Legislator Case Law & Legislation
VI U 1317/15 AI generated

Social court allows pension claim by recognizing special conditions work and missing rural farm periods.

Case Number VI U 1317/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Court of Radom granted the pensioner's appeal against the Social Insurance Institution's decision to deny early retirement benefits. The court found that the applicant failed to prove rural farm work periods but successfully demonstrated 17 years of continuous welding work under special conditions. Consequently, the court recognized the special conditions period and awarded the pension based on the total verified insurance record.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej: The court must verify special conditions work to grant early retirement, and the total verified insurance period determines the right to benefits.

Keywords

AI generated
early retirement pension special conditions work social insurance record welding profession rural farm work Social Insurance Institution pension entitlement

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 of the Act on pensions and allowances from the FUS
Warunkiem nabycia uprawnień emerytalnych według art. 184 jest więc spełnienie przed dniem 1 stycznia 1999 roku wyłącznie przesłanki stażu.
Art. 129 para. 1 of the Pension Act
Art. 477 para. 14 sec. 2 of the Code of Civil Procedure
Zatem w sprawie niniejszej prawo do emerytury przysługuje od dnia (...) Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 477 14 § 2 kpc, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w punkcie I wyroku.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI U 1317/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2017 roku Sąd Okręgowy w Radomiu VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jarosław Łuczaj Protokolant st. sekr. sąd. Marta Gackiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 roku w Radomiu sprawy F. Z. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę na skutek odwołania F. Z. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 8 września 2015 roku, nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje F. Z. (1) prawo do emerytury z dniem (...) SSO Jarosław Łuczaj Sygn. akt VI U 1317/15

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 września 2015 roku F. Z. (1) odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z dnia 8 września 2015 roku, nr (...), zaskarżając ją w całości. Zarzucił jej: nieuwzględnienie okresu, w którym pracował w rolnictwie, tj. od 18 września 1971 roku do 20 stycznia 1975 roku oraz od 15 stycznia 1977 roku do 9 stycznia 1979 roku; błędne uznanie przez ZUS, że świadectwo pracy przedłożone organowi jest jego kserokopią podczas, gdy jest to oryginał, na którym widnieje czarny tusz. Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do emerytury (odwołanie – k. 3-4).

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniesiono, że wnioskodawca nie udowodnił na dzień 1 stycznia 1999 roku pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze w wymiarze co najmniej 15 lat, ani co najmniej 25 lat ubezpieczenia ogólnego, a jedynie 22 lata, 1 miesiąc i 11 dni. Organ rentowy nie zaliczył wnioskodawcy do pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 10 stycznia 1979 roku 31 grudnia 1996 roku w Przedsiębiorstwie (...) na podstawie świadectwa pracy w warunkach szczególnych, które zdaniem organu rentowego jest kserokopią.

Organ rentowy nie uznał pracy wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym rodziców w okresach od 18 września 1971 roku do 20 stycznia 1975 roku i od 15 stycznia 1977 roku do 9 stycznia 1979 roku, ponieważ nie są w pełni udowodnione. Brak jest zaświadczenia o fakcie posiadania gospodarstwa rolnego przez rodziców i brak zaświadczenia o opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne rolników przez rodziców od 1 lipca 1977 roku. Ponadto wnioskodawca wnosił o uznanie okresu do 20 stycznia 1975 roku, natomiast już od 28 listopada 1974 roku był zatrudniony, a następnie od 24 stycznia 1975 roku do 14 stycznia 1977 roku przebywał w wojsku (odpowiedź na odwołanie – k. 5).

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: F. Z. (1) urodził się (...) i nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (okoliczności bezsporne). J. i W. małżonkowie Z. – rodzice F. Z. (1) nabyli nieodpłatnie z mocy samego prawa z dniem 4 listopada 1971 roku na zasadzie wspólności ustawowej własność nieruchomości rolnej położonej w W., o powierzchni 8,80 ha. W tym samym dniu J. Z. nabył z mocy samego prawa nieodpłatnie własność nieruchomości rolnej położonej w W., o powierzchni 0,53 ha. J. Z. był również współwłaścicielem ½ części nieruchomości rolnej położonej w W., o powierzchni 0,84 ha.

J. i W. małżonkowie Z. na zasadzie wspólności ustawowej byli także współwłaścicielami ½ części nieruchomości zabudowanej, położonej w W., o powierzchni 0,19 ha. J. Z. w rejestrach ewidencji gruntów i budynków założonych dla obrębu W. w latach 1967-1974 roku figurował jako władający gospodarstwem rolnym o powierzchni 8,85 ha. W latach 1974-1981 W. i J. małżonkowie Z. figurowali jako właściciele gospodarstwa rolnego o powierzchni 8,78 ha (akt notarialny Rep. A (...) w aktach osobowych – k. 11, zaświadczenie ze Starostwa Powiatowego w R.

– k. 15). W. Z. podlegała ubezpieczeniu społecznemu rolników w okresach od 1 lipca 1977 roku do 31 grudnia 1982 roku i od 1 stycznia 1983 roku do 31 grudnia 1990 roku (kwestionariusz – k. 15). Od dnia 12 października 1962 roku F. Z. (1) zameldowany był na pobyt stały w W. przy ul. (...). W 1970 roku ukończył on szkołę podstawową. Jego rodzice utrzymywali się wyłącznie z gospodarstwa rolnego. F. Z. (1) miał tylko starszego brata, który po ukończeniu przyzakładowej szkoły zawodowej pracował w przedsiębiorstwie (...) w W.. Brat pomagał rodzicom, gdy wracał z pracy, a F.

Z. (1) cały czas pracował w gospodarstwie rolnym. Uprawiano w nim zboża, rzepak i ziemniaki, hodowano 6-8 krów, 10-15 świń i 2 konie. F. Z. (1) siał pszenicę, jęczmień i żyto, sadził ziemniaki, orał, kosił, zwoził plony i młócił. Pracował przy obrządku inwentarza. Zimą robił młockę, parował kartofle w parniku dla świń, karmił zwierzęta i młynkował zboże. Jego praca w gospodarstwie trwała od świtu do ciemnej nocy. Nie wyjeżdżał on na wakacje (życiorys, zeznania świadków w aktach osobowych – k. 11, zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały w aktach ZUS, zeznania wnioskodawcy – zapis na płycie CD – k. 18, 24, 30, zeznania świadków F.

J., A. Z. – zapis na płycie CD – k. 24). W okresie od 28 listopada 1974 roku do 21 stycznia 1975 roku F. Z. (1) zatrudniony był w Cementowni (...) w W. (świadectwo pracy – k. 12 akt ZUS). W okresie od 24 stycznia 1975 roku do 14 stycznia 1977 roku F. Z. (1) odbywał zasadniczą służbę wojskową (kserokopia książeczki wojskowej – k. 3-5 akt (...)). Po powrocie z wojska F. Z. (1) nadal mieszkał z rodzicami i pracował u ojca na gospodarce. Jego praca w gospodarstwie wyglądała tak samo jak przed pójściem do wojska (zeznania wnioskodawcy – zapis na płycie CD – k. 18, 24, 30, zeznania świadków F.

J., A. Z. – zapis na płycie CD – k. 24). W okresie od 24 listopada 1977 roku do 3 marca 1978 roku F. Z. (1) uczestniczył w kursie spawania elektrycznego. Kurs ten trwał 2-3 godziny dziennie i w tym okresie F. Z. jednocześnie pracował w gospodarstwie rolnym rodziców. W dniu 3 marca 1978 roku F. Z. (1) uzyskał uprawnienia spawacza elektrycznego, a w dniu 27 marca 1986 roku spawacza w osłonie CO2 (kserokopia książeczki spawacza w aktach osobowych – k. 11, zeznania wnioskodawcy – zapis na płycie CD – k. 18, 24, 30). W okresie od 10 stycznia 1979 roku do 31 grudnia 1996 roku F.

Z. (1) zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...) w R. Oddział w W. na stanowisku ślusarza-spawacza. Zajmował się tylko spawaniem. Był oddelegowany do cementowni w W., później w N., w I.. Poza tym pracował na miejscu na wydziale konstrukcyjnym w warsztacie. Spawał konstrukcje pod silosy, słupy i zbiorniki. Na wyjazdach spawał przeważnie elementy pieców, tj. młyny, które suszyły cement, elementy suszarni. Pracował w pełnym wymiarze czasu pracy, na trzy zmiany, nieraz po 12 godzin (umowy o pracę, świadectwo pracy, świadectwo wykonania pracy w szczególnych warunkach, karty obiegowe, angaże w aktach osobowych – k. 11, zeznania wnioskodawcy – zapis na płycie CD – k. 18, 24, 30, zeznania świadków:

J. Ć. i L. S. – zapis na płycie CD – k. 30). W dniu 31 sierpnia 2015 roku F. Z. (1) złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniosek o przyznanie prawa do emerytury (wniosek – k. 1-4 akt ZUS). Decyzją z dnia 8 września 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił mu prawa do dochodzonego świadczenia wobec braku udowodnienia wymaganego przepisami ustawy 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Organ rentowy uznał za udowodniony łączny staż ubezpieczeniowy wynoszący na dzień 1 stycznia 1999 roku 22 lata, 1 miesiąc i 11 dni. Zakład nie uznał pracy w warunkach szczególnych w okresie od 10 stycznia 1979 roku do 31 grudnia 1996 roku w Przedsiębiorstwie (...), ponieważ wnioskodawca przedłożył kserokopię świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach (decyzja – k. 10 akt ZUS). F. Z. (1) w dniu 28 września 2015 roku przedłożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddziale w R. zeznania świadków na okoliczność pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od 18 września 1971 roku do 20 stycznia 1975 roku oraz od 15 stycznia 1977 roku do 9 stycznia 1979 roku (zeznania świadków w aktach ZUS).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. nie uznał zeznań świadków, ponieważ brak zaświadczenia potwierdzającego fakt posiadania gospodarstwa rolnego przez rodziców wnioskodawcy oraz brak jest zaświadczenia potwierdzającego opłacanie przez nich składek na (...) od dnia 1 lipca 1977 roku (pismo ZUS z dnia 26 października 2015 roku w aktach ZUS). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych pozwanego organu oraz aktach osobowych wnioskodawcy ze spornego okresu, których prawdziwość i rzetelność nie była przez żadną ze stron kwestionowana.

W zakresie pracy wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym rodziców, Sąd dał wiarę zeznaniom wnioskodawcy oraz świadków F. J. i A. Z., którzy mieszkali w sąsiedztwie F. Z. (1) i byli naocznymi świadkami wykonywanych przez niego robót w polu. Zakres wykonywanej pracy przez wnioskodawcę w Przedsiębiorstwie (...) wynika z akt osobowych z tego okresu zatrudnienia oraz zeznań wnioskodawcy, a także świadków J. Ć. i L. S.. Sąd uznał, że zeznania w/w świadków są wiarygodne, rzetelne i obiektywne. Pochodzą one od osób obcych w stosunku do ubezpieczonego, nie nastawionych na konkretne rozstrzygnięcie w sprawie.

Świadkowie pracowali razem z F. Z. (1) w spornych okresach, mieli więc możliwość obserwacji jego pracy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

W myśl art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku poz. 887), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2. okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy. Zgodnie natomiast z ust. 2 przytoczonego wyżej artykułu emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nie przystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

Warunkiem nabycia uprawnień emerytalnych według art. 184 jest więc spełnienie przed dniem 1 stycznia 1999 roku wyłącznie przesłanki stażu. Brak w treści art. 184 przesłanki końcowej daty spełnienia pozostałych warunków nabycia uprawnień emerytalnych (tj. dożycia wieku emerytalnego na dzień 31 grudnia 2007 roku) powoduje, że ubezpieczeni, którzy w chwili wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z FUS posiadali wymagany okres ubezpieczenia (szczególny i zwykły), mogą realizować prawo do emerytury na starych zasadach po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w art. 32, 33, 39 i 40 również po dniu 31 grudnia 2007 roku oraz nie przystąpieniu do OFE lub złożeniu wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2007 roku, II UZP 14/06).

Natomiast zgodnie z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1. Za pracujących w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia.

Ustęp 4 powołanego artykułu stanowi, że wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 1 i 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Zatem zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Przepisy § 3 i 4 wymienionego rozporządzenia określają warunki, od których spełnienia zależy uzyskanie wcześniejszej emerytury.

Są to: okres zatrudnienia wynoszący dla mężczyzn 25 lat, w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach wymienionych w wykazie A i osiągnięcie wieku emerytalnego 60 lat dla mężczyzn. Ustalając okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze nie uwzględnia się okresów niewykonywania pracy, za które pracownik nie otrzymał wynagrodzenia lub świadczenia, w tym urlopów bezpłatnych. Okres urlopu wypoczynkowego oraz otrzymywany przez pracownika po 14 listopada 1991 roku zasiłek chorobowy traktuje się na równi z okresami wykonywania pracy.

Poza sporem w sprawie niniejszej pozostawało, że wnioskodawca osiągnął wiek emerytalny 60 lat i nie jest członkiem OFE. Sprawą sporną było ustalenie, czy posiada 25-letni ogólny okres ubezpieczenia, w szczególności czy należy uwzględnić mu okresy pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 18 września 1971 roku do 20 stycznia 1975 roku oraz od 15 stycznia 1977 roku do 9 stycznia 1979 roku, a także czy wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A wyżej powołanego rozporządzenia w wymiarze co najmniej 15 lat i czy staż ten osiągnął przed dniem 1 stycznia 1999 roku.

Możliwość doliczenia do stażu ubezpieczeniowego okresów pracy w gospodarstwie rolnym przewiduje art. 10 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w myśl którego przy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości uwzględnia się również jak okresy składkowe: okresy ubezpieczenia społecznego rolników, za które opłacono przewidziane w odrębnych przepisach składki; przypadające przed dniem 1 lipca 1977 roku okresy prowadzenia gospodarstwa rolnego po ukończeniu 16 roku życia oraz przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 roku okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe, są krótsze od okresu wymaganego do przyznania emerytury, w zakresie niezbędnym do uzupełnienia tego okresu.

Oznacza to, że okresy te traktuje się jako okresy składkowe, o ile w czasie podlegania zaopatrzeniu emerytalnemu rolników, tj. od dnia 1 stycznia 1978 roku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2003 roku, II UK 51/02, OSNPUSiSP 2004/7/127), a potem ubezpieczeniu społecznemu rolników (tj. od dnia 1 stycznia 1983 roku) - ubezpieczony opłacał składki na to ubezpieczenie albo mając ukończone 16 lat prowadził (tj. był rolnikiem przed dniem 1 lipca 1977 roku) lub pracował (tj. miał inny status niż rolnik przed dniem 1 stycznia 1983 roku, bo od tej daty rolnicy mieli obowiązek opłacania składek również za domowników) w gospodarstwie rolnym.

W judykaturze utrwalony jest pogląd, że osoba, która ubiega się o zaliczenie do stażu ubezpieczeniowego okresu pracy w gospodarstwie rolnym, winna spełniać kryteria domownika z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 277). Domownikiem jest zaś osoba bliska rolnikowi, która ukończyła 16 lat, pozostaje z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym lub zamieszkuje na terenie jego gospodarstwa albo w bliskim sąsiedztwie oraz stale pracuje w tym gospodarstwie rolnym i nie jest związana z rolnikiem stosunkiem pracy.

Nadto osoba taka winna wykonywać pracę w gospodarstwie rolnym w wymiarze nie niższym niż połowa ustawowego czasu pracy pracowników, tj. minimum 4 godziny dziennie (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 2 lutego 1997 roku, II UKN 96/96, OSNP 1997/23/473; z dnia 13 listopada 1998 roku, II UKN 299/98, OSNP 1999/24/799; z dnia 18 lutego 1999 roku, II UKN 491/98, OSNP 2000/8/324; z dnia 10 maja 2000 roku, II UKN 535/99, OSNP 2001/7/650, LEX nr 49141; z dnia 18 września 2014 roku, I UK 17/14, LEX nr 1538420). W ocenie Sądu Okręgowego F. Z. (1) pracował w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od 18 września 1971 roku do 20 stycznia 1975 roku oraz od 15 stycznia 1977 roku do 9 stycznia 1979 roku.

Jak bowiem wynika z jego zeznań i zeznań świadków F. J. i A. Z., wnioskodawca po ukończeniu szkoły podstawowej i osiągnięciu 16-go roku życia nadal mieszkał z rodzicami, był więc domownikiem. Już znajdujący się w aktach osobowych wnioskodawcy życiorys oraz zeznania świadków potwierdzają, że po ukończeniu szkoły wnioskodawca pracował w gospodarstwie rodziców. W tym czasie codziennie pracował w gospodarstwie razem z ojcem. Główny ciężar prac spoczywał na nim, bowiem jego brat pracował już wówczas zawodowo. Zważyć przy tym należy, że gospodarstwo rolne małżonków Z. nie było małe – liczyło ponad 8 ha, uprawiano tam zboże, ziemniaki i rzepak, hodowano zwierzęta, zatem w świetle okoliczności sprawy i zasad doświadczenia życiowego wiarygodnym jest, iż F.

Z. (1) w czasie całego roku pracował tam minimum 4 godziny dzienne, a w okresie letnim znacznie dłużej. W ocenie Sądu faktu tego nie zmienia też okoliczność, że w okresie od 24 listopada 1977 roku do 3 marca 1978 roku F. Z. (1) uczestniczył w kursie spawania elektrycznego. Kurs ten trwał 2-3 godziny dziennie, wnioskodawca w tym okresie miał zatem możliwość jednoczesnego wykonywania pracy w gospodarstwie w wymiarze minimum 4 godzin. Zatem w okresie od 18 września 1971 roku do 20 stycznia 1975 roku oraz od 15 stycznia 1977 roku do 9 stycznia 1979 roku wnioskodawca w pełnym wymiarze czasu pracy przepracował 5 lat, 10 miesięcy i 6 dni, co jest czasem wystarczającym do wykazania 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.

Wbrew twierdzeniom organu rentowego bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje fakt podlegania (czy też niepodlegania) ubezpieczeniu społecznemu rolników przez rodziców wnioskodawcy. Za niedopuszczalne należy uznać stosowanie (przez analogię) wobec osoby, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, kryteriów objęcia ubezpieczeniem domowników rolnika na podstawie art. 6 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. W szczególności chodzi o warunek pozostawania we wspólnocie gospodarczej z rolnikiem i stałości wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym.

Tym samym żadnego znaczenia dla uwzględnienia okresu pracy w gospodarstwie rolnym w oparciu o art. 10 ust. 1 pkt 3 nie ma: status osoby bliskiej rolnikowi, zamieszkiwanie w gospodarstwie rolnym, jak i to czy praca była wykonywana stałe czy tylko sezonowo (np. w czasie wakacji), podobnie jak i to, czy praca w gospodarstwie stanowiła dla danej osoby główne źródło utrzymania, bądź to czy rolnik, u którego ta osoba pracowała opłacał składkę na ubezpieczenie społeczne rolników (np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2016 roku, III AUa 837/16, LEX nr 2174879).

Okres podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez F. Z. (1), razem z okresem uznanym przez ZUS (22 lata, 1 miesiąc i 11 dni) wynosi zatem 27 lat, 11 miesięcy i 17 dni. Wobec tego spełniona została przesłanka legitymowania się co najmniej 25-letnim stażem ubezpieczeniowym. Co do drugiej spornej w niniejszej sprawie kwestii pamiętać należy o tym, że aby wykazać prawo do wcześniejszego świadczenia emerytalnego konieczne jest udowodnienie, że wyłącznie prace określone w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - były wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu.

Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie pozwala stwierdzić, że praca świadczona przez F. Z. (1) w spornym okresie w Przedsiębiorstwie (...) od 10 stycznia 1979 roku do 31 grudnia 1996 roku (tj. 17 lat, 11 miesięcy i 22 dni) na stanowisku spawacza wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych. Wprawdzie w dokumentacji pracowniczej wnioskodawcy z tego okresu, w umowach, angażach i świadectwach pracy stanowisko spawacz pojawia się naprzemiennie ze stanowiskiem ślusarz-spawacz, to jak wykazało jednak przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe faktycznie F.

Z. (1) wykonywał prace spawacza. Stanowisko spawacza wymieniene jest w szczególności we wnioskach o przeszeregowanie pracownika. Wnioskodawca posiadał uprawnienia w tym zakresie. Fakt pracy wnioskodawcy w charakterze spawacza wynika wprost z jego zeznań oraz zeznań świadków J. Ć. i L. S., którzy w tym okresie pracowali razem z F. Z. (1) i mieli możliwość obserwowania go podczas wykonywanych przez niego prac. Dlatego też Sąd uznał, że wnioskodawca w Przedsiębiorstwie (...) pracował w warunkach szczególnych, wykonując prace ujęte w wykazie A Dział XIV, poz. 12, tj. prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym i atomowo wodorowym, które częściowo dają się zakwalifikować (w przypadku pracy w delegacjach) jako prace ujęte w Dziale XIV, poz. 25, gdzie wskazano bieżącą konserwację agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano remontowe na oddziałach będących w ruchu, w związku z działem V, poz. 14, tj. pracami przy produkcji cementu.

Konkludując, okres pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych wynosi 17 lat, 11 miesięcy i 22 dni. Spełnione więc zostały przesłanki określone w art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS. W myśl art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Wniosek w przedmiotowej sprawie wpłynął do organu rentowego 31 sierpnia 2015 roku, a wiek 60 lat wnioskodawca osiągnął w dniu (...).

Zatem w sprawie niniejszej prawo do emerytury przysługuje od dnia (...) Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 477 14 § 2 kpc, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w punkcie I wyroku. SSO Jarosław Łuczaj