Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 101/13 AI generated

Appeal dismissed because the court rejected an unfiled fee payment, preventing review of the fine's validity.

Case Number VIII Gz 101/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court dismissed the appeal filed by a limited liability company regarding the rejection of its complaints against a notary's ruling. The company argued that a fine imposed on its management for failing to register changes was invalid due to an unaccepted resignation, but the appeal was not accompanied by the required court fee. The appellate court ruled that since the appeal was unfiled, the court could not examine the merits of the fine or the underlying registration issue, and thus had to dismiss the appeal procedurally.

Legislator headnote

AI generated

Art. 126 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 22 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal filed without payment of the court fee is inadmissible, precluding the court from reviewing the merits of the contested decision.

Keywords

AI generated
unpaid court fee inadmissible appeal procedural dismissal limited liability company registration changes

Cited Legislation

AI generated
Art. 126 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 126 2 § 1 kpc, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
Art. 398 § 22 k.p.c.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy na podstawie art. 398 22 § 5 kpc odrzucił nieopłacone skargi uczestników na orzeczenie referendarza sądowego.
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy zażalenie nie mogło zostać uwzględnione i należało je oddalić na podstawie art. 385 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Gz 101/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Tauer (spr.) Sędzia SO Elżbieta Kala Sędzia SO Barbara Jamiołkowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z urzędu z udziałem: (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz P. B. i M. W. o zobowiązanie do złożenia wniosku o wpis zmian w rejestrze na skutek zażalenia uczestnika (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 28 czerwca 2013 r., sygn. akt BY XIII Ns-Rej KRS 2345/13/744 postanawia: oddalić zażalenie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy na podstawie art. 398 22 § 5 kpc odrzucił nieopłacone skargi uczestników na orzeczenie referendarza sądowego. W uzasadnieniu wskazano, że spółka została wezwana do uiszczenia opłaty od skargi na postanowienie referendarza z 25 kwietnia 2013 r., którym nałożono na członków zarządu spółki (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – P. B. i M. W. grzywnę w kwocie 600 zł i zarządzenia tego skarżąca nie wykonała. Sąd Rejonowy wskazał w uzasadnieniu, że na orzeczenie referendarza sądowego przysługuje wyłącznie skarga do sądu, w którym wydano zaskarżone postanowienie, a nie zażalenie (niezależnie od oznaczenia tego pisma).

Sąd wyjaśnił także, że także zażalenie podlega opłacie sądowej. W zażaleniu z 11 lipca 2013 r. na powyższe postanowienie z 28 czerwca 2013 r. spółka, reprezentowana przez prezesa P. B., ponownie podniosła zarzuty dotyczące postanowienia, którym obciążono ją grzywną. Wniosła o anulowanie grzywny podając, że rezygnacja Pani G. K. z dnia 5 września 2012 r., nie została przyjęta, o czym została ona pisemnie powiadomiona. Sąd zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Przedmiotem zaskarżonego zażalenia z 28 czerwca 2013 r. było odrzucenie skargi na orzeczenie referendarza sądowego z powodu jej nieopłacenia.

W zażaleniu skarżący mógł zatem podnosić zarzuty dotyczące wadliwości tej decyzji sądu, a nie wcześniejszej decyzji referendarza w przedmiocie nałożenia grzywny na spółkę. Postanowienie referendarza sądowego z 25 kwietnia 2013 r. dotyczące grzywny mogłoby podlegać rozpoznaniu dopiero po opłaceniu środka zaskarżenia, którym jest skarga. Zgodnie z art. 126 2 § 1 kpc, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Sąd Rejonowy prawidłowo wezwał skarżącego do opłacenia skargi na orzeczenie referendarza.

Skoro uczestnik skargi nie opłacił, pomimo prawidłowego wezwania, to Sąd Rejonowy słusznie odrzucił skargę na podstawie art. 398 22 § 5 kpc, który stanowi, że skargę wniesioną po upływie terminu lub nieopłaconą sąd odrzuca. Sąd Okręgowy tym samym nie miał możliwości oceny, czy skarżący miał obowiązek dokonania zgłoszenia zmian do KRS. W tym stanie rzeczy zażalenie nie mogło zostać uwzględnione i należało je oddalić na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.