcement title due to full debt repayment and statute of limitations. Verdict: partially_allowed.
Legislator summary
AI generatedThe court declared the enforcement title unenforceable because the plaintiff proved the debt was fully repaid over twenty years ago. Although the plaintiff argued the claim was time-barred, the court prioritized the evidence of complete satisfaction of the obligation. Consequently, the court granted the request to void the enforcement order and awarded legal costs to the plaintiff.
Legislator headnote
AI generatedArt. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 5 k.c.: A creditor's right is extinguished if the debtor has fully performed the obligation, regardless of the passage of time or formal objections.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1328/15
WYROK W IMIENIU
RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2017 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia SR Małgorzata Nowak Protokolant: st. sekr. sąd. Sylwia Domańska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy z powództwa B. J. przeciwko U. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności 1. pozbawia w całości wykonalność tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym w dniu 1 października 2010 roku przez Sąd Rejonowy w Lublinie XVI Wydział Cywilny w sprawie sygn. akt XVI Nc-e 237882/10, któremu nadano klauzulę wykonalności w dniu 30 listopada 2010 roku;
2. ustala wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu dla powódki B. J. - adw. L. F. – F. w wysokości 2.952 złotych (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa);
3. zasądza od U. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. na rzecz B. J. kwotę 2.952 złotych (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa) tytułem zwrotu kosztów procesu za udział w sprawie pełnomocnika z urzędu dla powódki;
4. zasądza od U. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Zgierzu kwotę 537 złotych (pięćset trzydzieści siedem) tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej. Sygn. akt I C 1328/15
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 28 maja 2015 roku powódka B. J. wniosła o ustalenie nieistnienia wierzytelności objętej prawomocnym wyrokiem sygn.. akt XVI Nc-e 237882/10 wydanym przez Sąd Rejonowy w Lublinie XVI Wydział Cywilny w dniu 1 października 2010 roku . Pismem z dnia 17 czerwca 2015 roku powódka wskazała jako stronę pozwaną U. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny (...) Spółkę Komandytową we W. ( pozew k 2-3 , pismo k 34 ) Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2015 roku Sąd ustanowił dla powódki pełnomocnika z urzędu . ( postanowienie k 40 ) Pełnomocnik powódki sprecyzował żądanie wnosząc o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności w postaci nakazu zapłaty z dnia 1 października 2010 roku w sprawie XVI Nc – e (...) na podstawie art. 840 § 1 pkt 2 kpc .
W tak sprecyzowanym pozwie powództwo zostało skierowane wobec U. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. , a strona powodowa powołała się na zarzut nieistnienia roszczenia w wysokości dochodzonej pozew wobec spełnienia świadczenia pieniężnego w całości oraz zarzut przedawnienia . W uzasadnieniu swojego żądania pełnomocnik powódki powołał się na fakt , że kwota udzielonego kredytu wynosiła 2.905 złotych natomiast powódka uiściła wierzycielowi pierwotnemu 3.981,42 zł . Ponadto umowa pożyczki , będąca źródłem roszczenia została zawarta w 1995 roku i biorąc pod uwagę 3 letni okres przedawnienia roszczenie przedawniło się w momencie , gdy (...) w W. występowało przeciwko B.
J. z pozwem o zapłatę . Ponadto powództwo zasługuje na ochronę na podstawie art. 5 kc , bowiem zasady współżycia społecznego przemawiają za tym , aby wyroki sądowe nie prowadziły do bezpodstawnego wzbogacenia się przedsiębiorców . Natomiast funkcjonowanie w obrocie tytułu wykonawczego dającego możliwość skierowania go do przymusowego wykonania stwierdzającego roszczenie, które zostało w całości zaspokojone wymaga interwencji ze strony Sądu polegającej na pozbawieniu tytułu wykonawczego wykonalności na tej podstawie , że zgodnie z art. 5 kc w związku z art. 840 § 1 pkt 2 kpc wykonanie takiego tytułu wykonawczego byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego , przede wszystkim z zasadami uczciwości w obrocie , słusznego zysku . ( pismo k 48-50 ) Pełnomocnik pozwanego nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie od powódki kosztów procesu .
