Legislator Case Law & Legislation
X C 3080/16 AI generated

Plaintiff's claim dismissed because debt statute of limitations expired; non-bank assignee cannot rely on bank's enforcement interruption.

Case Number X C 3080/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment of a debt assigned from a bank, ruling that the statute of limitations had expired. The defendant argued that the original bank's enforcement proceedings interrupted the limitation period, but the court held that only banks could utilize such procedures to interrupt the timeline. Consequently, the three-year limitation period ended in 2014, rendering the 2016 lawsuit time-barred.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 k.c.; nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może powoływać się na przerwanie biegu przedawnienia wywołanego prowadzeniem egzekucji na podstawie tytułu zaopatrzonego w klauzulę wykonalności wystawionego przez bank.

Keywords

AI generated
statute of limitations assignment of claim enforcement proceedings non-bank assignee limitation period interruption commercial activity dismissal of claim

Cited Legislation

AI generated
art. 118 k.c.
Zgodnie z art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw.
art. 108 §2 k.p.c.
z art. 108 §2 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności strony za wynik procesu, obciążając nimi powoda.
art. 118 k.c
Zgodnie z art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
art. 98 k.p.c
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.
art. 108 §2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: X C 3080/16 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Maria Żuchowska Protokolant: st. sekr. sądowy Elżbieta Jakubowska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. w Toruniu sprawy z powództwa (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. przeciwko R. M. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami procesu poniesionymi przez powoda obciąża powoda.

UZASADNIENIE

Powód (...) Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wniósł 23 maja 2016 r. pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko R. M. o zapłatę kwoty 1.308,57 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu, powód jako następca prawny wskazał, że roszczenie wynika z braku zapłaty przez pozwanego należności z tytułu umowy o przyznanie limitu kredytowego zawartej w dniu 5 sierpnia 2008 r. pomiędzy pozwanym a (...) Bank (...) S.A. we W.. W dniu 26 sierpnia 2016 r.

Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty zgodny z żądaniem pozwu, który utracił moc z uwagi na wniesienie przez pozwanego sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 22 września 2016 r. sprawę przekazano do tutejszego Sądu. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany podniósł zarzut przedawnienia, wskazując, że wydanie Bankowego Tytułu Wykonawczego przez bank i wszczęcie egzekucji na jego podstawie nie przerwało biegu przedawnienia w stosunku do nabywcy wierzytelności. Po przekazaniu sprawy do tutejszego Sądu powód podtrzymał żądanie pozwu i przedłożył dokumenty na poparcie twierdzeń pozwu.

Powód nie zakwestionował podniesionego zarzutu przedawnienia roszczenia. Sąd ustalił, co następuje: Pozwany R. M. zawarł w dniu 5 sierpnia 2008 r. z (...) Bank S.A. (działający następnie jako (...) Bank (...) S.A.) umowę o przyznanie limitu kredytowego o numerze (...). Bezsporne i dowód: - umowa o przyznanie limitu kredytowego – k. 48-49 akt W dniu 2 marca 2011 r. wystawiony został przeciwko pozwanemu przez bank (...), któremu w dniu 23 maja 2011 r. nadano klauzulę wykonalności. Bezsporne i dowód: - (...) k. 50 akt - postanowienie w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności – k. 51 akt Na podstawie (...) prowadzone było postepowanie egzekucyjne, które zostało postanowieniem z dnia 03.07.2012r. umorzone z uwagi na jego bezskuteczność.

Bezsporne i dowód: - postanowienie o umorzeniu egzekucji – k. 52-53 akt W dniu 29 czerwca 2015 r. doszło do przelewu wierzytelności przysługującej bankowi w stosunku do R. M. na rzecz powoda. Bezsporne i dowód: - umowa przelewu wierzytelności – k. 23-35 akt

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dołączonych do akt sprawy dokumentów. Dokumentom tym Sąd w pełni dał wiarę, ponieważ układały się w logiczną całość, a ich prawdziwość nie była w żaden sposób kwestionowana przez strony. Bezspornym w sprawie jest to, że pozwany zawarł z powodem umowę o przyznanie limitu kredytowego w dniu 5 sierpnia 2008 r. Bezsporny jest również fakt, że wierzyciel pierwotny z uwagi na niewywiązanie się pozwanego ze zobowiązania spłaty zaciągniętej kwoty pieniężnej, wystawił przeciwko niemu bankowy tytuł egzekucyjny, na podstawie którego prowadził postępowanie egzekucyjne, które w skutek bezskuteczności zostało umorzone, a także, że wierzytelność w stosunku do pozwanego została zbyta na rzecz powoda.

Spornym w sprawie pozostaje fakt, czy pozwany jest zobowiązany do zapłaty, wobec podniesionego przez niego zarzutu przedawnienia dochodzonego roszczenia. Zgodnie z art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Strona powodowa zawarła umowę, której przedmiotem była wierzytelność przysługująca pierwotnie bankowi, a zatem związana z działalnością gospodarczą.

W ocenie Sądu, zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego należy uwzględnić. Jak wynika z uchwały Sądy Najwyższego o sygnaturze III CZP 29/16 z dnia 29 czerwca 2016 r. nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może powoływać się na przerwanie biegu przedawnienia wywołanego prowadzeniem egzekucji na podstawie (...) zaopatrzonego w klauzulę wykonalności. W uchwale tej wskazano, że procedura wystawienia i stosowania (...) miała charakter szczególny i posługiwać się nią mogły tylko banki, wszczęcie zatem na tej podstawie egzekucji skutkowało tylko wobec banku, a nie wobec innych firm.

Z uwagi na to, że powód nie załączył do akt wypowiedzenia umowy z bankiem, mając na względzie treść wyżej wskazanej uchwały Sądu Najwyższego, Sąd uznał, że wierzytelność w stosunku do pozwanego stała się wymagalna maksymalnie w dniu wystawienia (...) czyli 2 marca 2011 r. Biorąc powyższe pod uwagę 3 letni termin biegu przedawnienia zakończył się maksymalnie 2 marca 2014 r. Powództwo w przedmiotowej sprawie wniesiono natomiast 23 maja 2016 r., a więc już z upływem biegu przedawnienia. Na marginesie wskazać należy, iż nawet gdyby uznać, że czynności banku przerywają bieg przedawnienia także wobec nabywcy wierzytelności, to i tak w przedmiotowej sprawie postępowanie egzekucyjne prowadzone z inicjatywy banku zostało umorzone w dniu 03.07.2012r., a zatem od tego momentu również upłynął trzyletni termin przedawnienia.

Reasumując, roszczenie, z którym wystąpił powód uległo przedawnieniu, a Sąd orzekł o oddaleniu powództwa zgodnie z art. 118 k.c. W ocenie Sądu, podniesienie zarzutu przedawnienia nie może być uznane za nadużycie prawa czy naruszające zasady współżycia społecznego. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 §2 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności strony za wynik procesu, obciążając nimi powoda.