Social Security Court allows pension right by recognizing special conditions work period due to witness testimony. The court found the applicant met the 15-year requirement for early retirement. The decision reverses the Social Security Office's denial based on insufficient evidence. The applicant successfully proved work in special conditions through witness statements. The court applied the relevant regulations to grant the pension entitlement. This case establishes that witness testimony can suffice for special conditions proof. The ruling benefits the applicant by granting the requested pension benefit.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the Social Security Office's denial of pension rights, granting the applicant a pension effective October 1, 2016. The applicant argued that his employment at a State Center from 1971 to 1990 constituted work in special conditions, which the Social Security Office initially rejected due to insufficient documentary evidence. The court accepted witness testimonies and corrected inconsistencies to determine that the applicant worked continuously in full-time special conditions for over 15 years, thereby meeting the statutory requirements for early retirement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The court may recognize periods of employment in special conditions based on witness testimony when documentary evidence is lacking, provided the work meets the statutory definition and duration requirements for early retirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 961/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2017 r. w S. odwołania W. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 7 listopada 2016 r. Nr (...) w sprawie W. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że ubezpieczonemu W. J. przysługuje prawo do emerytury od dnia 1 października 2016 roku. Sygn. akt IV U 961/16
UZASADNIENIE
Decyzją z 7 listopada 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, odmówił W. J. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w Ż., gdyż przedłożone oświadczenia świadków nie stanowią środka dowodowego na potwierdzenie pracy w szczególnych warunkach, a ubezpieczony nie przedłożył świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Odwołanie od w/w decyzji złożył W. J., wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. Ubezpieczony domagał się uznania jako pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w Ż. od 7 września 1967r. do 30 listopada 1990r.
Podniósł, że w tym czasie świadczył pracę mechanika w kanałach (odwołanie z załącznikami k.1-5 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na przepisy prawa i argumentację zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.6-7 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony W. J. w dniu (...) ukończył 60 lat. W dniu 27 październiku 2016r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę k.l-4 akt emerytalnych).
Na podstawie przedłożonych dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 29 lat, 6 miesięcy i 7 dni, z czego okresy składkowe stanowią 28 lat, 1 miesiąc i 6 dni, zaś okresy nieskładkowe 1 rok, 5 miesięcy i 1 dzień. Do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w Ż., gdyż oświadczenia światków nie stanowią środka dowodowego na potwierdzenie pracy w szczególnych warunkach. Z uwagi na brak wymaganego ustawą co najmniej 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 7 listopada 2016r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania prawa do emerytury (decyzja z 7.11.2016 r. k.13 akt emerytalnych).
W. J. był zatrudniony w Państwowym Ośrodku (...) w S. z siedzibą w Ż. (od 1991r. Przedsiębiorstwo (...) S. z siedzibą w Ż., a następnie (...) sp. z o.o. w Ż.) w okresie od 7 września 1967r. do 26 października 1974r. oraz od 10 sierpnia 1976r. do 17 czerwca 1999r. w pełnym wymiarze czasu pracy, z czego w okresach: od 3.12.1992r. do 4 grudnia 1992r.; od 28 grudnia 1992r. do 29 grudnia 1992r.; 17 grudnia 1992r.; 24 grudnia 1993r.; 31 grudnia 1993r. oraz od 16 września 1998r. do 19 września 1998r. przebywał na urlopie bezpłatnym, a w okresie od 27 października 1972r. do 26 października 1974r. odbywał służbę wojskową (świadectwo pracy i zaświadczenie z (...) w S. w aktach osobowych).
Ubezpieczony został zatrudniony w Państwowym Ośrodku (...) w S. na podstawie umowy o naukę zawodu na okres 3 lat od 7 września 1967r. do 31 sierpnia 1970r. w charakterze mechanika ciągnikowego. Wówczas praktyki w zakładzie pracy odbywały się 3 razy w tygodniu od 7:00 do 14-15:00. Następnie od dnia 1 września 1970r. otrzymał umowę o pracę na czas wstępnego stażu pracy wynoszącego 1 rok z możliwością skrócenia do 6 miesięcy. Od dnia 1 kwietnia 1971r. powierzono mu obowiązki na stanowisku mechanika ciągnikowego. Podaniem z dnia 9 sierpnia 1976r. ubezpieczony wystąpił o zatrudnienie go w Państwowym Ośrodku (...) w S. z siedzibą w Ż. w charakterze mechanika ciągnikowego, na którym to stanowisku został ponownie zatrudniony od dnia 10 sierpnia 1976r.
Z dniem 1 września 1980r. powierzono mu stanowisko montera mechanika maszyn i urządzeń rolniczych. Od lipca 1988r. wnioskodawca był zatrudniony jako mechanik gwarancyjny, następnie z dniem 1 stycznia 1992r. powierzono W. J. obowiązki ślusarza za obopólną zgodą. Do zakresu czynności na stanowisku ślusarza warsztatowego na wydziale mechanicznym-konstrukcje należała: obsługa pras mechanicznych i hydraulicznych, obsługa nożyc gilotynowych, proste roboty na tokarce jak gwintowanie narzynką, zataczanie prętów, wiercenie otworów wiertarką, cięcie materiałów piłami ramowymi, tarczowymi i przecinarkami, obsługa nożyc wieloczynnościowych, w razie potrzeby pomoc spawaczowi przy składaniu konstrukcji, malowanie wykonanych konstrukcji produkowanych na Wydziale, dostarczanie materiałów na stanowisko pracy oraz do magazynu wyrobów gotowych, pomoc przy rozładunku i załadunku materiałów i wyrobów gotowych.
Powyższy zakres czynności obowiązywał wobec ubezpieczonego od dnia 3 sierpnia 1992r. (dokumenty zgromadzone w aktach osobowych ubezpieczonego). Pracę na stanowisku mechanika ciągnikowego (określanego w aktach osobowych również jako monter mechanik urządzeń i maszyn rolniczych) ubezpieczony wykonywał w kanale remontowym, dokonując napraw ciągników rolniczych i sprzętu ciężkiego. Okazjonalnie zdarzało się, że wykonywał prace naprawcze poza kanałem, jednak były to czynności bezpośrednio związane z naprawami dokonywanymi w kanałach remontowych, takie jak czynności sprawdzające przeprowadzony remont, pobór części z magazynu czy też paliwa albo oleju do naprawianego sprzętu.
Innych prac ubezpieczony nie wykonywał, w tym nie zajmował się malowaniem ciągników oraz nie wyjeżdżał do napraw gwarancyjnych poza teren zakładu pracy, do czego byli zatrudnieni inni pracownicy pracujący w pogotowiu technicznym. W Ośrodku była zatrudniona grupa mechaników do dokonywania napraw poza kanałem. Pracę mechanika w kanale remontowym ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (zeznania świadków W. C. k. 21v-22v akt sprawy, Z. K. i K. S. k.22v-24 i k.29v-30 akt sprawy oraz zeznania ubezpieczonego k. 30-30v akt sprawy).
Ubezpieczony nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.12 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie W. J. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 887) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu l stycznia 1999 r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art. 32 ust. 1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z § 4 ust. l pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek - w dniu 6 czerwca 2012r., spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia wykazując 29 lat, 6 miesięcy i 7 dni okresów składkowych i nieskładkowych, jak również, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Organ rentowy nie zaliczył żadnego okresu jako pracy w szczególnych warunkach, gdyż oświadczenia świadków nie stanowią środka dowodowego na potwierdzenie pracy w szczególnych warunkach, a wnioskodawca nie przedłożył świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
W toku procesu W. J. podnosił, że pracował w szczególnych warunkach w Państwowym Ośrodku (...) w S. z siedzibą w Ż. od 7 września 1967r. do 30 listopada 1990r. na stanowisku mechanika pojazdów w kanale remontowym. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że w pierwszym okresie od 7 września 1967r. do 31 sierpnia 1970r. ubezpieczony był zatrudniony na podstawie umowy o naukę zawodu, a praktyki w zakładzie pracy odbywały się 3 razy w tygodniu, zaś pozostały czas zajmowała nauka w szkole. Potwierdziły to zeznania świadków W.
