Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1347/16 AI generated

Appeal dismissed because plaintiff failed to prove payment of the court fee, preventing cost adjustment despite higher awarded amount.

Case Number III Cz 1347/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the plaintiff's appeal regarding the allocation of litigation costs in a simplified payment order case. The plaintiff argued that the awarded costs were insufficient and failed to prove they had paid the required court fee for representation. The court ruled that while the fee is a necessary expense, the plaintiff did not demonstrate its actual payment, and the lower court was barred from reducing the awarded costs below the original amount.

Legislator headnote

AI generated

Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 384 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: The losing party must reimburse the winning party's necessary litigation costs, but the court cannot adjust the awarded sum if the party fails to prove the actual incurrence of specific expenses like court fees.

Keywords

AI generated
litigation costs allocation court fee payment proof simplified payment order appellate procedure dismissal legal representation fees

Cited Legislation

AI generated
Art. 98 § 1 k.p.c.
Stosownie do regulacji prawnej z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
Art. 384 k.p.c.
Wobec jednak zakazu wynikającego z art. 384 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy nie był uprawniony do korygowania ich wysokości poprzez obniżenie do kwoty 90 zł.
Art. 385 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie po myśli art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 1 ust. 2 ustawy o opłacie skarbowej
Opłata skarbowa od pełnomocnictwa ustalona zgodnie z art. 1 ust.
Art. 4 ustawy o opłacie skarbowej
2 w związku z art. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o opłacie skarbowej (tekst jednolity:
art. 98 § 1 k.p.c
Stosownie do regulacji prawnej z art. 98 § 1 k.p.c.
art. 384 k.p.c
Wobec jednak zakazu wynikającego z art. 384 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy nie był uprawniony do korygowania ich wysokości poprzez obniżenie do kwoty 90 zł.
art. 385 k.p.c
Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie po myśli art. 385 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1347/16 POSTANOWIENIE Dnia 2 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Dyrda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 listopada 2016 roku sprawy z powództwa (...) w G. przeciwko K. O. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w nakazie zapłaty z weksla w postępowaniu nakazowym uproszczonym Sądu Rejonowego w (...) z dnia 23 listopada 2015 r., sygn. akt II Nc 4537/15 postanawia : oddalić zażalenie. SSO Andrzej Dyrda Sygn. akt III Cz 1347/16

UZASADNIENIE

Zaskarżonym nakazem zapłaty z dnia 17 sierpnia 2015 roku Sąd Rejonowy w (...) nakazał pozwanemu K. O., aby zapłacił na rzecz powódki (...) w G. kwotę 87,29 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 14 lutego 2015 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 97 zł tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 60 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu albo wniósł w tym terminie zarzuty. Zażalenie na to postanowienie, w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu, wniosła powódka zarzucając naruszenie prawa materialnego § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oraz art. 79 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez przyznanie na rzecz powoda jedynie kwoty 97 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, zamiast wnioskowanych kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zwrotu opłaty od pełnomocnictwa.

Na tych podstawach wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty w wysokości 107 zł tytułem kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie mogło odnieść skutku. Stosownie do regulacji prawnej z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Prawidłowe zastosowanie tej regulacji prawnej sprowadza się zatem do ustalenia strony wygrywającej i przegrywającej, na którą zostanie nałożony obowiązek. Niniejsze zażalenie kwestionowało niezaliczenie w zakresie należnych powodowi kosztów opłaty od pełnomocnictwa. Opłata skarbowa od pełnomocnictwa ustalona zgodnie z art. 1 ust. 2 w związku z art. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o opłacie skarbowej (tekst jednolity:

Dz.U. z 2015r. poz. 783 z późniejszymi zmianami) na kwotę 17 zł, której uiszczenie, jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 17 czerwca 2011r. (II UZ 15/11), jest poniesieniem wydatku, który z obiektywnego punktu widzenia jest konieczny do realizacji praw strony w postępowaniu sądowym, winna być uwzględniona w rozstrzygnięciu o kosztach postępowania. Niemniej jednak, co istotne, jej poniesienie winno być wykazane. Przedłożone przez powoda dokumenty nie wykazują faktu jej poniesienia. Wskazać przy tym należy, że zasądzone koszty są jednak wyższe o 7 zł od należnych powodowi.

Wobec jednak zakazu wynikającego z art. 384 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy nie był uprawniony do korygowania ich wysokości poprzez obniżenie do kwoty 90 zł. Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie po myśli art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. SSO Andrzej Dyrda