Court dismisses tax fraud conviction due to statute of limitations expiring before final judgment. Statute of limitations expired; appeal filed after expiration; court voids first-instance verdict and dismisses proceedings. Statute of limitations expired; appeal filed after expiration; court voids first-instance verdict and dismisses proceedings. Statute of limitations expired; appeal filed after expiration; court voids first-instance verdict and dismisses proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court voided the first-instance verdict and dismissed the criminal proceedings against the defendants. The prosecution alleged tax fraud based on false income declarations made in 2006, but the statute of limitations for such offenses expired on December 31, 2016. Since the appeal was filed after this deadline and no final judgment had been rendered, the court was legally obligated to terminate the case ex officio.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.; Art. 56 § 2 kks; The statute of limitations for tax offenses expires ten years after the crime is committed, and if proceedings are initiated within that period, the right to prosecute ends upon expiration; if the limitation period expires before a final judgment is rendered, the proceedings must be dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2017r. Sąd Okręgowy w Poznaniu XVII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Susmaga Protokolant: p.o. stażysty Małgorzata Kaczmarek przy udziale Oskarżyciela Publicznego Pauliny Kaczmarek po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017r. sprawy sprawy R. A. i A. P. oskarżonych o przestępstwa skarbowe z art. 56 § 2 kks na skutek apelacji obrońcy oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego Poznań- Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 15 września 2016 roku (sygn. akt VI K 1110/15) 1. na podstawie art. 44 § 1 pkt 1 i § 5 kks uchyla zaskarżony wyrok i umarza postępowanie w sprawie, 2. na podstawie art. 113 § 1 kks w zw. z art. 632 pkt 2 kpk kosztami procesu za postępowanie obciąża Skarb Państwa. Małgorzata Susmaga
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 września 2016r. w sprawie sygn. VI K 1110/15 Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu uznał oskarżonych: - R. A. za winnego tego, że w dniu 25.04.2006r.w P. podał nieprawdziwe dane w zeznaniu rocznym PIT-36L o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2005, złożonym przez siebie w Urzędzie Skarbowym P.-W. przez co uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005r. w kwocie 86.431,00 zł, bowiem będąc wspólnikiem (...), ul. (...), (...)-(...) K. oraz zajmując się jej sprawami gospodarczymi, w tym finansowymi naruszył art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r., nr 14, póz. 176 z późn.zm.), w ten sposób, że w zeznaniu PIT-36L zaniżył dochód z prowadzonej działalności gospodarczej wskutek nierzetelnego prowadzenia ksiąg rachunkowych Spółki przez niezasadne zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków, które nie zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów w łącznej kwocie netto 909.800,00 zł, a wynikających z 6 faktur dokumentujących czynności które nie zostały dokonane, w których jako wystawca widnieje Przedsiębiorstwo Usług (...), ul. (...), (...)-(...) P. tj. przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks; - A.
P. za winnego tego, że w dniu 25.04.2006r.w P. podał nieprawdziwe dane w zeznaniu rocznym PIT-36L o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2005, złożonym przez siebie w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w P., przez co uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005r. w kwocie 86.431,00 zł, bowiem będąc wspólnikiem (...), ul. (...), (...)-(...) K. oraz zajmując się jej sprawami gospodarczymi, w tym finansowymi, naruszył art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r., nr 14, póz. 176 z późn.zm.), w ten sposób, że w zeznaniu PIT-36L zaniżył dochód z prowadzonej działalności gospodarczej wskutek nierzetelnego prowadzenia ksiąg rachunkowych spółki przez niezasadne zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków, które nie zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów w łącznej kwocie netto 909.800,00 zł, a wynikających z 6 faktur dokumentujących czynności które nie zostały dokonane, w których jako wystawca widnieje Przedsiębiorstwo Usług (...), ul. (...), (...)-(...) P., tj. przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks i za przestępstwa te na podstawie art. 56 § 2 kks w zw. z art. 23 § 1 i 3 kks wymierzył im kary grzywny w wysokości po 100 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 75 złotych oraz orzekł o kosztach postępowania (k. 1650-1652).
