Social Security Court quashes lower court ruling for lack of evidence regarding special working conditions tenure.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court quashed the lower court's decision and remanded the case for a retrial due to insufficient evidence regarding special working conditions tenure. The applicant claimed specific employment periods at Poczta Polska S.A. qualified for early retirement, but the Social Security Institution argued these periods were unverified without proper documentation. The appellate court found the lower court relied on a separate labor dispute judgment without conducting its own evidentiary proceedings, which was procedurally flawed because the Social Security Institution was not a party to that prior case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 of the Pensions and Allowances Act; Art. 386 § 4 of the Code of Civil Procedure: A court must conduct its own evidentiary proceedings to establish facts essential for the decision; reliance on findings from a non-identical prior proceeding where the opposing party was not present constitutes a violation of the principle of contradictoriness.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 785/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Bogumiła Burda Sędziowie: SSA Marta Pańczyk-Kujawska SSA Alicja Podczaska (spr.) Protokolant st.sekr.sądowy M. Piekiełek po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na rozprawie sprawy z wniosku M. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o emeryturę na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. od wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 15 maja 2013 r. sygn. akt III U 576/13 u c h y l a zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpie czeń Społecznych w P., pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach procesu, w tym kosztach postępowania apelacyjnego.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ( t. jedn. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił M. W. prawa do emerytury, ponieważ wnioskodawca nie udowodnił wymaganego piętnastoletniego stażu pracy w warunkach szczególnych.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że do stażu pracy w warunkach szczególnych nie zaliczył okresu zatrudnienia w Poczcie Polskiej S.A., ponieważ wnioskodawca nie przedstawił świadectwa pracy w warunkach szczególnych za ten okres. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania dochodzonego świadczenia, wskazując że w okresie zatrudnienia na Poczcie Polskiej pracował w warunkach szczególnych: - od 1.08.1969 r. do 31.12.1973 r. jako pracownik poczt ruchomych na stanowisku asystenta, wymienionym w wykazie A, Dziale VIII, poz. 21 rozporządzenia RM z 4.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze oraz załączniku nr 1 do Zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w warunkach szczególnych, wykaz A, dział VIII Łączność, poz. 21, punkt 3. - od 1.02.1981 r. do 31.12.1983 r. oraz od 15.09.1987 r. do 24.09.1993 r. na stanowisku kontrolera, wymienionym w wykazie A, Dziale VIII, poz. 1 rozp.
RM z 7.02.1983 r. oraz w w/w zarządzeniu Ministra Łączności, Dział VIII Transport pozycja 1 punkt 2, - od 25.09.1993 r. do 31.10.1998 r. na stanowisku asystenta i kierownika zmiany wymienionym w wykazie A, dział VIII, poz. 1 rozp. RM z dn. 7.02.1983 r. i w załączniku zarządzenia nr 33 Ministra Łączności, dział VIII Transport, pozycja 1 punkt: 2 i 3. W ocenie odwołującego posiada on wymagany staż pracy w warunkach szczególnych, co potwierdza ustalający wyrok Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt IV P 109/12.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podnosząc, że orzeczenie, na które powołuje się wnioskodawca nie ma mocy wiążącej dla organu rentowego. Wyrokiem z dnia 15 maja 2013 r., sygn. akt III U 576/13 Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od 1 lutego 2013 r. Sąd ustalił, że M. W., ur. (...) jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i wraz z wnioskiem o emeryturę wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa.
Sąd ustalił, że wnioskodawca pracował w Poczcie Polskiej od 16 czerwca 1969 r. do 31 stycznia 2013 r. Wnioskodawca przedstawił świadectwo pracy z dnia 31 stycznia 2013 r., z którego wynikało m. in. że w okresie od dnia 1 stycznia 1993 r. do 31 grudnia 1996 r. wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych. Dalej Sąd ustalił, że wnioskodawca złożył pozew przeciwko Poczcie Polskiej S.A. o ustalenie pracy w warunkach szczególnych. Spór w tej sprawie zakończył się ustalającym wyrokiem Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt IV P 109/12.
Od 1.08.1969 r. do 1974 roku wnioskodawca jeździł ambulansem pocztowym, następnie od 1981 roku do 1983 roku jako kontroler, wnioskodawca sprawował nadzór na stacji kolejowej nad wyładunkiem i załadunkiem ambulansów. Po przerwie, spowodowanej urlopem bezpłatnym, wnioskodawca pracował jako kontroler, a jego biuro znajdowało się w wagonach pocztowych. Przechodząc do oceny prawnej Sąd Okręgowy wskazał, że przeprowadzone postępowanie wykazało, że wnioskodawca był zatrudniony w warunkach szczególnych w okresie od 1 sierpnia 1969 r. do 31 grudnia 1973 r. jako asystent poczt ruchomych, w okresie od 1 lutego 1981 r. do 31 grudnia 1983 r. oraz od 15 września 1987 r. do 24 września 1993 r. jako kontroler i od 25 września 1993 r. do 31 października 1998 r. jako asystent i kierownik zmiany stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
W ocenie Sądu I instancji Sąd Rejonowy w Przemyślu w sprawie o sygn. akt IV P 109/12 prawidłowo zakwalifikował powyższe okresy do pracy w warunkach szczególnych. Stanowiska wnioskodawcy wymienione zostały w wykazie A, Dziale VIII - ,,W transporcie i łączności”, poz. 1 rozp. RM z 7.02.1983 r. – Ciężkie prace załadunkowe i wyładunkowe oraz przeładunek materiałów sypkich, pylistych, toksycznych, żrących lub parzących w transporcie i poz. 21 – Pracownicy poczt ruchomych. Wnioskodawca wszystkie przesłanki do nabycia świadczenia spełnił od dnia 1 lutego 2013 r., wobec czego należało przyznać świadczenie od tej daty.
W apelacji od powyższego wyroku organ rentowy zarzucił naruszenie przepisów art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że wnioskodawca spełnia warunki do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach, podczas gdy M. W. nie posiada 15 lat zatrudnienia w warunkach szczególnych i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania. W uzasadnieniu organ rentowy podkreślił, że zapis działu VIII, poz. 1, wykazu A, załącznika do rozporządzenia RM z dnia 7.02.1983 r., na podstawie którego Sąd Okręgowy zakwalifikował zatrudnienie wnioskodawcy jako pracę w warunkach szczególnych, wymienia ciężkie prace załadunkowe i wyładunkowe, a ustalenia Sądu Rejonowego w Przemyślu w sprawie sygn. akt IV P 109/12 nie dają podstawy do przyjęcia, że czynności wyładowywania i załadowywania ambulansów wykonywane przez wnioskodawcę, zatrudnionego na stanowiskach: asystent i kierownik zmiany, były ciężkie.
W odpowiedzi na apelację organu rentowego wnioskodawca domagał się jej oddalenia, jako oczywiście bezzasadnej, podnosząc że okoliczność wykonywania pracy w warunkach szczególnych wynika z powagi rzeczy osądzonej, ponieważ prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 18 grudnia 2012 r. ustalono, że wnioskodawca taką pracę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje :
Przedmiotem postępowania przed Sądem I instancji w sprawie było uprawnienie wnioskodawcy M. W. do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z uwagi na pracę w warunkach szczególnych. Spornym elementem decyzji odmownej ZUS z 13 marca 2013 r. było wykazanie przez wnioskodawcę na dzień 1.01.1999 r. okresu, co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze. Organ rentowy z uwagi na brak świadectwa pracy potwierdzającego wykonywanie przez wnioskodawcę pracy w warunkach szczególnych odmówił zaliczenia do takich okresów pracy wykonywanej na rzecz Poczty Polskiej S.A. od 1 sierpnia 1969 r. do 30 października 1998 r.
Sąd I instancji swoje ustalenia faktyczne w tym zakresie oparł na zeznaniach wnioskodawcy jako strony i prawomocnym wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu z 18 grudnia 2012 r. wydanego w sprawie sygn. akt IV P 109/12 z powództwa M. W. p-ko (...) w W. o ustalenie pracy w warunkach szczególnych . W wyroku tym Sąd po przeprowadzeniu pełnego postępowania dowodowego ( przesłuchanie świadków , dokumentacja pracodawcy ) ustalił, że: powód M. W. w okresie zatrudnienia w (...) w W. wykonywał pracę w warunkach szczególnych w okresach: od 1 sierpnia 1969 r. do 31 grudnia 1973 r. jako pracownik poczt ruchomych na stanowisku asystenta wymienionym w Wykazie A, dział VIII, pozycja 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.
U. z 1983 r. Nr 8 , poz. 43 ze zm. ) i w załączniku nr 1 Wykaz A zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności Dział VIII Łączność pozycja 21 punkt 3; od 1 lutego 1981 r. do 31 grudnia 1983 r. oraz od 15 września 1987 r. do 24 września 1993 r. na stanowisku kontrolera wymienionym w Wykazie A, dział VIII , pozycja 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.
U. z 1983 r. Nr 8 , poz. 43 ze zm. ) i w załączniku nr 1 Wykaz A zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności Dział VIII Transport pozycja 1 punkt 2 ; od 25 września 1993 r. do 31 października 1998 r. na stanowisku asystenta i kierownika zmiany wymienionym w Wykazie A, dział VIII, pozycja 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.
U. z 1983 r. Nr 8 , poz. 43 ze zm. ) i w załączniku nr 1 Wykaz A zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności Dział VIII Transport pozycja 1 punkt 2 i 3. Sąd Okręgowy ustalił również że pracodawca wnioskodawcy Poczta Polska S.A. w świadectwie pracy z 31 stycznia 2013 r. potwierdził pracę wnioskodawcy w warunkach szczególnych wyłącznie w okresie od 1 stycznia 1993 r. do 31 grudnia 1996 r. Z uwagi na fakt , iż nie korzystał on z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, nie wystąpił o sprostowanie treści tego świadectwa pracy, lecz z powództwem o ustalenie okresów pracy w warunkach szczególnych .
Sąd Okręgowy prowadząc postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie uznał w całości ustalenia faktyczne i kwalifikację okresów pracy wnioskodawcy w (...)do pracy w warunkach szczególnych przyjęte przez Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w P. do orzekania w sprawie sygn. IV P 109/12 , bez przeprowadzenia własnego postępowania dowodowego w tym zakresie ( zeznania świadków ). Postępowanie w sprawie ze stosunku pracy, gdzie stronami był M. W. – jako pracownik i (...). jako pracodawca , nie jest postępowaniem tożsamym z postępowaniem odwoławczym przed Sądem Okręgowym Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych o prawo do emerytury, gdzie stronami są: organ rentowy i ubezpieczony.
ZUS nie był więc stroną postępowania i nie miał możliwości działania w sprawie, od rozstrzygnięcia której, zależały ustalenia faktyczne Sądu I instancji w przedmiotowej sprawie. Dlatego w ocenie Sądu Apelacyjnego w pełni uzasadniony jest zarzut apelacji, braku istotnych ustaleń od których zależy rozstrzygnięcie sporu w przedmiotowej sprawie. Powyższe uzasadnia wydanie orzeczenie kasatoryjnego w trybie art. 386 § 4 k.p.c. przez Sąd Apelacyjny. Koniecznym będzie bowiem przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości przez Sąd Okręgowy w zakresie ustalenia okresów pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych w czasie zatrudnienia w Poczcie Polskiej S.A.
– bezpośrednio przed tym Sądem, przy udziale ZUS / O w R., jako strony procesowej. Zatem apelacja ZUS jako uzasadniona powoduje wydanie przez Sąd Apelacyjny wyroku w trybie art. 386 § 4 k. p. c. Zarządzenie : (...) (...)