Social Security Court allows pension by counting military service as special conditions work if resumed within 30 days.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the agency's denial of a pension, ruling that military service could be counted as work under special conditions. The insured argued that his military service from 1975 to 1977 should be included because he worked in special conditions before and resumed such work within 30 days after discharge. The court held that the continuity of employment conditions, rather than the specific employer, validates the inclusion of the military period. Consequently, the insured met the 15-year requirement for early retirement under special conditions, and the pension right was established effective June 1, 2016.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r.: Military service may be attributed to work under special conditions if the insured resumed such employment within 30 days of discharge, regardless of a change in employer.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 580/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2017r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Małgorzata Wierzbicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2017r. w S. odwołania A. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 30 czerwca 2016 r. (Nr (...)) w sprawie A. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że ubezpieczonemu A. G. przysługuje prawo do emerytury od dnia 01 czerwca 2016 r. Sygn. akt IV U 580/16
UZASADNIENIE
Decyzją z 30 czerwca 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, odmówił A. G. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a także nie wykazał 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.
Odwołanie od w/w decyzji złożył A. G., wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. Ubezpieczony domagał się uwzględnienia do stażu pracy w szczególnych warunkach okresu pełnienia czynnej służby wojskowej od 22 kwietnia 1975r. do 7 kwietnia 1977r., bowiem przypadała ona w czasie pomiędzy okresami pracy w szczególnych warunkach. Ponadto podniesiono, że do ogólnego stażu pracy powinno zostać zaliczone zatrudnienie jako pracownik sezonowy przy produkcji rolnej od 1 stycznia 1972r. do 19 grudnia 1973r. w zakładzie (...) (...)(odwołanie k.1 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację i przepisy prawa zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-2v akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony A. G. w dniu (...)ukończył 60 lat. W dniu 14 czerwca 2016r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z ponownym wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę k.33 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 24 lat, 8 miesięcy i 21 dni, z czego okresy składkowe stanowią 22 lata, 6 miesięcy i 21 dni, a uzupełniający okres pracy w gospodarstwie rolnym – 2 lata i 2 miesiące.
Do wymaganego ogólnego stażu pracy nie uwzględniono okresu pracy w PGR (...) od 1.01.1972r. do 19.12.1973r., gdyż ubezpieczony nie dysponował dokumentami, które chociażby w sposób pośredni potwierdziłyby wykonywanie przez niego pracy w w/w okresie. Do pracy w szczególnych warunkach zaliczono staż w łącznym wymiarze 14 lat, 10 miesięcy i 5 dni, czyli następujące okresy zatrudnienia: od 20.12.1973r. do 21.04.1975r. w PGR (...), od 7.05.1977r. do 31.07.1978r. w Spółdzielni Usług Rolniczych w Z., od 1.02.1979r. do 10.06.1981r. w Gminnej Spółdzielni (...) w Z. (z wyłączeniem okresu urlopu bezpłatnego), od 11.06.1981r. do 12.07.1985r. w (...) w M., a także od 1.03.1993r. do 31.12.1998r. w (...) P. w S..
Zaskarżoną decyzją z dnia 30 czerwca 2016r. organ rentowy odmówił A. G. prawa do emerytury, bowiem na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach oraz 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych (decyzja z 30.06.2016 r. k.45 akt emerytalnych). A. G. przed 20 grudnia 1973r. był zatrudniony w PGR (...)jako młodociany pracownik do prac sezonowych. Z zachowanych list płac PGR(...)wynika, że ubezpieczony był zatrudniony w charakterze pracownika dochodzącego w lipcu (21 dni), sierpniu (24 dni), wrześniu (22 dni) i październiku 1973r.
W tym okresie przychodził do pracy codziennie. Od wiosny do jesieni pracował po 12 godzin z uwagi na wzmożone prace polowe, zaś zimą w wymiarze co najmniej 8 godzin dziennie. Od dnia 20 grudnia 1973r. został zatrudniony w PGR (...)jako pełnoletni pracownik w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy ciągnika, traktorzysty i pracę tę wykonywał do 21 kwietnia 1975r. W okresie od 22 kwietnia 1975r. do 7 kwietnia 1977r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. Następnie od 7 maja 1977r. został zatrudniony w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. na stanowisku traktorzysty, a od 1 sierpnia 1978r. jako mechanik ciągnikowy.
Ubezpieczony posiada prawo jazdy kategorii A, B i T od 27 września 1973r. (pismo z Agencji Nieruchomości Rolnych k. 10 akt sprawy; listy płac z 1973r. k.15-18 akt sprawy; zeznania świadków M. K. i J. S. k. 41-41v akt sprawy; wyjaśnienia i zeznania ubezpieczonego k. 11v, 20 i 47-47v akt sprawy; świadectwa pracy zgromadzone w aktach emerytalnych; dokumenty zgromadzone w aktach osobowych) Ubezpieczony nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (okoliczność bezsporna). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach emerytalnych, aktach sprawy oraz aktach osobowych ubezpieczonego, a także na podstawie zeznań świadków M.
K. i J. S. oraz zeznań ubezpieczonego A. G..
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie A. G. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 887) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu l stycznia 1999 r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art. 32 ust. 1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z § 4 ust. l pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach, a także czy na dzień 1 stycznia 1999r. posiada co najmniej 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek w dniu 18 grudnia 2015r., jak również nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. przyjął za udowodniony na dzień 1 stycznia 1999r. staż ubezpieczeniowy w łącznym wymiarze 24 lat, 8 miesięcy i 21 dni, w tym 22 lata, 6 miesięcy i 21 dni okresów składkowych i uzupełniająco 2 lata i 2 miesiące okresów pracy w gospodarstwie rolnym, a także 14 lat, 10 miesięcy i 5 dni stażu pracy w szczególnych warunkach.
Do wymaganych 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych wnioskodawcy brakowało zatem zaledwie 3 miesiące i 9 dni, zaś do 15 lat pracy w szczególnych warunkach – 1 miesiąc i 25 dni. Ubezpieczony wnosił o zaliczenie do stażu ubezpieczeniowego okresu zatrudnienia w PGR (...)od 1 stycznia 1972r. do 19 grudnia 1973r., gdzie był zatrudniony jako młodociany pracownik przy pracach sezonowych. Ponadto domagał się zaliczenia do pracy w szczególnych warunkach okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej od 22 kwietnia 1975r. do 7 kwietnia 1977r.
Okoliczność zatrudnienia wnioskodawcy w PGR (...)jako pracownika sezonowego potwierdzają zachowane listy płac z 1973r., z której to dokumentacji wynika, że wówczas A. G. pracował w lipcu przez 21 dni, w sierpniu w wymiarze 24 dni, we wrześniu - 22 dni i w październiku bez określenia liczby przepracowanych dni. Zdaniem Sądu powyższe dało podstawy do uznania, iż we wskazanych miesiącach wnioskodawca jako młodociany pracownik wykonywał swoje obowiązki codziennie w wymiarze co najmniej 8 godzin. Zeznania świadków i ubezpieczonego potwierdziły, że przed 20 grudnia 1973r., tj. przed zatrudnieniem w w/w zakładzie pracy na podstawie umowy o pracę po osiągnięciu pełnoletności, A.
G. wykonywał czynności przy pracach sezonowych jako młodociany pracownik. Sąd obdarzył wiarygodnością zeznania świadków i ubezpieczonego. Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1958r. o nauce zawodu, przyuczaniu do określonej pracy i warunkach zatrudniania młodocianych w zakładach pracy oraz o wstępnym stażu pracy (Dz. U. z 1958r., Nr 45 poz. 226) młodociani mogą być zatrudniani przez zakład pracy tylko w celu nauki zawodu, przyuczenia do określonej pracy lub odbycia wstępnego stażu pracy. Zgodnie zaś z ust. 2 powołanego artykułu poza przypadkami określonymi w ust. 1 zakłady pracy mogą zatrudniać młodocianych przy lekkich pracach sezonowych i dorywczych, których rodzaje i czas trwania określi w drodze rozporządzenia Rada Ministrów w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych.