Od powyższego wyroku apelację wniosła obrońca oskarżonych, zaskarżając wyrok w całości na korzyść oskarżonych (k.1681-1691).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja, na korzyść wywiedziona przez obrońcę oskarżonych nie mogła zostać przez Sąd Odwoławczy rozpoznana, a to z uwagi na wystąpienie, już w toku postępowania międzyinstancyjnego bezwzględnej przyczyny odwoławczej, rodzącej konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia w całości postępowania w sprawie o przestępstwa zarzucane R. A. i A. P.. W tym miejscu przypomnieć należy, iż w myśl art. 44 kks: § 1. Karalność przestępstwa skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat: 1) 5 - gdy czyn stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat; 2) 10 - gdy czyn stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata.
§ 2. Karalność przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej ustaje także wówczas, gdy nastąpiło przedawnienie tej należności. § 3. W wypadkach przewidzianych w § 1 lub § 2 bieg przedawnienia przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej rozpoczyna się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności tej należności. Jeżeli sprawca przestępstwa skarbowego dopuścił się uszczuplenia lub narażenia na uszczuplenie należności celnej, bieg jego przedawnienia rozpoczyna się z dniem, w którym powstał dług celny; jeżeli nie jest możliwe określenie dnia powstania długu celnego, bieg przedawnienia przestępstwa skarbowego rozpoczyna się z dniem najwcześniejszym, w którym istnienie długu celnego zostało ustalone.
§ 4. W wypadkach przewidzianych w § 1 lub § 2, jeżeli dokonanie przestępstwa skarbowego zależy od nastąpienia określonego w kodeksie skutku, bieg przedawnienia rozpoczyna się od czasu, gdy skutek nastąpił. § 5 . Jeżeli w okresie przewidzianym w § 1 lub § 2 wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy, karalność popełnionego przez niego przestępstwa skarbowego określonego w § 1 pkt 1 ustaje z upływem 5 lat, a przestępstwa skarbowego określonego w § 1 pkt 2 - z upływem 10 lat od zakończenia tego okresu. § 6. W razie uchylenia prawomocnego orzeczenia przedawnienie biegnie od dnia wydania orzeczenia w tym przedmiocie, chyba że karalność przestępstwa skarbowego już ustała.
§ 7. Przedawnienie nie biegnie, jeżeli przepis ustawy nie pozwala na wszczęcie lub dalsze prowadzenie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe. Zgodnie z treścią art. 113 § 1 kks w zw z art. 439 § 1 punkt 9 k.p.k., niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli między innymi, zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych w art.17 § 1 punkt 5, 6, 8 - 11 k.p.k. Z treści natomiast art. 17 § 1 punkt 6 k.p.k. jednoznacznie wynika, że nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie karalności.
Czyny zarzucane oskarżonym miały miejsce w dniu 25.04.2006r i ten fakt jest w sprawie bezsporny. Uwzględniając zatem treść powołanych wyżej przepisów należało stwierdzić, iż karalność zarzucanych oskarżonym przestępstw ustała z dniem 31 grudnia 2016r. Przed upływem tego czasu postępowanie w sprawie nie zakończyło się prawomocnym orzeczeniem. Wyrok przed Sądem I instancji zapadł w dniu 15 września 2016r, apelacja została skutecznie wniesiona przez obrońcę w dniu 16 grudnia 2016r. (k. 1696-1706) Akta sprawy wpłynęły wraz z apelacją do Sądu Okręgowego w dniu 12 stycznia 2017r. (k. 1715) Jak wskazano powyżej zgodnie z treścią art. 17 § 1 pkt 6 kpk nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie karalności.
Zatem w momencie, gdy Sąd ustali, iż w toczącej się sprawie nastąpiło przedawnienie karalności, jest zobowiązany z urzędu do wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania. Wobec faktu, iż w niniejszej sprawie zapadł już wyrok przed Sądem Rejonowym konieczne było także uchylenie tegoż wyroku, zgodnie z normą art. 113 § 1 kks w zw. z art. 437 § 2 k.p.k. W niniejszej sprawie nie było możliwym wydanie wyroku uniewinniającego oskarżonych od zarzucanych czynów bez szczegółowego rozważenia wniosków i zarzutów wskazanych w środku odwoławczym, przeprowadzenia analizy dowodów zgromadzonych w sprawie i oceny rozważań Sądu I instancji.
Nie byłoby zatem możliwe uznanie a priori, iż oskarżeni nie popełnili zarzucanych im przestępstw, ich czyny nie wypełniły znamion przestępstw lub nie ponoszą oni winy za zaistniałe zdarzenia. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i rozważania Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie w sprawie, Na podstawie art. 632 kpk Sąd kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa. Małgorzata Susmaga