Court dismissed appeal on procedural grounds and rejected late objection due to plaintiff's legal extinction.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal regarding the termination of the request to restore the deadline for filing an objection, ruling such decisions are not appealable under the Civil Procedure Code. While the court acknowledged the defendant's argument that the plaintiff's successor acquired the claim, it found the request to restore the deadline inadmissible because the original plaintiff had been legally extinguished, making any continuation of the debt collection proceedings impossible. Consequently, the court modified the lower court's decision to reject the objection as time-barred and confirmed the termination of the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 1 k.p.c.; Art. 171 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: A decision on a request to restore a procedural deadline is not appealable; however, if the original party is legally extinguished, a request to restore the deadline is inadmissible, and any objection filed thereafter must be rejected as time-barred.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt VIII Gz 370/16 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2017 Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Leon Miroszewski (sprawozdawca) Sędziowie : SSO Patrycja Baranowska SSR (del.) Anna Górnik po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki akcyjnej z siedzibą w S. przeciwko M. W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w S. z dnia 22 sierpnia 2017 (sygnatura akt XI GNc 1590/16) postanawia: I. odrzucić zażalenie na orzeczenie w punkcie 1. zaskarżonego postanowienia; II. zmienić punkt 2. zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że odrzucić sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2002 roku, sygnatura akt VIII GNc 6556/01. Patrycja Baranowska Leon Miroszewski Anna Górnik
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016 Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w punkcie 1. umorzył postępowanie w sprawie wniosku pozwanego o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2002 roku, w punkcie 2. umorzył postępowanie w sprawie sprzeciwu z dnia 8 sierpnia 2016 roku od wymienionego wyżej nakazu zapłaty. Stwierdził, że na dzień złożenia przez pozwanego wniosku o przywrócenie terminu powodowa spółka nie istniała, bowiem została prawomocnie wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 19 maja 2016 roku.
Dodał, że pozwany nie przedłożył żadnych dokumentów na okoliczność zmiany podmiotowej po stronie powodowej, wskazującej na następstwo prawne wskazanego przez pozwanego po stronie powoda podmiotu – Kancelaria (...) sp. z o.o. z siedzibą w K.. W związku z powyższym Sąd Rejonowy uznał, że nie zachodzi następstwo prawne po wykreślonej spółce, a więc nie ma podstaw do zawieszenia postępowania. Jako podstawę prawną umorzenia postępowań wskazał art. 355 § 1 k.p.c. Na powyższe postanowienie pozwany wniósł zażalenie. Podniósł, że wskazany przez niego po stronie powodowej podmiot jest następcą prawnym podmiotu będącego powodem w sprawie, w której został wydany nakaz zapłaty z dnia 10 lipca 2002 roku, bowiem podmiot ten nabył wierzytelność wynikającą z tego nakazu.
Wskazując na powyższe pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wymienionego nakazu zapłaty oraz o rozpoznanie sprawy na skutek sprzeciwu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Postępowanie w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do czynności procesowej jest postępowaniem incydentalnym. Tym samym postanowienia w tym postępowaniu nie podlegają zaskarżeniu w świetle art. 394 § 1 k.p.c., określającego wyczerpująco katalog postanowień, na które służy zażalenie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 roku, II CZ 109/02).
W związku z powyższym zażalenie na punkt 1. zaskarżonego postanowienia należało odrzucić. To nie oznacza, że sąd odwoławczy nie bada rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o przywrócenie terminu, gdy uchybienie terminu skutkowało odrzuceniem czynności procesowej postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie co do istoty, na które służy zażalenie, i zażalenie takie zostało wniesione. Zwykle badanie skutków uchybienia terminu, gdy został złożony wniosek o jego przywrócenie, wymaga oceny zasadności tego wniosku. Przechodząc więc do tej oceny należy najpierw zauważyć, że Sąd Rejonowy słusznie stwierdził, że nie zachodzą już obecnie podstawy do kontynuowania postępowania w sprawie XI GNc 6556/01, w której ówczesny Sąd Rejonowy w Szczecinie wydał w dniu 10 lipca 2002 roku nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, a to z tego względu, że podmiot będący powodem w tamtym postępowaniu został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego, a więc zakończony został jego byt prawny.
Powyższe skutkuje sytuacją braku zdolności sądowej powoda w wymienionej sprawie. Tym samym choćby były podstawy do przywrócenia pozwanemu terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2002 roku w sprawie VIII GNc 6556/01, to przywrócenie takie nie byłoby aktualne, innymi słowy nie prowadziłoby do możliwości kontynuowania postępowania, w którym powód nieodwracalnie utracił zdolność sądową. Nieaktualność przywrócenia terminu czyni wniosek o to przywrócenie niedopuszczalnym, co uzasadnia jego odrzucenie na podstawie art. 171 k.p.c. (por.
M. Jędrzejewska, K. Weitz, Komentarz do art. 171 k.p.c. [w:] T. Erecoński [red.] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, tom I.) Nieprawidłowe formalnie było wiec orzeczenie o umorzeniu postępowania na skutek tego wniosku. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że błędna kwalifikacja polegająca na przyjęciu, że nieaktualność przywrócenia terminu prowadzi do niedopuszczalności wydania orzeczenia o przywróceniu, choć prowadzi przede wszystkim do niedopuszczalności wniosku, nie doprowadziła do innej konstatacji, niż konstatacja o braku podstaw do wnioskowanego przez pozwanego przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 10 lipca 2002 roku.
Tym samym złożony wraz z tym wnioskiem sprzeciw od tego nakazu należało odrzucić jako spóźniony. Mając na uwadze powyższe, należało na podstawie ta. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zmienić punkt 2. Zaskarżonego postanowienia, jak w sentencji. Patrycja Baranowska Leon Miroszewski Anna Górnik