Przepis art. 840 § 1 pkt 2 kpc stwarza podstawę do zwalczania tytułu wykonawczego jedynie w przypadku , gdy już po powstaniu tytułu egzekucyjnego zaszły zdarzenia prowadzące do wygaśnięcia zobowiązania lub zdarzenia wskutek których zobowiązanie nie może być egzekwowane . Wskazane przez stronę powodową fakty odnoszą się do okresu sprzed daty wydania nakazu zapłaty . Przepis art. 840 § 1 pkt 2 kpc bowiem stwarza w odniesieniu do orzeczeń sądowych prekluzję co do zdarzeń zeszłych przed zamknięciem rozprawy zanim jeszcze takie orzeczenie formalnie zostało wydane .
Jeżeli powódka w toku postępowania upominawczego nie podniosła zarzutu przedawnienia jak również faktu spłaty zadłużenia , to na te okoliczności nie można się powoływać w uzasadnieniu powództwa opozycyjnego . ( odpowiedź na pozew k 62-65 ) Sąd ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 28 października 1995 roku powódka , nosząca wówczas nazwisko K., zamieszkała w Z. przy ul. (...) zawarła umowę o kredyt bezgotówkowy nr (...) (...) na zakup artykułów przemysłowych z (...) – Bankiem (...) V Oddział w Ł. , w imieniu którego działał W.
M. (1) – agent (...) prowadzący firmę handlową (...) . B. K. został udzielony kredyt bezgotówkowy w kwocie 2.905 zł na zakup telewizora , magnetowidu i wieży. Stosownie do § 3 i 4 umowy kredyt był oprocentowany według zmiennej stopy procentowej wynoszącej w chwili zawarcia umowy 30 % w skali roku i miał być spłacony w 23 ratach miesięcznych poczynając od 1 grudnia 1995 roku . Stopa procentowa dla kredytów nie spłaconych w terminie i kredytów postawionych w stan natychmiastowej wykonalności na dzień sporządzenia umowy wynosiła 48 % Zabezpieczeniem spłaty kredytu był weksel in blanco oraz umowa przeniesienia własności rzeczy ruchomej na zabezpieczenie ( § 14 ) ( umowa kredytu k 30 , umowa przeniesienia własności k 31 ) W wyniku zawartej umowy został wyznaczony plan spłat poczynając od 2 listopada 1995 roku z ratami zmniejszającymi się , przy czym rata kredytu wynosiła 126 zł miesięcznie plus zmienna wysokość odsetek .
Łączna kwota do zapłaty wyniosłą 3.727,65 zł przy stopie procentowej od dnia 2 listopada 1995 roku – 30 %, a następnie od 16 stycznia 1996 roku – 28 % . ( plan spłat k 16 ) Prowadzący agencję (...) Wojciech Marulewicz , zawierający umowę o kredyt w imieniu (...) , był związany z bankiem umową agencyjną o świadczenie usług w zakresie kredytowania zakupu artykułów przemysłowych oraz usług kamieniarskich , protetyki i napraw samochodowych z dnia 25 maja 1995 roku . Zgodnie z § 8 tej umowy agent przekazuje na wydzielony nieoprocentowany rachunek bankowy nr (...)-13-249- (...) prowadzony przez V Oddział (...) w Ł. kaucję w wysokości 1 % udzielonego kredytu od każdej zawartej umowy o kredyt , zwaną „ funduszem kaucyjnym „ , w celu pokrycia ewentualnych strat (...) w przypadku o którym mowa w § 9 ust 1 umowy , a który to paragraf obejmował nieprawidłowości przy udzielaniu i realizacji kredytu w wyniku których powstaną trudności w wyegzekwowaniu należności (...) .
