Legislator Case Law & Legislation
VI GC 747/16 AI generated

Court orders bank to pay defendant for unpaid loan debt and process costs after defendant failed to contest evidence.

Case Number VI GC 747/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the bank, ordering the defendant to pay the outstanding loan balance plus interest and legal fees. The defendant had previously objected to a payment order but failed to present evidence or respond to the court's summons during the trial. Since the defendant did not dispute the existence of the contract or the debt amount, the court accepted the bank's evidence as fact and granted the claim.

Legislator headnote

AI generated

Art. 230 k.p.c.; Art. 227 k.p.c.; Art. 6 k.c.: When a defendant fails to respond to the court's summons or present evidence to contradict the plaintiff's claims regarding the existence of a contract and debt, the court may deem those facts admitted and rule in favor of the plaintiff.

Keywords

AI generated
default judgment burden of proof bank loan contract payment order legal costs admission of facts civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 230 k.p.c.
Zgodnie z art. 230 k.p.c. gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane.
Art. 227 k.p.c.
3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art.
Art. 6 k.c.
Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Art. 481 k.c.
O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. Powód domagał się odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 1 427,96 zł od dnia 5 lutego 2015 r.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
§ 2 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 listopada 2015 r.
art. 6 k.c
Zgodnie z treścią art. 6 k.c.
art. 3 k.p.c
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art.
art. 227 k.p.c
3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art.
art. 230 k.p.c
Zgodnie z art. 230 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI GC 747/16/3

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk Protokolant: Katarzyna Ryguła po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. w Tychach na rozprawie sprawy z powództwa: (...) Bank (...) S.A. w K. przeciwko: G. G. o zapłatę 1) zasądza od pozwanego G. G. na rzecz powoda (...) Bank (...) S.A. w K. kwotę 1 513,64 zł (jeden tysiąc pięćset trzynaście złotych sześćdziesiąt cztery grosze) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 1 427,96 zł (jeden tysiąc czterysta dwadzieścia siedem złotych dziewięćdziesiąt sześć groszy) od dnia 5 lutego 2016 roku do dnia zapłaty;

2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 230,30 zł (jeden tysiąc dwieście trzydzieści złotych i trzydzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Jolanta Brzęk Sygn. akt VI GC 747/16/3

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w K. w dniu 8 lutego 2016 r. wystąpił przeciwko G. G. z pozwem w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zapłatę kwoty 1 513,64 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 1 427,96 zł od dnia 5 lutego 2015 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 18 września 1996 r. zawarł z pozwanym umowę przekroczeń na rachunku firmowym o nr (...). Pozwany nie wywiązał się z warunków określonych w umowie co spowodowało powstanie wymagalnego zadłużenia, które na dzień 5 lutego 2016 r. wynosiło 1 513,64 zł.

Zadłużenie zostało stwierdzone wyciągiem z ksiąg banku o nr (...) z dnia 5 lutego 2016 r. Na płatne i wymagalne zadłużenie stwierdzone wyciągiem z ksiąg banku składa się kwota w wysokości 1 427,96 zł z tytułu niespłaconego kapitału, kwota w wysokości 85,68 zł z tytułu niespłaconych odsetek za zwłokę, naliczonych od dnia niespłacenia przez kredytobiorcę należności w terminie ustalonym w umowie do dnia 4 lutego 2016 r. Przed skierowaniem sprawy na drogę sądowa powód podejmował czynności zmierzające do uzyskania polubownej spłaty zadłużenia przez stroną pozwaną, lecz bezskutecznie.

W dniu 25 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie wydał w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 203562/16 nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwany G. G. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że nakaz zapłaty wydano bezzasadnie, albowiem powód nie przedłożył dowodu wskazującego na zasadność pozwu. Okoliczności przytoczone przez powoda budzą wątpliwości i nie mogą stanowić podstawy orzeczenia nakazem w postępowaniu upominawczym.

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Tychach. W piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2016 r. strona powodowa wskazała, że powód zawarł z pozwanym umowę, w ramach której pozwany korzystał z konta, w którym powstała zaległość. Wobec utrzymującego się salda zadłużenia na dzień 30 kwietnia 2015 r. na kwotę 427 463,60 zł oraz w maju 2015 r. na kwotę 512 158,22 zł powód wypowiedział pozwanemu umowę rachunku pismami z dnia 20 maja 2015 r. doręczonymi pozwanemu w dniu 1 czerwca 2015 r.

Powód wyjaśnił także, iż saldo końcowe „0,00” widniejące na ostatnim wyciągu z dnia 3 lipca 2015 r. nie oznacza, iż pozwany spłacił swoje zobowiązania względem (...) Banku (...) S.A., a w wydruku bankowym widać jedynie, iż 3 lipca 2015 r. dokonano operacji bankowych związanych z zamknięciem rachunku bankowego należącego do dłużnika, które miały na celu wyzerowanie salda i przeksięgowanie na rachunek techniczny nr (...) i wszelkie dokonane operacje, były operacjami dokonanymi przez powoda. Pozwany zgłosił jedynie zarzut niedołączenia do pozwu dowodów przez powoda.

Strona pozwana winna była zgłosić wszystkie zarzuty przed wdaniem się w spór, dlatego ewentualne przyszłe zarzuty pozwanego uznać należy za spóźnione. W piśmie procesowym z dnia 2 stycznia 2017 r. strona powodowa potrzymała twierdzenia i wnioski zawarte w odpowiedzi na sprzeciw pozwanego. Zarządzeniem z dnia 6 października 2016 r. doręczono pozwanemu odpis pozwu wraz z załącznikami, zobowiązując do oświadczenia się na ich treść w terminie 14 dni pod rygorem pominięcia. Pozwany otrzymał powyższe w dniu 15 grudnia 2016 r.

Sąd ustalił co następuje: Bezspornym jest, że powód w dniu 18 września 1996 r. zawarł z pozwanym umowę Konta z L. nr (...) dotyczącą rachunku bankowego nr (...). W związku z zadłużeniem pozwanego, powód w dniu 20 maja 2015 r. wypowiedział zawartą z pozwanym umowę. Dowód: aneks do umowy rachunku bankowego nr (...) (k. 30), wniosek o wydanie karty przedpłacowej (k. 31, 31 verte) wraz z listą (k. 32), wypowiedzenie umowy (k. 33-33 verte, 35-35 verte), wyciąg z ksiąg banku nr wypowiedzenie (...) z dnia 5 lutego 2016 r. (k. 37), regulamin rachunku rozliczeniowego dla małych firm, Otwartego Konta Oszczędnościowego dla małych firm oraz lokat terminowych dla małych firm (k. 48-55 verte) z tabelą opłat i prowizji (k. 45-47 verte).

Zadłużenie pozwanego zostało stwierdzone wyciągiem z ksiąg banku o nr (...) z dnia 5 lutego 2016 r. Na płatne i wymagalne zadłużenie stwierdzone wskazanym wyciągiem z ksiąg banku złożyła się kwota w wysokości 1 427,96 zł z tytułu niespłaconego kapitału oraz kwota w wysokości 85,68 zł z tytułu niespłaconych odsetek za zwłokę, naliczonych od dnia niespłacenia przez kredytobiorcę należności w terminie ustalonym w umowie do dnia 4 lutego 2016 r. Dowód: wyciąg z ksiąg banku nr wypowiedzenie (...) z dnia 5 lutego 2016 r. (k. 37), wyciąg z dnia 3 lipca 2015 r. (k. 38-42), wyciąg z dnia 30 czerwca 2015 r. (k. 43), wyciąg z dnia 30 maja 2015 r. (43 verte), wyciąg z dnia 30 kwietnia 2015 r. (k. 44).

Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oparto o nie budzące wątpliwości, merytoryczne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo wytoczone w niniejszej sprawie przez (...) Bank (...) Spółkę Akcyjną z siedzibą w K. przeciwko G. G. zasługiwało na uwzględnienie w całości. Powód domagał się zasądzenia kwoty 1 513,64 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 lutego 2015 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu wskazując, że pozwany wywiązał się z warunków określonych w umowie rachunku bankowego co spowodowało powstanie wymagalnego zadłużenia w łącznej kwocie 1 513,64 zł. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości podnosząc, że powód nie przedłożył dowodu wskazującego na zasadność pozwu, a okoliczności przytoczone przez powoda budzą wątpliwości i nie mogą stanowić podstawy orzeczenia nakazem w postępowaniu upominawczym.

Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Uwzględniając treść art. 6 k.c. trzeba stwierdzić, że do osoby występującej z pozwem należy udowodnienie faktów pozytywnych, które stanowią podstawę powództwa, gdyż z faktów tych wywodzi ona swoje prawo. Do przeciwnika natomiast należy wykazanie okoliczności niweczących to prawo lub uniemożliwiających jego powstanie (OSNP 1998/18/537). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.)(OSNC 1997/6-7/76 Przegląd Sądowy 2001/4/81).

Innymi słowy na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a na stronie pozwanej obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jej wniosek o oddalenie powództwa. Zgodnie z art. 230 k.p.c. gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. Bezspornym było, że powód w dniu 18 września 1996 r. zawarł z pozwanym umowę Konta z L. nr (...) dotyczącą rachunku bankowego nr (...). W związku z zadłużeniem pozwanego, powód w dniu 20 maja 2015 r. wypowiedział zawartą z pozwanym umowę.

Powód przedłożył aneks do umowy rachunku bankowego nr (...), wniosek o wydanie karty przedpłacowej wraz z listą, wypowiedzenie umowy, wyciąg z ksiąg banku nr wypowiedzenie (...) z dnia 5 lutego 2016 r., a także wyciągi z dnia 3 lipca 2015 r., 30 czerwca 2015 r., 30 maja 2015 r., wyciąg z dnia 30 kwietnia 2015 r. Pozwany nie kwestionował okoliczności zawarcia umowy ze strona powodową, nie kwestionował również faktu powstania zadłużenia jak również w ogóle nie kwestionował, podnosił jedynie, że powód nie przedłożył dowodu wskazującego na zasadność pozwu, a okoliczności przytoczone przez powoda budzą wątpliwości i nie mogą stanowić podstawy orzeczenia nakazem w postępowaniu upominawczym, nie odnosząc się do meritum.

Zarządzeniem z dnia 6 października 2016 r. doręczono pozwanemu odpis pozwu wraz z załącznikami, zobowiązując do oświadczenia się na ich treść w terminie 14 dni pod rygorem pominięcia. Pozwany otrzymał powyższe w dniu 15 grudnia 2016 r., jednakże nie złożył żadnego pisma procesowego, w którym oświadczyłby się na okoliczność dołączonych przez powoda dokumentów oraz nie złożył żadnych wniosków dowodowych w celu zaprzeczenia okolicznościom zaistnienia zobowiązania we wskazanej przez powoda wysokości. Biorąc pod uwagę wyżej poczynione rozważania, a szczególności to, że pozwany nie kwestionował okoliczności zawarcia umowy i powstania zadłużenia, Sąd uznał dochodzone przez powoda roszczenie za zasadne i w związku z tym w punkcie 1 wyroku zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 513,64 zł.

O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. Powód domagał się odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 1 427,96 zł od dnia 5 lutego 2015 r. do dnia zapłaty, a żądanie to pozostawało uzasadnione w świetle powołanych przepisów. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na łączną kwotę kosztów postępowania złożyły się kwoty: 30 zł tytułem opłaty od pozwu; 0,30 zł tytułem zwrotu innych kosztów, 1.200,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona zgodnie z § 2 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.

U. z dnia 5 listopada 2015 r. ze zm.). SSR Jolanta Brzęk