Court dismissed appeal against agricultural pension denial due to lack of total work incapacity.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Łódź dismissed the applicant's appeal regarding the denial of an agricultural pension based on total work incapacity. The court found that the applicant's medical conditions, including a mild left-sided hemiplegia and stable coronary heart disease, did not prevent him from performing all agricultural work. Consequently, the court upheld the lower court's decision to reject the appeal, noting the applicant failed to meet the burden of proof required for total incapacity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 21 ust. 5; Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.: The court must accept expert opinions on work incapacity unless proven unreliable; the burden of proving total incapacity lies with the applicant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1177/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 04 maja 2016 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił W. A. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, gdyż orzeczeniem Komisji Lekarskiej KRUS z dnia 27 kwietnia 2016 r. orzeczono, że wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym /decyzja – k. 178 akt KRUS/. Od powyższej decyzji W. A. złożył w dniu 11 maja 2016 r. odwołanie do Sądu Okręgowego w Łodzi wskazując, że jego stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie wszelkich prac prowadzonych w gospodarstwie rolnym /odwołanie – k. 2 /.
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału (...) w Ł. wniósł o oddalenie odwołania /odpowiedź na odwołanie – k. 3 – 3 odwrót/. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi ustalił następujący stan faktyczny: W. A. urodził się w dniu (...) Z zawodu jest rolnikiem /okoliczność bezsporna/. W dniu 23 lutego 2016 r. ubezpieczony złożył wniosek o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy. /wniosek – k. 57 akt KRUS/ W dniu 21 marca 2016 r. W. A. został zbadany przez Lekarza Rzeczoznawcę KRUS, który rozpoznał u wnioskodawcy chorobę niedokrwienną serca przewlekłą stabilną z przebytym zawałem serca 11.2014 r leczonym pierwotną angioplastyką wieńcową z założeniem stentu, nadciśnienie tętnicze dobrze kontrolowane farmakologicznie, niedowład połowiczny lewostronny lekkiego stopnia po przebytym udarze mózgu w 02.2015r.
Orzekł, iż wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym /orzeczenie Lekarza Rzeczoznawcy KRUS – k. 154 – 157 akt KRUS/ W dniu 1 kwietnia 2016 r. wnioskodawca złożył odwołanie od powyższego orzeczenia wydanego w dniu 21 marca 2016 r . /odwołanie – k. 159 akt KRUS/ W dniu 27 kwietnia 2016 r. ubezpieczony został zbadany przez Komisję Lekarską KRUS, która rozpoznała u ubezpieczonego chorobę niedokrwienną serca stabilna z przebytym zawałem mięśnia sercowego leczonym pierwotną angioplastyką wieńcową z założeniem stentu, niedowład połowiczny lekkiego stopnia po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu.
Komisja lekarska KRUS nie stwierdziła u wnioskodawcy naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym /orzeczenie Komisji Lekarskiej KRUS – k. 175 – 176 – 176 odwrót akt KRUS/. W oparciu o powyższe orzeczenie Komisji Lekarskiej KRUS organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym /decyzja – k. 178 akt KRUS/. U wnioskodawcy rozpoznano niewielki niedowład lewostronny po przebytym udarze mózgu w lutym 2015 roku PHS lewostronny.
Z punktu widzenia neurologicznego wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym /opinia lekarza biegłego sądowego neurologa J. B. k. 8 -10 /. Z punktu widzenia kardiologicznego rozpoznano u wnioskodawcy stan po przebytym zawale mięśnia sercowego ściany przednio – bocznej – leczonym angioplastyką gałęzi pośredniej z implantacją stentu DES ( tj., powlekanego lekiem) – listopad 2014 r, przewlekłą stabilną chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze wyrównane farmakologicznie. Rozpoznano także niedowład lewostronny po przebytym udarze mózgu w lutym 2015 r, hiperlipidemię w trakcie leczenia statynami, nikotynizm w wywiadzie.
Całościowo stan kliniczny wnioskodawcy z punktu widzenia kardiologicznego nie uzasadnia całkowitej niezdolności do pracy / opinia lekarza biegłego sądowego kardiologa R. G. /. Rozpoznano u wnioskodawcy niedowład lewostronny lekkiego stopnia w przebiegu przebytej przemijającej niewydolności naczyń mózgowych ( 02.2015 r ), przewlekłe zapalenie okołobarkowe lewe I z zespołem bólowym. Z punktu widzenia ortopedycznego i rehabilitacji wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym / opinia lekarza biegłego sądowego w zakresie (...)/.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie w szczególności o załączone do akt sprawy akta rentowe ubezpieczonego oraz wydane w sprawie opinie biegłego neurologa, kardiologa, ortopedy których specjalizacje odpowiadają rodzajowi schorzeń występujących u wnioskodawcy. Wydane w sprawie opinie biegłych są logiczne, spójne i rzetelnie opisują stan zdrowia ubezpieczonego, stanowiąc tym samym wiarygodne źródło dowodowe. Opinie biegłych neurologa, kardiologa, ortopedy zostały wydane w oparciu o pełną dokumentację medyczną wnioskodawcy oraz po uprzednim zbadaniu W.
A., a zatem brak jest podstaw do zasadnego ich kwestionowania. Opinie nie zawierają braków i wyjaśniają wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Wszyscy biegli neurolog, kardiolog, ortopeda uznali, iż wnioskodawca nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania opinii biegłych. Biegli dokonali rozpoznania jednostek chorobowych występujących u wnioskodawcy i ocenili je w kontekście zdolności wnioskodawcy do pracy w gospodarstwie rolnym, a zatem przedmiotowe opinie stanowią pełnowartościowy materiał dowodowy w sprawie.
Sąd uznał w pełni wartość dowodową opinii biegłych oraz podzielił jako przekonywujące, wnioski wypływające z ich treści. Opinie zostały sporządzone zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą. Sąd Okręgowy
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył co następuje
W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych odwołanie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu. W myśl art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 z późniejszymi zmianami) renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:
1) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w ust.2, 2) jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, 3) całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym (art. 21 ust. 5).
W odniesieniu do odwołującego się nie został spełniony warunek całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności opinii biegłych Sąd ustalił, iż występujące u wnioskodawcy schorzenia powodują, że nie jest on całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. U wnioskodawcy stwierdzono niewielki niedowład lewostronny po przebytym udarze mózgu w lutym 2015 roku nie powodujący całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym z punktu widzenia neurologicznego.
Stwierdzono z punktu widzenia kardiologicznego stan po przebytym zawale mięśnia sercowego ściany przednio – bocznej – leczonym angioplastyką gałęzi pośredniej z implantacją stentu DES ( tj., powlekanego lekiem) – listopad 2014 r, przewlekłą stabilną chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze wyrównane farmakologicznie. Występujące u wnioskodawcy schorzenia kardiologiczne nie powodują całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Stwierdzono występujące u wnioskodawcy schorzenia o podłożu ortopedycznym w postaci m.in. niedowładu lewostronnego lekkiego stopnia nie powodujące u niego całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
W ocenie Sądu biegli wyjaśnili bardzo szczegółowo dlaczego w taki właśnie sposób ocenili wyniki badań wnioskodawcy. Podali, że schorzenia wnioskodawcy mają taki charakter i występują z takim nasileniem, że nie powodują całkowitej niezdolności do pracy wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym. Brak było przy tym, w ocenie Sądu, podstaw by kwestionować rzetelność i merytoryczną poprawność opinii. Zostały one bowiem sporządzone zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą w zakresie stanowiącym jej przedmiot. Biegli na podstawie przedstawionej dokumentacji leczenia i badania wnioskodawcy zdiagnozowali schorzenia, ocenili stopień ich zaawansowania, a przede wszystkim jednoznacznie wypowiedzieli się co do sprawności organizmu wnioskodawcy.
Sąd podzielił opinie biegłych uznając, iż są one pełne, jasne i nie prowadzą do sprzecznych wniosków. Podkreślić należy, że przy ocenie biegłych lekarzy Sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że sposób motywowania oraz stopień stanowczości wniosków wyrażonych w opinii biegłych jest jednym z podstawowych kryteriów oceny dokonywanej przez Sąd, niezależnie od kryteriów zgodności z zasadami wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego oraz podstaw teoretycznych opinii (tak postanowienie SN z 27 listopada 2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 2001 nr 4 poz. 84).
Zgodnie zaś z dyspozycją art. 6 kc to na wnioskodawcy ciążył ciężar dowodowy wykazania, że występujące u niego schorzenia zdrowotne skutkują jego całkowitą niezdolnością do pracy w gospodarstwie rolnym czego wnioskodawca nie uczynił. W tym stanie rzeczy odwołanie wnioskodawcy jako niezasadne podlegało oddaleniu, o czym Sąd Okręgowy orzekł na postawie art. 477 14 §1 kpc. ZARZĄDZENIE odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy wraz z pouczeniem. informacje o jednostce informacje o jednostce D. D-Z.