Court dismisses defendant's financial hardship plea and awards full claim with interest.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court granted the plaintiff's claim for 11,383 PLN plus statutory interest after the defendant admitted liability during the hearing. Although the defendant argued severe financial hardship due to her concubinage, parental leave, and a partner's low income, the court found her admission of debt binding under Article 213 § 2 of the Civil Procedure Code. Consequently, the judgment was issued in the plaintiff's favor while exempting the defendant from court costs based on her specific economic circumstances.
Legislator headnote
AI generatedArt. 213 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; Art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c. - A defendant's admission of debt binds the court to award the claim, but the court may exempt the defendant from costs if their financial situation warrants it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX C 765/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy w Słupsku IX Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca: SSR Elżbieta Sawko Protokolant: sekr. sądowy Ewelina Miechówka po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 roku w Słupsku na rozprawie sprawy z powództwa (...) SA z siedzibą w B. przeciwko O. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanej O. K. na rzecz powoda (...) SA z siedzibą w B. kwotę 11.383 zł (jedenaście tysięcy trzysta osiemdziesiąt trzy złote) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23-04-2016 r. do dnia zapłaty; II. nie obciąża pozwanej O. K. kosztami procesu; III. wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt IX C 765/16
UZASADNIENIE
Powód (...) S.A. w B. wniósł o zasądzenie od pozwanej O. K. w postępowaniu nakazowym kwoty 11.383,00 złotych, z odsetkami umownymi za opóźnienie równymi dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 23 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wywodził, że wierzytelność przez niego dochodzona wynika z łączącego strony stosunku wekslowego, na mocy którego pozwana podpisała w dniu 29 grudnia 2015 roku weksel własny. Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2016 roku stwierdzono brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym i skierowano sprawę do rozpoznania w postępowaniu zwykłym.
Po sprecyzowaniu żądania w zakresie dochodzonych odsetek, powód domagał się zasądzenia od pozwanej odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 23 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty. Pozwana O. K. uznała żądanie pozwu w całości, tak co do zasady, jak i co do wysokości. Powołując się na trudną sytuację finansową wywodziła, że nie miała możliwości spłaty zaciągniętej od powoda pożyczki. Sąd ustalił i zważył: Pozwana O. K. pozostaje w konkubinacie i z tego związku ma dziecko. jej konkubent dorabia na budowie i z tego tytułu zarabia maksymalnie 1.500 złotych miesięcznie.
Pozwana do kwietnia bieżącego roku korzysta z urlopu rodzicielskiego, a na rzecz dziecka otrzymuje 500 złotych z programu 500+. Ani pozwana, ani jej konkubent nie mają żadnych innych źródeł dochodów. (bezsporne) Nie ulega wątpliwości, że pozwana na rozprawie w dniu 06 lutego 2017 roku uznała żądanie pozwu w całości. (vide: protokół rozprawy z dnia 06 lutego 2017 roku – k.
31) W tej sytuacji, kierując się treścią artykułu 213 § 2 kpc, Sąd wydał wyrok uwzględniający w całości żądanie powoda. Uznanie powództwa nie jest bowiem sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego ani nie zmierza do obejścia prawa, wobec czego uznaniem tym Sąd jest związany. Nie obciążając pozwanej kosztami procesu Sąd miał na względzie szczególnie trudną sytuację finansową pozwanej i jej rodziny. A. K. korzysta bowiem z urlopu rodzicielskiego oraz otrzymuje świadczenie 500+ na małoletnie dziecko, zaś dochody uzyskiwane przez jej konkubenta są niskie. Z tego też względu Sąd uznał, że pozwana może skorzystać z dobrodziejstwa wynikającego z treści art. 102 kpc i nie obciążył jej kosztami procesu. W myśl art. 333 § 1 punkt 2 kpc Sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza roszczenie uznane przez pozwanego. Z tego też względu orzeczono, jak w punkcie 3 wyroku.