Niewątpliwie istniała zatem możliwość zatrudniania w okresie obowiązywania w/w ustawy osób młodocianych do tzw. prac sezonowych. Ubezpieczony do takich właśnie prac sezonowych w rolnictwie był zatrudniony w PGR (...)przed 20 grudnia 1973r. Okoliczność, że wnioskodawca nie miał wówczas zawartej umowy o pracę nie oznacza, iż nie powstał w tamtym okresie stosunek pracy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawy do uznania, że co najmniej od lipca 1973r. do 19 grudnia 1973r. ubezpieczony jako młodociany pracował w PGR (...)przy sezonowych pracach rolniczych.
Po uzupełnieniu stażu ubezpieczonego uznanego dotychczas przez organ rentowy (24 lata, 8 miesięcy i 21 dni) wskazanym okresem zatrudnienia A. G. na dzień 1 stycznia 1999r. wykazał 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Przed odbyciem zasadniczej służby wojskowej ubezpieczony do dnia 21 kwietnia 1975r. był zatrudniony w PGR (...)na stanowisku traktorzysty i była to praca w szczególnych warunkach. Od dnia 22 kwietnia 1975r. do 7 kwietnia 1977r. wnioskodawca odbywał zasadniczą służbę wojskową. W ciągu 30 dni po zakończeniu służby wojskowej od 7 maja 1977r. podjął zatrudnienie w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. i kontynuował tam zatrudnienie w szczególnych warunkach na stanowisku traktorzysty.
Okresy zatrudnienia w PGR (...)od 20.12.1973r. do 21.04.1975r. oraz w Spółdzielni Usług Rolniczych w Z. od 7.05.1977r. do 31.07.1978r. zostały zaliczone przez organ rentowy do stażu pracy w szczególnych warunkach na mocy zaskarżonej decyzji z dnia 30 czerwca 2016r. W ocenie Sądu, choć praca w szczególnych warunkach na stanowisku traktorzysty przed rozpoczęciem i po odbyciu zasadniczej służby wojskowej była wykonywana przez ubezpieczonego w różnych zakładach pracy, to nic nie stoi na przeszkodzie, by okres służby wojskowej zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach, skoro przerwa pomiędzy jej zakończeniem a powrotem do zatrudnienia w szczególnych warunkach nie była dłuższa niż 30 dni.
W tym miejscu należy przywołać wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2014r. w sprawie I UK 442/13 (Legalis numer 998617), w którym zaprezentowano stanowisko, że czas zasadniczej służby wojskowej zalicza się do okresu uprawniającego do wcześniejszej emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach także wtedy, gdy zainteresowany przed powołaniem do zasadniczej służby wojskowej nie był zatrudniony, ale po zwolnieniu z tej służby w ciągu 30 dni podjął zatrudnienie i pracował w szczególnych warunkach pracy. Zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy w sytuacji, gdy ubezpieczony przed odbyciem zasadniczej służby wojskowej pracował w szczególnych warunkach i po jej zakończeniu w ciągu 30 dni podjął zatrudnienie w takich samych warunkach, to niewątpliwie okres zasadniczej służby wojskowej należy zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach, pomimo że oba zatrudnienia odbywały się w różnych zakładach pracy.
Wobec powyższego A. G. na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach. Całokształt okoliczności sprawy pozwolił zatem uznać, że ubezpieczony w chwili składania wniosku o emeryturę spełniał wszystkie przesłanki do przyznania prawa do emerytury określone w art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z przepisami w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art.477 14§ 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że A.
G. przysługuje prawo do emerytury od 1 czerwca 2016r., tj. od miesiąca, w którym ponownie złożono wniosek o świadczenie emerytalne.