Legislator Case Law & Legislation
V Kz 187/17 AI generated

Court restores appeal deadline for defendant relying on defense attorney's failure to act after agreement.

Case Number V Kz 187/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Łódź overturned the Regional Court's refusal to restore the appeal deadline for the defendant. The defendant argued that his attorney's failure to file an appeal stemmed from a verbal agreement, noting the attorney had previously requested a written justification for the verdict as a precursor to an appeal. The appellate court found the defendant's claim sufficiently probable based on the attorney's contradictory actions and the defendant's immediate request for the deadline extension upon receiving the enforcement summons.

Legislator headnote

AI generated

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 437 § 1, 2 k.p.k.; Art. 438 pkt 2 k.p.k.: A failure to meet a procedural deadline due to a defense attorney's inaction, even without a written waiver, may constitute an independent cause for restoring the deadline if the defendant's intent to appeal is reasonably inferred from the circumstances.

Keywords

AI generated
procedural deadline restoration defense attorney inaction verbal agreement validity independent cause for delay appeal filing requirements reasonable inference of intent criminal procedure law

Cited Legislation

AI generated
Art. 126 § 1 k.p.k.
Istnienie „niezależnej przyczyny” w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k. wymaga uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przez stronę (post.
Art. 437 § 1 k.p.k.
akt VI K 434/15 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia apelacji na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 437 § 2 k.p.k.
akt VI K 434/15 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia apelacji na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 438 pkt 2 k.p.k.
oraz art. 438 pkt 2 k.p.k. postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie i przywrócić J.
art. 177 § 1 k.k
oskarżonego czyn z art. 177 § 1 k.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
oraz art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 126 § 1 k.p.k
Istnienie „niezależnej przyczyny” w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2016 r., III KK 411/16
postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2016 r., III KK 411/16, Legalis Nr 1538044, postanowienie SN z dnia 16 grudnia 2014 r.
postanowienie SN z dnia 16 grudnia 2014 r., V KK 353/14
wyrok SN z dnia 18 marca 2015 r., III KZ 31/15
V KK 353/14, Legalis Nr 1163214, wyrok SN z dnia 18 marca 2015 r., III KZ 31/15, Legalis Nr 1360238).
post. SN z 17.1.2007 r., V KK 448/07
post. SN z 12.12.2009 r., II KZ 70/08
post. SN z 18.4.1996 r., V KKN 11/96
wymaga uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przez stronę (post. SN z 18.4.1996 r., V KKN 11/96, Prok.
III KK 411/16
Supreme Court quashes lower court's denial of appeal deadline restoration due to defense counsel's fault.
V KK 353/14
Supreme Court allows defense lawyer's request to restore appeal deadline due to independent cause.
III KZ 31/15
V KK 353/14, Legalis Nr 1163214, wyrok SN z dnia 18 marca 2015 r., III KZ 31/15, Legalis Nr 1360238).
V KK 448/07
SN z 17.1.2007 r., V KK 448/07, Biul.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Kz 187/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Łodzi, V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Zbigniew Mierzejewski Protokolant – st. sekr. sąd. Sylwia Kurek przy udziale Prokuratora Tomasza Makowskiego po rozpoznaniu w sprawie J. Ś., syna M. i R., urodzonego (...) w C. oskarżonego czyn z art. 177 § 1 k.k. i innych zażalenia wniesionego przez oskarżonego na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 26 stycznia 2017 roku, w sprawie sygn. akt VI K 434/15 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia apelacji na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 2 k.p.k. postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie i przywrócić J. Ś. termin do wniesienia apelacji od wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 22 marca 2016 roku w sprawie sygn. akt VI K 434/15.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi odmówił J. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia apelacji od wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 22 marca 2016 roku. Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżył w całości zażaleniem oskarżony podnosząc, że powodem uchybienia terminowi do wniesienia apelacji było zaniechanie obrońcy, który złożył wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku, a następnie wbrew uzgodnieniom z oskarżonym nie złożył apelacji od wyroku.

Podnosząc powyższy zarzut oskarżony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie oskarżonego jest zasadne. Zbędne jednak byłoby wydawanie orzeczenia kasatoryjnego o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i przekazywaniu sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania gdyż zachodzą wszelkie przesłanki do zmiany zaskarżonego postanowienia w kierunku pożądanym przez skarżącego. Choć fakt korzystania z pomocy obrońcy nie pozbawia oskarżonego prawa osobistej realizacji uprawnień procesowych, w tym także odnoszących się do wnoszenia środków zaskarżenia od zapadłych orzeczeń, to niewątpliwie działanie w zaufaniu do obrońcy, który nie realizuje uzgodnień ze skazanym może stanowić podstawę do przywrócenia oskarżonemu terminu do osobistego zaskarżenia orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2016 r., III KK 411/16, Legalis Nr 1538044, postanowienie SN z dnia 16 grudnia 2014 r.

V KK 353/14, Legalis Nr 1163214, wyrok SN z dnia 18 marca 2015 r., III KZ 31/15, Legalis Nr 1360238). W orzecznictwie sądowym konsekwentnie przyjmuje się, że nie tylko niedotrzymanie terminu przez obrońcę z jego winy stanowi przyczynę niezależną od oskarżonego, ale także należy tak oceniać każde zaniechanie działania obrońcy, bez względu na jego przyczynę, z wyjątkiem uzgodnionej z oskarżonym rezygnacji z danej czynności (post. SN z 17.1.2007 r., V KK 448/07, Biul. PK 2008, Nr 2, poz. 51; post. SN z 12.1.2009 r., II KZ 70/08, Biul.

PK 2009, Nr 2, poz. 42, Kodeks Postępowania Karnego, Komentarz pod red. J. Skorupki, teza 7 do art. 126). W przedmiotowej sprawie oskarżony twierdził, że nie uzgadniał z obrońcą rezygnacji z wniesienia apelacji od wyroku. Miał o tym świadczyć brak posiadania przez obrońcę stosownego oświadczenia oskarżonego na piśmie, a także logika jego działania wynikająca z zapisów protokołu rozprawy oraz reakcji na wezwanie do wykonania wyroku. Oskarżony mianowicie w głosie końcowym wnosił o nieorzekanie wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, a ponieważ taki zakaz orzeczono jego obrońca złożył wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku.

Powodem złożenia takiego wniosku miało być według twierdzeń oskarżonego zaskarżenie wyroku apelacją. Po otrzymaniu wezwania do wykonania wyroku oskarżony niezwłocznie w terminie 7 dni złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji składając jednocześnie apelację. Sąd Rejonowy podejmując próbę weryfikacji twierdzeń oskarżonego zwrócił się do obrońcy o wskazanie czy posiada pisemne oświadczenie oskarżonego o rezygnacji z wnoszenia apelacji od wyroku. Obrońca w odpowiedzi na wezwanie sądu oświadczył, że takowego oświadczenia nie posiada, a podstawą do zaniechania wnoszenia apelacji były ustne uzgodnienia z oskarżonym.

Istnienie „niezależnej przyczyny” w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k. wymaga uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przez stronę (post. SN z 18.4.1996 r., V KKN 11/96, Prok. i Pr. 1997, Nr 1, poz. 7). Należy uznać, że w przedmiotowej sprawie oskarżony uprawdopodobnił podnoszone we wniosku okoliczności. Po pierwsze prezentowane zarówno przez obrońcę jak i oskarżonego stanowisko podczas wystąpień końcowych po zamknięciu przewodu sądowego odbiegało od wydanego wyroku, co wskazuje na fakt, iż oskarżony mógł się z nim nie zgadzać.

Po drugie obrońca złożył wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku stanowiący tzw. zapowiedź apelacji, a następnie odstąpił od jej wniesienia nie posiadając pewnego dowodu wskazującego na taką właśnie wolę oskarżonego w postaci jego pisemnego oświadczenia. Po trzecie niezwłocznie od otrzymania wezwania do wykonania wyroku oskarżony wyraził jednoznacznie swoją wolę jego zaskarżenia. Choć nie można z całkowitą pewnością wykluczyć prawdziwości twierdzenia obrońcy o przekazaniu mu przez oskarżonego informacji, iż nie chce odwoływać się od wyroku, to ciąg zdarzeń w powiązaniu z logiką racjonalnego zachowania pozwala przyjąć przeciwne twierdzenia oskarżonego za uprawdopodobnione.

Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie przywracając oskarżonemu termin do wniesienia apelacji.