Legislator Case Law & Legislation
I Ca 84/17 AI generated

Court dismisses inheritance claim due to prior final judgment on same estate under res judicata. Appeal rejected for duplicate proceedings. Prior ruling established inheritance order. Court applies res judicata to bar second claim. Prior judgment already settled inheritance rights. Duplicate filing violates legal finality. Court dismisses claim based on prior ruling.

Case Number I Ca 84/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal declared the contested decision and the inheritance claim inadmissible, ordering their rejection. The applicant had previously filed a separate action regarding the same estate, which resulted in a final judgment establishing the statutory heirs. The court ruled that since the matter had already been finally adjudicated, the new request constituted a duplicate proceeding barred by the principle of res judicata.

Legislator headnote

AI generated

Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 379 pkt 3 k.p.c. If a matter has already been finally adjudicated between the same parties, a subsequent claim for the same relief is inadmissible as it violates the principle of res judicata.

Keywords

AI generated
res judicata inheritance claim duplicate proceedings final judgment inadmissible claim statutory succession prior ruling

Cited Legislation

AI generated
Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
Jak stanowi przepis art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd odrzuca pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.
Art. 13 § 2 k.p.c.
Regulacja ta – poprzez przepis art. 13 § 2 k.p.c. – ma również odpowiednie zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym, w tym w sprawach o stwierdzenie nabycia spadku.
Art. 379 pkt 3 k.p.c.
Jak stanowi przepis art. 379 pkt 3 k.p.c. nieważność postępowania zachodzi, jeżeli o to samo roszczenie między tymi samymi stronami toczy się sprawa wcześniej wszczęta albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona.
Art. 382 k.p.c.
Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym (art. 382 k.p.c.).
Art. 378 § 1 k.p.c.
(1) została już rozstrzygnięta, to okoliczność tę należało wziąć pod rozwagę z urzędu – w granicach zaskarżenia sąd bierze pod uwagę nieważność postępowania (art. 378 § 1 k.p.c.).
Art. 386 § 3 k.p.c.
z art. 386 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 931 § 1 k.p.c.
Zgodnie z przepisem art. 931 § 1 k.p.c. w pierwszej kolejności z ustawy do spadku powołani są małżonek i dzieci.
Art. 520 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Apelację złożyła uczestniczka postępowania H.
art. 931 § 1 k.p.c
Zgodnie z przepisem art. 931 § 1 k.p.c.
art. 520 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I Ca 84/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Iwona Podwójniak Sędziowie: SSO Joanna Składowska SSR Robert Pabin (delegowany) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Elwira Kosieniak po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2017 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z wniosku D. S. z udziałem H. K. (1), B. W. i I. M. o stwierdzenie nabycia spadku na skutek apelacji uczestniczki postępowania H. K. (1) od postanowienia Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 24 listopada 2016 roku sygn. akt I Ns 970/16 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po M. G. (1) odrzucić. Sygn. akt I Ca 84/17

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Wieluniu w sprawie z wniosku D. S. z udziałem H. K. (1), B. W. i I. M. stwierdził, że spadek po M. G. (2) z domu B., córce J. i K. zmarłej dnia 10 października 2013 roku w W., ostatnio stale zamieszkałej w F. na podstawie ustawy i wprost nabyli: córka D. S., córka H. K. (1), syn J. H. i syn H. H. po ¼ części każde z nich (pkt 1) oraz ustalił, że koszty postępowania ponoszą zainteresowani w zakresie przez siebie wydatkowanym (pkt 2). Rozstrzygnięcie zapadło po następujących ustaleniach i wnioskach.

M. G. (1) zmarła w dniu 10 października 2013 roku jako wdowa. Pozostawiła po sobie czworo dzieci: H. K. (2), D. S., J. H. i H. H.. Innych dzieci nie miała. Syn J. H. zmarł 16 października 2014 roku jako rozwiedziony i pozostawił po sobie dwie córki: B. W. i I. M.. Syn H. zmarł jako kawaler, bezdzietnie. Nikt ze spadkobierców nie odrzucał spadku, nie zrzekał się dziedziczenia i nie został uznany za niegodnego dziedziczenia. Spadkodawczyni nie sporządziła testamentu, a niniejsza sprawa jest pierwszą sprawą o stwierdzenie nabycia spadku.

