Social security court dismissed pension appeal due to failure to meet combined age and contribution requirements.

Sygn. akt VIII U 1317/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 1 kwiecień 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 marca 2015 r., odmówił wnioskodawcy R. M. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazano, że ubezpieczony nie spełnił łącznie wymaganych warunków do uzyskania świadczenia przedemerytalnego: na wymagane 35 lat pracy ubezpieczony udowodnił łącznie: 29 lata, 3 miesiące, 6 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 24 lata, 7 miesięcy, 14 dni okresów składkowych oraz 4 lata, 7 miesięcy, 22 dni okresów nieskładkowych.

Do stażu pracy nie zaliczono okresu zatrudnienia w Urzędzie Statystycznym z uwagi na kserokopię dokumentu oraz brak informacji o okresach nieskładkowych i urlopach bezpłatnych. Stwierdzono, że z uwagi na fakt, że wnioskodawca nie spełnił łącznie wszystkich warunków do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego brak jest podstaw do jego przyznania. /decyzja – k. 32 akt ZUS/ Decyzją z dnia 15 maja 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 28 kwietnia 2015 r., odmówił wnioskodawcy R.

M. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazano, że ubezpieczony nie spełnił łącznie wymaganych warunków do uzyskania świadczenia przedemerytalnego oraz, że złożone wraz z wnioskiem świadectwo pracy nie zawiera prawidłowej podstawy prawnej rozwiązania stosunku pracy. Na wymagane 35 lat pracy ubezpieczony udowodnił łącznie: 29 lat, 4 miesięcy, 21 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 24 lata, 8 miesięcy, 29 dni okresów składkowych oraz 4 lata, 7 miesięcy, 22 dni okresów nieskładkowych. /decyzja – k. 36 – 37 akt ZUS/ Ubezpieczony R.

M. uznał w/w decyzje za krzywdzące i w dniach 28 kwietnia 2015 r. (VIII U 1317/15) oraz 24 czerwca 2015 r. (VIII U 1817/15) złożył odwołania od w/w decyzji. /odwołanie – k. 2 akt sprawy VIII U 1317/15, odwołanie – k. 2 akt sprawy VIII U 1817/15 / W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania z dnia 28 kwietnia 2015 r. oraz z dnia 24 czerwca 2015 r. podnosząc te same argumenty, co w zaskarżonej decyzji, a także o łączne rozpatrzenie sprawy VIII U 1817/15 i sprawy VIII U 1317/15 w związku z faktem, iż dotyczą tej samej decyzji z dnia 15 maja 2015 r. /odpowiedź na odwołanie – k. 3 akt sprawy VIII U 1317/15, odpowiedź na odwołanie – k. 5 akt sprawy VIII U 1817/15 / Postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. połączono sprawę VIII U 1817/15 ze sprawą VIII U 1317/15 celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia w trybie art. 219 k.p.c. /postanowienie – k. 6 akt sprawy VIII U 1817/15/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca R. M. urodził się w dniu (...) /bezsporne/ W dniu 12 marca 2015 r. wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. /wniosek – k. 1 – 4 akt ZUS/ Zaskarżoną decyzją z dnia 1 kwietnia 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 marca 2015 r., odmówił wnioskodawcy R. M. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazano, że ubezpieczony nie spełnił łącznie wymaganych warunków do uzyskania świadczenia przedemerytalnego: na wymagane 35 lat pracy ubezpieczony udowodnił łącznie: 29 lata, 3 miesiące, 6 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 24 lata, 7 miesięcy, 14 dni okresów składkowych oraz 4 lata, 7 miesięcy, 22 dni okresów nieskładkowych.

Do stażu pracy nie zaliczono okresu zatrudnienia w Urzędzie Statystycznym z uwagi na kserokopię dokumentu oraz brak informacji o okresach nieskładkowych i urlopach bezpłatnych. Stwierdzono, że uwagi na fakt, że wnioskodawca nie spełnił łącznie wszystkich warunków do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego brak jest podstaw do jego przyznania. /decyzja – k. 32 akt ZUS/ W dniu 28 kwietnia 2015 r. ubezpieczony złożył kolejny wniosek o prawo do świadczenia przedemerytalnego załączając zaświadczenie o wykonywaniu pracy w Wydziale Statystycznym w Ł. w okresie od dnia 7 maja 2002 r. do dnia 20 czerwca 2002 r. /wniosek – k. 33 akt ZUS, zaświadczenie – k. 34 akt ZUS/ Zaskarżoną decyzją z dnia z dnia 15 maja 2015 r.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 28 kwietnia 2015 r., odmówił wnioskodawcy R. M. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazano, że ubezpieczony nie spełnił łącznie wymaganych warunków do uzyskania świadczenia przedemerytalnego oraz, że złożone wraz z wnioskiem świadectwo pracy nie zawiera prawidłowej podstawy prawnej rozwiązania stosunku pracy. Na wymagane 35 lat pracy ubezpieczony udowodnił łącznie: 29 lat, 4 miesięcy, 21 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 24 lata, 8 miesięcy, 29 dni okresów składkowych oraz 4 lata, 7 miesięcy, 22 dni okresów nieskładkowych. /decyzja – k. 36 – 37 akt ZUS/ Ubezpieczony R.

