Court combined two prison sentences into one, crediting prior detention and time served toward the new total term.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the defendant's request to combine two separate prison sentences into a single total term of one year and two months. The defendant argued for the combination, while the prosecution and court noted the significant time gap between the crimes and the defendant's lack of remorse. The court ruled that the combined sentence was fair, considering the long interval between offenses and the defendant's current behavior in prison.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85 § 1, § 2 k.k.; Art. 86 § 1, § 4 k.k.: The court may combine multiple prison sentences into one total term, crediting prior detention and time served, provided the resulting sentence is not excessive and serves preventive goals.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt. II K 31/17 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2017r. Sąd Rejonowy w Limanowej II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Marek Kulik Protokolant: st. sekr.sąd Jolanta Surdziel w obecności Prokuratora: Małgorzaty Odziomek po rozpoznaniu dnia 19.04.2017r. sprawy karnej: T. J. s. J. i R. z domu M. ur. (...) w S. skazanego prawomocnymi wyrokami :
1. Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 13.09.2011r. sygn. II K 344/11 na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata i której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 9.09.2014r. sygn. II Ko 638/14;
2. Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 25.08.2016r. sygn. II K 599/15 na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na poczet tej kary zatrzymania w dniu 16.12.2015r. I. Na zasadzie art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k., art. 569 § 1 k.p.k. oraz na mocy art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 i § 4 k.k. biorąc za podstawę karę łączną pozbawienia wolności oraz karę pozbawienia wolności wymierzoną wyrokami wymienionymi w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku, wymierza skazanemu T. J. karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy, na poczet której zalicza skazanemu zatrzymanie w dniu 16.12.2015r. dokonane w sprawie Sądu Rejonowego w Limanowej o sygn.
II K 599/15 oraz okres dotychczas odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego w Limanowej o sygn. II K 344/11 II. pozostałe rozstrzygnięcia wyroków podlegających łączeniu pozostawia do odrębnego wykonania. III. na mocy art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat A. G. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100 złotych) brutto tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu; IV. na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego T. J. od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego.
Sygn. II K 31/17
UZASADNIENIE
WYROKU ŁĄCZNEGO z dnia 19 kwietnia 2017 roku Skazany T. J. działając osobiście złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego obejmującego wyroki: Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 13.09.2011 roku sygn. akt II K 344/11 oraz Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 25.08.2016 roku sygn. akt II K 599/15. /wniosek skazanego k.1/ Ustalono, że wobec skazanego T. J. wykonywane są obecnie kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami:
3. Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 13 września 2011 roku, sygn. akt II K 344/11 za popełnienie przestępstw z art. 157 § 1 k.k. oraz z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. – kara łączna 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata i której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 09.09.2014r., sygn. akt II Ko 638/14;
4. Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 25 sierpnia 2016 roku, sygn. akt II K 599/15 za popełnienie przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. – kara 3 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na mocy art. 63 § 1 k.k. okresu zatrzymania w dniu 16 grudnia 2015 roku. Żadna z powyższych kar pozbawienia wolności nie została jeszcze przez skazanego wykonana w całości, bowiem skazany zaczął w dniu 24 stycznia 2017 roku odbywać dopiero pierwszą z nich, tj. karę orzeczoną wyrokiem powołanym w pkt 1.
Termin zakończenia wykonywania rozpoczętej przez skazanego kary został wyznaczony na dzień 24 stycznia 2018 roku, który jest jednocześnie dniem rozpoczęcia kary wynikającej z wyroku powołanego w pkt. 2, zaś termin zakończenia kary wynikającej z wyroku powołanego w pkt. 2 wyznaczono na dzień 23 kwietnia 2018 roku. /pismo ZK w N. z informacjami o wykonywanych karach pozbawienia wolności k. 19-20/ Skazany T. J. był trzykrotnie karany za popełnianie przestępstw umyślnych. /karta karna k. 16-17/ Zachowanie skazanego T. J. w warunkach więziennych od początku odbywania kary pozbawienia wolności utrzymuje się na przeciętnym poziomie, tj. nie sprawia trudności wychowawczych, nie był dotąd karany, ani nagradzany regulaminowo.
Skazany nadal kwestionuje popełnienie przestępstw i jest bezkrytyczny wobec nich, jak i uprzedniego stylu życia. /opina o skazanym z zakładu karnego k. 18/
Sąd zważył, co następuje:
W związku ze zmianą od dnia 01.07.2015 r. przepisów dotyczących instytucji kary łącznej i wyroku łącznego, sąd dokonał w pierwszej kolejności ustaleń w zakresie zastosowania ustawy właściwej. Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20.02.2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2015 r., poz. 396) przepisów rozdziału IX kodeksu karnego, tj. zbieg przestępstw i łączenie kar i środków karnych w brzmieniu nadanym tą ustawą nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. przed dniem 01.07.2015 r., chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że po dniu 01.07.2015 r. T. J. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 25 sierpnia 2016 roku, sygn. II K 599/15. Zatem zaszły podstawy do orzeczenia wobec skazanego kary łącznej w oparciu o przepisy rozdziału IX kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.07.2015 r., przy objęciu tym postępowaniem także wyroku Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 13 września 2011 roku, sygn. akt II K 344/11. Zgodnie z art. 85 § 1 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną.
Natomiast wedle art. 85 § 2 k.k. podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Biorąc pod uwagę powyższe sąd uznał, że wobec skazanego T. J. zachodzą podstawy do orzeczenia kary łącznej, co do wyroków objętych prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 13.09.2011 roku, sygn. akt II K 344/11 oraz Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 25.08.2016 roku sygn. akt II K 599/15. Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.
Zasadę tę, zgodnie z art. 86 § 4 k.k. stosuje się również wówczas, gdy przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna. W rozpatrywanej sprawie w zakresie kary łącznej pozbawienia wolności dolną granicę kary pozbawienia wolności stanowiła zatem kara 1 roku pozbawienia wolności z wyroku Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 13 września 2011 roku sygn. akt II K 599/11 (najwyższa z kar wymierzonych), zaś górną granicę stanowiła kara 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar pozbawienia wolności orzeczonych w wyrokach podlegających łączeniu).
Sąd orzekł niniejszym wyrokiem łącznym karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczył skazanemu zatrzymanie w dniu16.12.2015r. dokonane w sprawie II K 599/15 oraz okres dotychczas odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 344/11. Przy wymiarze kary łącznej wzięto pod uwagę to, że przestępstwa objęte wyrokami jednostkowymi zostały popełnione przez skazanego w znacznych odstępach czasu, to jest: pierwsze we wrześniu 2011 roku, a drugie w sierpniu 2016 roku, natomiast tylko ścisły związek podmiotowo - przedmiotowy i czasowy przestępstw przemawia za stosowaniem zasady absorpcji poszczególnych kar (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 02.07.1992 r., sygn. akt II Akr 117/92, opubl. w KZS 1992/3-9/50).
Wprawdzie skazany w warunkach zakładu karnego funkcjonuje poprawnie, to jednak zbyt krótko, aby uznać, że względy prognostyczne uzasadniają wymierzenie kary bliskiej pełnej absorpcji, w szczególności skoro skazany jest bezkrytycznie nastawiony do popełnionych przez niego przestępstw i jednocześnie nie przyznaje się ich popełnienia. Sąd kształtując wymiar kary łącznej na wysokości 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności stanął przy tym na stanowisku, że nie będzie to również nadmiernie surowe potraktowanie skazanego. Sąd miał bowiem na względzie, że kara łączna w wyroku łącznym nie może stwarzać większej dolegliwości od tej, jaka wiązałaby się z kolejnym wykonaniem poszczególnych wyroków podlegających połączeniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z 06.09.2000 r., sygn. akt III KKN 340/00; opubl. w Lex nr 51106).
Zdaniem sądu kara łączna wymierzona niniejszym wyrokiem skazanemu T. J. z uwagi na przytoczone wyżej argumenty, będzie karą sprawiedliwą w odczuciu społecznym oraz spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego. Poprzez wymierzoną karę łączną skazany T. J. powinien nauczyć się poszanowania prawa i odczuć, że popełnianie jakichkolwiek przestępstw nie opłaca się, a po opuszczeniu zakładu karnego powinien przestrzegać zasad porządku prawnego i w przyszłości przestępstw już nie popełniać. Pozostałe punkty podlegających połączeniu wyroków, Sąd pozostawił do odrębnego wykonania.
Na zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. B. - G. wynagrodzenie w kwocie 295,20 złotych tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Na zasadzie art. 624§1 k.p.k. skazany T. J. został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych albowiem przebywa on obecnie w zakładzie karnym i nie posiada środków finansowych. Sędzia Marek Kulik