Legislator Case Law & Legislation
I1 C 1044/16 AI generated

Court partially allowed debt claim for 196.72 PLN, dismissing precluded VAT invoice and device fee claims.

Case Number I1 C 1044/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially granted the plaintiff's claim for 196.72 PLN while dismissing the remaining amounts due to statute of limitations. The plaintiff sought payment for telecommunications services and a VAT invoice, arguing assignment of debt from a previous creditor. The court found that the VAT invoice and device fee claims were time-barred under the general ten-year limitation period, while the specific invoices for 196.72 PLN were valid.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 k.c.; Art. 120 k.c.; Art. 118 k.c. establishes a ten-year limitation period for general claims, while Art. 120 k.c. defines the start date, leading to dismissal of time-barred periodic payments and specific invoices.

Keywords

AI generated
statute of limitations telecommunications law assignment of debt periodic payments VAT invoice partial judgment costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 k.c.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
Art. 120 k.c.
Przepis art. 120 k.c. stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
Art. 56 of the Telecommunications Law
kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na łączącą pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a zatem roszczenie powoda swoją normatywną podstawę znajdowało w treści art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz.
Art. 481 k.c.
Art. 482 k.c.
z art. 482 k.c. zasądził od pozwanego K.
Art. 6 k.c.
Należy wskazać przy tym, że pozwany został pouczony o rozkładzie ciężaru dowodu określonym w art. 6 k.c.) .
Art. 100 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie III wyroku zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów, na podstawie art. 100 k.p.c., w zw.
art. 513 § 1 k.c
Pomiędzy stronami ma zastosowanie przepis art. 513 § 1 k.c., z którego wynika, że dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.
art. 6 k.c
Należy wskazać przy tym, że pozwany został pouczony o rozkładzie ciężaru dowodu określonym w art. 6 k.c.) .
art. 118 k.c
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 118 k.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I 1 C 1044/16 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: st. sekr. sądowy Marta Bona po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. w Gdyni sprawy z powództwa G. (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. przeciwko K. Z. o zapłatę I zasądza od pozwanego K. Z. na rzecz powoda G. (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. kwotę 196,72zł (sto dziewięćdziesiąt sześć złotych 72/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 26.04.2016r. do dnia zapłaty; II w pozostałej części oddala powództwo; III zasądza od pozwanego K. Z. na rzecz powoda G. (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. kwotę 151,00 zł (sto pięćdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 26 kwietnia 2016 roku wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód G. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego K. Z. kwoty 538,69 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi za okres od dnia 26 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, że swoje żądanie wywodzi z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych łączącej pozwanego K. Z. z pierwotnym wierzycielem - (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W..

Powód nadto wyjaśnił, że nabył dochodzoną pozwem wierzytelność od pierwotnego wierzyciela na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 28 grudnia 2015 roku, zaś na dochodzoną pozwem kwotę składają się kwoty wynikające z dokumentów księgowych wystawionych przez pierwotnego wierzyciela w łącznej wysokości 470, 99 złotych wraz z kwotą 67,70 złotych tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych liczonych za okres od dnia następnego po dacie płatności danego dokumentu księgowego do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 16 czerwca 2016 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 684369/16 referendarz sądowy Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie uwzględnił żądanie pozwu w całości. Od powyższego nakazu zapłaty pozwany K. Z. wywiódł sprzeciw, którym zaskarżył wydane orzeczenie w całości. Pozwany zarzucał bezzasadność żądania pozwu wskazując, iż roszczenie jest przedawnione, niezasadne, błędnie wyliczone, a powód nie ma legitymacji czynnej , aby go dochodzić. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2016 roku referendarz sądowy Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy wydanego w sprawie nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 marca 2012 roku pomiędzy (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. a K. Z. została zawarta umowa numer (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w zakresie telefonu i internetu. Umowę zawarto na czas określony, tj. na okres 24 miesięcy. Zgodnie z zapisem wynikającym z zasad regulaminu świadczenia usług przez spółki grupy N., par. 4 ust. 2 , umowa zawarta na czas określony,, ulega po upływie okresu, na jaki została zawarta , automatycznemu przedłużeniu na czas nieokreślony.