C. i Z. K. oraz zeznania ubezpieczonego. Niewątpliwie w tym okresie wnioskodawca nie wykonywał pracy stale i w pełnym wymiarze czasu, bowiem był to okres praktycznej nauki zawodu w trakcie uczęszczania do (...) Szkoły Zawodowej, w konsekwencji czego nie można zaliczyć go do pracy w szczególnych warunkach. Następnie od 1 września 1970r. W. J. został zatrudniony na stanowisku stażysty, a wstępny staż pracy miał wynosić 1 rok z możliwością skrócenia do 6 miesięcy. Od dnia 1 kwietnia 1971 r. ubezpieczony otrzymał angaż na stanowisko mechanika ciągnikowego, a od dnia 27 października 1972r. do 26 października 1974r. pełnił zasadniczą służbę wojskową Do pracy w Państwowym Ośrodku (...) w S. z siedzibą w Ż. powrócił od dnia 10 sierpnia 1976r. na dotychczasowe stanowisko mechanika ciągnikowego i według angaży na tym stanowisku pracował do lipca 1988r., kiedy to powierzono mu obowiązki mechanika gwarancyjnego.
Z zeznań świadków, będących współpracownikami ubezpieczonego w tamtym okresie, oraz zeznań wnioskodawcy wynika, że w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracował on jako mechanik w kanałach naprawczych wykonując remonty ciągników i sprzętu ciężkiego. Po korekcie zeznań świadka Z. K., który wyjaśnił, że jego pierwsze zeznania dotyczyły bardziej jego zakresu obowiązków niż ubezpieczonego, okazało się, iż W. J., poza naprawą ciągników i sprzętu ciężkiego w kanałach naprawczych, innych prac nie wykonywał, w tym nie realizował czynności przy malowaniu ciągników oraz nie wyjeżdżał do remontów gwarancyjnych poza teren zakładu pracy, bo do tego byli zatrudnieni inni pracownicy pracujący w ramach pogotowia technicznego.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy dał zatem podstawy do uznania, że w okresach od 1 kwietnia 1971 r. do 26 października 1972r. (1 rok, 6 miesięcy i 25 dni) oraz od 10 sierpnia 1976r. do 30 listopada 1990r. (14 lat, 3 miesiące i 20 dni), będąc zatrudnionym w Państwowym Ośrodku (...) w S. z siedzibą w Ż. stale i w pełnym wymiarze pracował w szczególnych warunkach przeprowadzając naprawy ciągników i sprzętu ciężkiego w przeznaczonym do tego kanale remontowym. Jak wynika z ustaleń Sądu mogło zdarzyć się, że ubezpieczony wykonywał inne czynności poza kanałem, ale miało to miejsce rzadko i było bezpośrednio związane z naprawami dokonywanymi w kanale, gdyż były to czynności sprawdzające stan przeprowadzonych napraw czy też pobór części z magazynu albo paliwa i oleju do naprawianego sprzętu.
Prace wykonywane przez ubezpieczonego w w/w zakładzie pracy odpowiadają rodzajowo pracom wykonywanym w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych wymienionym w wykazie A, dziale XIV poz.16 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Po zaliczeniu okresu zatrudnienia ubezpieczonego w Państwowym Ośrodku (...) w S. z siedzibą w Ż. do stażu pracy w szczególnych warunkach ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się ponad 15-letnim stażem pracy w szczególnych warunkach.
Całokształt okoliczności sprawy pozwolił zatem uznać, że ubezpieczony w chwili składania wniosku o emeryturę spełniał wszystkie przesłanki do przyznania prawa do emerytury określone w art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z przepisami w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art.477 14§ 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że W. J. przysługuje prawo do emerytury od 1 października 2016r., tj. od miesiąca, w którym złożono wniosek o świadczenie emerytalne.