Appeal dismissed; civil proceedings suspended pending outcome of related loan contract dispute case.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's decision to suspend civil proceedings. The plaintiff argued that the suspension lacked procedural prerequisites under the Civil Procedure Code, but the court found the facts established a clear dependency. The court ruled that since the validity of the loan contract was already being determined in a separate ongoing case, the current proceedings could not proceed without that preliminary resolution.
Legislator headnote
AI generatedArt. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c.; The court may suspend proceedings when the resolution depends on the outcome of another civil proceeding, and the binding force of a final judgment prevents contradictory findings in subsequent cases between the same parties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 556/13 POSTANOWIENIE dnia 9 sierpnia 2013 roku Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SA Anna Gawełko (spr.) Sędziowie: SA Kazimierz Rusin SA Anna Pelc po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. Ś. przeciwko M. S. i L. S. o zapłatę na skutek zażalenia powódki od postanowienia Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 15 lutego 2013 roku, sygn. akt I C 689/12 p o s t a n a w i a o d d a l i ć zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Przemyślu zawiesił na zasadzie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. postępowanie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy z toczącej się przed Sądem Okręgowym w Przemyślu pod sygn. akt I C 849/12, stwierdzając, że skoro przedmiotem niniejszego postępowania jest żądanie przez powódkę od pozwanych zwrotu m.in. kwoty 125.000 zł z tytułu umowy pożyczki, a postępowanie w sprawie I C 849/12 dotyczy ustalenia, czy do zawarcia takiej umowy doszło, to rozstrzygnięcie niniejszego procesu zależało będzie od wyników wspomnianego postępowania.
Powyższe postanowienie zaskarżyła w całości zażaleniem powódka. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c., poprzez zastosowanie tego przepisu pomimo braku ku temu przesłanek na tym etapie postępowania. W oparciu o powyższy zarzut powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia Sądowi pierwszej instancji, a nadto o zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie można zgodzić się z zarzutem skarżącej, że nie zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania na zasadzie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania cywilnego. Zależność wskazana w powyższym przepisie oznacza, że orzeczenie zapadłe w innym toczącym się postępowaniu cywilnym ma walor prejudycjalny dla rozstrzygnięcia sprawy. Oznacza to, że kwestia będąca lub mająca być przedmiotem innego postępowania (prejudycjalnego) stanowi element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu cywilnym, zaś bez uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej niemożliwe jest rozstrzygnięcie sprawy w toczącym się postępowaniu ( por.
A. Jakubecki [w:] H. Dolecki, T. Wiśniewski (red.), Komentarz do art. 177 Kodeksu postępowania cywilnego, LEX 2013 r.). Niewątpliwie w niniejszej sprawie kwestia ustalenia czy nastąpiło zawarcie przez powódkę z pozwanymi umowy pożyczki (będąca przedmiotem powództwa wytoczonego w sprawie o sygn. akt I C 849/12) stanowi istotny element stanu faktycznego sprawy, od którego zależeć będzie treść wyroku. Należy zauważyć, jak wskazuje skarżąca, że zależność prejudycjalna stanowi jedynie podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd z urzędu, co obliguje Sąd do oceny skutków takiego orzeczenia z punktu widzenia dyrektyw celowości i sprawności postępowania.
W tym kontekście ocena dokonana przez Sąd Okręgowy była prawidłowa. Zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie podkreśla się, że „moc wiążąca prawomocnego orzeczenia (art. 365 § 1 k.p.c.) zapadłego między tymi samymi stronami w innej sprawie o innym przedmiocie polega na zakazie dokonywania ustaleń i ocen prawnych sprzecznych z ustaleniami i ocenami dokonanymi w sprawie już osądzonej; jest to skutek pozytywny (materialny) powagi rzeczy osądzonej przejawiający się w tym, że sądy rozpoznające między tymi samymi stronami nowy spór muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak przyjęto to w prawomocnym, wcześniejszym wyroku” ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2012 roku, II.UK.327/11, LEX nr 1214585).
Nie byłoby zatem celowe prowadzenie postępowania dowodowego na okoliczność zawarcia umowy pożyczki w sytuacji, gdy w postępowaniu w sprawie o sygn. akt I C 849/12, fakt ten zostanie ustalony wcześniej i wynik tej sprawy będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszym procesie. Z tych też względów zażalenie powódki nie mogło zostać uwzględnione i dlatego Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc orzekł, jak w sentencji.