Zgodnie z zapisem wynikającym z zasad ogólnych warunków wykonywania umowy , par. 4, ust. 2 ("rozdział 2 umowa") i par 7 ( rozdział 2 zmian, rozwiązanie, wygaśniecie umowy) regulaminu świadczenia usług przez spółki grupy N., stanowiących integralną część umowy, każdej ze stron przysługiwała możliwość rozwiązania w drodze wypowiedzenia: - abonentowi na 10 dni przed upływem końca terminu umowy, - operatorowi , gdy straci uprawnienia do świadczenia usług, zawieszenia usług przez podmioty będące integralną częścią usług operatora ,jeśli w terminie 15-u dni od zawieszenia usługi , nie ustaną przyczyny zawieszenia, powzięcia wiadomości o utracie tytułu prawnego do lokalu, w którym jest świadczona usługa , na piśmie na wskazany adres abonenta. - każdej ze stron w drodze wypowiedzenia ze skutkiem na koniec okresu rozliczeniowego , w którym dokonano wypowiedzenia.

Za dzień dokonania wypowiedzenia przyjmuje się dzień wpływu pisma do operatora . W okresie wypowiedzenia usługa jest świadczona do daty rozwiązania umowy. Stosownie do treści zasad ogólnych warunków wykonywania umowy i 4, ust. 2 ("rozdział 2 umowa") i par 7 ( rozdział 2 zmian, rozwiązanie, wygaśniecie umowy) regulaminu świadczenia usług przez spółki grupy N., rozwiązanie lub zmiana umowy wymagały zachowania formy pisemnej oraz przesłania przez operatora na wskazany przez abonenta adres korespondencyjny, a przez abonenta - na adres siedziby operatora lub złożenia osobiście w siedzibie operatora bądź na wskazany numer faksu.

W treści zasad ogólnych warunków wykonywania umowy i rozdziale 4 ("instalacja oraz korzystanie z urządzenia") przywołanego wyżej regulaminu, zawierającym postanowienia dotyczące zamówienia urządzenia, wskazano, iż operator dostarczy abonentowi urządzenie potrzebne do korzystania z usług, które jest własnością operatora i jest udostępniane abonentowi w ramach umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. W przypadku rozwiązania umowy przez abonenta lub operatora abonent zobowiązany był do odesłania urządzenia wraz ze wszystkimi przekazanymi elementami w stanie niepogorszonym, na wskazany adres operatora - niezwłocznie.

W przypadku niewykonania powyższego zobowiązania, abonent zobowiązany był do zapłaty kwoty umożliwiającej operatorowi odtworzenie tego urządzenia w wysokości wynikającej z cennika lub umowy za każde niezwrócone urządzenie, w terminie 14 dni od daty wystawienia noty obciążeniowej (par 12c ust. 11). W treści zasad ogólnych warunków wykonywania umowy i rozdziale II w/w regulaminu w ust. 12 wskazano, iż rozwiązanie umowy w zakresie dotyczącym usługi, przed upływem okresu, na który umowa została zawarta, zobowiązuje abonenta do zapłaty na rzecz operatora opłaty wyrównawczej tj. kwoty nie przekraczającej wartości ulgi przyznanej abonentowi w związku z zawarciem umowy pomniejszona o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania . niesporne, a nadto: umowa - k. 58 , 60 akt, warunki wykonywania umowy - k. 59, 61 akt, regulamin, k.32-37 Wraz z zawarciem umowy numer (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w zakresie telefonu i internetu, (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. dostarczyła K.

Z. urządzenia potrzebne do korzystania z tych usług . umowa - k. 60 akt Umowa numer (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w zakresie telefonu i internetu nie została rozwiązana z upływem okresu, na jaki została zawarta. niesporne (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wystawiła K. Z. następujące dokumenty księgowe: fakturę VAT numer (...) z dnia 05 września 2012 roku na kwotę 0,70 złotych, z terminem płatności do dnia 19 września 2012 roku, fakturę VAT numer (...) z dnia 7 lipca 2014 roku na kwotę 113,76 złotych, z terminem płatności do dnia 21 lipca 2014 roku, fakturę VAT numer (...) z dnia 6 sierpnia 2014r na kwotę 56, 53 zł , z terminem zapłaty do dnia 20 sierpnia 2014r, notę obciążeniową numer (...) z dnia 07 września 2014 roku na kwotę 300 złotych z tytułu opłaty za niezwrócony sprzęt, z terminem płatności do dnia 21 września 2014 roku, niesporne, a nadto: faktury VAT i noty obciążeniowe - k. 51-57 akt W dniu 28 grudnia 2015 roku pomiędzy (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. (cedentem) a G. (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. (cesjonariuszem) zawarta została umowa sprzedaży wierzytelności. umowa przelewu wierzytelności - k. 3847 akt W dniu 26 stycznia 2016 roku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. sporządziła zawiadomienie skierowane do K.