Wówczas (...) przystąpi niezwłocznie do realizacji zabezpieczania , pobierając z funduszu kaucyjnego nie spłaconą kwotę należności . W przypadku braku środków na rachunku funduszu kaucyjnego , agent ponosząc pełną odpowiedzialność materialną , zobowiązuje się do pełnego wyrównania należnej (...) kwoty w terminie 14 dni od dnia wpływu stosownego zawiadomienia z (...) ( § 10 ) ( umowa agencyjna k 115-117) Powódka , nosząca wówczas nazwisko K. dokonywała dobrowolnych wpłat nie zawsze w terminie i według harmonogramu spłat .
W rozmowie z pracownikiem banku ustaliła, że będzie dokonywała tych wpłat stosownie do swoich możliwości .B. K. dobrowolnie dokonała następujących wpłat : - kwota 176,40 zł wpłacona 8 listopada 1995 - kwota 176,40 zł wpłacona 7 grudnia 1995 - kwota 393,20 zł wpłacona 5 grudnia 1995 - kwota 196,60 zł wpłacona 8 stycznia 1996 roku - kwota 185,24 zł wpłacona 6 lutego 1996 przelewem - kwota 185,24 zł wpłacona 6 lutego 1996 - kwota 179,25 zł wpłacona 11 czerwca 1996 - kwota 182,29 zł wpłacona 11 czerwca 1996 - kwota 389,44 zł wpłacona 17 września 1996 - kwota 164,61 zł wpłacona 7 października 1996 - kwota 161,66 zł wpłacona 8 listopada 1996 roku - kwota 155,77 zł wpłacona 4 marca 1997 - kwota 158,72 zł wpłacona 4 marca 1997 - kwota 152,82 zł wpłacona 10 marca 1997 - kwota 305,52 złotych wpłacona 5 września 1997 roku - kwota 51,41 zł wpłacona 16 stycznia 1998 roku Łącznie w okresie od listopada 1995 roku do stycznia 1998 roku powódka wpłaciła na rzecz Banku z tytułu spłaty pożyczki kwotę 3.214,67 zł . ( kserokopie dowodów wpłat k 17-28 ) W dniu 18 marca 1997 roku Bank (...) V Oddział w Ł. wszczął egzekucję w stosunku do B.
K. na podstawie wyciągu z ksiąg Banku z dnia 10 marca 1997 roku , na podstawie którego B. K. była winna bankowi kwotę 1.972,05 złotych niespłaconej należności oraz 206,85 złotych odsetek za okres od 10 lipca 1996 roku do 10 marca 1997 roku . Egzekucja była prowadzona przez Komornika Sądowego Rewiru I w sprawie I Km 108/97 . Komornik dokonał kilku potrąceń z wynagrodzenia za pracę tj. 179,20 w dniu 7 kwietnia 1997, 179,21 zł w dniu 7 maja 1997 roku, 160,61 złotych w dniu 6 czerwca 1997 roku , z czego część została przeznaczona na pokrycie kosztów komorniczych , a część została wypłacona wierzycielowi .
W dniu 3 kwietnia 1997 roku wierzyciel złożył wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego wobec podjęcia spłaty przez B. K. dobrowolnie . Komornik postanowieniem z dnia 8 lipca 1997 roku zawiesił postepowanie, a następnie postanowieniem z dnia 11 czerwca 1999 roku umorzył postępowanie . ( akta egzekucyjne I Km 108/97 : wniosek o wszczęcie egzekucji k 1, wyciąg z ksiąg banku k 3, wniosek o zawieszenie postepowania k 10, postanowienie o zawieszeniu k 20 , postanowienie o umorzeniu postepowania k 25 ) W dniu 16 lutego 1998 roku bank (...) pobrał z funduszu kaucyjnego W.