Mając to na uwadze sąd wskazał, że skoro spadkodawczyni nie sporządziła testamentu to dziedziczenie jest na podstawie ustawy. Zgodnie z przepisem art. 931 § 1 k.p.c. w pierwszej kolejności z ustawy do spadku powołani są małżonek i dzieci. Dziedziczą w częściach równych, ale część dla małżonka nie może być mniejsza niż ¼. Skoro spadkodawczyni w chwili śmierci była wdową, to dziedziczą dzieci: D. S., H. K. (1), J. H. i H. H. w częściach równych po ¼. Wszyscy nabyli spadek wprost, ponieważ w ustawowym terminie nie złożyli oświadczeń o odrzuceniu spadku bądź o przyjęciu go z dobrodziejstwem inwentarza.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Apelację złożyła uczestniczka postępowania H. K. (1), która wniosła o „odrzucenie wniosku lub zobowiązanie wnioskodawczyni do wykazania, że przedmiotowa działka wchodzi w skład masy spadkowej po jej matce M. G. (1)”. W uzasadnieniu podała, że działka (...) należy do niej, ziemia ta nie może wchodzić w skład spadku po M. G. (1). Na rozprawie apelacyjnej ujawniono, że wcześniej toczyła się już sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po M. G. (1). Mianowicie w sprawie I Ns 599/15 Sąd Rejonowy w Wieluniu postanowieniem z dnia 24 września 2015 roku stwierdził, że spadek po M.

G. (2) z domu B., zmarłej w dniu 10 października 2013 roku w W., ostatnio stale zamieszkałej w F. na podstawie testamentu notarialnego z dnia 29 września 200 5 roku otwartego i ogłoszonego w Sądzie Rejonowym w Wieluniu w dniu 1 lipca 2014 roku w sprawie I Ns 736/14 nabyła w całości D. J. córka G. i D.. Sąd Okręgowy zważył: W niniejszej sprawie, niezależnie od jakichkolwiek merytorycznych ocen apelacji, jest tak, że wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po M. G. (1) musi podlegać odrzuceniu. Sąd pierwszej instancji w ogóle nie powinien był bowiem rozpoznawać niniejszej sprawy o stwierdzenie nabycia spadku po M.

G. (1). Powyższe wynika z tego, że sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po M. G. (1) została już przeprowadzona i rozstrzygnięta. Mianowicie, uczynił to Sąd Rejonowy w Wieluniu w sprawie I Ns 599/15. Nie jest dopuszczalne rozstrzyganie tej samej sprawy ponownie. Jak stanowi przepis art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd odrzuca pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Regulacja ta – poprzez przepis art. 13 § 2 k.p.c. – ma również odpowiednie zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym, w tym w sprawach o stwierdzenie nabycia spadku.

Ponowny wniosek w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po określonej osobie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Skoro zatem sąd we wcześniejszej sprawie ustalił już porządek dziedziczenia po M. G. (1), to ponownie nie może o tym już orzekać. Sprawa o stwierdzenie nabycia spadku określa dziedziczenie co do całego spadku. Nie jest tak, że wydane postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku ustala dziedziczenie tylko co do jakiejś części majątku spadkowego – zawsze co do całości spadku. Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym (art. 382 k.p.c.).

Skoro w postępowaniu apelacyjnym ustalono, że sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po M. G. (1) została już rozstrzygnięta, to okoliczność tę należało wziąć pod rozwagę z urzędu – w granicach zaskarżenia sąd bierze pod uwagę nieważność postępowania (art. 378 § 1 k.p.c.). Jak stanowi przepis art. 379 pkt 3 k.p.c. nieważność postępowania zachodzi, jeżeli o to samo roszczenie między tymi samymi stronami toczy się sprawa wcześniej wszczęta albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona. Jak wskazano, sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po M.

G. (1) została już prawomocnie osądzona. W sytuacji procesowej jak w niniejszej sprawie, skoro wniosek o stwierdzenie nabycia spadku podlegał odrzuceniu, to zaskarżone postanowienie należało uchylić i wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po M. G. (1) odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 386 § 3 k.p.c. w zw. z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.