Court dismissed appeal against appointment of new judicial administrator for property under Civil Code Art. 203. Appeal rejected due to lack of material impact on decision.

Sygn. akt III Ca 1701/16

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie z wniosku H. W. z udziałem B. C., U. C., T. C., H. D., W. F., T. Z., L. K., E. N., S. P., B. M., J. W. (1), P. S. i J. W. (2) o ustanowienie zarządcy sądowego w przedmiocie zmiany zarządcy:

1. zmienił zarządcę sądowego nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy 1-ego M. 60, w ten sposób, iż w miejsce H. W. ustanowił zarządcą sądowym D. U.;

2. zobowiązał zarządcę sądowego D. U. do składania sprawozdań z zarządu co 6 miesięcy - począwszy od dnia 1 stycznia 2016 roku – w terminie 1 miesiąca od upływu każdego kolejnego okresu sprawozdawczego;

3. ustalił wysokość wynagrodzenia zarządy sądowego D. U. na kwotę 300 złotych miesięcznie;

4. ustalił, iż wnioskodawca i uczestnicy ponoszą we własnym zakresie koszty związane ze swoim udziałem w postępowaniu. Apelację od powyższego orzeczenia wywiódł wnioskodawca H. W.. Skarżący nie sformułował zarzutów. Odniósł się w uzasadnieniu apelacji odnośnie ustalonego stanu faktycznego. Skarżący domagał się uściślenia części historycznej uzasadnienia o następujące okoliczności: - w dniu 30 marca 2011 roku H. W. wniósł o ustanowienie zarządcy sądowego pani mgr inż. R. P. jako przymusowego zarządcy sądowego nieruchomością zabudowaną na działce (...) obręb P w Ł. przy al. (...), - P. S. udzielił G.

P. pełnomocnictwa do działania samodzielnego z pełnomocnictwem do: „zarządu i administrowania w najszerszym tego słowa znaczeniu zabudowaną nieruchomością położoną w Ł., dzielnicy P., przy Alei 1 go M. pod nr 60, dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – śródmieścia w Łodzi., XVI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi dawną księgę wieczystą Rep. H.. (...), oznaczoną numerem hipotecznym (...), - przejęcia zarządu powyższą nieruchomością wraz z prawem podpisania stosownego protokołu zdawczo-odbiorczego, - reprezentowania przed wszystkimi sądami (w tym prowadzącym księgi wieczyste), z prawem składania wszelkich wniosków, pozwów, skarg, zażaleń i apelacji i odbioru dokumentów”, - na przesłanej wnioskodawcy H.

W. w dniu 10 lipca 2015 roku kserokopii karty pozwu (z pieczątką biura podawczego potwierdzającą datę wpływu pisma do Sądu Rejonowego w dniu 2 czerwca 2015 roku przez Inspektora A. L.) – brak jest (na ostatniej 4 stronie) podpisu siostry pana P. S. – pani J. W.. Przesłany List nie zawierał też żadnego z wyszczególnionych w nim 5 załączników, - w pozwie z dnia 2 czerwca 2015 roku nie ma wniosku o ustanowieniu pana D. U., prowadzącego działalność pod nazwą I. zarządcą sądowym, - ustanowiony w lipcu 2012 roku Zarządca Sądowy H.

W. występujący w sprawie o sygn. akt III Ns 457/11 dotychczas zawsze jako wnioskodawca nie wyraził zgody na przekazanie zarządu nieruchomością (której jest też współwłaścicielem w 1/48 części) panu D. U.. Swoje zdanie w tej kwestii wypowiedział na rozprawie następująco: „Wnioskodawca zajmuje stanowisko jak dotychczas. Oświadcza, iż ewentualnie zgodziłby się na zmianę zarządcy o ile byłby nim Z. J.”, Odnośnie ustalonego stanu faktycznego skarżący wskazał, że sąd rejonowy nie ustalił że: - w złożonym w dniu 24 marca 2015 roku sprawozdaniu nr 4 (obejmującym cały rok 2014) jest wyłączony załącznik nr 15 jako odpis z założonej w dniu 14 stycznia 2014 roku księgi wieczystej o nr (...) o objętości 8 kart odnoszących się do nieruchomości przy al. (...) w Ł., działka (...) obręb P-9.

