Legislator Case Law & Legislation
III AUz 311/16 AI generated

Social security appeal dismissed; court upheld lower court's calculation of dispute value based on contribution difference.

Case Number III AUz 311/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the Social Insurance Institution's appeal against the lower court's ruling on litigation costs. The lower court calculated the dispute value as the difference between the claimed and assessed contribution bases, which the appellate court confirmed was legally sound. The court rejected the appellant's argument that the dispute value should instead be based on the difference in social benefits, noting that the case concerns contribution assessment rather than direct benefit entitlement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397§ 2 k.p.c.; In proceedings regarding the basis for calculating social security contributions, the value of the dispute may be determined as the difference between the contribution amount claimed by the insured and the amount determined by the social insurance authority.

Keywords

AI generated
social security contributions litigation costs value of dispute social insurance appeal contribution assessment legal representation fees Social Insurance Institution

Cited Legislation

AI generated
art. 385 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
art. 397§ 2 k.p.c.
z art. 397§ 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.
art. 385 k.p.c
Wobec powyższego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397§ 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt III AUz 311/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2017 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Marta Sawińska Sędziowie: SSA Jolanta Cierpiał (spr.) del. SSO Renata Pohl Protokolant: st.sekr.sąd. Emilia Wielgus po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy I. F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. przy udziale zainteresowanego: A. T. o podstawę wymiaru składek na skutek zażalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4 listopada 2016 r. sygn. akt VIII U 3098/15 postanawia: oddalić zażalenie. del. SSO Renata Pohl SSA Marta Sawińska SSA Jolanta Cierpiał

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 2 września 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. ustalił, że podstawa wymiaru składek dla ubezpieczonej I. F. jako pracownika u A. T. powinna być obliczana od wynagrodzenia przeciętnego, tj. od kwoty 4054,89 zł, a nie - jak to uczynił płatnik składek - od wynagrodzenia w kwocie 8.300 zł i wobec powyższego podstawa ta wynosi : ‒ w marcu 2015 r. na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe, wypadkowe – 3.133,32 zł, a na ubezpieczenie zdrowotne - 2.703,74 zł, ‒ w kwietniu 2015 r. na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe, wypadkowe – 1.892,28 zł, a na ubezpieczenie zdrowotne - 3.498,96 zł, ‒ w maju 2015 r. na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe, wypadkowe – 0,00 zł, a na ubezpieczenie zdrowotne - 1.982,71 zł.

Wyrokiem z dnia 28 września 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. VIII U 3098/15, Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, oddalił odwołanie I. F., nie orzekając jednak o kosztach procesu. W ustawowym terminie organ rentowy wniósł o uzupełnienie wyroku co do kosztów, wskutek czego zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu uzupełnił wyrok z dnia 28 września 2016 r. o rozstrzygnięcie o kosztach procesu w ten sposób, że zasądził od odwołującej I. F. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, I Oddział w P., kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Na powyższe postanowienie w ustawowym terminie zażalenie wniósł organ rentowy, zaskarżając je w części i wnosząc o zasądzenie na rzecz pozwanego dodatkowo kwoty 1.800 zł od odwołującej tytułem kosztów zastępstwa procesowego w pierwszej instancji według stawki minimalnej określonej § 6 pkt 5 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :

Wniesione przez organ rentowy zażalenie uznać należy za bezzasadne. Sąd Apelacyjny w całej rozciągłości podziela ocenę prawną Sądu Okręgowego co do sposobu wyliczenia wartości przedmiotu sporu w sprawie rozpoznawanej przez ten Sąd pod sygn. VIII U 3098/15. W pierwszej kolejności zgodzić należy się z Sądem Okręgowym, że w sprawie nie znajdował zastosowania przepis § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, z uwagi na to, że sprawa o wysokość wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne nie jest sprawą dotyczącą świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego, czego organ rentowy zresztą nie kwestionował.

Wysokość kosztów zastępstwa procesowego winna zatem zostać obliczona na podstawie § 6 rozporządzenia, a więc w powiązaniu z wartością przedmiotu sporu. W drugiej kolejności podzielić należy zasadność zastosowania metody wyliczenia wartości przedmiotu sporu w sprawie o podleganie ubezpieczeniu przedstawioną przez Sąd Okręgowy. W sprawie takiej wartość przedmiotu sporu stanowi różnica między: sumą składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne należnych za okres sporny (tj. marzec, kwiecień i maj 2015 r. - gdyż tylko te miesiące wskazane zostały w decyzji ZUS z dnia 2 września 2015 r.) a sumą składek rzeczywiście uiszczonych za ten sam sporny okres przez płatnika składek.

Sąd Okręgowy w sposób szczegółowy i przekonujący przedstawił przy tym samo wyliczenie wyżej wskazanej różnicy, a jak wynika z akt sprawy, przyjęte przez niego wartości składek zostały wskazane temu Sądowi przez sam pozwany organ rentowy (k. 72). Jak wynika z przedstawionych wyliczeń, Sąd Okręgowy prawidłowo określił różnicę między składkami uiszczonymi a składkami należnymi, przyjmując tak wyliczoną kwotę (4.628,02 zł) za wartość przedmiotu sporu w sprawie i na tej podstawie prawidłowo wyliczył wysokość kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego (600 zł), w oparciu o przepis § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

Sąd nie podzielił natomiast zapatrywania skarżącego, by w niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu należało wyliczyć jako różnicę w wysokości świadczeń z tytułu choroby i macierzyństwa, jakie otrzymałaby odwołująca, gdyby decyzja ZUS nie została wydana, a wysokością świadczeń, jakie otrzymała w wyniku jej wydania. Po pierwsze, sprawa o podstawę wymiaru składek nie jest jeszcze sprawą o samo świadczenie, by wartość przedmiotu sporu wywodzić bezpośrednio z wysokości świadczenia. Po drugie, twierdzenia skarżącego nie znajdują poparcia w powoływanej przez niego uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2016 r., sygn.

III UZP 2/16, która to uchwała nadaje moc zasady prawnej jedynie zasadzie, zgodnie z którą w sprawie o ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego lub jego zakresu (o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego; o podleganie ubezpieczeniom społecznym) do niezbędnych kosztów procesu zalicza się wynagrodzenie reprezentującego stronę radcy prawnego, biorąc za podstawę zasądzenia opłaty za jego czynności z tytułu zastępstwa prawnego stawki minimalne określone w § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

Tymczasem, jak podkreślono wyżej, Sąd Okręgowy i skarżący okazują się zgodni co do konieczności wyliczenia wynagrodzenia reprezentującego stronę radcy prawnego w przedmiotowej sprawie w oparciu o § 6 powyższego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Nie sposób dopatrzyć się zatem złamania przez Sąd Okręgowy zasady prawnej określonej w uchwale Sądu Najwyższego wydanej w sprawie III UZP 2/16. Co więcej, jak wynika z uzasadnienia tej uchwały, jeżeli od tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym zależy np. podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, wówczas wartość przedmiotu zaskarżenia może odpowiadać różnicy między wysokością składki wskazywaną przez ubezpieczonego w związku z dochodzonym przez niego tytułem podlegania ubezpieczeniom i wysokością składki wynikającą z tytułu ubezpieczenia przyjętego przez organ rentowy.

Z powyższego wynika, iż Sąd Najwyższy nie neguje zasadności wyliczenia wartości przedmiotu sporu (czy zaskarżenia) w oparciu o różnicę w wysokości składek w sprawie o podstawę wymiaru składek. Taką zaś metodę przyjął w przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy, a Sąd Apelacyjny zapatrywanie tego Sądu w tej mierze podzielił. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397§ 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. del. SSO Renata Pohl SSA Marta Sawińska SSA Jolanta Cierpiał