M. (1) kwotę 1.420,15 złotych za zadłużenie w spłacie kredytu powódki . O tym za kogo i w jakiej wysokości W. M. (1) musiał płacić niespłacone zadłużenia dowiadywał się z wyciągu bankowego rachunku , który został założony w celu obsługiwania funduszu kaucyjnego , przy czym nie miał wglądu w historię spłat kredytu danego dłużnika , a wiedzę o kwocie pobrań dokonanych przez bank i danych dłużnika czerpał z historii konta kaucyjnego ( zeznania świadka W. M. (1) k 113 ) W dniu 29 lipca 2010 roku U. wystąpiło przeciwko B.
J. do sądu elektronicznego w L. o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu elektronicznym , żądając zapłacenia kwoty 5.788 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 30 lipca 2010 roku. Adres wskazany w pozwie to Z. ul (...) . W uzasadnieniu żądania U. powołało się na zawartą przez B. J. w dniu 28 października 1995 roku umowę z bankiem (...)- (...) oraz dokonaniu przez bank w dniu 8 sierpnia 2008 roku przelewu wierzytelności na rzecz U. . Na kwotę dochodzoną pozwem składała się kwota 1.192,07 zł niespłaconego kapitału oraz 4.595,93 zł odsetek .
W dniu 1 października 2010 roku Sąd elektroniczny wydał nakaz zapłaty , odebrany przez pozwaną w dniu 20 października 2010 roku . W dniu 30 listopada 2010 roku sąd nadał nakazowi klauzulę wykonalności . ( akta postępowania w sprawie Nc-e (...) k 85 ) Na podstawie tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty ze sprawy XVI Nc-e (...) , któremu w dniu 30 listopada 2010 roku Sąd nadał klauzulę wykonalności zostało wszczęte przed Komornikiem Sądowym M. D. postępowanie egzekucyjne w sprawie Km 4532/2010 , które w dniu 12 listopada 2011 roku zostało umorzone wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji . ( akta Km 4532/2010 : wniosek k 2 , postanowienie o umorzeniu k 47 ) Po wszczętym postepowaniu egzekucyjnym B.
J. pozwała U. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty i W. M. (1) o zadośćuczynienie za krzywdę jakiej doznała w wyniku niesłusznego oskarżenia jej o zadłużenie oraz wyłudzenie od niej 2.000 zł – sygn.. akt II C 1343/13 oraz II C 1202/13 Sądu Okręgowego w Łodzi . W sprawie sygn.. akt II C 1343/13 w dniu 27 marca 2014 roku z zeznań W. M. (1) jako strony B. J. powzięła wiedzę o tym , że jej zadłużenie względem banku (...) zostało spłacone przez W. M. (2) z konta kaucyjnego . Pobranie kwoty nastąpiło 16 lutego 1998 roku . ( akta II C 1343/13 : protokół rozprawy z 27 marca 2014 k 61-63 ) Pismem z dnia 30 marca 2015 roku B.
J. złożyła w sprawie VI Nc-e (...) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu powołując się na uzyskaną wiedzę z postępowania w sprawie II C 1343/13 o tym , że W. M. (1) zapłacił ze swoich środków zaległości w kredycie jaki ona miała . Tym samym B. J. wywodziła , że nie jest już dłużniczką (...) . Zarządzeniem z dnia 18 maja 2015 roku wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu został zwrócony , a sprzeciw odrzucony jako złożony po terminie . ( akta sprawy VI Nc-e (...) karta 85 : pismo strona 20, zarządzenie str. 38, postanowienie str.
40) W dniu 8 lutego 2012 roku W. M. (1) wystąpił przeciwko B. K. z pozwem w postępowaniu elektronicznym upominawczym o zapłatę 1.420,15 zł . Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie wydał elektroniczny nakaz zapłaty w dniu 29 marca 2012 roku pod sygnaturą VI Nc-e 221868/12 . Nakaz został wysłany dla B. K. na adres w Z. ul. (...) , gdzie przesyła została uznana za doręczoną w trybie awizo i pozostawiona ze skutkiem doręczenia w aktach sprawy . W dniu 26 czerwca 2012 roku nakazowi zapłaty została nadana klauzula wykonalności , a W.
M. (1) skierował egzekucję do Komornika T. B. , który ustalił prawidłowy i inny adres zamieszkania niż wskazany w pozwie . Ponieważ na skutek czynności egzekucyjnych komornika B. K. , wtedy już noszącą nazwisko J. powzięła informację o nakazie wniosła skutecznie sprzeciw , skutkujący uchyleniem w dniu 29 stycznia 2013 roku nakazu zapłaty i przekazaniem sprawy do Sądu Rejonowego w Zgierzu . Wobec zgłoszonego w sprzeciwie zarzutu przedawnienia W. M. (1) nie podjął dalszych czynności przed Sądem w Zgierzu i postanowieniem z dnia 22 maja 2013 roku Sąd umorzył postępowanie. ( akta sprawy I C 571/13 : pozew k 2-4, nakaz k 5, zwrotka k 7, klauzula k 11, sprzeciw k 12, 19-21, ) B.
J. od 11 czerwca 2007 roku jest zameldowana w Z. przy ul. (...) . Poprzednio nosiła nazwisko K. , a następnie K.- Ż. . Od 25 grudnia 2004 roku nosi nazwisko J. . ( poświadczenie zamieszkania k 31 akt I C 571/13 ) Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie dokumentów załączonych do niniejszej sprawy oraz postępowań przeprowadzonych przed Sądem Rejonowym w Lublinie , przed Sądem Okręgowym w Łodzi oraz przed tutejszym Sądem . Skompletowanie wszystkich spraw daje pełny obraz historii spłat dokonywanych przez powódkę i stanowi logiczną sekwencję postępowania zamierzającego do zaspokojenia wierzytelności wynikającej z umowy kredytu zawartej przez powódkę w dniu 28 października 1995 roku .
Znaczny upływ czasu jaki nastąpił od zawarcia tej umowy spowodował , że właśnie zgromadzony w tych sprawach materiał dowodowy w znacznej mierze pokrywa się co do zdarzeń , ale również uzupełnia się co do faktu spłacenia zadłużenia z kredytu zarówno w dobrowolnej spłacie dokonanej przez dłużniczkę , jak i spłacie dokonanej przez W. M. (3) . Zeznania świadka W. M. (1) nie budziły wątpliwości co do faktu pokrycia przez niego części zaległości powódki , a wystąpienie przez niego z regresem jest tego najlepszym potwierdzeniem .
Sąd zważył , co następuje :
Powództwo opozycyjne o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności to szczególny rodzaj powództwa o ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa , bowiem polega na tym , że wyrok uwzględniający powództwo wniesione na podstawie art. 840 kpc ingeruje w stosunek procesowy powstały w wyniku uzyskania przez wierzyciela tytułu wykonawczego przeciwko dłużnikowi . Powództwo takie nie może stanowić środka kontroli prawomocnego wyroku zasądzającego świadczenie od dłużnika albo wydanego przeciwko niemu nakazu zapłaty . Co do zasady powództwo opozycyjne nie może więc zostać oparte na takich samych podstawach , na których mogłaby zostać oparta apelacja dłużnika od wyroku zasądzającego świadczenie na rzecz wierzyciela albo sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym .
Sąd rozpoznający sprawę o pozbawienie wykonalności sądowego tytułu wykonawczego jest bowiem związany prawomocnym wyrokiem albo nakazem zapłaty i nie może kontrolować prawidłowości prawomocnych orzeczeń , które stanowiły podstawę uzyskania przez wierzyciela tytułu wykonawczego przeciwko dłużnikowi . Co do zasady więc , stosownie do treści art. 840 § 1 pkt 2 kpc powództwo opozycyjne może zostać oparte na takich zdarzeniach zaszłych po powstaniu tytułu egzekucyjnego , wskutek których zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane .
Jeżeli tytułem jest orzeczenie sądowe , to dłużnik może oprzeć powództwo opozycyjne także na zdarzeniach , które nastąpiły po zamknięciu rozprawy , do tego bowiem etapu postępowania dłużnik mógł podejmować czynności szeroko pojętej obrony przeciwko stronie przeciwnej , w tym podnosić okoliczności i zarzuty uzasadniające oddalenie powództwa . Powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego jest w zasadzie jedyną drogą , na której dłużnik może uzyskać ochronę swojego interesu , jeżeli po uzyskaniu przez wierzyciela tytułu egzekucyjnego zobowiązanie wygasło .
Stosownie do treści art. 840 § 1 pkt 2 in fine kpc powództwo o pozbawienie wykonalności sądowego tytułu wykonawczego może być oparte także na zarzucie spełnienia świadczenia , jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie . Tego rodzaju zarzut jest rodzajem zdarzenia , którego wystąpienie powoduje wygaśnięcie zobowiązania i uzasadnia wytoczenie przez pozwanego powództwa opozycyjnego . Specyfika tego zarzutu polega na możliwości oparcia powództwa opozycyjnego na tym zarzucie nie tylko wtedy ,gdy świadczenie zostało spełnione przez dłużnika zgodnie z treścią zobowiązania po uzyskaniu przez wierzyciela tytułu egzekucyjnego , ale również wtedy , gdy dłużnik wcześniej spełnił świadczenie , jeżeli taki zarzut nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie zakończonej uzyskaniem przez wierzyciela tytułu wykonawczego przeciwko dłużnikowi .
Nie ma żadnego znaczenia data spełnienia świadczenia przez dłużnika . Wydaje się również nie ma znaczenia fakt, czy dłużnik miał możliwość podniesienia zarzutu spełnienia świadczenia w postepowaniu rozpoznawczym , ani nawet to , czy zarzut taki został faktycznie podniesiony . Decydująca zdaje się być okoliczność , że taki zarzut nie był przedmiotem rozpoznania w zakończonej sprawie . Istotne jest bowiem to , czy sąd , od którego pochodzi tytuł , dokonywał ustaleń faktycznych dotyczących zarzutu spełnienia świadczenia oraz czy oceniał znaczenie prawne związanych z tym okoliczności .
Żadnego znaczenia nie ma , że dłużnik podnosił zarzut spełnienia świadczenia w sprzeciwie od nakazu zapłaty , ani też to, że odrzucenie tego środka zaskarżenia było spowodowane niedopełnieniem przez dłużnika wymagań formalnych obowiązujących przy wnoszeniu tych środków zaskarżenia . Z sytuacją przewidzianą rozwiązaniem przepisu art. 840 § 1 pkt 2 kpc mamy do czynienia w niniejszej sprawie . Wydany w sprawie XVI Nc-e (...) nakaz zapłaty uprawomocnił się wobec faktu , że pozwana B. J. nie wniosła sprzeciwu w ustawowo przewidzianym terminie dwutygodniowym od pokwitowania odbioru nakazu zapłaty .
Trwający przed Sądem Okręgowym proces z udziałem W. M. (3) jako pozwanego w sprawie z powództwa B. J. dał możliwość powzięcia wiedzy przez B. J. , że W. M. (1) , związany swoja umową agencyjną z Bankiem (...) V Oddział w Ł. z dnia 25 marca 1995 roku dokonał spłaty reszty należności dochodzonej bezskutecznie od dłużniczki. Sąd nie ma wątpliwości bowiem , aby uznać twierdzenia W. M. (4) za niewiarygodne , bowiem po pierwsze był on zobligowany prowadzeniem specjalnego konta przeznaczonego na fundusz kaucyjny , z którego bank pobierał należności w przypadku niemożności ich wyegzekwowania , a po drugie kwota pobrana przez Bank odpowiadała tej jakiej żądał W.
M. (1) od B. J. w pozwie z dnia 8 lutego 2012 roku . Jest to więc nowa okoliczność , na która B. J. nie mogła się powołać w terminie przewidzianym do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty . Znaczny upływ czasu od powstania zaległości do chwili obecnej pozwala sądowi na przeanalizowanie dokumentów z pierwszego postępowania egzekucyjnego prowadzonego w 1997 roku w sprawie I Km 108/97 , jako najbardziej wiarygodnego co do stanu zadłużenia B. J. . Analizując znajdujący się w postępowaniu egzekucyjnym I KM 108/97 wyciąg z ksiąg banku ze stanem zaległości na dzień 10 marca 1997 roku należy przyjąć , że na dzień wystawienia tego wyciągu zadłużenie B.
K. ( obecnie J. ) wyniosło 2.178,90 zł ( 1.972,05 zł należności głównej + 206,85 zł odsetek ) . Po tej dacie B. K. dokonywała samodzielnie wpłat indywidualnych na konto banku, czego wyrazem było oświadczenie banku z dnia 4 marca 1997 roku o takich wpłatach , a tym samym wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego . Po 4 marca 1997 roku B. J. dokonała pięciu wpłat na łączną kwotę 824,24 złotych . Od W. M. (1) bank pobrał z konta funduszu kaucyjnego w dniu 16 lutego 1998 roku kwotę 1.420,15 złotych . Należy więc uznać , że roszczenie B.
K. później J. względem banku (...) zostało spełnione w całości . Okoliczności te nie były przedmiotem ustaleń sądu w sprawie VI Nc-e (...) , natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu z dnia 30 marca 2015 roku został zwrócony z przyczyn jego formalnego nieuzupełnienia , a sprzeciw został odrzucony . Z tego więc powodu Sąd uznał , że zarzut spełnienia świadczenia zgłoszony w sprawie niniejszej jest podstawą do zastosowania art. 840 § 1 pkt 2 kpc , bowiem dłużnik zaspokoił interes wierzyciela przez wykonanie zobowiązania zgodnie z jego treścią .
Za przyjęciem takiego rozwiązania przemawiają również zasady współżycia społecznego wyrażone w art. 5 kc . W zebranym materiale dowodowym , pochodzącym z szeregu spraw prowadzonych przed sądami wynika bowiem , że B. J. bądź samodzielnie , bądź na skutek przymusowej spłaty pobranej od W. M. (3) dokonała spłaty kredytu zaciągniętego na podstawie umowy z dnia 10 października 1995 roku . Od momentu zaciągnięcia kredytu upłynęło bowiem 22 lata , spłata nastąpiła natomiast około 20 lat temu . Wyliczona i żądana przez (...) kwota zdaje się w znaczny sposób i nie kontrolowany przez Sąd zwiększać zaległość względem powódki , która ma uzasadnione prawo przypuszczać , że dawno spłaciła swoją należność .
Biorąc powyższe pod uwagę sąd uwzględnił powództwo w całości . Wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu zostało ustalone na podstawie § 2 pkt 3 w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz U z 2013 poz. 461 ze zm ) , przy czym wskazana wartość przedmiotu sporu to kwota 10. 729,53 zł ( k 47 ). Sąd zasądził to wynagrodzenie od strony pozwanej jako przegrywającej sprawę na podstawie art. 98 § 1 kpc .
Sąd obciążył również stronę pozwaną obowiązkiem uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 537 zł według wartości przedmiotu sporu wskazanego przez pełnomocnika powódki w piśmie z dnia 30 września 2015 roku , bowiem powódka został zwolniona przez sąd z obowiązku jej uiszczenia .