Court corrects sentence basis to heavier penalty article when multiple criminal provisions apply.

Sygn. akt VIII Ka 690/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący- Sędzia SO Krzysztof Kamiński – spr. Sędziowie: SO Wiesław Oksiuta Del. SR Beata Maria Wołosik Protokolant : Agnieszka Malewska w obecności prokuratora Haliny Dyszlatys, po rozpoznaniu w dniu 15.11.2013 r. sprawy M. B. oskarżonego o czyn z art. 178a§1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 20 czerwca 2013 r. (sygn. akt XV K 638/13): I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że za podstawę wymiaru orzeczonej wobec oskarżonego kary przyjmuje art. 244 k.k. w zw. z art. 11§3 k.k. II. Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciąża nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

M. B. został oskarżony o to, że w dniu 01 marca 2013 roku, w B. na ulicy (...), prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki F. (...) o nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, wynik: I badania – 2,35 ‰, II badanie – 2,18 ‰ zawartości alkoholu etylowego we krwi, pomimo orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 7 stycznia 2013r., w sprawie sygn. akt XIII W 4872/12, prawomocnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, obowiązującego od dnia 17 stycznia 2013 r., do dnia 17 września 2013 r. tj. o czyn z art. 178a§1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013 roku w sprawie sygn. akt XV K 638/13 oskarżonego M.

B. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 178a§1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. skazał go, zaś na podstawie art. 178a§1 k.k. w zw. z art. 11§3 k.k. wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69§1 i 2 k.k., art. 70§1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata. Na podstawie art. 42§2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat.

Pobrał od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 532,20 (pięciuset trzydziestu dwóch 20/100) zł. Powyższy wyrok, na zasadzie art. 444 k.p.k. i art. 425§1 i 2 k.p.k. w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego M. B., zaskarżył prokurator. Na zasadzie art. 427§1 i 2 k.p.k., art.438 pkt 1 k.p.k. zarzucił orzeczeniu temu obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 11§3 k.k., polegającą na wymierzeniu oskarżonemu za czyn mu zarzucony zakwalifikowany z art.178a§1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. kary na podstawie art. 178a§ 1 k.k., w sytuacji, gdy pominięty przez Sąd art.244 k.k. przewidywał karę surowszą.

Na zasadzie art.437§1 i 2 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej podstawy wymiaru kary poprzez wymierzenie jej oskarżonemu na podstawie przepisu art. 244 k.k. w zw. z art. 11§3k.k.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 11§3 k.k., w przypadku gdy czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą. Przepis art. 178a§1 k.k. przewiduje karę grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2, zaś przepis art. 244 przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 3. Nie ulega więc wątpliwości, że podstawą wymiaru kary w niniejszej sprawie winien być przepis art. 244 k.k. (w zw. z art. 11§3 k.k.). Stwierdzając obrazę prawa materialnego, art. 11§3 k.k., na mocy art. 438 pkt 1 k.k. należało orzec, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku. Na mocy art. 624§1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.k. należało zwolnić oskarżonego od kosztów sądowych ze względów słusznościowych, albowiem postępowanie odwoławcze jest efektem oczywistego błędu Sądu I instancji.