Bank claim dismissed due to statute of limitations expiry on credit limit contract debt.

Sygn. akt: I 1 C 1091/16 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Jędrzejewski Protokolant: protokolant Dorota Plichta po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. przeciwko G. N. o zapłatę I. Oddala powództwo. II. Kosztami procesu obciąża powoda uznając je za uiszczone w całości.

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. wniósł o zasądzenie od pozwanej G. N. kwoty 2.792,74 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że powodowi przysługuje wyżej wskazana kwota z tytułu umowy o przyznanie limitu kredytowego zawartej przez pozwaną z powodem z dnia 26 czerwca 2006 r. W odpowiedzi na pozew kurator procesowy pozwanej nieznanej z miejsca pobytu wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia. Po wydaniu wyroku powód cofnął powództwo, na co kurator pozwanego nie wyraził zgody. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 26 czerwca 2006 r. pozwana G. N. zawarła z (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. umowy o przyznanie limitu kredytowego o nieokreślonej bliżej treści i nieznanych warunkach. Ostatnia wpłata na rachunek przez pozwaną została dokonana w dniu 28 marca 2012 r. . dowód : wyciąg z ksiąg bankowych k. 25, zestawienie transakcji k. 31

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił oparciu o dokumenty przedstawione przez powoda, które nie były kwestionowane przez stronę przeciwną i nie budziły uzasadnionych wątpliwości Sądu. Kwestia która Sąd musiał rozstrzygnąć było to, czy roszczenie dochodzone przez powoda jest przedawnione. Przechodząc zarzutu strony pozwanej jakoby doszło do przedawnienia dochodzonego w niniejszym postępowaniu roszczenia, należy wskazać, iż zarzut ten zasługuje na uwzględnienie. Zawarta w niniejszej sprawie umowa kredytu jest uregulowana w ustawie – Prawo bankowe i jest czynnością podejmowaną przez bank w ramach działalności gospodarczej.

Powoduje to, iż zgodnie z art. 118 k.c. roszczenia związane z działalnością gospodarczą przedawniają się po upływie lat trzech. Wprawdzie umowa z pozwaną została zawarta w 2006 r. to zapewne był przedłużana automatycznie na kolejne lata. Powód nie przedstawił warunków na jakich została ona zawarta, jednakże na podstawie znanych Sądowi z urzędu okoliczności tego typu umowy mogą być wypowiadane przez Bank w przypadku nie regulowania zadłużenia po upływie miesiąca od takiego zaprzestania. Ostania wpłata pozwanej nastąpiła w dniu 28 marca 2012 r. i zapewne była to minimalna kwota wymagana przez bank do spłaty w miesiącu.

Po upływie miesiąca, lub trzech w zależności od umowy Bank mógł rozwiązać umowę i całe roszczenia stałoby się wymagalne. Powód jednak tego nie uczynił pozwalając na narastanie odsetek – jako swojego zarobku na umowie. Umowę wypowiedział dopiero we wrześniu 2015 r. W ocenie Sądu bieg terminu przedawnienia rozpoczął się od momentu w którym powód mógł najwcześniej domagać się zapłaty, czyli w okolicach czerwca 2012 r. Jak wynika z akt sprawy powód wytoczył powództwo w dniu 12 stycznia 2016 r. i z tą datą nastąpiła przerwa biegu przedawnienia .

Skoro zatem wcześniej nie został przerwany został bieg terminu należy uznać, iż przedawnienie nastąpiło najpóźniej 1 lipca 2015 r. W tym stanie rzeczy uznać należy, iż roszczenie powoda uległo przedawnieniu. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego jak i poglądami doktryny, roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego. Z uwagi na skutecznie podniesiony zarzut przedawnienia roszczenie powoda i uchylenie się przez pozwaną od obowiązku jego zaspokojenia Sąd na mocy art. 117 § 2 k.c. oddalił powództwo jak w pkt I wyroku.

O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 98 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Z uwagi na to, że stroną przegrywającą niniejsze postępowanie był powód, Sąd w pkt II wyroku obciążył go kosztami procesu uznając je za uiszczone w całości.