Social court allows pension claim by recognizing 15 years of special conditions work. The court found the applicant's work history valid. The decision grants the pension right retroactively.
Legislator summary
AI generatedThe Social Court overturned the Social Insurance Institution's refusal to grant a pension, establishing the applicant's right to benefits from December 1, 2016. The applicant argued that his employment from 1976 to 1990 at a specific enterprise constituted fifteen years of work under special conditions, which the initial decision had incorrectly dismissed. The court validated this claim by confirming the nature of the duties performed, such as electrical work in high-voltage substations and battery maintenance, which legally qualify as special conditions work. Consequently, the court ruled that the applicant met the statutory requirement for fifteen years of such employment, thereby granting the pension.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The court must verify the specific nature of duties performed to determine if they legally constitute work under special conditions for pension eligibility purposes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 107/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2017 r. w S. odwołania Z. G. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 18 stycznia 2017 r. Nr (...) w sprawie Z. G. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo Z. G. (1) do emerytury od dnia 01 grudnia 2016 roku. Sygn. akt: IV U 107/17
UZASADNIENIE
Decyzją z 18 stycznia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił Z. G. (1) prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Podniósł, że wykazany okres pracy w szczególnych warunkach wynosi 1 rok, 11 miesięcy i 13 dni z tytułu pracy w Fabryce (...) w W. od 18 czerwca 1974r. do 31 maja 1976r. na podstawie przedłożonego świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach (decyzja z 18 stycznia 2017r. k.18 akt emerytalnych). Odwołanie od w/w decyzji złożył Z. G. (2) wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach należy zaliczyć okres jego pracy w (...) w W. w okresie od listopada 1976r. do lipca 1990r., gdzie pracował na stanowisku elektryka sieciowego i sieciowo-samochodowego, a do jego obowiązków należało: nadzorowanie i konserwacja urządzeń w dużej kotłowni oraz stacji transformatorowej wysokiego napięcia, naprawa, a także konserwacja urządzeń spawalniczych oraz praca w akumulatorowni samochodowej, gdzie nadzorował proces ładowania akumulatorów i naprawiał uszkodzone baterie (odwołanie k.1 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony Z. G. (1) w dniu (...)ukończył 60-ty rok życia. W dniu 21 grudnia 2016r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 21 stycznia 2016r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy, uzupełniony okresem pracy w gospodarstwie rolnym, w wymiarze 25 lat oraz staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 1 rok, 11 miesięcy i 13 dni z tytułu pracy w Fabryce (...) w W. od 18 czerwca 1974r. do 31 maja 1976r. (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 8 lipca 2017r. k.8 akt emerytalnych).
Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 18 stycznia 2017r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 18 stycznia 2017r. k.18 akt emerytalnych). Ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w W. (wcześniejsza nazwa: Przedsiębiorstwo (...)) w okresie od 29 października 1976r. do 31 lipca 1990r. w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym w okresie od 24 kwietnia 1978r. do 14 kwietnia 1980r. ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową, a w okresie od 16 czerwca 1982r. do 8 sierpnia 1983r. pracował na zlecenie pracodawcy jako elektromonter na budowie w Iraku (świadectwo pracy z 31 lipca 1990r. - w aktach osobowych i na k.9 akt emerytalnych, kopia książeczki wojskowej na k.12-14 akt o ustalenie kapitału początkowego, zaświadczenie na druku ZUS-Rp-7 z 10 września 2003r. na k.20 akt o ustalenie kapitału początkowego).
Ubezpieczony ukończył Technikum Elektromechaniczne w W. w zawodzie elektromechanik. Ubezpieczony został zatrudniony w powyższym przedsiębiorstwie na podstawie umowy o pracę z 29 października 1976r. na stanowisku elektryka na okres próbny 14 dni, a następnie na podstawie umowy o pracę z 12 listopada 1976r. na czas nieokreślony (umowy o pracę z 29 października 1976r. i 12 listopada 1976r. - w aktach osobowych). Po powrocie ubezpieczonego do pracy po odbyciu służby wojskowej - od 12 maja 1980r. stanowisko pracy ubezpieczonego zostało określone jako elektromonter (umowa o pracę z 12 maja 1980r. zawarta po zakończeniu służby wojskowej – w aktach osobowych).
Od 1 grudnia 1983r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu stanowisko elektromontera samochodowego – sieciowego w Wydziale N. (umowa o pracę z 1 grudnia 1993r. - w aktach osobowych). Na stanowisku tym ubezpieczony pracował do końca zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie. Przedsiębiorstwo (...) w W. zajmowało się przewozami i obsługą transportu budowlanego, w szczególności przewozem materiałów budowlanych na budowy. Przedsiębiorstwo posiadało około 400 sztuk samochodów ciężarowych, a ponadto mniejsze samochody dostawcze. W W. znajdowało się 10 oddziałów przedsiębiorstwa.
Ubezpieczony pracował w bazie przedsiębiorstwa, w której znajdowały się warsztaty do naprawy samochodów ze wszystkich oddziałów oraz akumulatorownia, w której ładowane były baterie akumulatorowe do naprawianych samochodów oraz naprawiane były przedmiotowe baterie. Od początku zatrudnienia ,tj. od 29 października 1976r. do 30 listopada 1983r. - zarówno przed powołaniem do odbycia służby wojskowej, jak i po odbyciu służby wojskowej, pracując na stanowisku elektryka, a następnie elektromontera ubezpieczony pracował w akumulatorowni, a jego praca polegała na uzupełnianiu stanu elektrolitów w bateriach akumulatorów, co polegało na opróżnianiu baterii z resztek elektrolitu, rozrabianiu kwasu siarkowego z wodą i wlewaniu go w ogniwa baterii, czuwaniu na przebiegiem ładowania baterii, a także na naprawie uszkodzonych elementów baterii – wymianie ogniw i mostków wykonanych z ołowiu.
W czasie ładowania baterii ich pokrywy były otwarte, przez co pracownicy byli narażeni na wdychanie szkodliwych oparów wydzielanych podczas zachodzącej reakcji chemicznej. Po odbyciu służby wojskowej ubezpieczony nadal pracował w akumulatorowni, przy czym w razie potrzeby wykonywał również prace poza akumulatorownią. Jako elektromonter miał za zadanie dokonywanie napraw i usuwanie usterek urządzeń energetycznych znajdujących się w dłużej kotłowni węglowej, w podstacji energetycznej wysokiego napięcia oraz na oddziale spawalni, na której wykonywane były prace spawalnicze na potrzeby naprawy taboru samochodowego.
Od 1 grudnia 1983r. ,tj. od czasu powierzenia ubezpieczonemu stanowiska elektromontera samochodowego–sieciowego ubezpieczony pracował na warsztacie samochodowym przy naprawach samochodów. Prace te wykonywał w kanale, a dokonywane przez niego naprawy obejmowały demontaż akumulatorów i rozruszników w celu ich naprawy oraz ich ponowne zamontowanie po dokonaniu naprawy, a także naprawy instalacji elektrycznej w samochodach ciężarowych. Sporadycznie ubezpieczony dokonywał napraw poza kanałem, np. wymiana żarówki w reflektorze (zeznania świadków:
H. P. i T. C. k.19-20 akt sprawy oraz zeznania ubezpieczonego k.20 i k.18-19 akt sprawy). Ubezpieczony przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.10 akt emerytalnych). We wniosku o emeryturę wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (wniosek k.2 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie Z. G. (1) podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek, spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia oraz wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, gdyż obok zatrudnienia w Fabryce (...) w W. od 18 czerwca 1974r. do 31 maja 1976r., prace w szczególnych warunkach wykonywał w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w W. (wcześniejsza nazwa (...)) w okresie od 29 października 1976r. do 31 lipca 1990r., gdzie pracował jako elektryk – elektromonter w akumulatorowni, a także przy dokonywaniu napraw urządzeń energetycznych w zakładowej kotłowni, spawalni oraz podstacji energetycznej wysokiego napięcia, a od grudnia 1983r. do końca zatrudnienia ,tj. do 31 lipca 1990r. jako elektryk sieciowo-samochodowy przy naprawie samochodów ciężarowych w kanałach.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe wykazało słuszność twierdzeń ubezpieczonego i dało podstawy do ustalenia, że w okresie zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie trwającego od 29 października 1976r. do 31 lipca 1990r., co stanowi 13 lat, 9 miesięcy i 3 dni ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach wykonując prace w akumulatorowni przy opróżnianiu, oczyszczaniu i wymianie stężonego kwasu siarkowego i płyt ołowianych, a ponadto prace przy utrzymaniu i naprawach urządzeń elektroenergetycznych znajdujących się w zakładowej kotłowni, spawalni i podstacji wysokiego napięcia i wreszcie prace przy naprawach pojazdów samochodowych w kanałach remontowych.
Wymienione prace zaliczane są do pracy w szczególnych warunkach o czym stanowi odpowiednio: wykaz A dział XIV poz.13, dział XIV poz.24 (bieżąca konserwacja urządzeń w kotłowni, spawalni i podstacji wysokiego napięcia, a zatem na oddziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace w szczególnych warunkach – prace spawaczy, palaczy kotłów parowych lub wodnych oraz prace, o których mowa w dziale II wykazu A) i wreszcie wykaz A dział XIV poz.16 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Na fakt wykonywania przez ubezpieczonego w/w prac wskazują dowody z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego oraz spójne zeznania w/w świadków - współpracowników ubezpieczonego w rozpatrywanych okresach, a także korespondujące z tymi dowodami logiczne zeznania samego ubezpieczonego. Reasumując uznać należało, że po zaliczeniu powyższego okresu zatrudnienia do stażu pracy w szczególnych warunkach, ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że Z.
G. (1) przysługuje prawo do emerytury od 1 grudnia 2016r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o świadczenie.