Social court dismisses appeal against pension denial due to prior official pension right under Art. 24a. Appeal rejected as pension right automatically replaces pension right. Court upholds ZUS decision based on statutory provisions. Appeal dismissed as pension right automatically replaces pension right. Court upholds ZUS decision based on statutory provisions.

Sygn. akt VU 702/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 marca 2017 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Agnieszka Leżańska Protokolant st. sekr. sądowy Cezary Jarocki po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku W. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o emeryturę na skutek odwołania W. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 11 lipca 2016 r. sygn. (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VU 702/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 lipca 2016 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., odmówił ubezpieczonemu W. S. prawa do emerytury, z uwagi na uprzednie przyznanie prawa do emerytury z urzędu na podstawie art.24a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2014 roku poz.1097) W dniu 21 lipca 2016 roku wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji zaskarżając ją w całości i podnosząc, że emerytura przyznana w uwzględnieniu jego wniosku z dnia 1 lipca 2016 roku byłaby dla niego świadczeniem korzystniejszym od świadczenia wynikającego z decyzji z dnia 30.06.2016 roku, z uwagi na zastosowanie waloryzacji kwartalnej, a nie rocznej.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 13.06.2014 roku ubezpieczony W. S. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o przyznanie prawa do renty. Decyzją z dnia 23 lipca 2014 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do renty do dnia 30.06.2015 roku, a następnie decyzją z dnia 20 lipca 2015 roku do dnia 30 czerwca 2016 roku (dowód: wniosek, decyzja z dnia 23.07.2014 roku k- 36, decyzja z dnia 20.07.2015 roku k-43 akt ZUS).

W dniu 30 czerwca 2016 roku organ rentowy z urzędu przyznał W. S. prawa do emerytury od dnia 30 czerwca 2016 roku tj. od dnia ukończenia 65 lat i 11 miesięcy, na podstawie art.24a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2014 roku poz.1097). Wysokość emerytury obliczona na podstawie art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. I tak przy obliczaniu wysokości świadczenia organ rentowy uwzględnił kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 451909,34 złote, kwotę składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego z uwzględnieniem waloryzacji w kwocie 74832,17 złotych oraz średnie dalsze trwanie życia w wymiarze 208,50 miesięcy.

Obliczona w ten sposób emerytura wyniosła 2.526,34 złote. Decyzja jest prawomocna (dowód: decyzja z dnia 30.06.2016 roku k- 46 akt ZUS). Ubezpieczony W. S., urodzony w dniu (...), w dniu 1 lipca 2016 roku złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o przyznanie prawa do emerytury (dowód: wniosek k- 1 akt ZUS). Zaskarżoną decyzją z dnia 11 lipca 2016 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., odmówił ubezpieczonemu W. S. prawa do emerytury, z uwagi na uprzednie przyznanie prawa do emerytury z urzędu na podstawie art.24a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń społecznych (Dz.

U. z 2014 roku poz.1097). Sąd Okręgowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zważył, co następuje: odwołanie jest niezasadne i jako takie podlega oddaleniu . Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem judykatury, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt II UZ 49/09). Z kolei w wyroku z dnia 23 kwietnia 2010 r. (II UK 309/09) Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z systemem orzekania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w postępowaniu wywołanym odwołaniem do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji w granicach jej treści i przedmiotu.

Ponadto treść decyzji wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a także zakres wniesionego od niej odwołania wyznacza przedmiot sporu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2004 r., III AUa 430/2004). Decyzją z dnia 30 czerwca 2016 roku organ rentowy z urzędu przyznał W. S. prawa do emerytury od dnia 30 czerwca 2016 roku tj. od dnia ukończenia 65 lat i 11 miesięcy , na podstawie art.24a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2014 roku poz.1097), zamiast pobieranej dotychczas renty z tytułu niezdolności do pracy, wstrzymał wypłatę renty z dniem 30 czerwca 2016 roku oraz ustalił wysokość emerytury.