Z., w którym wskazała, że na podstawie umowy z dnia 28 grudnia 2015 roku dokonała przelewu wierzytelności w kwocie 486,85 złotych powiększonej o odsetki ustawowe, przysługującej jej wobec adresata, na rzecz G. (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W.. zawiadomienie - k. 48 akt G. (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. pismem z datą w nagłówku "dnia 29 stycznia 2016 roku" wezwał K. Z. do zapłaty kwoty 530,74 złotych wskazując, iż jest to dług zakupiony od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W..

Do pisma dołączono wykaz nieopłaconych dokumentów księgowych o numerach: (...), (...), (...), (...). wezwanie do zapłaty - k. 49-50 akt

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, których prawdziwość nie była przez nie kwestionowana i które nie budziły wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary, tym bardziej, że nie były one kwestionowane w zakresie ich mocy dowodowej przez żadną ze stron. W niniejszej sprawie poza sporem pozostawało, że pomiędzy (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. a K. Z. w dniu 30 marca 2012 roku doszło do zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na okres 24 miesięcy.

Niesporne było również, iż umowa ta nie uległa rozwiązaniu z upływem wskazanego wyżej okresu , więc przedłużyła się automatycznie na czas nieokreślony i że pozwany nie dokonał zwrotu powierzonego mu sprzętu. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. zasadnie obciążyła pozwanego K. Z. obowiązkiem zapłaty kwot tytułem abonamentu za okres od lipca do sierpnia 2014 roku, opłatą za niedokonanie zwrotu powierzonego sprzętu, zgodnie z wystawionymi fakturami VAT i notami obciążeniowymi i kwotą 0, 72 zł z fraktury nr (...) z dnia 05 września 2012 roku na kwotę 0,70 złotych, z terminem płatności do dnia 19 września 2012 roku.

W rezultacie kwestią sporną pozostawało ustalenie, czy powodowi, w związku z zawartą z (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. umową przelewu wierzytelności, przysługuje względem pozwanego wierzytelność w wysokości dochodzonej w niniejszym procesie. W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części. Powód G. (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. domagając się zasądzenia od pozwanego K. Z. kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na łączącą pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a zatem roszczenie powoda swoją normatywną podstawę znajdowało w treści art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz.

U. z 2014 roku, poz. 231 ze zmianami) . Pomiędzy stronami ma zastosowanie przepis art. 513 § 1 k.c., z którego wynika, że dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Jak wskazano w powyższej części uzasadnienia, w niniejszej sprawie okolicznością niesporną było to, że przedmiotowa umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych została zawarta . Pozwany ,kwestionując żądanie powoda powoływał się przede wszystkim na okoliczność przedawnienia, bezzasadności roszczenia, błędu w rozliczeniu, braku legitymacji czynnej powoda, nie wskazując żadnych okoliczności.

Na poparcie swoich twierdzeń pozwany nie przedłożył jednakże żadnych dowodów, w tym w szczególności dowodu w postaci oświadczenia o rozwiązaniu umowy, dowodów wpłaty poszczególnych kwot abonamentu ,dowodu zwrotu sprzętu, z których w sposób nie budzący wątpliwości wynikałoby, iż opłacił wszystkie faktury i zwrócił sprzęt w terminie. Należy wskazać przy tym, że pozwany został pouczony o rozkładzie ciężaru dowodu określonym w art. 6 k.c.) . Tym samym, poza ogólnikowym powołaniem się przez pozwanego na fakt błędu i niezasadności roszczenia, pozwany nie wykazał jednakże, że takie fakty i kiedy w istocie nastąpiły.

Z całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie nie wynika , ażeby również i powód GoDebt 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. zaoferował jakikolwiek dowód, z którego wynikałaby data rozwiązania przedmiotowej umowy, jak również sposób i wysokość naliczenia opłaty za niezwrócenie sprzętu . Zważyć należy, iż z treści łączącej strony umowy i załączonych warunków oraz regulaminu , w sposób nie budzący wątpliwości wynikało, iż abonent zobowiązany był do zapłaty kwoty umożliwiającej operatorowi odtworzenie tego urządzenia w wysokości wynikającej z cennika lub umowy za każde niezwrócone urządzenie.

Z zapisów umowy w sposób jednoznaczny wynikał zarówno termin zwrotu urządzenia, jak i to, że dostarczone abonentowi w ramach umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych urządzenie, potrzebne do korzystania z usług, jest własnością operatora. Ponadto umowa precyzowała, iż w przypadku niewykonania zobowiązania w zakresie zwrotu sprzętu, abonent zobowiązany był do zapłaty kwoty umożliwiającej operatorowi odtworzenie tego urządzenia w wysokości wynikającej z cennika lub umowy za każde niezwrócone urządzenie. W niniejszej sprawie niespornym też było, iż pozwany przy zawieraniu umowy otrzymał urządzenie (co wynika z treści samej umowy), jak i, że nie dokonał zwrotu powierzonego mu sprzętu.

W niniejszej sprawie brak jest jednak jakichkolwiek dowodów, czy to z dokumentów w postaci umowy, pisemnego wypowiedzenia, tudzież rozwiązania umowy, czy też cennika o którym mowa w w/w dokumentach, na okoliczność jak taka opłata za niezwrócenie sprzętu jest liczona. Konsekwencją powyższego jest uznanie, że powód nie wykazał, że dochodzona przez niego wierzytelność z tytułu opłaty za niezwrócenie sprzętu rzeczywiście mu w tej wysokości / 300 zł / przysługuje. Powód uchybiając obowiązkowi mającemu swoje źródło w art. 6 k.c., nie wykazał bowiem, jak obliczył w/w kwotę, a sposób jej obliczania jest oparty na kwotach wynikających z cennika, którego nie przedłożył, więc nie jest możliwe zweryfikowanie prawidłowości obliczenia w/w kwoty, choć z braku pokwitowania zwrotu sprzętu należy wnosić, że nie został zwrócony .

Zważyć należy, iż zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą rozkładu ciężaru dowodu, strona, która z danego faktu wywodzi skutki prawne, obowiązana jest fakt ów wykazać. Stosownie bowiem do treści art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Ponadto, zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności, to strony mają dążyć do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a w razie nieuzasadnionej bierności strony narażają się na sankcję w postaci przegrania procesu.

Skoro więc powód nie wykazał, jak policzył kwotę 300 zł, brak jest możliwości ustalenia czy uczynił to zgodnie z cennikiem stanowiącym integralną część umowy stron. Tym samym, skoro powód nie dowiódł, iż wierzytelności dochodzone z tytułu kwoty umożliwiającej operatorowi odtworzenie tego urządzenia w wysokości wynikającej z cennika lub umowy za każde niezwrócone urządzenie, tj. wierzytelność w kwocie 300 , 00 zł złotych wynikające z noty odsetkowej nr (...) z dnia 07 września 2014 jest mu należne , co do wysokości, żądanie pozwu w tym zakresie podlegało oddaleniu.

W ocenie Sądu oddaleniu podlegało także żądanie pozwu dotyczące faktury VAT numer (...) z dnia 05 września 2012 roku na kwotę 0,70 złotych. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Przepis art. 120 k.c. stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Wymaga podkreślenia, że umowa o usługi telekomunikacyjne jest regulowana ustawą z dnia 16 lipca 2004r Prawo telekomunikacyjne, która nie zawiera postanowień co do przedawnienia roszczeń z niej wynikających, a zatem zastosowanie znajdują ogólne terminy przedawnienia z art. 118 k.c. Zgodnie z poglądem Sadu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 30 stycznia 2007 r. w sprawie o sygn. akt IV CSK 356/06, w całości podzielanym przez Sąd Rejonowy, termin przedawnienia roszczenia wynikającego ze świadczeń okresowych wynosi trzy lata.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że roszczenie powoda dotyczące faktury VAT numer (...) z dnia 05 września 2012 roku na kwotę 0,70 złotych uległo przedawnieniu jako świadczenie okresowe. Wobec zaś uznania, iż strona powodowa wykazała swoje żądanie jedynie w zakresie kwoty 196, 72 złotych fakturami nr (...) (wraz z kwotą 26,30 złotych stanowiącą skapitalizowane odsetki ustawowe obliczone za okres od dnia wymagalności poszczególnych faktur do dnia 25 kwietnia 2016 roku) Sąd, na podstawie art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz.

U. z 2014 roku, poz. 231 ze zmianami) w zw. z art. 481 k.c. w zw. z art. 482 k.c. zasądził od pozwanego K. Z. na rzecz powoda GoDebt 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. kwotę 196, 72 złote wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 26 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty, w pozostałym zaś zakresie (na podstawie art. 6 k.c. a contrario) - powództwo oddalił. O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie III wyroku zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów, na podstawie art. 100 k.p.c., w zw. z § 2 ust. 1 oraz § 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu .

W niniejszej sprawie koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły łącznie kwotę 407 złotych (opłata sądowa od pozwu w kwocie 30 złotych, koszty zastępstwa procesowego - wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 360 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych). W związku z tym, iż powód wygrał niniejszy proces w 37%, Sąd na podstawie powyżej powołanych przepisów zasądził od pozwanego K. Z. na rzecz powoda kwotę 151 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu (37% z kwoty 407 złotych).