Tenant's claim for security deposit refund dismissed due to statute of limitations expiration after property purchase.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the tenant's claim for a security deposit refund, ruling that the action was time-barred. Although the tenant purchased the property in 2004, the court determined the limitation period began on the day following the purchase, expiring in 2014. Consequently, the lawsuit filed in 2016 was rejected, and the plaintiff was ordered to pay the defendant's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 36 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów; Art. 118 k.c.: A claim for the return of a security deposit paid before November 12, 1994, must be filed within ten years from the date the tenant acquires ownership of the premises.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: X C 2745/16 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny, w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Maria Żuchowska Protokolant: St. sekr. sądowy Elżbieta Jakubowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. w Toruniu sprawy z powództwa M. B. przeciwko (...) Państwowe spółka akcyjna w W. o zapłatę I Oddala powództwo, II zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1217 zł (tysiąc dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. X C 2745/16
UZASADNIENIE
Powódka M. B. wniosła pozew przeciwko pozwanemu: (...) Państwowe S.A. w W. o zapłatę kwoty 2824 zł z odsetkami od dnia wydania wyroku i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż dochodzona kwota stanowi zwaloryzowaną kaucję mieszkaniową. Na podstawie umowy najmu pozwany oddał powódce do używania lokal mieszkalny przy ul. (...) w T.. Powódka wpłaciła pozwanemu przed terminem wydania lokalu kwotę 50.240 zł. Zdaniem powoda przekazana kaucja odpowiadała niemalże wysokości średniego wynagrodzenia brutto w 1988 r. Powód wykupił lokal będący przedmiotem najmu 19 stycznia 2004r. Powód wyliczył, iż w chwili wniesienia pozwu zwaloryzowana kaucja mieszkaniowa wynosiła 2824zł i wniósł o zasądzenie tej kwoty z zastosowaniem art. 358 1 § 3 kc. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując roszczenie co do zasady i wysokości. Na rozprawie w dniu 27 lutego 2017 r. stawił się pełnomocnik pozwanego, który dodatkowo podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W 1988 r. powódka i poprzednik prawny pozwanego zawarli umowę najmu lokalu położonego przy ul. (...) w T.. Warunkiem zawarcia umowy było wpłacenie kaucji mieszkaniowej, która w przypadku powoda wyniosła 50.240 zł. Dowód: decyzja o wysokości kaucji i oryginały wpłaty – k. 14 W dniu 19 stycznia 2004 r. powódka wykupiła od pozwanego mieszkanie położone przy ul. (...) w T. za kwotę 3.341,25 zł. Dowód: odpis aktu notarialnego k. 10-13 akt Powództwo podlegało oddaleniu w całości z uwagi na zasadny zarzut przedawnienia roszczenia.
Zgodnie z art. 36 ust 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001 r. (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1610) kaucja wpłacona przez najemcę przed dniem 12 listopada 1994 r., pomniejszona o ewentualne należności wynajmującego z tytułu najmu, podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu lub nabycia jego własności przez najemcę. Zgodnie z art. 118 kc jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
W związku z faktem, iż powódka nabyła lokal 19 stycznia 2004 r., to bieg terminu przedawnienia należy liczyć od 19 lutego 2004r. Skoro powództwo zostało wniesione w 2016 r., to roszczenie jest przedawnione. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania. Powódka przegrała proces w całości, dlatego obowiązana jest zwrócić pozwanemu kwotę 1217 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.