Dodatkowo w pierwszym akapicie na stronie 3/3 przedłożonego sprawozdania nr 4 jest o tym informacja: „Co się tyczy samego stanu prawnego nieruchomości przy al. (...) w Ł., to na dzień dzisiejszy jest on już uregulowany prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi XVI Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia 14 stycznia 2014 roku informującym o założeniu księgi wieczystej o nr (...). Ponadto wskazanie na nieaktualne już zaświadczenia, jest niezasadne bo wpłynęła do Sądu „odpowiedź na zobowiązanie z dnia 6 maja 2014 roku” (k. 397) zawierająca odpis uprawomocnionej KW, -wnioskodawca do chwili obecnej nie jest pewien stanu prawnego powyższej „umowy stałego zlecenia i zarządu majątkiem”.

Sądzi, że przedmiotowa umowa zlecenia z dnia 14 października 2010 roku wciąż obowiązuje. W piśmie z dodatkowymi zasadniczymi informacjami w sprawie wyznaczenia zarządcę nieruchomości przy al.. 1 M. 60 w Ł. skierowanym do Sądu w dniu 23 października 2015 roku, poruszył ten temat w celu wyjaśnienia prawnego ale Sąd go nie rozpatrzył, - zaprzeczył by w dniu 1 marca 2011 roku Gmina Ł. przekazała zarząd pełnomocnikowi P. A. J.. Zdaniem skarżącego Gmina przygotowała Protokół Zdawczo odbiorczy wraz z załącznikiem nr 1 do przekazania oraz wywiesiła ogłoszenie o tym fakcie w formie „Uwaga Komunikat Al. (...)” na tablicy informacyjnej – ale do podpisania i przekazania nieruchomości w tym dniu nie doszło, - wnioskodawca swoje działania wykonuje w oparciu o protokół zdawczo – odbiorczy wraz z załącznikiem nr 1 oraz protokołem przekazania środka trwałego PT 1/11 o nr inw. (...) sporządzony i podpisany przez strony H.

W. i A. J. (uczestników spotkania do którego doszło w dniu 31 stycznia 2011 roku na terenie budynku AN Ł. (...) przy ul. (...) S. Kaniowskich 9), - zaprzeczył by obecnie na terenie nieruchomości nie mieszkał nikt ze współwłaścicieli, a jedynie syn T. Z.. Skarżący wskazał, że w 2015 roku sytuacja uległa zmianie. Syn wnioskodawcy T. W. wyprowadził się z lokalu nr (...) na początku 2015 roku. Rozwiązanie umowy najmu nastąpiło w drodze porozumienia z dniem 30 kwietnia 2015 roku. Na tą okoliczność został sporządzony protokół zdawczo – odbiorczy lokalu mieszkalnego.

W celu bezprzerwowego zasiedlenia tego lokalu przez kolejnego najemcę zarządca sądowy H. W. za zgodą syna i w oparciu o ustne uzgodnienia z dnia 31 marca 2015 roku oraz 7 i 8 kwietnia 2015 roku umożliwił współwłaścicielowi P. S. zasiedlenie (wraz z współlokatorami mieszkania nr (...) już od kwietnia 2015 roku. Tak więc obecnie na nieruchomości bez podpisanej umowy najmu mieszka na stałę jej współwłaściciel P. S. wraz ze współlokatorką L. - Ś.), - zaprzeczył by nieruchomość miała nieuregulowaną powierzchnię. Skarżący wskazał, że od dnia 14 stycznia 2014 roku w założonej księdze wieczystej o nr (...) wskazano powierzchnię 1052 m 2 , - decyzją nr (...) wyrażono zgodę na wycinkę w sumie 4 drzew o obwodzie pnia 72 cm, 118 cm, 104 cm, 128 cm podając w uzasadnieniu, że z ich powodu może dojść do katastrofy budowlanej, - wycięcie pierwszego drzewa nastąpiło w porze letniej 2012 roku, z tego powodu, że się ono przewróciło na budynek mieszkalny w trakcie wichury.

Pozostałe trzy drzewa zostały wycięte dopiero pod koniec 2012 roku zgodnie z pozwoleniem, - uściślił swoje zeznania, że nie jest pewien czy ostatecznie A. J. nie kupił udziałów w nieruchomości, - obecnie powierzchnia działki jak i naniesień została skorygowana, - powierzchnia mieszkalna do wynajmu w przedmiotowej nieruchomości wynosi 700 m 2 a nie 419 m 2 , - zaprzeczył był windykacją zajmowała się księgowa współpracująca z I.. Skarżący podał, że dotychczasowymi sprawami windykacyjnymi zajmuje się Kancelaria Adwokacka (...) na podstawie umowy o obsługę prawną zawartą z Zarządcą Sądowym H.

W.. Współpraca ta nie obejmuje sprawy o zarząd sądowy tej o sygn. akt II Ns 457/11. Zapis o windykacji jest podany w umowie o administrowaniu nieruchomością z dnia 24 września 2014 roku, która to została dołączona jako zał. nr 13 do sprawozdania za 2014 rok, - uściślił, że Sąd się myli co do wiedzy i doświadczenia zawodowego zarządcy sądowego H. W.. Posiada on bowiem szerokie umiejętności i uprawnienia techniczne chociażby z tytułu bycia (...) z uprawnieniami do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń i pełni funkcję członka Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego (...), jest też Rzeczoznawcą (...) i członkiem Centralnego KSliUE, a przy tym posiada licencję Pracownika Zabezpieczenia (...), dodatkowo jest Egzaminatorem (...) na uprawnienia kwalifikacyjne dla grupy G1 w zakresie Eksploatacji i Dozoru, prowadzi też własną działalność gospodarczą, - wnioskodawca nie wyraził zgody by zarządcą nieruchomości został D.

U., gdyż wskazywał na Z. J., który prawie od 1,5 roku pełni funkcję administratora przedmiotowej nieruchomości przy al. (...) w Ł.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Sąd odwoławczy podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji, a w konsekwencji przyjmuje je za swoje, uznając za zbędne powielanie ich w treści uzasadnienia. Wskazane w apelacji nieścisłości co do stanu faktycznego, nie są na tyle istotne by rzutowały w jakikolwiek sposób na rozstrzygnięcie. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że w stosunku do nieruchomości przy ul. (...) w Ł. istnieje potrzeba zmiany zarządcy nieruchomości w trybie art. 203 k.c. Zgłoszone przez apelującego zarzuty choć nie sformułowane wprost zmierzają do zakwestionowania dokonanego przez Sąd I instancji wyboru D.

U. na zarządcę wskazanej nieruchomości. Skarżący nie uzasadnił swojego stanowiska. Podał jedynie, że na zarządcę wskazywał Z. J. a także, że współwłaściciele mieli na myśli Z. J.. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji dokonał wyważonej oceny kandydatur do pełnienia funkcji zarządcy sądowego i trafnie powierzył obowiązki zarządcy D. U.. Sąd odwoławczy w pełni podziela to stanowisko Sądu I instancji oraz uzasadniającą je argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Sąd Rejonowy dostrzegł, że D.

– N. U. jako prywatny przedsiębiorca będzie w stanie łatwiej reagować na zmieniające się realia rynkowe. Zarządca sądowy będzie w stanie dostosować stan osobowy obsługi nieruchomości do aktualnych potrzeb. Współpracują z nim bowiem osoby zajmujące się zarówno administrowaniem nieruchomością, jak i prowadzeniem księgowości. Z powyższych względów Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutu wskazanego w apelacji, który obejmował zarzut naruszenia art. 233 k.p.c. ani powiązanego z nim zarzutu naruszenia art. 203 k.c. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 385 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił apelację.

O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z podstawową zasadą rozdziału kosztów postępowania nieprocesowego i na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. ustalił, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania odwoławczego związane ze swym udziałem w zakresie uiszczonym. Uczestnicy byli w tym samym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania i nie było podstaw do odstąpienia od ogólnej zasady orzekania o kosztach postępowania nieprocesowego wyrażonej w powołanym przepisie.