Ubezpieczony w odwołaniu nie zgodził się z przyznaniem mu powyższego prawa do emerytury wskazując, iż złożył wniosek o prawo do emrytury w dniu 1 lipca 2016 roku, zaś emerytura przyznana w uwzględnieniu powyższego wniosku, byłaby dla niego świadczeniem korzystniejszym od świadczenia wynikającego z decyzji z dnia 30.06.2016 roku, z uwagi na zastosowanie waloryzacji kwartalnej, a nie rocznej. Wskazać w tym miejscu należy, iż ubezpieczony nie wniósł odwołania od powyższej decyzji, wobec czego jest ona już prawomocna. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy wnioskodawca nabywający z urzędu prawo do emerytury z dniem osiągnięcia wieku emerytalnego zgodnie z art. 24a ustawy emerytalnej, uprawniony jest do złożenia wniosku o przyznanie prawa do emerytury w późniejszym terminie.

Innymi słowy, czy możliwym jest w świetle art. 24a przejście przez ubezpieczonego na emeryturę zamiast renty z tytułu niezdolności do pracy, wyłącznie na jego wniosek i przyznanie prawa do przedmiotowego świadczenia z opóźnieniem i od daty wskazanej przez ubezpieczonego. Zgodnie z treścią art. 24a ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej, emeryturę, o której mowa w art. 24a, przyznaje się z urzędu zamiast renty z tytułu niezdolności do pracy osobie, która osiągnęła wiek uprawniający do tej emerytury oraz podlegała ubezpieczeniu społecznemu albo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym (ust. 1).

Emeryturę przyznaje się od dnia osiągnięcia przez rencistę wieku uprawniającego do emerytury, a w przypadku gdy wypłata renty z tytułu niezdolności do pracy była wstrzymana - od dnia, od którego podjęto jej wypłatę (por. komentarz do art. 24a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, autor Karina Jankowska, Inetta Jędrasik-Jankowska). Emeryturę przyznawaną w oparciu o cytowany artykuł przyznaje się zamiast renty, co oznacza automatyczne ustanie prawa do renty i obligatoryjne zastąpienie go prawem do emerytury.

Stanowi o tym art. 101a ustawy emerytalnej, zgodnie z którym prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy ustaje z dniem, od którego została przyznana emerytura zgodnie z art. 24a tej ustawy (por. komentarz art. 24a, Emerytury i renty, red. Gudowska 2013, wyd. 1/Spyt). Bezspornym jest, że ubezpieczony wiek emerytalny osiągnął w dniu 30 czerwca 2016 roku i w tej dacie był uprawniony do pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy. Organ rentowy zasadnie więc przyznał skarżacemu prawo do emerytury na podstawie art. 24a ust. 2 ustawy emerytalnej, od dnia osiągnięcia powszechnego wieku, zaś jego wniosek z dnia 1 lipca 2016 roku o przyznanie prawa do emerytury nie mógł zostać uwzględniony.

Podkreślić przy tym należy, iż kwestia podnoszona przez skarżacego w odwołaniu, dotycząca sposobu waloryzacji składek jest zdeterminowana datą przyznania prawa do tego świadczenia i w żadnym razie nie może podlegać dowolnemu uznaniu organu rentowego. Wobec prawomocności decyzji z dnia 30 czerwca 2016 roku, jedynie na marginesie wskazać należy, iż formuła wymiaru emerytury określonej w art. 24a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych sprowadza się do tego, że emerytura jest wypłacana w systemie zdefiniowanej składki, co oznacza, że wysokość świadczenia została uzależniona od sumy zaewidencjonowanych składek na indywidualnym koncie ubezpieczonego oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego (art. 25 ust. 1 i art. 26 tej ustawy).

Natomiast wartość kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 173 - 175 z zastrzeżeniem art. 185, czyli m.in. ustalając przebyte okresy składkowe oraz okresy nieskładkowe. Przy czym ustalenie wartości kapitału początkowego następuje w odrębnej decyzji, co ma ten skutek, że ustalony na potrzeby kapitału początkowego staż pracy nie może być już później kwestionowany (za wyjątkiem zaskarżenia samej decyzji w przedmiocie ustalenia kapitału początkowego). Tak więc wysokość emerytury jest uzależniona od kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego oraz zwaloryzowanych składek na ubezpieczenie emerytalne ewidencjonowanych do dnia 1 stycznia 1999 r. na koncie ubezpieczonego, a suma tych kwot dzielona jest przez średnie dalsze trwanie życia, o którym mowa w art. 173 ust. 2 ustalone dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę osoby, dla której ustalana jest emerytura.

Organ rentowy przyznając ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 30 czerwca 2016 roku ustalil jej wysokość w oparciu o powyższe uregulowania. Dlatego też, mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. o oddalił odwołanie ubezpieczonego, jako bezzasadne.