M. był zatrudniony w Firmie Usługowo – Handlowej (...) Sp. z o.o. w okresie od dnia 1 września 2011 r. do dnia 31 marca 2014 r. Stosunek pracy został rozwiązany na mocy art. 30 §1 pkt 2 kp. /świadectwo pracy – k. 9 akt ZUS/ Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie sygn. akt XI P 906/13 zobowiązał Firmę Usługowo – Handlową (...) Sp. z o.o. do wydania R. M. sprostowanego świadectwa pracy, wynagrodzenia za pracę, ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, oraz z zaznaczeniem właściwego terminu rozwiązania umowy. /wyrok – k. 11 – 13 plik I akt ZUS/ Ubezpieczony od 8 października 2014 r. do chwili obecnej jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ł., jako bezrobotny, 180 dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych upłynął wnioskodawcy 8 marca 2015 r. /zaświadczenie – k. 13 akt ZUS / Ubezpieczony udowodnił w sposób bezsporny łącznie: 29 lat, 4 miesięcy, 21 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 24 lata, 8 miesięcy, 29 dni okresów składkowych oraz 4 lata, 7 miesięcy, 22 dni okresów nieskładkowych. /okoliczność bezsporna/ Sąd ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o dokumenty załączone do akt sprawy, które wzajemnie się uzupełniają i których wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013, poz. 170 ze zm.) Nr 120, poz. 1252, z późn. zm.), prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która:

1) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.

U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub 3) do dnia ogłoszenia upadłości prowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.

U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych", i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenia społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta i 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 4) zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 5) do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub 6) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiadała okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn.

Zgodnie z art., 2 ust. 2, za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust. 1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z poźn. zm.), zwanej dalej "ustawą o emeryturach i rentach z FUS". W myśl art. 2 ust. 3, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:

1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;

2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;

3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Osoba ubiegająca się o prawo do świadczenia przedemerytalnego musi spełniać łącznie przesłanki wymienione w art. 2 ust. 1 (w jednym z 6 punktów tego przepisu) i wymienione w ust. 3 art.

2. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., Nr 99, poz. 1001 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o przyczynach dotyczących zakładu pracy – oznacza to: a)rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.

U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.), w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników, b)rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, c)wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy, d) rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 1 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika.

W niniejszej sprawie wnioskodawca domaga się przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego wskazując, że legitymuje się on stażem pracy wynoszącym 29 lat, 4 miesięcy, 21 dni. W niniejszej sprawie wnioskodawca domaga się przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego posiadając ukończone 61 lat w dniu 28 kwietnia 2014 r. oraz staż pracy wynoszący 29 lat, 4 miesięcy, 21 dni. okresów składkowych i nieskładkowych. Na wstępie należy wskazać, że Sąd przyjął za udowodniony staż pracy ubezpieczonego wyliczony przez organ rentowy wynoszący 29 lat, 4 miesięcy, 21 dni okresów składkowych i nieskładkowych.

Zgodnie z treścią w/w art. 2 ust. 1 pkt 1, do dnia rozwiązania stosunku pracy ubezpieczony – mężczyzna musi ukończyć co najmniej 61 lat. Wnioskodawca nie spełnił przesłanki wieku wskazanej w tym przepisie, bowiem 61 lat ukończył w dniu 28 kwietnia 2014 r., a nie do daty rozwiązania stosunku pracy w dniu 31 marca 2014 r. Nadto wskazano nieprawidłową podstawę prawną rozwiązania umowy w świadectwie pracy. Wnioskodawca nie spełnia też przesłanek wskazanych w pkt 2 ust. 1 art. 2 w/w ustawy, gdyż nie posiada okresu uprawniającego do emerytury, wynoszącego co najmniej 35 lat.

Wnioskodawca nie spełnia też przesłanki stażu wymaganej w pkt 5 ust. 1 art. 2 ustawy, gdyż nie posiada okresu uprawniającego do emerytury, wynoszącego co najmniej 40 lat. Wnioskodawca nie spełnia również przesłanki posiadania okresu uprawniającego do emerytury, wskazanego w art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy, gdyż nie posiada okresu uprawniającego do emerytury wynoszącego co najmniej 39 lat, a także nie rozwiązano z nim stosunku pracy z uwagi na likwidację pracodawcy lub z uwagi na jego niewypłacalność. Skoro przesłanki wskazane w poszczególnych punktach ust. 1 art. 2 ustawy muszą być spełnione łącznie, to brak spełnienia choćby jednej przesłanki skutkuje brakiem możliwości przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Należy dodać, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych brak jest podstaw prawnych do ustalania w wyroku w oparciu o art. 189 k.p.c. spełnienia poszczególnych przesłanek warunkujących nabycie prawa do świadczenia, o ile nie rzutują one na prawo do świadczenia. Skoro wnioskodawca nie spełnił łącznie przesłanek wskazanych w poszczególnych punktach art. 2 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, to ustalanie czy spełnia pozostałe przesłanki z poszczególnych punktów jest bezprzedmiotowe. Skoro przesłanki ustawy muszą być spełnione łącznie, to brak spełnienia choćby jednej przesłanki skutkuje brakiem możliwości przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Należy dodać, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych brak jest podstaw prawnych do ustalania w wyroku w oparciu o art. 189 k.p.c. spełnienia poszczególnych przesłanek warunkujących nabycie prawa do świadczenia, o ile nie rzutują one na prawo do świadczenia. Skoro wnioskodawca nie spełnił łącznie przesłanek wskazanych w poszczególnych punktach art. 2 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, to ustalanie czy spełnia pozostałe przesłanki z poszczególnych punktów jest bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania i w związku z powyższym Sąd Okręgowy na postawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie.

A.L. ZARZĄDZENIE odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy.