Legislator Case Law & Legislation
III RC 30/17 AI generated

Court partially allows alimony claim against imprisoned father, setting monthly amount at 300 PLN based on pre-incarceration earnings.

Case Number III RC 30/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially granted the minor's claim for alimony from her father, who is currently incarcerated. While the father argued he could not pay while in prison, the court found his pre-incarceration earnings insufficient to support the requested 500 PLN monthly amount. Consequently, the court ordered him to pay 300 PLN monthly, deeming this amount consistent with his earning capacity if he were free.

Legislator headnote

AI generated

Art. 133 § 1 Kpc; Art. 135 § 1 Kpc; Art. 213 § 2 Kpc: Parents are obligated to provide alimony to children unable to support themselves; the amount depends on the obligor's means, and imprisonment does not exempt the duty to pay.

Keywords

AI generated
alimony obligation incarcerated parent earning capacity assessment avoidance of law family law code child support enforcement partial satisfaction

Cited Legislation

AI generated
art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
Przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowią, iż /art. 133 § 1/ rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
art. 213 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
Z tego względu Sąd w oparciu o przepis art. 213 §2 Kpc, uznał uznanie powództwa w całości przez pozwanego za zmierzające do obejścia prawa.
art. 102 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 102 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych mając na względzie aktualny brak dochodów z powodu pobytu pozwanego w zakładzie karnym.
art. 333 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego
O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 Kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III RC 30/17

UZASADNIENIE

Przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki I. M. D. wniosła o zasądzenie od pozwanego J. D. na rzecz powódki alimentów w kwotach po 500 zł. miesięcznie. W uzasadnieniu pozwu wskazała, iż pozwany przebywa w zakładzie karnym, w związku z tym nie łoży na utrzymanie małoletniej powódki. Pozwany J. D. wniósł o uwzględnienie powództwa w całości, podał, iż będąc na wolności łożył na utrzymanie małoletniej córki. Obecnie nie podjął jeszcze pracy, jednak kiedy to nastąpi będzie uiszczał należną kwotę, pragnie, aby dziecku niczego nie brakowało i dobrze się rozwijało.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletnia powódka I. D. urodziła się (...) Rodzice małoletniej powódki M. D. i J. D. przed osadzeniem J. D. w zakładzie karnym mieszkali razem i prowadzili wspólne gospodarstwo domowe. W 2013 r. przez Sąd Okręgowy w Olsztynie została wobec nich rzeczona separacja. Pozwany od 05 lutego 2017 r. przebywa w zakładzie karnym w S.. Przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki M. D. nie pracuje, opiekuje się małoletnią powódką. Ponadto pod jej opieką pozostaje jeszcze dwoje dzieci w wieku 11 i 9 lat.

Na najstarszą córkę ma zasądzone od męża alimenty w wysokości po 500 zł. miesięcznie, zaś młodsza nie jest dzieckiem męża, od jej ojca są zasądzone alimenty w wysokości po 400 zł. miesięcznie. Matka powódki jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, może podejmować pracę tylko w zakładzie pracy chronionej, przed urodzeniem powódki otrzymywała rentę socjalną. Aktualnie ma przyznany zasiłek rodzicielski z tytułu urodzenia dziecka w wysokości po 1000 zł. miesięcznie, z tego względu wypłata renty została zawieszona.

Ponadto matka powódki pobiera zasiłki rodzinne i zasiłek wychowawczy z programu 500+ na troje dzieci. Mieszkają w wynajętym mieszkaniu, za które opłata z tytułu wynajmu wynosi 300 zł oraz ponoszą koszty opłat za media. Pozwany J. D. przed osadzeniem w zakładzie karnym utrzymywał się z prac dorywczych wykonywanych przy pracach leśnych, z których zarabiał ok. 1000 zł. miesięcznie. Obecnie pozwany odbywa karę 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności za kradzieże z włamaniem, w toku jest jeszcze jedna sprawa również za takie przestępstwo.

We wcześniejszym okresie pozwany również odbywał kary pozbawienia wolności z art. 279 § 1 kk. Pozwany ma jeszcze jedną córkę z innego związku, nie płaci na nią alimentów, albowiem matka tego dziecka ich nie dochodziła. /dowód: odpis aktu urodzenia małoletniej powódki k. 3, wyjaśnienia M. D. k. 9/.

Sąd zważył co następuje:

Roszczenie jest częściowo uzasadnione. Przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowią, iż /art. 133 § 1/ rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Artykuł 135 § 1 stanowi, iż zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego, § 2 wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Małoletnia pozostaje na utrzymaniu matki, która nie jest w stanie ponosić wszystkich kosztów utrzymania małoletniej powódki. Matka dziecka obecnie utrzymuje się z zasiłku rodzicielskiego w wysokości 1000 zł., część z otrzymywanej kwoty jest w stanie przeznaczyć na utrzymanie powódki, ale ma także dwoje starszych dzieci. Matka powódki, która nie pracuje, głównie własnymi staraniami o wychowanie i utrzymanie powódki wypełnia swój obowiązek alimentacyjny. Małoletnia jest dzieckiem zdrowym, jej potrzeby mieszczą się w przeciętnych potrzebach dziecka w tym wieku, jednak pozwany powinien przynajmniej częściowo przyczyniać się do utrzymania córki.

Pozwany przebywa od kilku miesięcy w zakładzie karnym. Swoim zachowaniem, postepowaniem wbrew przepisom prawa, sam spowodował osadzenie go w zakładzie karnym. Popełniając czyny karalne powinien liczyć się z taką ewentualnością, zaś mając na utrzymaniu małoletnie dziecko, tym bardziej powinien mieć świadomość, iż w przypadku wykrycia popełnienia przestępstwa, pozostawi dziecko bez środków utrzymania od jednego z rodziców, dlatego osadzenie pozwanego w zakładzie karnym nie może być okolicznością wyłączającą jego obowiązek alimentacyjny wobec małoletniego dziecka niezdolnego do samodzielnego utrzymania się.

Jednakże Sąd orzekając o wysokości obowiązku alimentacyjnego bierze pod uwagę możliwości zarobkowe i majątkowe osoby zobowiązanej do alimentów. Abstrahując od niezgodnej z prawem działalności pozwanego, z której być może pozwany także czerpał dochody, jego możliwości zarobkowe należy ocenić w kontekście pracy jaką wykonywał przebywając na wolności. Wówczas pozwany podejmował prace dorywcze w zakresie prac fizycznych w lesie, z których osiągał dochód około 1000 zł. miesięcznie. Pozwany z tej kwoty musiał sam się utrzymywać, jak również przekazywać pieniądze na utrzymanie starszej córki, a także utrzymywać młodszą.

Tym samym nie jest możliwe, aby był w stanie z zarobionej kwoty płacić na rzecz małoletniej powódki kwotę 500 zł. Z tego względu Sąd w oparciu o przepis art. 213 §2 Kpc, uznał uznanie powództwa w całości przez pozwanego za zmierzające do obejścia prawa. Wiedzą powszechną jest, iż w przypadku, gdy osoba zobowiązana do alimentów ich nie płaci, za taką osobę alimenty tymczasowo wypłaca Fundusz Alimentacyjny, zaś aktualnie górna granica wypłaty alimentów z Funduszu wynosi 500 zł. miesięcznie, tj. kwotę dochodzoną pozwem i uznaną przez pozwanego.

Pozwany nawet w tych krótkich okresach, gdy mieszkał z rodziną, chwilowo nie przebywając w zakładach karnych, utrzymywał się jedynie z prac dorywczych, z których osiągał niewysokie dochody, które nie byłyby w stanie pokryć alimentów w wysokości po 500 zł na dwie córki, oczywiście należy także mieć na względzie, że pozwany z tej kwoty musiał także utrzymać siebie. Nie istnieje żadna przeszkoda, aby pozwany w momencie, gdy w zakładzie karnym podejmie pracę, przekazywał dobrowolnie wyższe kwoty na utrzymanie małoletniej powódki, niż kwota wynikająca z wyroku.

Zdaniem Sądu kwota zasądzona w wyroku w wysokości 300 zł. miesięcznie mieści się w możliwościach zarobkowych pozwanego, gdyby przebywał na wolności, jest także kwotą, która jest w stanie zabezpieczyć usprawiedliwione potrzeby małoletniej powódki, która ma niespełna rok i jest dzieckiem zdrowym, oczywiście przy wsparciu osobistym i finansowym matki małoletniej. Z tych względów na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł jak w punkcie I i II wyroku. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 102 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych mając na względzie aktualny brak dochodów z powodu pobytu pozwanego w zakładzie karnym.

O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 Kpc. Sygn. akt III RC 30/17 z/ 1. (...) 2. (...) S., 3.(...) S., 10.04.2017 r.