Legislator Case Law & Legislation
II Ca 284/17 AI generated

Civil appeal dismissed; plaintiff's claim for payment in PLN rejected due to currency obligation under Art. 358 KC.

Case Number II Ca 284/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's judgment ordering payment in Polish zlotys. The plaintiff argued that the court failed to recognize the merits of the case and violated substantive and procedural laws. The court rejected these claims, ruling that the plaintiff's request for payment in zlotys was legally inadmissible because the underlying debt was denominated in euros and the creditor cannot unilaterally demand payment in a different currency.

Legislator headnote

AI generated

Art. 358 k.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.; The creditor cannot demand payment in a currency different from that of the debt obligation, and a formal discrepancy in the claim's currency does not constitute a procedural defect warranting remand.

Keywords

AI generated
currency obligation payment in foreign currency civil appeal dismissal substantive law violation procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Art. 358 k.c.
W apelacji od powyższego wyroku powódka zarzuciła nierozpoznanie istoty sprawy, naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 358 kc oraz naruszenie przepisów prawa procesowego – art.
Art. 130 § 1 k.p.c.
358 kc oraz naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 130 § 1 w zw.
Art. 130 § 1 ust. 1 k.p.c.
358 kc oraz naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 130 § 1 w zw.
Art. 187 § 1 k.p.c.
130 1 § 1 1 kpc i art. 187 § 1 kpc.
Art. 385 k.p.c.
Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc, oddalił apelację (pkt I), a o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł na podstawie art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
385 kpc, oddalił apelację (pkt I), a o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc (pkt II).
Art. 98 § 3 k.p.c.
385 kpc, oddalił apelację (pkt I), a o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc (pkt II).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 284/17 1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2017 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. B. przeciwko K. M. o zapłatę 1.474 zł na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt I C 998/16 I. oddala apelację , II. zasądza od powódki na rzecz pozwanej 135 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 284/17

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 lutego 2017r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo E. B. przeciwko K. M. o zapłatę 1474 zł. W apelacji od powyższego wyroku powódka zarzuciła nierozpoznanie istoty sprawy, naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 358 kc oraz naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 130 § 1 w zw. z art. 130 1 § 1 1 kpc i art. 187 § 1 kpc. Wskazując na powyższe zarzuty powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na ustaleniach faktycznych Sądu Rejonowego i zważył co następuje.

Apelacja nie ma żadnych uzasadnionych podstaw. Przede wszystkim Sąd Okręgowy podziela również argumentację prawną uzasadnienia zaskarżonego wyroku, wskazującą na podstawy materialnoprawne, które legły u podstaw przyjęcia braku przesłanek do uwzględnienia żądania pozwu, a co tym samym czyni bezzasadnymi zarzuty apelacji: nierozpoznania istoty sprawy oraz naruszenia art. 358 kc. Po części zatem za Sądem Rejonowym wskazać należy, że sytuację dłużnika, wynikającą z art. 358 kc, można określić jako upoważnienie przemienne, gdyż jest on zobowiązany do spełnienia świadczenia w walucie obcej, jednak może zwolnić się ze zobowiązania także przez zapłatę odpowiednio przeliczonej sumy w walucie polskiej i będzie to należyte wykonanie zobowiązania, ale regulacja ta odnosi się wyłącznie do dłużnika.

Natomiast wierzyciel może żądać od dłużnika zapłaty tylko w walucie obcej, a nie w złotych polskich i taka wykładnia powołanego przepisu art. 358 kc, wynika z obecnie jednolicie już ukształtowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego, sądów powszechnych i piśmiennictwa (zob. m. in. wyrok Sądu Najwyższego z 16 maja 2012r., III CSK 273/11, wyrok Sądu Apelacyjnego z Krakowie z 28 listopada 2016r. I ACa 713/16, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 15 marca 2016r. I ACa 100/16, wyroki Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z : 24 czerwca 2014r., I ACa 184/14 i z 7 lutego 2013r., I ACa 699/12 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 3 marca 2014r., a także „Kodeks cywilny, komentarz” pod. red. prof. dr hab.

Edwarda Gniewka, prof. dr hab. Piotra Machnikowskiego, Wyd. Legalis, 2016r., „Kodeks cywilny, komentarz” pod red. dr hab. Konrada Osajdy oraz powołane w nim orzecznictwo i piśmiennictwo, Wyd. Legalis, 2017r, „Kodeks cywilny. Tom I. komentarz”, pod red. prof. dr hab. Macieja Gutowskiego, Wyd. Legalis, 2016r). Powołane zatem przez skarżącą w apelacji orzeczenie Sądu Najwyższego przedstawia jeden z wcześniej prezentowanych w judykaturze poglądów, gdy interpretacja zasady walutowości normowanej w powołanym art. 358 kc budziła wątpliwości.

Gdy więc, jak wynika z akt sprawy, oczywistym jest, że przedmiotem czynności, z której powódka wywodzi swoje roszczeniem, była kwota pieniężna w walucie euro, to jej żądanie pozwu wyrażone w walucie polskiej – złotych, nie mogło podlegać uwzględnieniu i trafnie z tej przyczyny zostało przez Sąd Rejonowy oddalone. Z tych też względów zarzuty apelacji nierozpoznania istoty sprawy oraz naruszenia art. 358 kc, były bezzasadne. Nie miał żadnego uzasadnienia również zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego. Powódka sformułowała bowiem żądanie pozwu w sposób, który nie był dotknięty żadnymi brakami formalnymi, a tylko w takiej sytuacji uzasadnione byłoby wezwanie jej w trybie przepisów art. 130 § 1 i art. 130 1 § 1 1 kpc, do usunięcia takich braków.

Tymczasem żądanie powódki prawidłowo zgłoszone pod względem formalnym, nie mogło podlegać uwzględnieniu z przyczyn merytorycznych, a zatem opartych na podstawach materialnoprawnych, o czym we wcześniejszych rozważaniach. Rozbieżność w określeniu waluty wynikająca z żądania pozwu i jego uzasadnienia, nie była bowiem brakiem formalnym wymagającym sprecyzowania, jak chciałaby powódka, gdyż domaganie się przez nią zapłaty w walucie polskiej, stanowiło wybór roszczenia, które, w okolicznościach sprawy, z przyczyn materialnych, nie było zasadne.

Z wymienionych zatem względów, gdy zarzuty apelacji, nie miały żadnego uzasadnienia, apelacja ta nie mogła podlegać uwzględnieniu. Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc, oddalił apelację (pkt I), a o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc (pkt II).