Appeal dismissed because the defendant failed to prove non-receipt of a payment order sent by certified mail.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against the rejection of their objection to a payment order. The defendant argued they never received the order because they lived abroad at the time, but provided no evidence to support this claim. The court ruled that the statutory presumption of service by certified mail stands unless the party provides substantial proof of non-receipt, which the defendant failed to do.
Legislator headnote
AI generatedArt. 139 § 1 k.p.c.; Art. 502 § 1 k.p.c.; Art. 504 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A party challenging a payment order must substantiate their claim that service was ineffective; mere assertions without evidence do not rebut the statutory presumption of valid service.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Gz 51/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym : Przewodniczący : SSO Wojciech Wołoszyk po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w B. przeciwko W. M. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 17 sierpnia 2016 r. , sygn. akt VIII GNc 1527/08 postanawia : oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy ustalił , iż wydany dnia 25 czerwca 2008 r. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym , został doręczony pozwanemu wraz z pouczeniem o terminie jego zaskarżenia w drodze dwukrotnego awizowania przesyłki ze skutkiem na dzień 21 lipca 2008 r. Zgodnie z art. 502 § 1 k.p.c. termin do skutecznego wniesienia sprzeciwu upłynął zatem 4 sierpnia 2008 r. Tymczasem pozwany wniósł środek zaskarżenia w dniu 3 marca 2016 r., a więc ponad 7 i pół roku po upływie ustawowego terminu. W myśl art. 504 § 1 k.p.c. Sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalny albo którego braków pozwany nie usunął w terminie.
W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pozwany wnosząc o jego zmianę poprzez przyjęcie sprzeciwu i uchylenie postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty zapadłemu w niniejszej sprawie. Pozwany zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że pozwanemu został skutecznie doręczony nakaz zapłaty wraz z pozwem. Zdaniem pozwanego przedmiotowy nakaz zapłaty nigdy nie został jemu skutecznie doręczony , gdyż w tamtym czasie przebywał na stałe za granicą i nie zamieszkiwał pod adresem, na który został wysłany nakaz zapłaty.
W związku z powyższym przyjąć należy, że termin do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty, nie rozpoczął swojego biegu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął , iż nakaz zapłaty z dnia 25 czerwca 2008 r. został pozwanemu prawidłowo doręczony w trybie art. 139 § 1 kpc a więc poprzez awizo. Należy wskazać , iż przepis ten ustanawia wzruszalne domniemanie doręczenia przesyłki. Domniemanie to może być oczywiście obalone przez stronę. Jednakże należy chociaż uprawdopodobnić twierdzenia wskazane przez pozwanego w sprzeciwie lub w zażaleniu. Pozwany zaś w żadnym z pism procesowych nie wskazał nawet gdzie i w jakim okresie przebywał za granicą w momencie awizowania nakazu zapłaty , nie mówiąc już o uprawdopodobnieniu tychże okoliczności. Same twierdzenia strony nie mogą być uznane za uprawdopodobnienie okoliczności mających wskazywać na niedokonanie prawidłowego doręczenia przesyłki. W takiej sytuacji doręczenie nakazu zapłaty w trybie art. 139 § 1 kpc było niewątpliwie prawidłowe a sprzeciw złożony po terminie. Zażalenie podlegało zatem oddaleniu w myśl art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.