Appeal dismissed; court upheld sentence for prostitution facilitation as proportional and supported by defendant's own admissions.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against his conviction for facilitating prostitution and profiting from it. The defendant had admitted to the crimes and proposed the exact sentence imposed, while the court rejected the defense's claim of disproportionate punishment. The ruling confirmed that the sentence was fair and adequate given the defendant's own statements regarding the illicit profits involved.
Legislator headnote
AI generatedArt. 258 § 1 kk; Art. 204 § 2 kk; Art. 65 § 1 kk; Art. 64 § 1 kk: A criminal sentence is not considered excessively severe merely because it differs from those imposed on other offenders if it is fair, adequate, and proportional to the circumstances and the offender's own admissions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt II AKa 83/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2016 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Sławomir Wlazło Sędziowie: SA Piotr Feliniak (spr.) del. SO Barbara Augustyniak Protokolant:st. sekr. sąd. Kamila Wasielczak przy udziale: Prokuratora Sławomira Posmyka po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2016 r. sprawy Ł. T. oskarżonego z art. 258 § 1 kk z art. 204 § 2 kk w związku z art. 65 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk; z art. 258 § 3 kk; z art. 204 § 1 i 2 kk w związku z art. 65 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt III K 93/15 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
2. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym. SSA Sławomir Wlazło SSA Piotr Feliniak del. S S O Barbara Augustyniak II AKa 83/16
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2015 roku w sprawie sygn. akt IIIK 93/15 Ł. T. został uznany winnego tego, że: w okresie od sierpnia 2010 roku do listopada 2013 roku w S., T., L., J., Ł., Ł., Ś. i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez R. S.w skład której wchodzili R. P., M. G., C. P., P. C. , D. W., D. G., Ł. Ś. i inne osoby mającej na celu nakłanianie, ułatwianie oraz czerpanie korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby i za to na podstawie art. 258§1 lek wymierzono mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; w okresie od sierpnia 2010 roku do listopada 2013 roku w S., T., J., Ł., Ł., S., L., Ś. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez R.
S., wspólnie i porozumieniu z innymi sprawcami ułatwił uprawianie prostytucji oraz czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez A. C., K. M., P. G., A. P., E. M., N. S., M. K. i inne ustalone kobiety w ten sposób, że zapewniał prostytuującym się kobietą lokale mieszkalne na terenie T., Ł. oraz Ś., dowoził prostytuujące się kobiety na trasy komunikacyjne w okolicach J., Ł. , Ł. , S., L., P. i innych miejscowości gdzie trudniły się prostytucją, zapewniał im ochronę w czasie pracy, rozliczał z ilości przyjętych klientów oraz odbierał od nich zarobione pieniądze, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, czym wyczerpał dyspozycję art. 204 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, z tym uzupełnieniem opisu czynu, że oskarżony osiągnął korzyść majątkową z popełnienia przestępstwa w kwocie nie mniejszej niż 150.000 zł. i za to na podstawie art. 204§2 lek w zw. z art. 65§1 kk wymierzono mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności; w okresie od co najmniej listopada 2013 roku do lutego 2015 roku w T. i innych miejscowościach na terenie kraju zorganizował i kierował zorganizowaną grupa przestępczą w skład której wchodzili K.
T., M. W., M. O., K. K., N. T., M. B., M. S. (1) , P. M. i inne osoby mającą na celu nakłanianie, ułatwianie oraz czerpanie korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby i za to na podstawie art. 258 § 3 kk wymierzono mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; w okresie od co najmniej listopada 2013 roku do lutego 2015 roku w T., J. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierując zorganizowaną grupą przestępczą, wspólnie i porozumieniu z innymi sprawcami ułatwił uprawianie prostytucji oraz czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez A.
W., A. P., M. S. (2) i inne kobiety w ten sposób, że zapewniał prostytuującym się kobietą lokale mieszkalne na terenie T., organizował im dowóz na trasy komunikacyjne gdzie trudniły się prostytucją, zapewniał im ochronę innych członków grupy a nadto sprawował nad nimi nadzór rozliczając je z zarobionych pieniędzy i dzieląc je pomiędzy członkami grupy, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, wyczerpującego dyspozycję art. 204 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, z tym uzupełnieniem opisu czynu, że oskarżony osiągnął korzyść majątkową z popełnienia przestępstwa w kwocie nie mniejszej niż 50.000 zł. i za to na podstawie art. 204 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk wymierzono mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
Na podstawie art. 85 kk, art. 86 § 1 kk orzeczono wobec oskarżonego łączną karę pozbawienia wolności w wymiarze 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy, Na podstawie art. 45 § 1 kk orzeczono od oskarżonego Ł. T.przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstw w kwocie 200.000 (dwieście tysięcy) złotych, Zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa (wyrok k. 3184-3193). Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Na zasadzie art. 444 kpk zaskarżył orzeczenie w części dotyczącej wymierzonej kary oskarżonemuŁ.
T.. W oparciu o art. 427 § 2 kpk i art. 438 pkt. 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: rażącą niewspółmierność kary i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w granicach dolnego zagrożenia oraz błędne ustalenie kwoty przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z popełniania przestępstw (apelacja k. 3355). Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 31 maja 2016 roku utrzymano w mocy zaskarżony wyrok. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym (wyrok k. 3413 ).
Wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożył obrońca oskarżonego (k. 3453 ).
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja jest niezasadna i jako taka nie podlega uwzględnieniu. Na wstępie stwierdzić należy, iż nie można podzielić argumentów zawartych w skardze apelacyjnej obrońcy oskarżonego. Brak jest bowiem podstaw do uwzględnienia zarzutów w niej sformułowanych. Uzasadniając zarzut skarżący wywodzi, iż wymierzona kara pozostaje w dużej dysproporcji względem kar wymierzonym innym oskarżonym i podnosi, że sąd I instancji nie dostrzegł, że przypisaniu oskarżonemu tak dużej nienależnej korzyści majątkowej nie znajduje podstawy w zebranym materiale dowodowym Po pierwsze należy podnieść, iż podczas postępowania przygotowawczego Ł.
T. nie przyznawał się do zarzucanych mu czynów i korzystał z prawa do odmowy składania zeznań. Dopiero na rozprawie oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów i dobrowolnie chciał poddał się karze. Sam zaproponował kary: za czyn z pkt XIII 10 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z pkt XIV 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z pkt XV 1 roku pozbawienia wolności, za czyn z punktu XVI1 roku pozbawienia wolności, orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 8 miesięcy. Jednocześnie oświadczył, że osiągnął korzyść majątkową z tytułu uprawiania prostytucji przez wskazane kobiety w łącznej wysokości nie mniejszej niż 200.000zł., tj. w okresie współdziałania z R.
S. w kwocie nie mniejszej niż 150.000zł., a w pozostałym okresie w kwocie nie mniejszej niż 50.000zł. Oskarżony wniósł o orzeczenie przepadku tej korzyści majątkowej. Prokurator wyraził zgodę na powyższy wymiar kary (wyjaśnienia Ł. T. k. 1365-1367,1428-1429,2198, k.3128-3129, 3148). Sąd Okręgowy uwzględnił ten wniosek oskarżonego. Podstawa dowodowa znalazła więc pełne oparcie w wyjaśnieniach samego oskarżonego, co czyni niezasadnym zarzut zawarty w apelacji jego obrońcy. Należy podkreślić w tym miejscu jednak, iż nie każda różnica w ocenie wymiaru kary może uzasadniać postawienie skutecznego zarzutu jej rażącej niewspółmierności.
Kara tylko wtedy może być uznana za rażąco surową, kiedy, w kontekście wszystkich okoliczności odnoszących się do czynu i osoby sprawcy, nie można jej zaakceptować. Tymczasem ta wymierzona Ł. T. jawi się, jako sprawiedliwa, adekwatna, słowem współmierna. Na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego tak ją ocenili sam oskarżony, prokurator, a ostatecznie Sąd Okręgowy. To, co decyduje o niemożności orzeczenia innej należytej korzyści majątkowej to fakt, że sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach wskazał, iż do momentu rozstania się z R.
S. w listopadzie 2013 roku osiągnął korzyść majątkową z tytułu uprawiania prostytucji przez kobiety w łącznej kwocie nie mniejszej niż 150 000 złotych (k. 3148). Po tym rozstaniu Ł. T. utworzył własną grupę zajmującą się czerpaniem korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez kobiety i w czasie zatrzymania przez policję w dniu 24 lutego 2015 roku oskarżonego i K. T. oskarżony przyznał się, iż z tytułu uprawiania prostytucji przez kobiety osiągnął korzyść majątkową w łącznej kwocie nie mniejszej niż 50 000 złotych (k. 3148).
Z powodów przytoczonych wyżej zasadnie nie ma więc mowy ani o rażącej niewspółmierności orzeczonej kary, ani błędnym ustaleniu kwoty przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z popełniania przestępstwa. Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym.