Social Security Board correctly denied coal deputy benefit from Jan 2016 due to missing prior employment documentation.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Board denied the applicant's claim for a coal deputy benefit retroactive to November 2014, ruling the benefit started only in January 2016. The applicant argued that employment certificates attached to his 2014 pension application proved the benefit was earned earlier, but the court found no evidence of the specific form required at the time. The court held that since the applicant failed to provide the necessary documentation proving the benefit was received during employment, the legal right to the benefit did not exist until he submitted the proof in 2016.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Ustawa z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe"; The right to a coal deputy benefit for pensioners arises only if the benefit was actually received during the period of employment, requiring proof of receipt at the time of employment rather than later.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt VIII U 1161/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 8 kwietnia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., na podstawie Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz Ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", przyznał S. K. prawo do pobierania świadczenia w postaci ekwiwalentu za deputat węglowy kolejowy w kwocie 120,77 zł. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że ekwiwalent zostaje przyznany od miesiąca w którym zgłoszono wniosek tj. od 1.01.2016r. /decyzja ZUS z dn.8.04.16r. k.37 plik II akt ZUS/ W dniu 29 kwietnia 2016 r. wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji.
Wskazał, iż w związku ze złożeniem wniosku 12.03.2014r. winien otrzymać ekwiwalent nie od 1.01.2016r., a od 28.11.2014r. Wskazał, że do wniosku o emeryturę dołączone zostało wystawione w dniu 27 lutego 2014 r zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, na odwrocie którego pracodawca umieścił informację o wliczeniu do wynagrodzenia całości ekwiwalentu pieniężnego. /odwołanie k.2/ W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie przytaczając argumentację jak w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Podniósł, że ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę.
Decyzją z dnia 29 maja 2014 r zostało przyznane prawo do emerytury od dnia 1 marca 2014 r, jej wypłata została zawieszona z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia. W dniu 28 listopada 2014 r wnioskodawca złożył wniosek wraz ze świadectwem pracy z ostatniego miejsca pracy. Decyzją z dnia 17 grudnia 2014 r podjęto wypłatę emerytury od 1 listopada 2014 r a w decyzji poinformowano, że w celu przyznania ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy należy dostarczyć zaświadczenie z zakładu pracy z informacją czy przysługiwał deputat węglowy i za jaki miesiąc został wypłacony przez zakład.
Wnioskodawca w dniu 26 stycznia 2016 r złożył wniosek o weryfikację jego świadczenia w zakresie deputatu węglowego. W dniu 10 marca 2016 r wnioskodawca przedłożył zaświadczenie, z informacją, iż deputat był wypłacany do listopada 2014 r. Zatem organ rentowy wydał prawidłową decyzję. /odpowiedź na odwołanie k.3/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca S. K. urodził się (...) /bezsporne/ Wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie emerytury w dniu 12 marca 2014 r. Do wniosku zostały załączone zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu sporządzone przez pracodawcę – (...) SA (...) w W. za lata 1977 – 2013, gdzie w pkt. 6 każdego z zaświadczeń była adnotacja, że do wynagrodzenia wliczono pełny ekwiwalent pieniężny za deputat węglowy, do którego ubezpieczony był uprawniony do chwili zatrudnienia. /wniosek, zaświadczenia - k.1, k. 37 - 44 plik I akt ZUS/ ZUS I Oddział w Ł. decyzją z 29.05.2014r. przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dn.1.03.2014r., na podstawie art. 53, 26 i 183 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r o emeryturach i rentach z FUS.
Wypłata jej została zawieszona z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia przez wnioskodawcę. Wskazano, że wysokość emerytury zostanie ustalona w ostatecznej kwocie z chwilą podjęcia wypłaty emerytury, t.j po rozwiązaniu stosunku pracy i zgłoszeniu wniosku o podjęcie wypłaty emerytury, a niniejsza decyzja ma charakter zaliczkowy. /decyzja - k.87/88 plik I akt ZUS/ ZUS I Oddział w Ł. decyzją (...).07.2014r. przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dn.1.03.2014r., na podstawie art. 53, 26 i 183 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r o emeryturach i rentach z FUS, ustalając ponownie jej wysokość.
Wypłata jej została zawieszona z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia przez wnioskodawcę. Wskazano, że wysokość emerytury zostanie ustalona w ostatecznej kwocie z chwilą podjęcia wypłaty emerytury, t.j po rozwiązaniu stosunku pracy i zgłoszeniu wniosku o podjęcie wypłaty emerytury, a niniejsza decyzja ma charakter zaliczkowy. /decyzja - k.91/92 plik I akt ZUS/ Wnioskodawca złożył ponownie wniosek w dniu 28.11.2014r. o przyznanie emerytury. Do wniosku załączył świadectwo pracy z ostatniego miejsca pracy (...) SA, z którego wynika, iż wnioskodawca stosunek pracy zakończył z dniem .27.11.2014r, na mocy porozumienia stron. /wniosek - k.1-13 plik II akt ZUS/ ZUS I Oddział w Ł. decyzją z dnia 17 grudnia 2014 r ustalił wysokość emerytury od dnia 1 listopada 2014 r – na podstawie art. 53, 26,183 ustawy z dnia 17 grudnia 2014 r o emeryturach i rentach z FUS – określając kwotę świadczenia na 2443,10 zł.
Podano, że emerytura ustalona niniejszą decyzją zostaje zawieszona ponieważ jest świadczeniem mniej korzystnym. /decyzja – k. 19 plik II akt ZUS/ ZUS I Oddział w Ł. kolejną decyzją z dn.17.12.2014r. podjął wypłatę emerytury od dn.1.11.2014r. w kwocie 2447,50 zł. W decyzji wskazano, że w celu przyznania ekwiwalentu za deputat węglowy należy dostarczyć zaświadczenie z zakładu pracy z informacją czy przysługuje deputat węglowy i za jaki miesiąc został wypłacony. /decyzja - k.23 plik II akt ZUS/ Wnioskodawca w dniu 26.01.2016r. złożył wniosek o weryfikację wypłat emerytury kolejowej, ponieważ od września 2015 r nie otrzymał deputatu węglowego /wniosek – k. 27 plik II akt ZUS/ W piśmie z dnia 2 marca 2016 r wnioskodawca został poinformowany o konieczności złożenia stosownego zaświadczenia od pracodawcy oraz tym, że taka informacja była zamieszczona w treści decyzji. / pismo - k.29 plik II akt ZUS/ W dniu 10 marca 2016 r wnioskodawca złożył wniosek wraz ze stosownym zaświadczeniem, wystawionym w dniu 7 marca 2016 r przez (...) w W., z którego wynikało, że ostatni ekwiwalent pieniężny za deputat węglowy w kwocie 154,35 zł wnioskodawca otrzymał za listopad 2014 r. /wniosek, zaświadczenie – k. 31,33 plik II akt ZUS/ W dniu 7 kwietnia 2016r. ubezpieczony złożył wniosek o podjęcie wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy. /wniosek k.31, 33, 35 plik II akt ZUS/ W dniu 7 kwietnia 2016 r zostało sporządzone przez (...) SA (...) spółki w W. zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za rok 2014, w którym wskazano, że do wynagrodzenia wliczono pełny ekwiwalent pieniężny za deputat węglowy, do którego ubezpieczony był uprawniony do chwili zatrudnienia – do dnia 27.11.2014 r. /zaświadczenie – k. nienum. akt osobowych/ Decyzją z dnia 8.04.2016r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział I w Ł. przyznał wnioskodawcy prawo do ekwiwalentu za deputat węglowy od 1 stycznia 2016r., tj. od miesiąca w którym zgłoszono wniosek, w kwocie 120,77 zł. /k.37 plik II akt ZUS/ Sąd Okręgowy dokonał następującej oceny dowodów i zważył, co następuje: Odwołanie jest niezasadne i podlega oddaleniu. Przedmiotem sporu był okres, za który przyznano ubezpieczonemu prawo do ekwiwalentu za deputat węglowy kolejowy. Ubezpieczony żądał tego dodatku od dnia złożenia wniosku o emeryturę – od dnia 28.11.2014 r , argumentując, że organ rentowy dysponował stosownymi dokumentami uzasadniającymi przyznanie tego dodatku, natomiast organ rentowy przyznał ten dodatek, ale od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożono wniosek.
Na podstawie przepisu art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2016 poz. 887) prawo do świadczeń lub ich wysokość ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie świadczeń zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub na ich wysokość. Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (t.j.
Dz.U. z 2014 poz. 1160) byłemu pracownikowi kolejowemu pobierającemu emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy, przyznaną na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin lub przepisów ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych albo przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a także członkom rodziny tego pracownika pobierającym po nim rentę rodzinną przyznaną na podstawie wymienionych przepisów, przysługuje prawo do deputatu węglowego w ilości 1800 kg węgla kamiennego rocznie, w formie ekwiwalentu pieniężnego.
Prawo do deputatu węglowego nie przysługuje jednak emerytowi lub renciście, jeżeli nie przysługiwało mu w okresie zatrudnienia, z tytułu którego powstało prawo do emerytury lub renty. (ust.4) W myśl ust. 5 art. 74 ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1, przyznaje i wypłaca się w dwóch terminach wraz z wypłatą emerytury lub renty: w marcu - za okres od 1 stycznia do 30 czerwca i we wrześniu - za okres od 1 lipca do 31 grudnia każdego roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych z dotacji celowej z budżetu państwa. Stosownie do ust. 10 art. 74 emeryci i renciści nabywają prawo do ekwiwalentu pieniężnego z dniem przyznania emerytury lub renty.
W myśl ust. 11 prawo do pobierania ekwiwalentu pieniężnego ustaje lub ulega zawieszeniu wraz z ustaniem prawa do emerytury lub renty. Przesłankami niezbędnymi do przyznania emerytowi prawa do deputatu węglowego są fakt zatrudnienia na kolei oraz pobieranie już wówczas, t,j. w czasie zatrudnienia deputatu węglowego. /tak SA w Gdańsku w wyroku z dnia 4.11.2015 r , III AUa 852/15/ W ustawie z 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego (...) brak jest przepisu regulującego kwestię, od kiedy należy przyznać ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w art. 74 ust. 1 tej ustawy, a zatem w tym zakresie zastosowanie znajdują przepisy art. 129 ust. 1 w zw. z art. 100 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS./tak SA w Gdańsku w wyroku z dnia 27.10.2015 r , III AUa 794/15/ Z art. 100 ust. 1 ustawy emerytalnej wynika, że prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa.
Również art. 74 ust. 10 ustawy o komercjalizacji stanowi, że emeryci i renciści nabywają prawo do ekwiwalentu pieniężnego z dniem przyznania emerytury lub renty. Podzielić w pełni należy jednak stanowisko, zgodnie z którym ustalenie prawa do świadczenia przez stwierdzenie spełnienia jego warunków nie odpowiada przyznaniu świadczenia. Jeżeli zatem przesłanki uprawniające do świadczenia zostały spełnione przed datą złożenia wniosku o to świadczenie, to jego przyznanie nie może nastąpić wcześniej niż od miesiąca, w którym ten wniosek zgłoszono (por. wyrok SN z dnia 21 kwietnia 2015 r., I UK 329/14, LEX nr 1731106).
W konsekwencji zasadne jest przyjęcie, że wprawdzie prawo do ekwiwalentu pieniężnego, o którym mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o komercjalizacji, powstało z mocy przepisów ustawy o komercjalizacji (ex lege) już z momentem spełnienia przesłanek wynikających z treści jej przepisów (art. 100 ust. 1 ustawy emerytalnej), lecz w świetle treści art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej jego przyznanie nie może nastąpić wcześniej, niż od miesiąca, w którym ubezpieczony zgłosił wniosek o to świadczenie. Przepis art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stanowi, że w razie ponownego ustalenia przez organ rentowy prawa do świadczeń lub ich wysokości, przyznane lub podwyższone świadczenia wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, o którym mowa w pkt 1 ( miesiąc, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego.
W rozpoznawanej sprawie ubezpieczony składając ponowny wniosek o emeryturę w listopadzie 2014 r, nie złożył wniosku o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy. Nie załączył tez żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, do kiedy ekwiwalent pobierał w związku z tym konkretnym zatrudnieniem. Należy w tym miejscu podnieść, że w aktach rentowych znajdowały się zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu – do 2013 r, zatem brak było potwierdzenia, że do końca zatrudnienia – czyli do dnia 28 listopada 2014 r ubezpieczony taki ekwiwalent pobierał w związku z zatrudnieniem.
Wnioskodawca taki dokument dostarczył dopiero w 2016 r i wówczas podjęto wypłatę spornego świadczenia. Trzeba w tym miejscu podnieść, że w treści decyzji ostatecznej dotyczącej wysokości emerytury organ rentowy zawarł informację o konieczności dostarczenia stosownego zaświadczenia. Sąd zatem nie dał wiary wnioskodawcy, że organ rentowy dysponował dokumentami, na podstawie których winien podjąć wypłatę świadczenia z urzędu. Sąd pominął dowód z zeznań świadka B. K., z uwagi na to, że nie miała ona wiedzy na temat wystawienia druku RP 7 za 2014 r, i czy został on przesłany do ZUS.
Natomiast z akt osobowych wnioskodawcy wynika, że taki dokument został wystawiony, ale dopiero w kwietniu 2016 r – i z niego dopiero wynikała okoliczność wypłaty ekwiwalentu do końca zatrudnienia. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z ponownym ustaleniem prawa do świadczenia na skutek błędu organu rentowego, bowiem Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie przyznał wnioskodawcy z urzędu prawa do deputatu węglowego z uwagi na fakt, iż w 2014 r. nie dysponował stosowną dokumentacją. Zważyć bowiem należy, iż zgodnie z ust. 3 art. 74 ustawy o komercjalizacji, świadczenie określone w ust. 1 przysługuje również emerytowi lub renciście, który pobiera emeryturę lub rentę z tytułu zatrudnienia w okresach równorzędnych z okresami zatrudnienia na kolei, oraz osobie, której przyznano kolejową emeryturę lub rentę w drodze wyjątku.
Ust. 4 tego przepisu stanowi natomiast, iż prawo do deputatu węglowego nie przysługuje jednak emerytowi lub renciście, jeżeli nie przysługiwało mu w okresie zatrudnienia, z tytułu którego powstało prawo do emerytury lub renty. Jak wynika z treści powyższych przepisów, przesłankami niezbędnymi do przyznania emerytowi prawa do deputatu węglowego są fakt zatrudnienia na kolei oraz pobieranie już wówczas tj. w czasie zatrudnienia deputatu węglowego. Ubezpieczony przesłanki przyznania prawa do ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy wykazał dopiero w marcu 2016 r, uzupełniając wniosek poprzez złożenie stosownego zaświadczenia wystawionego przez zakład pracy.
Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, z uwzględnieniem ust.
2. W związku z powyższym, mając na uwadze treść art. 74 ust. 3 i 4 ustawy o komercjalizacji oraz art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej, stwierdzić należy, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych prawidłowo przyznał wnioskodawcy prawo do deputatu węglowego od dnia 1 stycznia 2016 r. Z tych względów, na podstawie art. 477 14 § 1 kpc, Sąd Okręgowy odwołanie oddalił. ZARZĄDZENIE - odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy A.L