Court partially allows owners' liability for heritage damage but acquits them for obstructing heritage inspection visits.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court found the defendants guilty of failing to secure a heritage site against damage but acquitted them for obstructing official inspections. The prosecution alleged negligence in site protection and refusal of access to heritage authorities. The court ruled that while the defendants were liable for the physical damage, their absence during inspections did not constitute a separate offense under the relevant heritage protection law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 110 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków; Art. 114 ustawy o ochronie zabytków; The court established that failure to secure a heritage site against damage constitutes a separate offense from the mere absence of owners during official inspections, which does not automatically constitute a violation of access rights.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XII W 387/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2017r. Sąd Rejonowy w Toruniu, XII Wydział Karny w składzie: Sędzia SSR Angelika Kurkiewicz Protokolant st.sekr.sądowy Alicja Politowska W obecności oskarżyciela ---- po rozpoznaniu dnia 6 lipca 2016 roku, 6 marca 2017 roku. sprawy: I. J. P. s. J. i Ł. z domu G. ur. (...) w T. II. M. P. c. F. i I. z domu D. ur. (...) w Ż. obwinionym o to, że:
1. od nieustalonego czasu do 14 stycznia 2016r. w T. przy ul. (...) będąc właścicielami zabytku nie zabezpieczyli go w należyty sposób przed uszkodzeniem i zniszczeniem, 2. następnie w tym samym miejscu w dniu 23 lipca 2015r. poprzez swoją nieobecność uniemożliwili dostęp do zabytku organowi ochrony zabytków, wykonującemu uprawnienia wynikające z ustawy, 3. następnie w tym samym miejscu w dniu 14 sierpnia 2015r. poprzez swoją nieobecność uniemożliwili dostęp do zabytku organowi ochrony zabytków, wykonującemu uprawnienia wynikające z ustawy. tj. o wykroczenie z art. 110 ust. 1 i art. 114 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w zw. z art. 9 § 2 kw orzeka:
I. Uznaje obwinionego J. P. za winnego tego że, od dnia 19 lutego 2015r. do dnia 14 stycznia 2016r. w T. przy ul. (...) będąc właścicielem zabytku F. XI nie zabezpieczył go w należyty sposób przed uszkodzeniem i zniszczeniem tj. wykroczenia z art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. 2014, poz. 1446 ze zm.) i za to na podstawie art. 110 ust. 1 cytowanej ustawy wymierza mu karę 3000 zł (trzy tysiące złotych) grzywny. II. Uznaje obwinioną M. P. za winną tego że, od dnia 19 lutego 2015r. do dnia 14 stycznia 2016r. w T. przy ul. (...) będąc właścicielką zabytku F.
XI nie zabezpieczyła go w należyty sposób przed uszkodzeniem i zniszczeniem tj. wykroczenia z art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. 2014, poz. 1446 ze zm.) i za to na podstawie art. 110 ust. 1 cytowanej ustawy wymierza jej karę 3000 zł (trzy tysiące złotych) grzywny III. W pozostałym zakresie uniewinnia obwinionego J. P. od czynów zarzucanych mu w pkt 2 i 3 wniosku o ukaranie; IV. W pozostałym zakresie uniewinnia obwinioną M. P. od czynów zarzucanych jej w pkt. 2 i 3 wniosku o ukaranie V.
W części uniewinniającej kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. VI. W pozostałym zakresie zasądza od każdego z obwinionych na rzecz Skarbu Państwa po 300 zł (trzysta złotych) tytułem opłaty sądowej i obciąża każdego z obwinionych wydatkami w kwocie po 33 zł (trzydzieści trzy złote) tytułem zwrotu wydatków poniesionych w sprawie.