Court grants pension rights for 15+ years of special conditions work, correcting employer's job title error.

Sygn. akt VU 157/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Beata Łapińska Protokolant stażysta Bożena Sobczyk po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku S. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M.. o prawo do emerytury na skutek odwołania S. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M.. z dnia 31 grudnia 2012 r. sygn. (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje S. S. prawo do emerytury poczynając od dnia(...), 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M.. na rzecz S. S. kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego. Sygn. akt VU 157/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 31 grudnia 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M.. odmówił wnioskodawcy S. S. prawa do emerytury. Od decyzji powyższej S. S. odwołał się w dniu 28 stycznia 2013 roku. Wniósł o przyznanie żądanego prawa z uwagi na to, iż przepracował wymagane 15 lat w warunkach szczególnych. Wskazał, że pracował w takich warunkach także w okresach od 15 czerwca 1976 roku do 30 kwietnia 1984 roku w Spółdzielni Kółek Rolniczych (...) (...) na stanowisku spawacza. ZUS wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy ustalił co następuje:

S. S., urodzony w dniu (...), złożył w dniu 3 grudnia 2012 roku wniosek o przyznanie emerytury. (dowód: wniosek o emeryturę k. 1-3 w aktach ZUS) Na dzień 1 stycznia 1999 roku skarżący udowodnił staż pracy wynoszący ponad 25 lat. Niekwestionowany przez ZUS okres zatrudnienia wnioskodawcy w warunkach szczególnych wynosi 14 lat, 7 miesięcy i 10 dni. Jest to okres zatrudnienia od 2 maja 1984 roku do 31 grudnia 1998 roku w (...) S.A. (...) (...) w K. na stanowisku telemontera (z wyłączeniem okresów zasiłków chorobowych). Wnioskodawca nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.

Na dzień złożenia wniosku o emeryturę miał rozwiązany stosunek pracy. (okoliczności niesporne) W okresie od 15 czerwca 1976 roku do 30 kwietnia 1984 roku S. S. pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w Spółdzielni Kółek Rolniczych (...) z siedzibą w D.. W świadectwie pracy wystawionym wnioskodawcy i angażach pracodawca wskazał, że był on zatrudniony na stanowisku mechanika. (dowód: angaże w aktach osobowych wnioskodawcy, świadectwo pracy k. 5 w aktach ZUS) W dacie przyjęcia do pracy w SKR A. wnioskodawca miał ukończony kurs spawania elektrycznego i kurs cięcia palnikiem acetylono-tlenowym. (dowód: podanie o pracę w aktach osobowych wnioskodawcy) W trakcie zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych (...) wnioskodawca pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako spawacz i wykonywał prace związane ze spawaniem elektrycznym.

Wnioskodawca spawał metalowe kratki do punktów przeciwpożarowych, ogrodzenia i bramy. Innych czynności wnioskodawca nie wykonywał. W spornym okresie wnioskodawca jako jedyny pracownik w SKR posiadał uprawnienia do spawania. Nigdy nie pracował jako mechanik. (dowód: umowa o pracę z dnia 14 czerwca 1976 roku, karta zdrowia w aktach osobowych wnioskodawcy, zeznania świadków J. K. i A. S. k. 21 odwrót, zeznania wnioskodawcy k. 31 w zw. z k. 16 w aktach sprawy) Spółdzielnia Kółek Rolniczych w A. z siedzibą w D. nie wystawiła wnioskodawcy świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. (okoliczność niesporne) Przy zaliczeniu do pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 15 czerwca 1976 roku do 30 kwietnia 1984 roku, łącznie z okresem niekwestionowanym przez organ rentowy, staż pracy wnioskodawcy w takich warunkach wynosi łącznie więcej niż 15 lat. (okoliczność niesporna) Sąd Okręgowy zważył i ocenił co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 (tj. poniżej 65 lat dla mężczyzn). Ustęp 4 art. 32 stanowi zaś, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Stosownie do art. 184 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2012 roku) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. w dniu 1 stycznia 1999 roku) osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy – w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem (ust. 2). Od 1 stycznia 2013 roku dla przyznania emerytury nie jest już konieczne uprzednie rozwiązanie stosunku pracy. W świetle powyższych regulacji żądanie wnioskodawcy należało zatem rozpoznać w aspekcie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Z treści § 4 tego rozporządzenia wynika, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Ten „wymagany okres zatrudnienia” to okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia (§ 3 rozporządzenia), natomiast pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tegoż aktu (§ 1 i § 2 rozporządzenia).

Okresy pracy w warunkach szczególnych, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Brak takiego świadectwa nie wyklucza jednak dokonania ustalenia zatrudnienia w warunkach szczególnych innymi środkami dowodowymi w toku postępowania sądowego. Stanowisko takie wielokrotnie zajmował również Sąd Najwyższy, który między innymi w wyroku z dnia 2 lutego 1996 roku, II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239 stwierdził, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego.

Ograniczenia dowodowe zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. Nr 10, poz. 49 ze zm.), obecnie rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz. U. Nr 237, poz. 1412), dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami. Spór pomiędzy stronami, w związku z zarzutami podniesionymi przez wnioskodawcę w odwołaniu, ograniczał się do faktu, czy ma on wymagany 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach.

Spełnienie pozostałych przesłanek nie było przedmiotem sporu, a jednocześnie nie budzi żadnych wątpliwości – wnioskodawca ma wymagany okres zatrudnienia, to jest 25 lat, w dniu (...) ukończył 60 lat, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego i na dzień złożenia wniosku o emeryturę miał rozwiązany stosunek pracy. Dokonując ustaleń w zakresie rodzaju prac wykonywanych przez wnioskodawcę w okresie od w Spółdzielni Kółek Rolniczych (...) z siedzibą w D. Sąd oparł się na zeznaniach świadków J. K. i A. S. oraz na zeznaniach samego wnioskodawcy.

Z zeznań powyższych wynika, jakie konkretnie prace wnioskodawca wykonywał w spornym okresie i w jakim wymiarze czasu pracy pracował. Będąc zatrudnionym w SKR A. wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako spawacz i wykonywał pracy prace związane ze spawaniem elektrycznym. Wnioskodawca spawał metalowe kratki do punktów przeciwpożarowych, ogrodzenia i bramy. Innych czynności wnioskodawca nie wykonywał. W zeznaniach tych nie ma sprzeczności, są one logiczne i spójne. Organ rentowy nie przedstawił w toku postępowania żadnych dowodów, które pozwoliłyby na podważenie wiarygodności złożonych zeznań.

Dodać należy, iż zeznania powyższe znajdują potwierdzenie w dokumentach zawartych w aktach osobowych wnioskodawcy. Zgodnie z umową o pracę z dnia 14 czerwca 1976 roku wnioskodawca został bowiem przyjęty do pracy w Spółdzielni Kółek Rolniczych na stanowisko spawacza, co potwierdza także skierowanie do pracy z dnia 24 czerwca 1976 roku. Wnioskodawca przebył także badania lekarskie, w których stwierdzono, że może pracować w zawodzie spawacza. Jak wynika ze złożonego przez wnioskodawcę podania o przyjęcie do pracy w dacie zatrudnienia w SKR miał on ukończony kurs spawania elektrycznego i kurs cięcia palnikiem acetylono-tlenowym.

Ponadto w spornym okresie wnioskodawca jako jedyny pracownik w SKR posiadał uprawnienia do spawania. W tej sytuacji zapisy w angażach, że wnioskodawca pracował na stanowisku mechanika należało uznać jako nieodpowiadające faktycznie wykonywanym przez niego czynnością. W świetle materiału dowodowego zebranego w sprawie nie budzi zatem żadnych wątpliwości, że wnioskodawca wykonywał w spornym okresie zatrudnienia stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace wymienione w Wykazie A Dziale XIV, poz. 12 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, tj. prace przy spawaniu elektrycznym.

Okres tej pracy, łącznie z okresem pracy w warunkach szczególnych niekwestionowanym przez organ rentowy, wynosi ponad 15 lat. W związku z tym, że wykazany przez wnioskodawcę okres pracy w warunkach szczególnych wynosi więcej niż 15 lat, stwierdzić należało, iż spełnia on wszystkie wymagane prawem warunki do uzyskania prawa do emerytury zgodnie z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie „1” sentencji.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego znajduje uzasadnienie w treści art. 98 k.p.c. oraz § 2 w zw. z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 490).