Court orders payment for public transport fare and surcharge after passenger failed to pay immediately upon boarding.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the transport authority, ordering the defendant to pay a fare and a surcharge totaling 270.40 PLN. The defendant boarded a tram without a valid ticket and, after being fined by a controller, failed to pay the debt. The court held that the passenger's presence on the vehicle constituted a transport contract, creating an immediate obligation to pay, which the defendant breached.
Legislator headnote
AI generatedArt. 16 ust. 1 Prawa przewozowego; Art. 33a ust. 3 Prawa przewozowego; Art. 481 § 1 kc; Art. 98 § 1 kpc: The act of occupying a seat in public transport without a valid ticket constitutes a transport contract, obligating the passenger to pay immediately, and failure to do so justifies a claim for the fare, surcharge, interest, and legal costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 487/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janusz Supiński Protokolant: st.sekr.sąd.Urszula Młynarczyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) W. Zarządu (...) w W. przeciwko M. Z. o zapłatę 1. Zasądza od pozwanej M. Z. na rzecz powoda (...) W. Zarządu (...) w W. kwotę 270,40zł ( dwieście siedemdziesiąt zł 40/100) z ustawowymi odsetkami od 24. 06.2015 r. do dnia zapłaty.
2. Zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 163,83zł tytułem kosztów procesu. Sygn. akt. I C 487/16
UZASADNIENIE
Powód (...) W. Zarząd (...) w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanej M. Z. kwoty 270,40 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu podniósł, iż pozwana w dniu 09.06.2015 korzystała z komunikacji miejskiej bez ważnego dokumentu przewozu, a na kwotę dochodzoną pozwem składają się 4,40 zł tytułem należności jednorazowej za przejazd oraz 266 zł tytułem opłaty dodatkowej za bezbiletową jazdę pozwanego. Pozwana M. Z., działająca poprzez kuratora, ustanowionego z uwagi na nieznajomość miejsca pobytu pozwanego, nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie w całości.
Sąd ustalił, co następuje: W dniu 09.06.2015r. o godz. 20:41 pozwana M. Z. poruszała się po W. tramwajem linii 26 nr pojazdu (...) bez ważnego biletu, uprawniającego do przejazdu. W w/w czasie została poddana kontroli biletowej, w wyniku czego kontrolerzy wypisali pozwanej wezwanie do zapłaty kwoty 270,40 zł, w tym 4,40 zł opłaty za przejazd i 266 zł opłaty dodatkowej. Pozwana potwierdziła odbiór wezwania. Dowód: odpis wezwania k 11 Pozwana nie uiściła należności, objętej wezwaniem. Dowód: bezsporne
Sąd zważył, co następuje:
Bezspornym w sprawie pozostaje ustalony stan faktyczny, co wynika z dokumentów, zgromadzonych w aktach sprawy. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że skoro pozwana poruszała się po W. środkiem komunikacji miejskiej bez ważnego biletu; w wyniku kontroli otrzymała wezwanie do zapłaty zarówno opłaty za przejazd (4,40 zł) jak i opłaty dodatkowej (266 zł), wynikającej z uchwały Rady (...) W. z 3.10.2013r. nr (...); wreszcie owych opłat nie uiściła – to powództwo w niniejszej sprawie należało uznać za zasadne i orzec jak w pkt I.
Między stronami procesu bowiem doszło do zawarcia umowy przewozu osoby. Oznacza to, iż do oceny sytuacji prawnej stron znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe (j. t. Dz. U. z 2012 roku, poz. 1173, z późn. zm.). Zgodnie z art. 16 ust. l cyt. ustawy umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia – przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. Pozwana zawarła z powodem umowę przewozu, bowiem znajdowała się w środku komunikacji miejskiej (tramwaju).
Zgodnie z przepisami cyt. ustawy pasażer ma obowiązek dokonać opłaty za przejazd, tj. skasować bilet „niezwłocznie po zawarciu umowy”, a więc po wejściu do autobusu bądź tramwaju. Pozwana nie dopełniła tego obowiązku. Zgodnie z art. 33a ust. 3 cyt. ustawy w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową lub wystawia wezwanie do zapłaty. Takie też wezwanie, ze wskazaniem należnych opłat za przejazd jak i opłaty dodatkowej, było wystawione przez kontrolera i podpisane przez pozwaną.
W ten sposób pozwana akceptował swój dług z tytułu przejazdu bez ważnego biletu. Jednocześnie Sąd orzekł o odsetkach, a to po myśli art. 481 § 1 kc oraz o kosztach - na podstawie art. 98 § 1 kpc. Po stronie kosztów powoda Sąd uwzględnił wynagrodzenie pełnomocnika powoda, opłatę sądowej od pozwu i 73,80 zł zaliczki uiszczonej przez powoda na wydatki związane z udziałem kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego.