Court allows farmer's child work period to count as professional experience despite attending high school.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled that the plaintiff's work period at his parents' farm from 1983 to 1986 counts toward his professional experience. Although the defendant argued that attending a technical school exempted the plaintiff from being considered a 'domestic worker,' the court found the school was only 12 km away. The court determined the plaintiff worked daily for 5-6 hours after school and during holidays, making the work his main income source.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy; The fact that a minor attends a secondary school does not preclude recognition as a 'domestic worker' if they perform regular, substantial agricultural labor as their primary means of support.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV P 246/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Puławach IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Magdalena Gałkowska Protokolant st.sekr.sąd. Agnieszka Rzepkowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. w Puławach sprawy z powództwa A. M. przeciwko Zespołowi Szkół Ogólnokształcących nr (...) im. F. K. w P. o ustalenie, że zaliczeniu do stażu pracy podlega okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców 1.ustala, że zaliczeniu do stażu pracy powoda A. M. podlega okres jego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców tj. okres od 1 stycznia 1983r. do 30 września 1986r.; 2.nie obciąża pozwanego kosztami procesu.
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 9 grudnia 2016r. skierowanym przeciwko pracodawcy Zespołowi Szkół Ogólnokształcących nr (...) im. F. K. w P. powód A. M. wnosił o ustalenie, że zaliczeniu do jego stażu pracy podlega okres jego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od dnia 1 stycznia 1983r. do 30 września 1986r. - zgodnie z art. 1 ust1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 1990r. o wliczaniu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy. Pozwany Zespół Szkół Ogólnokształcących nr (...) im. F. K. w P. powództwa nie uznawał i wnosił o jego oddalenie.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód A. M. urodził się w dniu (...) ( akta osobowe). Powód od urodzenia aż do rozpoczęcia studiów na Uniwersytecie (...) tj. aż do 1 października 1986r. mieszkał wraz z rodzicami H. i J. M. w miejscowości S. ( zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc k33-33v). Rodzice powoda prowadzili gospodarstwo rolne położone w tej miejscowości o powierzchni ponad 18, 9079 ha, hodowali tam krowy, trzodę chlewną, uprawiali zboża i inne rośliny (k.6,7, k.8-10, zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc).
Powód w okresie od 1981 r do 1986r. uczęszczał do Technikum (...) w W., oddalonym o ok. 12 km od S. ( bezsporne). Powód w okresie nauki w Technikum mieszkał cały czas u rodziców , jeździł do szkoły w dni powszednie, zajęcia odbywały się od rana i ok. godz. 14.00 powód wracał ze szkoły i po zjedzeniu obiadu, jechał wraz z rodzicami w pole, pracował przy obrządku, mniej więcej codziennie po lekcjach 5-6 godzin (zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc). Powód uczył się przede wszystkim w szkole, a lekcje odrabiał czy też przygotowywał się do szkoły w przerwach między wykonywaniem popołudniami pracy w gospodarstwie np. jadąc na pole i wieczorami (zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc).
Powód nie wyjeżdżał nigdy nigdzie w czasie wakacji czy ferii, w tym czasie wykonując pracę w gospodarstwie rolnym swoich rodziców (zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc). W czasie nauki w Technikum (...) w W. powód nie pracował nigdzie poza gospodarstwem rodziców ((...) w W. (zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc). Powód ukończył studia w czerwcu 1991r. i od 1 września 1991r. zatrudniony jest w pozwanym Zespole Szkół Ogólnokształcących nr (...) im. F. K. w P. jako nauczyciel ( akta osobowe). W trakcie zatrudnienia w pozwanym Zespole wypłacano powodowi nagrody jubileuszowe, uwzględniając tylko staż pracy w pozwanym Zespole ( bezsporne).
W piśmie z dnia 7 października 2016r. powód zwrócił się do dyrektor pozwanego Zespołu o zaliczenie do jego stażu pracy okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, a do swojego pisma dołączył dokumenty w postaci zeznań świadków, zaświadczenia z Urzędu Gminy w S. (akta osobowe). Dyrektor pozwanego Zespołu w piśmie z dnia 21 października 2016r. odmówiła powodowi zaliczenia do jego stażu pracy okresu jego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców ponieważ nie objął on gospodarstwa i nie rozpoczął jego prowadzenia osobiście lub ze współmałżonką a ponadto w okresie tym kształcił się on w szkole ponadpodstawowej, a więc zgodnie z obowiązującymi przepisami, praca w tym gospodarstwie nie stanowiła głównego źródła jego utrzymania ( akta osobowe).
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt sprawy, których prawdziwość czy autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, a także w oparciu o zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc, które to zeznania korelują z dokumentami złożonymi do akt sprawy. Zeznania te więc należy obdarzyć wiarą w całości, jako zgodne z dokumentami, niekwestionowane przez stronę pozwaną, logiczne a nadto sąd mając możliwość bezpośredniego kontaktu z powodem doszedł do przekonania, że te zeznania są szczere.
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Na wstępie podnieść należy, że roszczenie powoda o ustalenie, że zaliczeniu do jego stażu pracy podlega okres jego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od dnia 1 stycznia 1983r. do 30 września 1986r. - zgodnie z art. 1 ust1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 1990r. o wliczaniu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy, jest roszczeniem w trybie art.189kpc, zgodnie z którym, można żądać ustalenia przez sąd istnienia bądź nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy strona ma w tym interes prawny. Interes prawny powoda polega niewątpliwie na tym, że przedmiotowe ustalenie będzie miało w przyszłości bezpośredni wpływ na wcześniejsze powstanie u powoda uprawnienia do nagrody jubileuszowej i na ewentualnie inne prawa wynikające z przepisów prawa pracy i ubezpieczeń społecznych.
Zatem powód ma interes prawny w przedmiotowym ustaleniu. Zgodnie z art. 1 ust 1 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz.U. Nr 54,poz.310), ilekroć przepisy prawa lub postanowienia układu zbiorowego pracy albo porozumienia w sprawie zakładowego systemu wynagradzania przewidują wliczanie do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy, okresów zatrudnienia w innych zakładach pracy, do stażu tego wlicza się pracownikowi także:
1) okresy prowadzenia indywidualnego gospodarstwa rolnego lub pracy w takim gospodarstwie, prowadzonym przez współmałżonka, 2) przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 r. okresy pracy po ukończeniu 16 roku życia w gospodarstwie rolnym prowadzonym przez rodziców lub teściów, poprzedzające objęcie tego gospodarstwa i rozpoczęcie jego prowadzenia osobiście lub wraz ze współmałżonkiem, 3) przypadające po dniu 31 grudnia 1982 r. okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze pracownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin.
Poza sporem jest, że przepisy obowiązujące w pozwanym Zespole przewidują wliczanie do pracowniczego stażu pracy okresu pracy w gospodarstwie rolnym w rozumieniu w/w ustawy. Powód domaga się ustalenia, że okres jego pracy w gospodarstwie rolnym jego rodziców tj. okres od dnia 1 stycznia 1983r. do 30 września 1986r. podlega wliczeniu do pracowniczego stażu pracy, a jako podstawę prawną swojego roszczenia wskazuje art. 1 ust 1 pkt 3 tejże ustawy. Przepis ten stanowi, że do pracowniczego stażu pracy mogą zostać wliczone okresy pracy w gospodarstwie rolnym przypadające po 31 grudnia 1982 r. wykonywanej w charakterze domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin.
Zauważyć należy, że w przepisach ubezpieczeniowych definicja domownika ulegała zmianom, bo przepisami dotyczącymi ubezpieczenia społecznego rolników były: ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu rolników indywidualnych i członków ich rodzin (t.j. Dz.U. z 1989 r. Nr 24. poz 133ze zm.), a od dnia 1 stycznia 1991 r. - ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j. Dz.U. z 1998 r. Nr 7, poz.25 ze zm.). Obie ustawy zawierają definicje domownika, różniące się jednak od siebie. Rację ma pozwany pracodawca twierdząc, że w zależności od okresu, w jakim wykonywana była praca w charakterze domownika, to należy posługiwać się pojęciem domownika w rozumieniu obowiązujących w tym okresie przepisów.
Jest to zgodne z zasadą dalszego działania ustawy dawnej, bo aktualnie obowiązująca ustawa o ubezpieczeniu społecznym rolników nie zawiera żadnych przepisów prawa intertemporalnego, które rozstrzygałyby problem zastosowania właściwej definicji pojęcia "domownika", zawartej w poprzedniej lub aktualnej ustawie ubezpieczeniowej. Zatem praca powoda w gospodarstwie rolnym jego rodziców powinna być oceniona z punktu widzenia tych przepisów, które obowiązywały w całym czasie jej wykonywania, a w tamtym czasie obowiązywała ustawa z 14 grudnia 1982 r.
W ustawie tej przez określenie "domownicy" - rozumie się członków rodziny rolnika i inne osoby pracujące w gospodarstwie rolnym, jeżeli pozostawały we wspólnym gospodarstwie domowym z rolnikiem, ukończyły 16 lat, nie podlegały obowiązkowi ubezpieczenia na podstawie innych przepisów, przy czym praca w gospodarstwie rolnym stanowiła główne źródło utrzymania. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin (Dz.U. z 1988 r.
Nr 2, poz 10 ze zm.) precyzowało w § 2 ust. 2 pkt 1, że praca domownika w gospodarstwie rolnym nie stanowi głównego źródła utrzymania, jeśli domownik kształcił się w szkole ponadpodstawowej. Pozwany pracodawca właśnie, odmówił powodowi zaliczenia do pracowniczego stażu pracy okresu jego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, przypadającym w okresie od 1 stycznia 1983 r. do 30 września 1986r. , a więc w okresie, gdy definicję domownika określała ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu rolników indywidualnych i członków ich rodzin i § 2 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r., podnosząc, iż powód w tym czasie uczył się w szkole ponadpodstawowej i jest to jedyna przyczyna niezaliczenia powodowi tegoż okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców do pracowniczego stażu pracy.
Zdaniem sądu jednakże, choć faktycznie przepis § 2 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r. wyłącza niejako z grona osób, które mogą być uznane za „domowników” rolnika, uczniów szkół ponadpodstawowych, to jednak należy pamiętać jaki był cel ustawodawcy i w ogóle jaki jest sens przepisów dotyczących „domowników”. Pamiętać także należy, iż od dnia 1 stycznia 1991 r. zaczęła obowiązywać ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, w której w art. 6 pkt 2 ustalono że, ilekroć w ustawie jest mowa o "domowniku", rozumie się to pojęcie jako osobę bliską rolnikowi, która ukończyła 16 lat, pozostaje z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym lub zamieszkuje na terenie jego gospodarstwa rolnego albo w bliskim sąsiedztwie i stale pracuje w tym gospodarstwie rolnym i nie jest związana z rolnikiem stosunkiem pracy.
Od dnia 1 stycznia 1991 r. nie ma więc już doprecyzowania, co oznacza „główne źródła utrzymania domownika” z § 2 ust. 2 pkt Rozporządzenia, a więc, zdaniem sądu, tym bardziej należy obiektywnie spojrzeć na uznanie, poprzez pryzmat konkretnych okoliczności, jaki był cel tego doprecyzowania, a potem jego braku. Pamiętać należy, że istota działań domownika pod rządami poprzedniej ustawy i obecnie obowiązującej, sprowadza się do pomocy rolnikowi w prowadzeniu gospodarstwa, czyli do wykonywania prac wskazanych mu przez prowadzącego gospodarstwo, leżących w zakresie jego decyzji gospodarczych.
Domownik więc, pod dyktando rolnika, wykonuje pracę związaną z prowadzoną produkcją w rozmiarze dyktowanym potrzebami i terminami tych prac oraz używaniem sprzętu ułatwiającym te prace. Domownik wyłącznie pomaga rolnikowi w prowadzeniu takiej działalności i stąd też nie musi on pracować w takim samym wymiarze godzinowym, jak rolnik i może sobie pozwolić na jednoczesne kształcenie. Zatem, zdaniem sądu, inaczej należy ocenić sytuację ucznia szkoły ponadpodstawowej, który dojeżdża codziennie do szkoły , wraca tego dnia i od godz. 15.00 do wieczora wykonuje prace w gospodarstwie, wskazywane mu przez rolnika, a potem jeszcze uczy się, a inaczej wygląda sytuacja ucznia szkoły ponadpodstawowej, który mieszka w internacie, a więc po zajęciach szkolnych nie ma obowiązków w gospodarstwie, tylko może poświęcić czas na naukę lub życie prywatne.
Zmiana przepisów zmieniających status „domownika”, poprzez wpisanie że „stale pracuje w tym gospodarstwie rolnym”, właśnie- zdaniem sądu, miało min. na celu odróżnienie sytuacji tych dwóch grup uczniów. Sąd zatem przeprowadził postępowanie dowodowe na okoliczność jakie konkretnie czynności wykonywane były przez powoda w trakcie roku szkolnego i przerw wakacyjnych. Jak zeznał powód słuchany w trybie art. 299 kpc , w okresie objętym sporem, istotnie kształcił się on w Technikum, które oddalone było o około 12 kilometrów od miejscowości w której mieszkał i w której to miejscowości znajdowało się gospodarstwo jego rodziców.
Zdaniem sądu, sam fakt, że powód był uczniem szkoły ponadpodstawowej nie oznacza, że nie wykonywał on stałej pracy w gospodarstwie rolnym. Technikum do którego uczęszczał powód jest bowiem oddalone zaledwie o 12 km od gospodarstwa rodziców powoda, a więc dojazd do i ze szkoły nie mógł powodowi zajmować dużo czasu. Jak zeznał powód, codziennie wracał on po zajęciach szkolnych do domu ok. godz.14 i po zjedzeniu obiadu, przystępował on do wykonywania codziennych obowiązków w gospodarstwie, w zależności od pory roku. A. M. zeznał też, że był pilnym uczniem, w większości starał się przyswajać wiedzę na lekcjach, ale przygotowywał się też w domu do obowiązków szkolnych w czasie przerw w wykonywaniu pracy np. w drodze na pole i wieczorami.
Zatem zdaniem sądu, mogło być tak, że powód codziennie rano jechał do szkoły i wracał o godz. 14.00, a następnie od godz. 15.00 po 5-6 godzin wykonywał on pracę w tym gospodarstwie. Oczywiście, jak podkreślał powód w swoich zeznaniach, jego celem w tym czasie była ukończenie Technikum, zdanie matury i podjęcie studiów, ale poza nauką był zobligowany do tego, aby pracować razem z rodzicami w gospodarstwie, które nie było małe, jeżeli chodzi o obszar. Powód zeznał też, że tak było codziennie, a w okresach wakacyjnych nigdy nigdzie nie wyjeżdżał, tylko cały czas pracował w gospodarstwie rodziców.
Zatem zdaniem sądu, powód mógł - w tych ustalonych okolicznościach sprawy, stale pracować w gospodarstwie prowadzonym przez jego rodziców. Można więc uznać, że powód spełnia wszystkie warunki zaliczenia go jako "domownika" w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu rolników indywidualnych i członków ich rodzin, bo był członkiem rodziny rolnika, ukończył 16 lat, nie podlegał obowiązkowi ubezpieczenia na podstawie innych przepisów, a praca w tym gospodarstwie rolnym stanowiła jego główne źródło utrzymania bo pracował w niej stale tj. codziennie min. 5-6 godzin dziennie.
W konsekwencji więc okres jego pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym od dnia 1 stycznia 1983r. do 30 września 1986r. winien być zaliczony do pracowniczego stażu pracy. Podkreślić jeszcze raz należy, że sam fakt pobierania przez powoda nauki w szkole ponadpodstawowej, przy jednoczesnym, codziennym, wielogodzinnym wykonywaniu przez niego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, nie może stanowić przeszkody do uznania powoda za „domownika” w rozumieniu powołanych wyżej przepisów. Wobec powyższego sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 102 kpc.